Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Dievegge. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2016, februari 2016, maart 2016, april 2016, mei 2016, juni 2016, juli 2016, augustus 2016, september 2016, oktober 2016, november 2016, december 2016, januari 2017.

Kick-Ass (2010)

gisteren om 21:21 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

» details  

Orlando (1992)

gisteren om 19:59 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Leaving Las Vegas (1995)

gisteren om 19:50 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Hanussen (1988)

afgelopen maandag om 19:52 uur

stem geplaatst

» details  

The Tree of Life (2011)

afgelopen maandag om 11:36 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,0 sterren

» details  

The Master (2012)

afgelopen maandag om 11:30 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

» details  

Magnolia (1999)

afgelopen maandag om 11:28 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Boogie Nights (1997)

afgelopen maandag om 11:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

King Kong (2005)

afgelopen maandag om 11:24 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

The Godfather: Part II (1974)

Alternatieve titel: Mario Puzo's The Godfather: Part II, afgelopen maandag om 11:14 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Blade Runner (1982)

Alternatieve titel: Blade Runner: The Final Cut, afgelopen maandag om 11:12 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Robin Hood (2010)

afgelopen maandag om 11:10 uur

stem geplaatst

» details  

Body of Lies (2008)

afgelopen maandag om 11:10 uur

stem geplaatst

» details  

Hannibal (2001)

afgelopen maandag om 11:08 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

G.I. Jane (1997)

afgelopen maandag om 11:08 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

The Purple Rose of Cairo (1985)

afgelopen zondag om 23:43 uur

Woody Allen doet waar hij goed in is: iets ernstigs zeggen met humor en absurditeit. Cecilia (Mia Farrow) is een serveerster met een kleurloos bestaan. De Grote Depressie is bezig en ze is getrouwd met een luie hufter. Omdat ze het cynisme van de realiteit niet meer aankan, geeft ze zich over aan escapisme. In de droomwereld van de bioscoop vindt ze de gelukkige momenten waar het haar anders aan ontbreekt. De draak wordt gestoken met de magie van het witte doek, maar ook met het gebrek aan magie in het dagelijkse leven.

Jeff Daniels speelt een geweldige dubbelrol. Als held met tropenhelm en simpele idealen mist hij elke realiteitszin; hij is te goed voor deze wereld. Als acteur is hij een schijnheilige en onuitstaanbare arrivist. Cecilia's zus wordt gespeeld door Stephanie Farrow, ook in het echte leven zijn dat zussen.

De tijdgeest van de jaren '30 is goed weergegeven, met aandacht voor de toenmalige ontspanningscultuur. Zo komen ze in een funhouse en hangen er reclameaffiches voor strips (funnies). The Purple Rose of Caïro uit 1935 heeft een onlogische plot: het begint als avontuur aan de Nijl, maar gaat verder als romance in New York. Naar die purperen roos zoekt allang niemand meer.

» details  » permalink  » reageer  

Equus (1977)

afgelopen zondag om 22:17 uur

stem geplaatst

» details  

Bittere Ernte (1985)

Alternatieve titel: Angry Harvest, afgelopen zondag om 08:36 uur

stem geplaatst

» details  

The Company of Wolves (1984)

afgelopen zaterdag om 23:00 uur

stem geplaatst

» details  

Byzantium (2012)

afgelopen zaterdag om 22:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Higher and Higher (1944)

afgelopen zaterdag om 22:09 uur

stem geplaatst

» details  

Kaos (1984)

afgelopen zaterdag om 13:10 uur

stem geplaatst

» details  

Jane Got a Gun (2016)

afgelopen vrijdag om 12:03 uur

stem geplaatst

» details  

Querelle (1982)

Alternatieve titel: Querelle - Ein Pakt mit dem Teufel, afgelopen vrijdag om 11:10 uur

stem geplaatst

» details  

The Hotel New Hampshire (1984)

afgelopen vrijdag om 00:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Electric Horseman (1979)

11 januari, 20:13 uur

stem geplaatst

» details  

Drive (2011)

11 januari, 18:48 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Terminal (2004)

11 januari, 18:11 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,0 sterren

» details  

The Lost World: Jurassic Park (1997)

Alternatieve titel: Jurassic Park 2, 11 januari, 18:10 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

» details  

Hook (1991)

11 januari, 18:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

The Game (1997)

11 januari, 18:01 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

Pretty Baby (1978)

11 januari, 13:39 uur

Louis Malle pakt hier een controversieel onderwerp aan: de rosse buurt in New Orleans, die afgeschaft werd in 1917. Officieel heette deze wijk The District, maar in de volksmond was het Storyville. E. J. Bellocq, hier gespeeld door Keith Carradine, bestond echt. Hij fotografeerde de meisjes van lichte zeden. De "madam" is gebaseerd op Lulu White, de bordeelhoudster van Mahogany Hall die niet vies was van een streepje cocaïne. Ook op vlak van drugs was Storyville een gedoogzone. The Professor (Antonio Fargas) is gebaseerd op de pianist Tony Jackson. Hij speelde vooral ragtime en schreef het liedje Pretty Baby. New Orleans stond aan de wieg van de jazz, met grootheden als Louis Armstrong en Jerry Roll Morton.

