Vivement Dimanche! (1983)

Alternatieve titels: Confidentially Yours, Strikt Vertrouwelijk, Finally Sunday!

mijn stem
3,19
54 stemmen

Frankrijk
Komedie / Misdaad
110 minuten

geregisseerd door François Truffaut
met Fanny Ardant, Jean-Louis Trintignant en Jean-Pierre Kalfon

Als Claude Massoulier wordt vermoord, worden de vingerafdrukken van Julien Vercel op zijn auto gevonden. Bovendien blijkt dat Marie-Christine, de vrouw van Julien, de maîtresse was van Massoulier, wat Julien meteen hoofdverdachte maakt. Zijn secretaresse Barbara Becker heeft echter haar twijfels en gaat op onderzoek uit.

7 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
2,5
0
Vond deze film beduidend minder dan de eerdere Truffaut films die ik heb gezien. 2,5*

avatar van Spiekercoen
3,5
0
De laatste film van Truffaut is een ode aan Hitchcock, een film noir met een komische inslag.

De film begint echter met een ode aan een andere regisseur: Robert Bresson. Truffaut kopieert een scene uit Mouchette, een van mijn favoriete films. Truffaut was niet toevallig aan het begin van zijn carrière regieassistent bij Bresson, wellicht vandaar.

Maar hierna is het Hitchcock wat de klok slaat. Moord, intrige, liefde, femme fatales, er gebeurt van alles. Het plot is niet bepaald geloofwaardig, maar dat streeft Truffaut ook niet na in deze film. Sterker nog, af en toe wordt het film-noir genre zo over de top gekopieerd dat het bijna een persiflage wordt. De film blijft hierdoor lekker luchtig.

Hoofdrolspeelster Fanny Ardant is zeer fraai (vooral haar benen) en ze speurt er flink op los. Ook de rest van de cast is prima. De film is in zwart-wit geschoten en is nergens heel bijzonder, de sfeerzetting is wel prima.

Ik ben echter toch geen groot fan van dit genre, daarom genoot ik een stuk minder van deze film dan van andere Truffauts. Ik denk dat liefhebbers van de film-noir nog meer van deze film kunnen genieten.

3,5
0
Geen mens die deze film ziet gaat hem in de jaren 80 citueren. Truffaut maakte een zwart-wit film die recht uit begin jaren 60 stamt.
Ook het intrigue is typisch voor die jaren, een misdaadgegeven, hier doorspect met nonchalant-komische scènes waarvan beide hoofdacteurs de geknipte uitvoerders zijn en die bijwijlen doen denken aan Hitchcockfilms uit een nog vroegere periode.
Achteraf las ik dat deze film bedoeld was als een hommage aan Hitchcock. In dat opzicht is hij zekerlijk geslaagd en interessant, zoals de meeste Truffautfilms, trouwens.

avatar van stinissen
2,0
0
ARTE (Vivement dimanche!, maandag 6 februari, 20:15 uur)

avatar van starbright boy
3,0
0
starbright boy (moderator)
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De inderdaad aan Bresson referende begin vond ik eigenlijk het beste stuk, daarna heb ik me vermaakt zonder echt onder de indruk te raken.

Truffauts laatste film balanceert tussen een pastiche en parodie op Amerikaanse misdaadfilms in het algemeen en Hiotchcock in het bijzonder. Best vermakelijk, maar echt memorabel vond ik het niet. Af en toe is Truffaut net iets explicieter dan Hitchcock in zijn hoogtijdagen kon zijn en de film speelt met de traditionele man en vrouwpatronen in dit soort films. Jammer dat het einde zo uit de bocht vliegt dat de film ineens volbloed parodie lijkt te worden.

Leuk, maar dat is het wel.

3.0*

avatar van Metalfist
4,0
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Truffaut's laatste film

In juli 1983, een maand voor Vivement Dimanche werd gereleased, werd regisseur François Truffaut getroffen door een hersentumor en een bijhorende beroerte. In maart 1984 komt hij nog publiekelijk in beeld met de heruitgave van Hitchcock/Truffaut en in oktober sterft hij uiteindelijk op 52-jarige leeftijd met nog een hele hoop films in de pijplijn. Ongewild is Vivement Dimanche het slotstuk van het oeuvre van de Franse regisseur geworden.

Maar als het een troost mag wezen, dit is denk ik één van zijn beste. Nu spreekt hier natuurlijk een fan van de man, maar wat Truffaut hier op het scherm tovert is een perfecte knipoog naar Hitchcock en de zijnen. Een geweldige intrige waarbij je je lang blijft afvragen wie nu eigenlijk de moordenaar is en een heerlijke Fanny Ardant (die benen, jongens toch, die benen) die op onderzoek gaat als een Veronica Mars/Nancy Drew avant la lettre. Het resultaat boeit vanaf de eerste minuut en het is jammer dat Truffaut naar het einde toe misschien toch net iets te hard uit de bocht vliegt. Voor mij had het in ieder geval niet gehoeven dat Barbara en Julien een koppel wordt en laat staan dat de film eindigt met een zwangere Barbara die in het huwelijksbootje stapt met Julien, al zorgt dit nog wel voor een leuke scène met de priester die ze ergens halverwege de film knock-out hebben geslagen. Visueel ook erg geslaagd trouwens, twijfelde er voor geen seconde aan dat ik dit ergens moest situeren in het begin-midden van zijn carrière in plaats van aan het einde.

Fanny Ardant, ze was al uitstekend in Truffaut's vorige film (het sterke La Femme d'à Côté met Gérard Depardieu) en hier toont ze een compleet andere rol en toch ook één die haar erg goed afgaat. Handig natuurlijk als je met de regisseur bent getrouwd, maar in tegenstelling tot vele anderen (ik denk dan meteen aan Melina Mercouri - Jules Dassin in 10:30 P.M. Summer) bewijst Ardant dat ze terecht de hoofdrol kreeg. Jean-Louis Trintignant is haar tegenspeler en ook die doet het uitstekend. Deelt een goede chemie met Ardant in ieder geval, maar staat sowieso perfect op zijn eigen benen.

Een meer dan degelijk fin de carrière voor deze Franse grootheid. Zo zie je maar hoe onrechtvaardig het leven soms is, want Truffaut had denk ik nog veel in zijn mars. Zijn plan was om uiteindelijk 30 films te regisseren en dan zijn resterende jaren te spenderen met boeken te schrijven. Het kan anders lopen..

4*

avatar van Roger Thornhill
2,0
0
Als liefhebber van zowel Hitchcock als film-noir was ik geheel bereid om dit een leuke film te vinden, maar het is allemaal wel héél onbenullig. De knipoog van de regisseur is duidelijk, maar de plot is nergens ook maar énigszins spannend, het gegeven dat Trintignant zich dagenlang in het achterkamertje van zijn eigen kantoor kan schuilhouden is tamelijk ridicuul, en de chemie tussen beide hoofdrolspelers zie ik niet. Schrap de drie grote namen uit de credits en ik betwijfel of deze film nu nog bekeken zou worden.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.