Meningen

Een maatschappelijk werkster heeft de alcoholverslaving overwonnen en helpt anderen met allerlei problemen. Haar band met een jongdemente man zet hun levens op zijn kop en maakt pijnlijke herinneringen wakker die ze tot dan toe allebei hadden begraven. Ontroerend maar duister karakterdrama over twee gebroken zielen, samengedreven door het lot. Mooi ondanks de overduidelijke tragische en sombere toon. Prima vertolkt door de hoofdacteurs. Een scenario waarvan de psychologische gevoeligheid tegen het einde duidelijk wordt. De rustige stijl van de regisseur is fluweelzacht. De fotografie is verzorgd. Zal bij velen in de smaak vallen.

Een jonge vrouw wordt geïntrigeerd door het bevreemdende stilzwijgen van haar vader en gaat naar hem op zoek in een geïsoleerd dorp aan de Amerikaanse westkust. Ze wordt daar geconfronteerd met een oude vervloeking die de bewoners van de streek op regelmatige tijdstippen omtovert tot bloeddorstige kannibalen.

Ondermaatse low-buget zombiefilm met een traag tempo en wisselvallig acteerwerk. Het plot mist samenhang. “Messiah of Evil “ voelt als een film die zich meer afspeelt op het niveau van het onderbewuste dan van de rede, wil een mix zijn van een Lovecraftiaanse nachtmerrie en een droomlogica van Europese arthouse-horror maar kon mij niet bekoren. We staan verschillende trappen lager dan “Night of the Living Dead” waardoor de film beïnvloed is.

Maakt deel uit van de vijfdelige boxset "Fernandel Volume 4". Een film over euthanasie waarbij het zwarte schaap (goed van inborst) van de familie uit medelijden zijn vrouw van haar vreselijke pijnen verlost met een fatale dosis. Zijn broers willen een schandaal vermijden en stoppen hem in een gekkenhuis, zodat hij een gevangenisstraf ontloopt. De vrouwen van zijn broers zijn echt hatelijk. Jeanne Moreau, die de rol van Fernandel's nicht speelt, is de enige sympathieke figuur in zijn familie. Een dramatische prent die in het eerste deel ontroerend is en naar het einde toe sarcastisch. Sterke vertolkingen van Fernandel, Line Noro en Jeanne Moreau. Een boeiende, bezienswaardige film.

Paul Sheldon, een succesvol schrijver, raakt bij een auto-ongeluk zwaargewond en wordt in huis genomen door Annie Wilkes, een fervente fan die zich voordoet als zijn verzorgende redder. Zodra Annie ontdekt dat Sheldons nieuwste roman het einde van haar lievelingspersonage Misery betekent, verandert haar bewondering in een obsessieve, gewelddadige dwang om hem een nieuwe versie te laten schrijven. Binnen het claustrofobische interieur van haar afgelegen huis zit Sheldon gevangen in een psychologische hel die steeds verder verslechtert onder Annes grillige, onberekenbare tirannie.

“Misery” is een bijzonder felle en intelligente psychologische thriller, die zich ontplooit als een subtiele gijzelingsspanning, waarin de laagste statussen van de menselijke psyche worden uitgestreken door de schijn van zorgzaamheid en bewondering. James Caan speelt geloofwaardig de wanhopige, geestelijk en lichamelijk gebroken schrijver, maar de echte troef van de film is de met een Oscar bekroonde prestatie van Kathy Bates als de zwaar gestoorde Annie Wilkes, een onvergetelijk portret van een fan die haar liefde in een obsessieve daad omzet. Reiners planning en timing maken de film tot een van de meest onvergetelijke modern klassieke thrillers en een zeer sterke aanpassing van Stephen Kings werk.

3,5 -> 4/5 bij de vierde herziening.

Dokter Zimmer alias Dr. Z is een wetenschapper met een bril en een rolstoel die experimenteert met een breinbeheersingsmachine, bijgestaan door zijn vastberaden dochter Irma. Nadat ze een ontsnapte gek hebben gevangen en hem tot hun slaaf hebben gemaakt, benaderen de twee wetenschappers een raad van wetenschappers om hun uitvinding te onthullen. Helaas bestempelen ze hem als een gek en sterft hij voor hun ogen aan een hartaanval. Irma geeft de onwetende artsen de schuld van haar vaders dood, ontvoert een mooie stripper met gevaarlijk lange nagels en hersenspoelt haar om de Engel des Doods te worden en hem te wreken.