Brooke Shields speelt een kind van een prostituee (Susan Sarandon) dat opgroeit in dit milieu. De fotograaf speelt een dubbelzinnige rol in haar leven. Het resultaat is een omstreden maar geslaagd portret van een stukje vergeten Amerikaanse geschiedenis. Mooi meegenomen is de aandacht voor de fotografie uit die tijd.

» details  » permalink  » reageer  

Inland Empire (2006)

11 januari, 12:57 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

» details  

Rabbits (2002)

11 januari, 12:57 uur

stem geplaatst

» details  

Tess (1979)

11 januari, 07:28 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

The Manxman (1929)

10 januari, 11:37 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Sans Soleil (1983)

Alternatieve titel: Sunless, 9 januari, 16:18 uur

stem geplaatst

» details  

Koyaanisqatsi (1982)

9 januari, 16:15 uur

stem geplaatst

» details  

Die Ehe der Maria Braun (1979)

Alternatieve titel: The Marriage of Maria Braun, 9 januari, 11:01 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Het begin slaat in als een bom. Op de muur staat de afkorting LSR voor Luftschutzraum, maar in paniek zie je mensen de verkeerde kant op rennen. Een decennium later is de wederopbouw bezig in letterlijke zin. Er zijn nog veel ruïnes.

Maria staat symbool voor West-Duitsland dat zichzelf verkoopt aan de hoogste bieder. Ze schakelt haar gevoelens uit en gebruikt verleiding om zich op te werken in de nieuwe maatschappelijke hiërarchie. Zelfs de conducteur verleidt ze voor een ticketje eerste klasse. Inwendig blijft ze echter trouw aan haar afkomst. Haar vader is gesneuveld in 1941, maar haar man nog blijkt te leven.

De structuur is symmetrisch, met een ontploffing in het begin en op het einde. Het gas heeft ze onopzettelijk aan laten staan. Haar verstrooidheid wordt al aangetoond wanneer ze haar handtas tussen de rozen zet. De freudiaanse verklaring zou zijn dat ze onderbewust niet verder wilde leven. Een langdurig huwelijk met die man die ze eigenlijk amper kent, had haar idealen wellicht aan diggelen geslagen.

Qua levensstijl en interieur is er een groot contrast tussen Maria's familie en die van zakenman Karl Oswald. Maria's familie leeft zeer sober. De basiskleur is bruin (Braun). Rood staat voor verleiding: lippenstift, nagellak, haar sjaaltje, haar mutsje, de rozen.

Personages worden getoond doorheen tralies, een venster, een trapleuning, een raster. Dit traliemotief verwijst naar de gevangenschap van Hermann. Ongewone camerastandpunten en spiegels creëren een ironische afstand. Soms valt er een schaduw over een gezicht, maar Maria's blauwe ogen worden vaak extra belicht, als in een poging om in haar ziel te kijken.

De historische gebeurtenissen zijn aanwezig op de achtergrond. De radio klinkt soms simultaan met de dialogen, zodat je moet kiezen waarop je je concentreert. Zo'n scène kun je eventueel twee keer bekijken, anders mis je misschien die toespraak van Adenauer over herbewapening of het beslissende doelpunt van de Mannschaft.

Met haar passionele vertolking wekt Hanna Schygulla sympathie op voor Maria, ook al zijn haar handelingen ethisch verwerpelijk. Mooie nevenrollen zijn er voor andere getrouwen. De langwerpige Gottfried John speelt vaksbondsman Willi, tijdens de oorlog een legermaatje van Hermann. Hark Bohm speelt de boekhouder, een stijve hark die dan toch gevoelens blijkt te hebben. Fassbinder gaf zichzelf een rolletje als handelaar op de zwarte markt, nog zo'n fenomeen van die tijd.

