Alternatieve titel: Ballast der Wanhoop, 27 april, 19:49 uur
In de beperking toont zich de meester. Zet negen mensen in een reddingsbootje en kijk wat ze elkaar te vertellen hebben. Er is eenheid van plaats, tijd en handeling. Elk personage heeft een eigen geschiedenis en psychologisch profiel.
Het centrale conflict draait rond een moreel dilemma. Moet je een Duitser tijdens de Tweede Wereldoorlog als een vijand behandelen of als een medemens? De impulsieve Kovac wil hem in het water werpen, maar de nuchtere Ritt wijst op de rechten van krijgsgevangenen volgens de Conventie van Genève van 1929. Tijdens hun spelletje poker is Kovac opnieuw degene die de regels aan z'n laars lapt.
Tallulah Bankhead maakte een comeback na ruim een decennium. Zij speelt de fotoreporter die de kijker bij de hand neemt. In het begin ziet ze er nog netjes uit, maar dat verandert gauw. Andere bekende acteurs zijn William Bendix als de gewonde spierbundel en de zachtaardige Hume Cronyn die het aanlegt met de verpleegster. Het probleem van de cameo loste Hitchcock op met een rondwaaiende krant.
Hoewel het zich op zee afspeelt, vonden de opnamen plaats in een studio van 20th Century Fox. Hitchcock gebruikte achtergrondprojectie en een enorme tank met water. De sterren zijn gaten in een kartonnen decor met licht erachter. Vreemd genoeg oriënteren ze zich niet met de Poolster, maar met Venus.
Hitchcock ging in tegen de trend door er geen melodrama van te maken. Achtergrondmuziek is enkel in het begin en op het einde te horen. Wel zijn er diëgetische intermezzo's met fluit en zang, met als hoogtepunt Heidenröslein van Goethe en Schubert. Freudiaanse toespelingen zijn de fluit en de drinkbeker als mannelijk en vrouwelijk symbool. Dit ongewone zeeavontuur kent een goed evenwicht tussen spanning, psychologie en humor.
Alternatieve titel: Lady Hamilton, 26 april, 18:44 uur
Vivien Leigh en Laurence Olivier waren het meest glamoureuze Britse echtpaar van hun tijd. Dit historisch drama was hun derde samenwerking op het grote scherm. De ware geschiedenis wordt redelijk gerespecteerd, al zijn er melodramatische en politiek getinte elementen toegevoegd.
Emma Hamilton was de dochter van een arme smid in Cheshire. Ze werkte zich op van dienstmeid en danseres tot ambassadeursvrouw en maitresse van een admiraal. Vivien Leigh schakelt vlot heen en weer tussen een plat en een verfijnd accent. Horatio Nelson was verminkt aan één oog, maar droeg in werkelijkheid geen ooglap. Hij wordt vooral herinnerd als een tragische oorlogsheld, maar met deze menage à trois was hij ook betrokken bij een schandaal dat de tongen losmaakte. Meneer Hamilton was verrassend tolerant als hoorndrager.
Regisseur Alexander Korda en cinematograaf Rudolph Maté werden allebei geboren in Oostenrijk-Hongarije, maar ze werkten in Hollywood. Ze gebruikten knappe clair-obscureffecten. Soms is een deel van het gezicht van Vivien Leigh fel belicht, terwijl op een ander deel een schaduw valt. Dat symboliseert de duistere kant van de verleidster Emma Hamilton. Voor profielshots droeg ze make-up op slechts één helft van haar gezicht. Ze is getooid in zijde, brokaat en juwelen, en wordt omringd door kroonluchters en een hemelbed. De camera glijdt doorheen de weelderige set.
Admiraal Nelson verdedigt het Britse imperialisme en benadrukt dat je met een dictator niet kunt onderhandelen. Die uitspraken lijken beïnvloed door de actualiteit van de Tweede Wereldoorlog. Nelson sneuvelde tijdens de Slag bij Trafalgar, die voor de Britse vloot een overwinning met offers was. Het is een mooi stukje geromantiseerde geschiedenis met klinkende acteerprestaties.