Mooi gefilmd in prachtig zwart-wit, componeert regisseur Jess Franco elk shot tot een tafereel van licht en schaduw, waardoor er een griezelige sfeer ontstaat. Dit is een degelijke film, vol weelderige scènes in de buitenlucht en geweldige suspense-scènes (de opname van Nadia in een verlaten theater is een van Franco's beste). Verschillende scènes zouden vaak terugkomen in de films van Franco. Zoals bij veel Franco-films is jazz een belangrijk element. Niet alleen bestaat de soundtrack van de film voornamelijk uit aanstekelijke jazzdeuntjes en door blazers aangedreven melodieën, de climax van de film is een experimenteel jazzstuk dat op film wordt gelegd: hectisch, wild en waanzinnig. Waardering verdient actrice Mabel Karr als Irma Zimmer, die de krankzinnige moordenares feilloos neerzet. En Howard Vernon is altijd een welkome aanvulling op elke cast. Ook Franco zelf komt in beeld. “Miss Muerte” is één van de betere werken de van de cineast.

Een Amerikaanse officier zoekt in Engeland de verloofde van zijn gestorven broer op. Het meisje wordt met een mes in haar rug vermoord door handlangers van een corrupte mode-ontwerper wanneer ze getuige is van een juwelendiefstal. De Amerikaan is juist in de omgeving en wil ingrijpen omdat hij de jonge vrouw voor het raam ziet wankelen. De schurken slaan hem vervolgens neer en laten hem met valse bewijzen achter in een auto zodat hij zelf verdacht wordt van de misdaad. En zo moet hij zelf op de vlucht voor de politie...

Dit misdaaddrama is vlot in beeld gebracht door de regisseur en heeft een getalenteerde cast die stevige vertolkingen neerzet. De Network UK DVD presenteert een gloednieuwe transfer in 16:9 formaat zwart-wit met slechts enkele minuscule beschadigingen. Het ontbreken van de (Engelse) ondertitels is voor mij de enige domper op de kijkvreugde voor deze overigens boeiende film-noir.

“Modern Times is een meesterlijke film die humor en maatschappijkritiek op geniale wijze combineert. Chaplins vertolking als “de zwerver” toont zowel de schoonheid als de absurditeit van het industriële tijdperk. Het tempo van de film is perfect uitgebalanceerd, met hilarische scènes die het publiek aan het lachen maken, maar ook uitnodigen om na te denken over de mechanisering van het leven. De satire op de moderne werkomstandigheden is universeel en blijft, decennia later, nog steeds relevant. Visueel is de film prachtig, met doordachte cinematografie en iconische beelden. Een tijdloze klassieker.

Film over de barbaarse misbruiken die heersten in Sicilië in de jaren zestig. Jonge vrouwen mochten niet genieten van seks maar er werd wel van hen verwacht dat ze hun maagdelijkheid bewaarden en de eer van hun familie verdedigden ten koste van alles. Een man kon het zich verloven van een meisje te verkrachten zodat ze dan wel met hem moest trouwen. Damiani heeft alles zeer sober in beeld gezet, zonder te vervallen in zinloos geweld of naakt. Hij maakte er een aanklacht van tegen de corruptie en de hypocrisie die er toen heerste. Ornella Muti speelt de rol van het benadeelde meisje dat voor haar rechten opkomt perfect. De fotografie is verzorgd en de muziek van Ennio Morricone is bij momenten melancholisch. De moeite waard.

Uitgebracht door NoShame in de States, 2.35:1 Anamorphic widescreen en in Italiaanse versie met Engelse onderschriften.

Op het einde van de 18de eeuw publiceerde de jonge Engelsman Matthew Gregory Lewis zijn in slechts drie weken geschreven gruwelroman "The Monk". Terwijl hij twintig jaar later in volkomen vergetelheid overleed verwierf zijn boek ondanks de talloze verboden, processen, censuurmaatregelen en verminkte edities een reputatie als meesterwerk van de Gothic Novel.