» details  » permalink  » reageer  

The Last Temptation of Christ (1988)

8 januari, 10:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren

» details  

Goodfellas (1990)

Alternatieve titel: GoodFellas, 8 januari, 10:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,0 sterren

» details  

After Hours (1985)

8 januari, 10:26 uur

stem geplaatst

» details  

American Beauty (1999)

8 januari, 00:45 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Color Purple (1985)

Alternatieve titel: De Kleur Paars, 7 januari, 20:53 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

The Shining (1980)

7 januari, 11:41 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

Alternatieve titel: Dr. Strangelove, 7 januari, 11:40 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Spartacus (1960)

7 januari, 11:40 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Lolita (1962)

7 januari, 11:38 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

2001: A Space Odyssey (1968)

Alternatieve titel: 2001: Een Zwerftocht in de Ruimte, 7 januari, 11:37 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Death Proof (2007)

Alternatieve titel: Grindhouse: Death Proof, 6 januari, 17:03 uur

stem geplaatst

» details  

A Taste of Honey (1961)

4 januari, 22:56 uur

stem geplaatst

» details  

Tootsie (1982)

4 januari, 06:52 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Dit is een combinatie van twee soorten humor. Enerzijds is het een travestieklucht, een genre dat berust op vermommingen, misverstanden en leugens, teruggaand tot Shakespeares Twelfth Night. Anderzijds is het een satire op het milieu van acteurs die het willen maken in New York. Zij doorstaan een opeenvolging van afwijzingen en audities en wringen zich in alle mogelijke bochten in de hoop een rol te krijgen. I can be different!

Dustin Hoffman was figuurlijk geknipt voor die rol, omdat hij een gelijkaardige achtergrond had. Het is straf hoe hij iemand volkomen anders wordt met behulp van een pruik, make-up en enkele veranderingen in z'n bewegingen en z'n stemgebruik. In het gesprek met z'n agent, gespeeld door regisseur Sidney Pollack zelf, schakelt hij naadloos heen en weer tussen die twee personages. Zijn Michael Dorsey ondergaat een verandering. In z'n vermomming begint hij zich echt een vrouw te voelen in een machowereld, met bijhorende feministische uitspraken. Wanneer hij tegen het einde z'n pruik afzet, is hij gegroeid als persoon en heeft hij meer empathie voor vrouwen.

Iets minder uitgewerkt zijn een paar van de nevenpersonages. Jeff (Bill Murray) is er voornamelijk bijgehaald om Michael dialoog te geven in z'n privétijd. Op het einde kiest Michael voor het al te ideale liefdesobject Julie (Jessica Lange). Een relatie met de wispelturige Sandy (Teri Garr) was spannender geweest.

Dit is een van de betere komedies van de jaren '80 dankzij de snelle opeenvolging van grappen met een ernstig onderlaagje en een glansrol voor de veelzijdige acteur Dustin Hoffman.

» details  » permalink  » reageer  

E.T. the Extra-Terrestrial (1982)

Alternatieve titel: E.T., 3 januari, 21:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Amistad (1997)

3 januari, 19:54 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Death on the Nile (1978)

Alternatieve titel: Agatha Christie's Death on the Nile, 2 januari, 07:25 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Dit is de perfect opgebouwde whodunit, met een ingenieuze intrige die nog net binnen de grenzen van het geloofwaardige valt. In tegenstelling met het uitgangspunt van dit genre gaat dit verhaal nooit vervelen, zelfs niet als je al weet wie het gedaan heeft.

Het is een zegen dat Agatha Christie hertrouwd is met een archeoloog, want daarom heeft ze veel in het Midden-Oosten en Egypte verbleven, en dat leverde mooie locaties op. De historische sites en de machtige Nijl vormen een tijdloos decor. De eerste keer dat Poirot in beeld komt, volgt er een matchcut van zijn gezicht naar dat van de sfinx. Beiden observeren de werkelijkheid; beiden zijn even ondoorgrondelijk.

Doordat de moord pas na een uur plaatsvindt, heeft de elegante Lois Chiles toch nog een grote rol als het beoogde slachtoffer. Daarna zien we haar nog een paar keer in hypothetische flashbacks: beelden van wat er gebeurd zou kunnen zijn. Het eerste uur dient om het bonte allegaartje aan verdachten te introduceren. Allemaal hebben ze een of ander motief om de rijke Linnet uit de weg te ruimen. Allemaal hebben ze een weloverwogen plaats in het verhaal, bijvoorbeeld de dipsomane schrijfster (Angela Lansbury) als comic relief of de communist (Jon Finch) als red herring.

Peter Ustinov geeft Poirot de nodige zin voor detail en symmetrie, maar met voldoende joie de vivre om geen typetje te worden. Dat bandje om z'n snor 's nachts in vorm te houden, was een onderwerp in aflevering van QI. De cast is om duimen en vingers van af te likken. De meeste acteurs spelen iemand die enigszins vergelijkbaar is met een van hun andere rollen: Mia Farrow als neurote, David Niven als Britse gentleman, Bette Davis als intrigante met louche ogen, Olivia Hussey als huwbare dochter... Het is typecasting in de goede zin. De combinatie van spanning en humor, de locatie, de acteurs en de muziek van Nino Rota houden het boeiend van begin tot einde.

» details  » permalink  » reageer  

The Elephant Man (1980)

1 januari, 18:32 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Het is Londen in de victoriaanse tijd, het decennium van Jack the Ripper. Boefjes maken de straten onveilig. Ten gevolge van de Industriële Revolutie is er een groeiende kloof tussen arm en rijk. David Lynch heeft voor zwart-wit gekozen om deze groezelige sfeer weer te geven, maar wellicht ook om de misvorming van de Elephant Man geloofwaardig te maken. Van de historische Joseph (niet John) Merrick zijn zwart-witfoto's bewaard.

Het thema is hoe er in verschillende sociale milieus gekeken wordt naar schoonheid en lelijkheid. Elephant Man fungeert hierbij als een spiegel van de ziel. Wie lelijk is vanbinnen, ziet een gedrocht; wie mooi is een gecultiveerde gentleman. Bij momenten wordt het ontoroerend, met name tijdens het gesprek met de vrouw van dokter Treves. Nochtans wordt de bittere realiteit getoond. Het beest verandert niet in een prins, maar sterft op het einde. De wind in de gordijnen suggereert dat z'n ziel opstijgt naar de sterrenhemel.

John Hurt slaagt er van achter z'n masker in je met de ongelukkige mee te doen leven, vooral wanneer die dankbaar reageert op elke gunst, op elk vriendelijk woord. Anthony Hopkins laat emotie doorschemeren doorheen de wetenschappelijke houding van zijn personage. Dokter Treves gaat aan zichzelf twijfelen. Organiseert hij zelf geen freakshow voor de hogere burgerij? Doet hij het uit altruïsme of om z'n eigen carrière te bevorderen? Am I a good man or am I a bad man? Een feit is dat hij ook de mooie kant van Merrick liet zien. De echte monsters zijn niet degenen met een lichamelijke misvorming.

» details  » permalink  » reageer  

The Blue Lagoon (1980)

Alternatieve titel: De Blauwe Lagune, 1 januari, 18:32 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Underground (1995)

30 december 2016, 08:57 uur

stem geplaatst

» details  

Clue (1985)

30 december 2016, 08:46 uur

stem geplaatst

» details  

¿Qué He Hecho Yo para Merecer Esto?!! (1984)

Alternatieve titel: What Have I Done to Deserve This?, 29 december 2016, 14:35 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

De titel, eigenlijk met dubbel uitroepteken, later gejat door de Pet Shop Boys, is de innerlijke noodkreet van Gloria. Zij slooft zich uit voor haar gezin zonder daar waardering voor te krijgen. Er zijn heel wat argumenten om een hekel aan haar te hebben. Desondanks wekt ze sympathie op als vrouw die de rolpatronen omkeert. De bo, de Japanse vechtstok die ze in het begin ter hand neemt, is een fallus en een voorafspiegeling van de ham als moordwapen. Macho's als haar echtgenoot en die exhibitionist worden belachelijk gemaakt.

De personages hebben weinig ethische principes. Trouw en eerlijkheid staan niet in hun woordenboek. Ze vertonen seksueel afwijkend gedrag. Manieren om aan geld te raken zijn stelen, bedriegen, drughandel en je kind verkopen aan een pedofiele tandarts. Deze immorele handelingen worden in hoog tempo en met zin voor humor behandeld.

De ernstige kant zit in het sociale. Een kuisvrouw als hoofdpersonage komt zelden voor. Een shot kort voor het einde laat zien dat er in Madrid wel meer van die grijze, schoendoosachtige appartementenblokken staan. In elk van die appartementen wonen kleurrijke mensen met verlangens en een persoonlijke geschiedenis. Cristal is een prostituee die droomt van een sterrenbestaan in Las Vegas. De telekinetische gave van Vanessa, het dochtertje van kleermaakster Juanita, bestaat mogelijk slechts in de verbeelding van Gloria. De incidenten met de geblokkeerde lift en de gebroken vaas kunnen toeval geweest zijn. De behangscène kan een wensdroom of een hallucinatie zijn van een vrouw in verwarde toestand.