Einde de jaren zestig wilde Luis Bunuel het boek verfilmen. Hij had het scenario klaar, maar uiteindelijk werd zijn project uitgesteld, tot Ado Kyrou besloot de regie over te nemen. Vele jaren geleden heb ik de film eens in de bioscoop gezien, maar ik het vond het boek heel wat beter. Misschien was Luis Bunuel zelf niet tevreden van zijn script?

Uit op DVD in Spanje, met Engelse soundtrack.

El Monje (1973). Comprar película DVD en DVDGO

Onderhoudende Mexicaanse horrorfilm over een geleerde die via hypnose in het vorig leven van mensen kan kijken en waarbij hij ontdekt dat zijn vriendin de reincarnatie is van een prinses die werd geofferd en begraven met een fabelachtige schat. Mengsel van griezel, science-fiction en misdaad - er is ook een bende gangsters aan het werk onder leiding van de gemaskerde topman "the Bat".

Eerste van een drieluik dat uitgebracht is op DVD in de box set "THE AZTEC MUMMY COLLECTION" . Voor velen de beste van de drie. Jammer dat hier juist de transfer het minst is. Minder scherp dan de andere en op het einde erg donker. Lijkt mij VHS-kwaliteit, hoewel nog acceptabel in vergelijking met bvb sommige Retromedia-DVDs. De audio is hier ook maar matig. De sfeerschepping is bij momenten geslaagd, maar het blijft natuurlijk wel een B-film. De box set is goedkoop. De derde film staat echter wel in de imdb flop-100 en dat belooft weinig goeds.

Voor wie interesse heeft:

http://www.dvddrive-in.com/reviews/a-d/aztecmummycoll5758.htm

http://www.axelmusic.com/productDetails/787364723492

Een leuke, pretentieloze komedie waarin de hoofdrol vertolkt wordt door een... zeehond. De eigenaar komt door het dier in heel wat benarde situaties terecht. Her en der tref je sprankelende humor aan, leuke dialogen en onverwachte passages. Een vlotte, maar misschien nu wat gedateerde amusementsfilm.

Deze visueel verbluffende film gaat met ongeveer dezelfde vrijheid als bij Ken Russell met Mahler, Tchaikovsky of Loudun terug op het werk van Voltaire. De protagonist Candide stapt echter over van de wereld van de Franse schrijver naar de onze om te bewijzen dat er sindsdien nog niets veranderd is. Met een vaak fascinerend gevoel voor camera, kleur, beeld en ritme hebben de kineasten hun satire in beeld gebracht. Ook als zij grofheden etaleren blijven ze nog steeds zwierig en kleurig. Het lot voert Candide van het aards paradijs naar een helse wereld: via de Bulgaarse oorlog naar de Inquisitie, dan naar de VS, Israel, Noord-Ierland - onder een gesloten hemel waar God dood is, na het bankroet van zijn volmaakte schepping. De prent roept reminiscenties op aan Fellini, Arabal, Bunuel etc.. Een prachtige muzikale illustratie van Riz Ortolani doet de impact van de beeldenstorm alleen maar vergroten.

“The Monk and the Gun” ontvouwt zich rond drie plotlijnen die met elkaar verweven zijn: schijnverkiezingen waarbij 95% stemt voor geen verandering, een overeenkomst die niet nagekomen wordt voor een verkoop van een antiek geweer dat is veiliggesteld als een heilig relikwie en de vereerde Lama, die met zijn dagelijkse gebeden en meditatie voor vrede en harmonie in het district zorgt.

De film biedt een kijk op Bhutan tijdens de overgang naar democratie en verweeft spiritualiteit met politieke veranderingen, maar het traag voortkabbelende verhaal kon mij maar matig bekoren. Hoewel de cinematografie prachtig is, de rustige beelden van Bhutan vaak fraai zijn en er kritiek is op de Westerse overtuiging dat je met geld alles kunt oplossen, kon ik me persoonlijk weinig inleven in de cultuur, maar dat is natuurlijk subjectief.