Deze excentrieke sociale komedie is het begin van de nieuwe Spaanse stroming die haar hoogtepunt zou bereiken in de jaren '90. Typisch Almodóvar zijn de kitscherige kleuren, make-up als plotelement en de vervaging van het onderscheid tussen mannelijk en vrouwelijk. Carmen Maura en Verónica Forqué zouden nog vaker samenwerken met deze regisseur. Hier wordt de show echter gestolen door Carlitos de hagedis in zijn rol van Dinero - Spaans voor geld.

» details  » permalink  » reageer  

Ta'm e Guilass (1997)

Alternatieve titel: Taste of Cherry, 28 december 2016, 12:04 uur

stem geplaatst

» details  

Capricorn One (1977)

28 december 2016, 11:33 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Als je een ernstige, realistische thriller verwacht, zul je bedrogen uitkomen. Het is meer een samenzweringskomedie. Vooral de scènes in de woestijn zijn ronduit komisch. De effecten zien er nep uit, maar dat past bij het thema.

Het leven imiteert de kunst. O. J. Simpson wordt achtervolgd door helikopters, iets wat hij later echt mee zou maken. Eliott Gould heeft de juiste kop voor de hoofdrol, een onderzoeksjournalist die de geheimen wil ontrafelen. Verschillende tv-sterren uit die tijd hebben een nevenrol: Robert Walden (Lou Grant), Telly Savalas (Kojak) en David Doyle (Charlie's Angels).

» details  » permalink  » reageer  

Gorky Park (1983)

28 december 2016, 00:50 uur

stem geplaatst

» details  

Straight Time (1978)

27 december 2016, 11:50 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Max (Dustin Hoffman) geeft aanvankelijk de indruk dat hij oprecht z'n leven wil beteren, maar het gebrek aan kansen voor een ex-gedetineerde en de verlokking van snellere manieren om aan geld te raken doen hem een andere kant op gaan. De titel is ironisch. M. Emmet Walsh is geweldig als de zwaarlijvige reclasseringsambtenaar, zo iemand aan wie je een hekel kunt hebben maar wiens raad je toch maar beter kunt volgen. Theresa Russell speelt goed, maar haar personage is wat te weinig onderbouwd. Ze komt zomaar uit de lucht vallen als gangsterliefje. Heeft ze dan geen familie of vrienden die haar tegen willen houden? Het einde is open. Hadden ze te weinig geld voor een climax? Het is spannend genoeg om eens te zien, maar geen echte topper.

» details  » permalink  » reageer  

Pastorale 1943 (1978)

27 december 2016, 09:37 uur

stem geplaatst

» details  

Tenebre (1982)

Alternatieve titel: Tenebrae, 26 december 2016, 22:33 uur

stem geplaatst

» details  

Brave (2012)

26 december 2016, 19:47 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

Dead Men Don't Wear Plaid (1982)

26 december 2016, 19:45 uur

Een collage maken van oude en nieuwe beelden zou later een trend worden. Denk aan het duet van Nat en Natalie Cole of de gesimuleerde interviews in Het Huis van Wantrouwen. Voor liefhebbers van klassiekers volgen de momenten van herkenning elkaar op. Het valt op dat Steve Martin niet zo cool kan doen als Humphrey Bogart, al doet hij nog zo z'n best. De godinnen van het witte doek werden destijds soms doorheen een mistfilter geschoten, waardoor je het contrast met de recente beelden meteen ziet. Om oud en nieuw aaneen te doen sluiten hebben ze body doubles gebruikt, bijvoorbeeld voor de achterkant van Ingrid Bergman. De oude stijlelementen zijn toegepast: de voice-over, de schaduwen, de Venetiaanse jaloezieën, sigarettenrook. Het eerste halfuur is erg leuk, daarna doen de ontwikkelingen wat geforceerd aan.

» details  » permalink  » reageer  

Brubaker (1980)

26 december 2016, 07:40 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Robert Redford loopt er ongeschoren bij in dit gevangenisdrama. Het is een aanklacht tegen wantoestanden in een gevangenis in Arkansas in de jaren '60, gebaseerd op ware feiten. Brubaker (in werkelijkheid Thomas Murton) trekt ten strijde tegen corruptie, mishandeling en andere zaken die het daglicht niet mogen zien. In tegenstelling tot de politica Lillian (Jane Alexander) is hij niet tot compromissen bereid. Sommige gevangenen hebben de status van trusty, een soort gezagsfunctie. Het corrupte systeem gaat van de bodem tot de top, tot en met de gouverneur.

Redford speelt met energie en charisma. Yaphet Kotto heeft de mooiste nevenrol als een van de gevangenen. Wanneer hij in het begin gefolterd wordt, krijgen we weinig van het geweld te zien, maar wel een close-up van de geschokte reactie van Brubaker. Morgan Freeman speelt een verwarde gevangene die uit de isoleercel komt. Hem meen ik nog al eens als gevangene gezien te hebben, maar dat zal in iets minder bekends geweest zijn.

Een man met een doel, een conflict met de autoriteiten, grauwe realiteit, gedreven acteurs... Het is genoeg om twee uur lang je aandacht vast te houden.

» details  » permalink  » reageer  

The Fury (1978)

24 december 2016, 00:28 uur

stem geplaatst

» details  

In einem Jahr mit 13 Monden (1978)

Alternatieve titel: In a Year with 13 Moons, 23 december 2016, 16:04 uur

stem geplaatst

» details  

Chinesisches Roulette (1976)

Alternatieve titel: Chinese Roulette, 23 december 2016, 07:13 uur

stem geplaatst

» details  

Mephisto (1981)

22 december 2016, 12:55 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Klaus Maria Brandauer kan zich uitleven als Hendrik Hoefgen, een acteur die vele maskers opzet, die bijna constant aan het acteren is, of het nu op of naast de bühne is. Het is iemand die zichzelf verliest en enkel nog een verzameling personages wil zijn. De grens tussen theater en realitiet vervaagt.

De jaren '30 in Duitsland zijn een vaak behandelde periode, maar zelden door de ogen van een Duitser van toen. Dit is gebaseerd op de gelijknamige sleutelroman van Klaus Mann. Deze zoon van Thomas ontvluchtte Duitsland om politieke redenen, net als veel kunstenaars in die tijd. Hendrik Hoefgen is eigenlijk Gustaf Gründgens, de schoonbroer van Klaus Mann. De eerste minister van Pruisen, gespeeld door Rof Hoppe, was eigenlijk Hermann Göring.

Hoefgen hoorde bij de vernieuwende stroming in de Weimarrepubliek die sociaal geëngageerd was en de kloof met het publiek wilde dichten. Na 1933 wordt die stroming afgedaan als cultuurbolsjevisme. Ironisch genoeg speelt Hoefgen Mephisto op het podium, maar is hij in het werkelijke leven zelf degene die z'n ziel verkoopt: roem in ruil voor z'n geweten. Een voor een geeft hij z'n oude principes en vrienden op. Tussen Hoefgen en de eerste minister ontstaat een merkwaardig soort vriendschap. Eigenlijk is het een verhulde vijandschap; hij koestert een adder aan z'n borst. De conclusie is dat een kunstenaar niet apolitiek kan zijn in een woelige tijd.

» details  » permalink  » reageer  

Merci pour le Chocolat (2000)

20 december 2016, 20:34 uur

stem geplaatst

» details  

Mifunes Sidste Sang (1999)

Alternatieve titel: Mifune's Last Song, 20 december 2016, 10:54 uur

stem geplaatst

» details  

Mutter Küsters' Fahrt zum Himmel (1975)

20 december 2016, 07:27 uur

stem geplaatst

» details  

Die Niklashauser Fart (1970)

Alternatieve titel: The Niklashausen Journey, 20 december 2016, 07:26 uur

stem geplaatst

» details  

Not without My Daughter (1991)

17 december 2016, 16:06 uur

stem geplaatst

» details  

Do You Believe? (2015)

17 december 2016, 15:51 uur

stem geplaatst

» details  

The Program (2015)

17 december 2016, 07:36 uur

stem geplaatst

» details  

Oberst Redl (1985)

Alternatieve titel: Colonel Redl, 16 december 2016, 11:47 uur

stem geplaatst

» details  

La Notte di San Lorenzo (1982)

Alternatieve titel: Night of the Shooting Stars, 16 december 2016, 01:31 uur

stem geplaatst

» details  

Ice Cold in Alex (1958)

Alternatieve titel: Desert Attack, 16 december 2016, 00:35 uur

stem geplaatst

» details  

Don't Look Now (1973)

15 december 2016, 10:21 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Dit bevreemdende verhaal is een voorbeeld van magisch realisme. Het speelt zich af in een realistische omgeving met realistische personages, maar er zit een bovennatuurlijk element in verwerkt, namelijk buitenzintuiglijke waarneming. Een blinde die in de toekomst kan kijken, kwam al voor bij de Oud-Grieken: de blinde ziener Tiresias. Laura (Julie Christie) is intuïtief ingesteld en gelooft in het paranormale. Ze heeft een "open geest" en vindt troost bij de rouwverwerking rond haar verdronken dochtertje. Haar man John (Donald Sutherland) daarentegen is rationeel ingesteld. Z'n eigen ervaringen met déjà-vu's en voorgevoelens doet hij af als toeval. Hij heeft een telepathische ervaring op het moment dat z'n dochter verdrinkt, een déjà vu op de plaats waar hij vermoord zal worden en ziet in een visioen de rouwvaart na z'n eigen dood.