Deze psychologische horrorfilm won 6 Awards in 1988. Vier op het festival van Sitges en 2 op dat van Fantasporto. Naar mijn gevoel George A Romero's beste prent. De typering van de karakters is uitstekend en je leeft als toeschouwer echt mee met de protagonisten. De cast is perfect en de aap is voortreffelijk afgericht. Actrice Kate McNeil kreeg ook een prijs voor haar rol.

De film werd omschreven als "een griezelfilm voor mensen die niet van griezelfilms houden." Naast een beklemmende sfeer zitten er in "Monkey Shines" echter ook meer menselijke emoties dan we van prenten in dit genre gewend zijn.

Verschenen op DVD (MGM) in de Benelux. Een aanrader!

*5*

Regisseur en cast waren veelbelovend, maar toch reikt deze anthologie niet boven de middelmaat. Als bindmiddel - dat mij tegenviel - wordt een schrijver van griezelverhalen uitgenodigd door een vooraanstaand lid van een monsterclub (een café waar gedanst wordt) om daar inspiratie op te doen. Hij krijgt drie verhaaltjes te horen. In het eerste segment wil een echtpaar een rijke zonderlinge verzamelaar geld aftroggelen maar wordt de vrouw gestraft voor haar misdaad. In het tweede maakt een jongetje deel uit van een gezin waar de vader een vampier is en overdag in de kelder rust. Hij mag met geen vreemden praten. Maar als hij dat toch doet, blijkt hij zijn geheim toevertrouwd te hebben aan een vampierendoder. Deze laatste onderschat echter de sluwe vampier. Het laatste luik vertelt over een filmmaker die een afgelegen dorpje wil gebruiken voor het draaien van een nieuwe prent. Het stadje blijkt echter bevolkt te zijn door een kruising van vampiers en zombies die hem niet meer laten gaan maar wel schrik hebben van kruisbeelden. Wanneer hij met een meisje dat hem wil helpen uit het dorp probeert te ontsnappen, loopt dit verkeerd af.

Ik heb deze blu-ray aangeschaft. Hij is verzorgd, bevat Engelse ondertitels en ook enkele extra's. Alleen is deze omnibus eerder doordeweekse griezelvervoer met een komisch tintje. Roy Ward Baker deed het heel wat beter met "Vault of Horror" waar hij bloedserieus blijft. De rollen van Vincent Price en David Carradine blijven beperkt tot het bindmiddel tussen de drie verhaaltjes. Het geheel is onderhoudend, maar toch een trap lager dan de Amicus anthologieën.

Een aan de drank verslaafde moeder die moeite heeft met de opvoeding van haar tienjarige dochter wil het meisje afzetten bij haar vader. Ze rijden op een afgelegen weg door het bos en botsen met de auto op een wolf. Vervolgens worden ze geterrorizeerd door een onaards schepsel en doen ze alles om aan die verschrikking te ontkomen.

De twee hoofdpersonages vond ik in het begin een beetje irritant toen ze ruzie hadden maar gaandeweg worden de vertolkingen beter en wordt het verhaal ook sfeervol. De flashbacks komen dan weer een beetje verwarrend over. Maar dat belet niet dat de film je in zijn greep houdt. Het monster zou een metafoor zijn: het meisje zou het gecreëerd hebben in haar onderbewustzijn wanneer ze moest gaan wonen bij haar vader en besefte dat haar moeders monsters haar uiteindelijk fataal zouden worden. Dialogen, camerawerk, sets en de duistere scenes met veel regen zijn allemaal in orde zodat ik geboeid ben blijven kijken. Een griezeldrama met emoties en een paar effectieve schrikeffecten. Via de zoekfunctie van Moviemeter is deze film op mijn browser moeilijk te bereiken. Vreemd.

In een afgelegen oud landhuis wordt tijdens een onweerachtige nacht een kostbare edelsteen getolen. Een inspecteur van Schotland Yard wordt belast met het onderzoek naar de dief. Hij begint met alle personen die in het huis aanwezig waren op de bewuste nacht te ondervragen.

Een redelijke adaptatie van de gelijknamige roman van Wilkie Collins. De cast doet het degelijk en de film blijft boeien zonder hoge toppen de scheren. Wel is het low budget. De DVD-versie duurt slechts 47 minuten en staat op YouTube in matige kwaliteit. Ik heb de grotere poster ingestuurd.