Terugkerende motieven zijn water, gebroken glas en de kleur rood. Voor het contrast is die kleur overal gemeden in de achtergrond. Een prachtige scène is de val van John tijdens de restauratie van die kerk. Zowel de religieuze als de wereldlijke autoriteiten falen. De communicatie met de Italiaanse politie verloopt moeizaam.

Een deel van de kwaliteit zit in de montage. Wanneer Laura haar dode dochtertje ziet, volgt er een matchcut van haar schreeuw naar een drilboor. Via crosscutting tussen heden, verleden en toekomst wekt Nicolas Roeg de indruk dat alle tijdstippen tegelijk plaatsvinden, zoals in de droomtijd van de Aboriginals in Walkabout.

"Don't look now" is de openingszin van het kortverhaal van Daphne du Maurier, maar hier wordt hij niet uitgesproken. John wijst z'n vrouw op de twee bejaarde vrouwen, maar wil niet dat het opvalt wanneer ze kijken.

» details  » permalink  » reageer  

Le Dernier Combat (1983)

Alternatieve titel: The Last Battle, 14 december 2016, 21:35 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

» details  

Walkabout (1971)

12 december 2016, 23:19 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Sparkle (1976)

11 december 2016, 20:31 uur

stem geplaatst

» details  

Blazing Saddles (1974)

10 december 2016, 23:20 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Chinatown (1974)

10 december 2016, 23:20 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Carnal Knowledge (1971)

10 december 2016, 13:08 uur

stem geplaatst

» details  

Le Déclin de l'Empire Américain (1986)

Alternatieve titel: The Decline of the American Empire, 9 december 2016, 07:51 uur

stem geplaatst

» details  

She's Gotta Have It (1986)

8 december 2016, 23:57 uur

stem geplaatst

» details  

Paradiset (2003)

Alternatieve titel: Paradise, 8 december 2016, 20:15 uur

stem geplaatst

» details  

Drugstore Cowboy (1989)

8 december 2016, 17:48 uur

stem geplaatst

» details  

Cat Ballou (1965)

7 december 2016, 23:17 uur

stem geplaatst

» details  

The Neon Demon (2016)

7 december 2016, 18:55 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

Terugkerende motieven zitten vervlochten in deze dromerige, symbolistische vertelling: het oog, de spiegels, de driehoeken en de roofdieren.

Het oog staat voor het kijken en bekeken worden. De eerste dialoog gaat meteen over het aanstaren van een model, je hebt het oog van de camera, de maan wordt vergeleken met een oog en op het einde speelt een oogbal een rol. Modellen zijn object. Ze worden bekeken en op hun uiterlijk beoordeeld.

De spiegels staan voor narcisme. Jesse raakt verliefd op haar eigen spiegelbeeld. Ze transformeert van onschuldige maagd tot zelfgenoegzame carrièrevrouw, zich bewust van de jaloerse blikken van haar omgeving.

De vier driehoeken komen overeen met de vier vrouwelijke personages. Jesse is de driehoek die naar boven wijst, gericht op het spirituele, zoals de engel op de achtergrond. Ruby, Gigi en Sarah zijn de driehoeken die naar beneden wijzen, gericht op het materiële en het lichamelijke. Zij willen Jesse mee de diepte in sleuren. In de vier driehoeken kun je het gezicht zien van een demon.

De roofdieren staan symbool voor het gevaar en het beestachtige in de mens, aanvankelijk vooral in de mannelijke personages. Het levende dier is een poema. Bij de opgezette dieren zit onder andere een jachtluipaard.

Het geweld heeft iets esthetisch, ontdaan van brutaliteit. Het doodbloeden van Ruby lijkt op het leeglopen van een lekke verfpot. Het nepbloed in de openingsscène is een voorafspiegeling van het echte bloed later. De overdreven hoeveelheid lippenstift kondigt het drinken van bloed aan.

Soms beweegt de camera langzaam, vaak staat hij stil. Zo ontstaat er een opeenvolging van zorgvuldig geconstrueerde tableaus. Licht is effectief gebruikt, onder meer met de stroboscoop in de dansscène. De achtergrond is vaak grijs; op de voorgrond zien we het meisjesachtige roze of violet, het dromerige blauw en het demonische rood. Naar het schijnt is Refn kleurenblind en kan hij enkel fel contrasterende kleuren zien.