De 15-jarige Moritz is op zoek naar zijn persoonlijkheid, naar zijn mogelijkheden voor een zelfstandig leven. Hij leeft in conflict met zijn ouders, zijn wiskundeleraar en zijn klasgenoten. Hij voelt niets anders dan dood, agressie en rottigheid rondom hem. In zijn fantasie wreekt hij zich op alle mensen met wie hij moeilijkheden heeft. De enige vriendschap krijgt hij van een tamme rat en van zijn grootmoeder, die in een bejaardentehuis zit en levensmoe is. Dan wordt hij verliefd op een meisje van zijn leeftijd en vindt in een groep leerlingen, die hem in hun kring opnemen, voor het eerst echte vrienden.

Hark Bohm tekent hier het rauw sentimentele portret van een onbegrepen adolescent uit een bourgeois-milieu. De kineast kent de problemen van deze generatie heel goed, hij heeft twee pleegzonen van die leeftijd die in "Moritz Lieber Moritz" spelen: Uwe Enkelmann en Dschingis Bowakow. Naast de puberteitscrisis zitten in de film nog andere thema's verwerkt, zoals verkeersonveiligheid en euthanasie. De sadistische dagdromen van Moritz worden in een sensationele, schokkende, naturalistische stijl uitgewerkt. Ondanks deze commerciële toegevingen is "Moritz Lieber Moritz" een prent op professioneel niveau, die zeker voldoende gespreksstof biedt omwille van zijn meditatieve waarde.

In de pregeneriek zien we hoe een kat de vroegere eigenaar van Dragonstone, een wrakke middeleeuwse burcht, naar de keldertrap lokt, waar de arme man struikelt en naar beneden valt. Hij wordt op de glibberige vloer door hongerige ratten opgepeuzeld. Met deze scene wordt je als kijker al meteen meegesleurd in een vreemd, gespannen klimaat, dat des te teneerdrukkender wordt, naarmate de moorden in het kasteel elkaar in een huiveringwekkend tempo opvolgen.

Een mooi, jong meisje, Corringa verblijft in dit barokke gebouw. Na de mysterieuze dood van haar moeder leeft ze in voortdurende angst en wanhoop. Wie is verantwoordelijk voor de wervelende chaos van bloed en geweld in dit hallucinante slot? Wanneer aan de terreur geen einde komt wordt de sfeer nog meer gespannen en ondraaglijk. Vooral voor de kat, dat monsterachtige beest dat steeds op de meest onheilspellende momenten opduikt uit de duisternis, is ze waanzinnig bevreesd...

"La Morte negli Occhi del Gatto" werd hier ten lande in 1973 in de bioscoop uitgebracht onder de titel "De Duivelinnen". Het is deels een giallo en deels een romantische gothic horrorfilm en dus valt hij zeker in mijn smaak. De prachtige decors en de uitstekende soundtrack van Riz Ortolani vormen beslist een grote bijdrage aan de sfeerschepping. De cast, verrassend met Jane Birkin en Serge Gainsbourg, doet het zeer goed. De fotografie is stijlvol, de prent is visueel een lust voor het oog. Een heel genietbare film in de Hammer traditie.

De film is uit op DVD. Als je hem wil aanschaffen, neem dan de Blue Underground release, want ik had eerst een andere uit Italië en die is geknipt. Bovendien is de transfer van de Amerikaanse DVD mooi scherp. De soundtrack is in het Engels, maar sporadisch komen er stukken in het Italiaans voor, die natuurlijk Engels ondertiteld zijn.

Nog een pittig detail: de kat in de film is deze van Antonio Margheriti zelf .

In Hamburg onderzoekt narcotica-inspecteur Franz Bulow criminele bendes die betrokken zijn bij drugshandel, maar zijn onderzoek wordt gehinderd door zijn paranoïde angst dat zijn jonge vrouw Lisa hem bedriegt. Lisa heeft een dubieus verleden met drugsklachten en haar gedrag voedt Bulows jaloezie, waardoor hij zich meer concentreert op haar vermeende affaire dan op de moordenaar die zijn informant heeft neergestoken. UIt jaloezie neemt Bulow een duister besluit: hij belooft een gevaarlijke moordenaar vrijheid als hij Lisa vermoordt, wat een kettingreactie van ongeluk en tragedie in gang zet.

Massimo Dallamano’s "La Morte Non Ha Sesso" , ook bekend als "A Black Veil for Lisa", is een onderhoudende vroege giallo die zich onderscheidt door zijn psychologische diepgang boven puur visueel spektakel. De film volgt inspecteur Franz Bulow, wiens professionele recherchewerk volledig wordt overschaduwd door zijn tweestrijd rond jaloezie en wantrouwen tegenover zijn vrouw Lisa. Dallamano bouwt spanning op door de parallel tussen de moordjacht en het huwelijksdrama te verweven, waarbij elke mislukte leidraad naar de moordenaar de emotionele spanning tussen de echtgenoten verhoogt.

De film begint met charmante, jazzy vibes en een zekere voyeuristische lichte toon, maar duikt daarna steeds dieper in donkerder psychologische territorium. De acteurs leveren overtuigende prestaties. De muziek versterkt de beklemmende sfeer. Hoewel de film soms traag aanvoelt voor moderne kijkers, is het een belangrijk werk in de evolutie van het giallo-genre, met een focus op karakteronderzoek dat veel later gialli ontbreken. 3/5

Donatella, een jonge vrouw met een ernstige mentale beperking, verdwijnt spoorloos en haar vader zet alles op alles om haar terug te vinden. Rechercheur Duca Lamberti raakt betrokken bij het onderzoek en ontdekt een schimmige wereld van uitbuiting, prostitutie en geweld in Milaan. Wanneer de zaak eindigt in een persoonlijke vorm van vergelding, blijft vooral de tragiek van het slachtoffer en de leegte van de wraak hangen.

Duccio Tessari maakt van "La Morte Risale a Ieri Sera" geen loutere misdaadfilm, maar een somber en menselijk drama over kwetsbaarheid en moreel verlies. De film werkt vooral door de pijnlijke opzet: een vader die zijn dochter als kind blijft zien, en een samenleving die haar pas lijkt op te merken wanneer het te laat is. Tessari houdt de spanning goed vast en geeft het verhaal een hard maar empathisch gezicht, zonder sensatiezucht. De Milaan-omgeving voelt troosteloos en raak, wat de morele rol van het verhaal versterkt. Ondanks enkele stilistische oneffenheden en de soms ongepaste lichtheid in toon blijft het een sterke, bittere politiefilm met een afgrondelijke emotionele kern. 3,5/5

Paolo Germi is een excentrieke undercoverdetective die de moord op een minderjarig meisje onderzoekt en zo in een netwerk van prostitutie, chantage en georganiseerde misdaad verzeild raakt. Wat begint als een klassieke giallo met een moordmysterie en schaduwrijke personages, verschuift al snel naar een meer actiegerichte, bijna buddy-cop-achtige toon, mede door de introductie van een ietwat komische sidekick.

Martino’s verhaal heeft interessante spanningsbogen en thema's – met name het exploiteren van kwetsbare vrouwen maar de toon is grillig. De overgang van duister en ernstig naar luchtig en bijna slapstick-achtig werkte voor mij wel maar kan bij sommigen misschien verwarrend overkomen. Het is een hybride film die balanceert tussen giallo, poliziotteschi en zelfs komedie. Visueel is de film typisch voor Sergio Martino: stijlvol, dynamisch, met een scherp oog voor compositie en sfeer.

De achtervolgingen door het grauwe Milaan zijn effectief en de cinematografie zorgt voor een broeierige, grimmige sfeer die de morele leegte van de stad weerspiegelt.

Fans van Sergio Martino en liefhebbers van obscure Italiaanse genrefilms zullen aan hun trekken komen.