De regisseur droeg dit op aan z'n vrouw Liv Corfixen. Ze heeft een cameo in de restaurantscène na één uur. Zij stelde ook Elle Fanning voor, die met haar bleke huidskleur en schaapachtige blik uitstekend geschikt was voor deze rol. Ook de nevenrollen zijn goed, vooral Jena Malone en Bella Heathcote. Christina Hendricks zou eens een grotere rol mogen krijgen.

De schijnbaar absurde wendingen zijn te verklaren als droom of fantasie. De ambientmuziek van Cliff Martinez draagt haar steentje bij aan deze reverie. De originele audiovisuele stijl en de doordachte opbouw vol van symboliek maken hiervan een bijzondere ervaring.

» details  » permalink  » reageer  

De Reünie (2015)

6 december 2016, 23:08 uur

stem geplaatst

» details  

Die Unerzogenen (2007)

Alternatieve titel: The Unpolished, 6 december 2016, 00:31 uur

stem geplaatst

» details  

Narayama Bushiko (1983)

Alternatieve titel: The Ballad of Narayama, 5 december 2016, 09:18 uur

stem geplaatst

» details  

Når Dyrene Drømmer (2014)

Alternatieve titel: When Animals Dream, 5 december 2016, 08:07 uur

stem geplaatst

» details  

Die Zweite Heimat - Chronik einer Jugend (1992)

Alternatieve titel: 2nd Heimat, 4 december 2016, 20:31 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Mean Streets (1973)

3 december 2016, 21:58 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

» details  

Heimat - Eine Deutsche Chronik (1984)

Alternatieve titel: Heimat, 3 december 2016, 19:36 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Nana (2011)

2 december 2016, 09:38 uur

stem geplaatst

» details  

Oogverblindend (2009)

Alternatieve titel: Dazzle, 2 december 2016, 09:38 uur

stem geplaatst

» details  

Gia (1998)

1 december 2016, 18:57 uur

stem geplaatst

» details  

Oliver Twist (1948)

1 december 2016, 09:50 uur (bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen)

David Lean heeft de klassieker van Charles Dickens op prachtige wijze naar een ander medium vertaald. Je wordt zo ondergedompeld in de sfeer van het oude Engeland dat je zou vergeten dat het grotendeels op geconstrueerde sets gemaakt is. In de beginscène met de zwangere vrouw in de gutsende regen beweegt een decor met geschilderde wolken. De achtervolging van Oliver Twist in Londen eindigt met een vuistslag in de camera, die in in een buggy voortgeduwd werd om het standpunt van de jongen te tonen. Het gebouw waar Fagin en de boefjes verblijven, is met vals perspectief gebouwd om het groter te doen lijken.

Mijn favoriete nevenpersonage is Nancy (Kay Walsh), omdat zij met een gewetensdilemma zit. Ze hoort bij de slechteriken, maar wil ook de bescherming van Oliver op zich nemen. Ook The Artful Dodger zit met zo'n dilemma. Zakken rollen en mensen schaduwen ligt hem wel, maar de moord op Nancy gaat hem te ver. Het minst interessante personage is misschien nog Oliver zelf. Hij is het onschuldige weesje te midden van een bonte boevenbende, degene wie het allemaal overkomt.

De climax rond Bill Sykes (Robert Newton) is goed opgebouwd. De moord op Nancy komt niet in beeld. In plaats daarvan zien we de reactie van z'n bulterriër Bull's Eye. Daarvoor hebben ze pluchen kat gebruikt. Na de moord blijkt de brutale schurk toch over een geweten te beschikken. De manier waarop hij aan z'n einde komt, levert een tweede massascène op en is trouw aan het boek. Robert Newton had naar het schijnt wel eens een glaasje te veel op, maar was geweldig in het spelen van sinistere nevenpersonages.

De strafste acteerprestatie komt toch van Alec Guinness, die een ferme transformatie onderging om Fagin te spelen. In de V.S. was er protest tegen het vermeende antisemitisme van de stereotype inhalige jood met de grote neus. Fagin is echter een heerlijk personage dat sympathie opwekt als een soort goochelaar en beschermheer van kansloze jongeren. Als het eropaan komt, blijkt hij wel degelijk een gewetenloze schurk.

Het is een aanklacht tegen sociaal onrecht en tegelijk een meeslepend, ontroerend en bij vlagen grappig verhaal. Het moet een unieke ervaring geweest zijn voor alle acteurs en crewleden om hieraan mee te werken.

» details  » permalink  » reageer