3,25

Geneviève en Sylvain zijn bijna een jaar gehuwd. Ze gaan met vakantie naar het platteland. Sylvain is een schrijver, auteur van een roman die door een uitgeversfirma werd gepubliceerd, waar hij zijn vrouw heeft ontmoet. Het echtpaar geeft de indruk van een perfect verliefd stel te zijn, maar het ziet er toch naar uit dat de dagelijkse gewoonte en verveling de plaats van hun hartstocht heeft ingenomen. Ze worden op een kasteel uitgenodigd voor een diner door twee plaatselijke notabelen: Jacques en Françoise, die 10 jaar getrouwd zijn en twee kinderen hebben. Sylvain heeft teveel gedronken en flirt met Françoise. Hun beide partners reageren hierop duidelijk verschillend.

Een praatfilm over passie, poëzie, filosofie, ontrouw en andere zaken, ingekleed in een mooi decor. Soms verkeerdelijk omgedoopt onder de titel "Les Liaisions Amoureuses".

Een politieagent krijgt de taak van een drugshandelzaak in een eiland nabij Rome te onderzoeken. Wanneer de gangsters merken dat hij hen op het spoor is ontvoeren ze zijn dochtertje. Hun hond blijkt de redder in nood.. De versie die ik zag op een RetromediaDisk duurde slechts 69 minuten, maar Mill Creek Entertainment heeft de 87 minuten op DVD uitgebracht, zij het met een minder goede kopie. "island Monster" is een brave thriller die er in mijn ogen toch de spanning inhoudt en beduidend sympathieker is dan veel films op de Imdb die een hogere score krijgen.

Boer Vincent Smith en zijn zuster Ida runnen het afgelegen Motel Hello waar Vincent al decennia reizigers lokt, verdooft en levend begraaft om ze te verwerken tot zijn beroemde gerookte worst en “Farmer Vincent’s Fritters”. Wanneer een jonge vrouw, Terry, na een door Vincent veroorzaakt motorongeluk bij hen belandt, ontstaat er een gespannen dynamiek tussen Vincent, zijn jaloerse zuster en zijn broer, de plaatselijke sheriff. Terwijl Terry langzaam de gruwelijke waarheid ontdekt, escaleert de situatie tot een chaotisch, bloedig einde met kettingzagen en ontsnapte “menselijke oogst”.
Motel Hell is een perverse mix van satire, slasher en Southern-gothic, gedragen door Rory Calhouns charmante, doch psychopathische boer Vincent. Kevin Connor regisseert met een scherp oog voor zwarte humor: de film spot met Amerikaanse familie­waarden, religie en kleinzielige moraliteit, terwijl hij moeiteloos overschakelt naar groteske, bijna komische gruwel. Het tempo is traag maar doelbewust, met memorabele beelden – levende slachtoffers die tot hun nek in de grond steken en als varkens worden gevoed – die zowel absurd als ongemakkelijk aanvoelen. De climax met kettingzagen is pure cult-cinema. Goede film. 3/5

Een jonge vrouw en haar oudere echtgenoot, een gevierde dichter, leiden een teruggetrokken bestaan in een afgelegen landhuis dat zij met zorg restaureert. Hun rust wordt verstoord wanneer een mysterieuze man en later zijn vrouw onaangekondigd binnenkomen en zich steeds meer toe-eigenen. Naarmate er meer ongenode irritante gasten arriveren – waaronder hun twee ruziënde zonen en later een hele schare fans – escaleert de situatie tot een chaotische, gewelddadige orgie van vernieling en verering.

"Mother!" is ongetwijfeld een gedurfde, visueel soms indrukwekkende film, maar voor mij voelt hij vooral esoterisch en onnodig complex aan. Aronofsky stopt zoveel religieuze en mythologische symboliek in elk beeld dat het verhaal zelf ondergesneeuwd raakt. In plaats van een meeslepende thriller ervaar je een allegorisch doolhof waarin personages meer functie dan menselijkheid hebben. Zelfs na een tweede visie bleef ik afstandelijk: de emotionele kern – de pijn en woede van “Mother!” – ging voor mij verloren in de overdaad aan metaforische lagen. Technisch is de film niet slecht, met een beklemmende sound design en een hypnotiserende camera, maar dat weegt niet op tegen het gebrek aan empathie. Ik kon er simpelweg niet van genieten. Alleen voer voor ingewijden. Not my cup of tea. Sorry. 1,5/5

Na een mislukte bankoverval vluchten drie criminele broers en hun zus naar hun ouderlijk huis, niet wetend dat hun moeder het huis kwijt is geraakt door gedwongen verkoop. De nieuwe bewoners en hun gasten worden gegijzeld tijdens een verjaardagsfeest, terwijl de jongste broer van de criminelen ernstig gewond is. Wanneer hun manipulatieve moeder arriveert, neemt zij het heft in handen en ontaardt de situatie in een bloedige strijd om overleving.

Darren Lynn Bousmans "Mother's Day" is een intense, ongemakkelijke home-invasionthriller met een hoog exploitation-gehalte. Rebecca De Mornay schittert als de ijskoude psychopatische matriarch, wiens psychologische manipulatie de film zijn meest verstorende momenten geeft. De cast, waaronder Jaime King en Briana Evigan, levert geloofwaardige prestaties in een script dat de grenzen van moreel verval exploreert. Hoewel de film wat lang is, compenseert de stijgende spanning en het claustrofobische setting dit grotendeels. Bousman vermijdt goedkope shocks ten gunste van een langzame, pijnlijke escalatie die de kijker dwingt mee te lijden. Voor liefhebbers van donkere, karaktergedreven horror is dit een geslaagde, maar wel sadistische gruwelthriller die niet geschikt is voor gevoelige kijkers. 3/5

Denning is een vliegtuigontwerper die niet gelukkig is met de nieuwe verloofde van zijn dochter. Hij onderzoekt de achtergrond van die man en stelt vast dat hij niet te vertrouwen is. Hij zoekt hem op in zijn appartement en vraagt de verloving te verbreken. Er ontstaat ruzie en hij slaat hem tegen de grond. De man komt echter ongelukkig met zijn hoofd neer en is dood. Denning besluit hem ergens te dumpen op een afgelegen plaats en simuleert dat hij het slachtoffer was van een auto-ongeval. Maar na weken verschijnt er nog steeds geen nieuws in de krant en wordt Denning met de dag zenuwachtiger. Uiteindelijk besluit hij op speurtocht te gaan, maar brengt daarmee zichzelf in nesten. Tot overmaat van ramp wil de nieuwe vriend van zijn dochter de zaak ook onderzoeken...

Degelijk mix van misdaad, thriller, film-noir en mystery met een vleugje zwarte humor in de stijl van Hitchcock. Er zijn een aantal onverwachte wendingen in het plot en het einde is eigenlijk een verrassing. Anthony Kimmins tekende voor een soliede regie en baseerde zich voor het scenario op de misdaadroman van Alec Coppel. De print van de Network UK DVD heeft helaas het 4:3 formaat en vertoont af en toe zwarte vlekken, hoewel de transfer zeker acceptabel is. Jammer genoeg ontbreken er (Engelse) ondertitels.

Een bokser waarop veel geld werd ingezet verliest de match en overlijdt kort daarop. De autopsie toont echter aan dat hij vergiftigd werd. Weer voer voor Mr. Moto, die zich over de moordzaak zal buigen. Hij gaat op zoek naar de gokker die een grote som geld op het gevecht heeft ingezet.

Vooral Peter Lorre steelt de show in deze vermakelijke en onderhoudende misdaadfilm. Naast de spanning zijn er ook enkele komische noten, waar o.a. een kleptomaan centraal staat. Oorspronkelijk zou Charlie Chan vedette Warner Oland de film vertolken, maar doordat hij ziek was besloten de makers hem maar om te zetten in een aflevering met Mr. Moto. Te bekijken op YouTube in goede kwaliteit.

Mr. Wong komt een man ter hulp die zegt dat zijn leven in gevaar is. Hij had gelijk, want hij sterft ‘s ochtends juist voor de detective hem zou bezoeken. Wong moet nu het mysterie zien op te lossen op basis van zeer geringe aanwijzigingen.

Een mysterieverhaal met film noir-trekjes waarin vooral Boris Karloff's een goede prestatie levert als de detective. Dat alleen al maakt de prent ook waard om hem te zien. Karloff was gewoon van een menselijke dimensie te geven aan elke rol die hij speelde, en hoewel zijn rol in dit verhaal misschien wat atypisch voor hem is, is hij compleet geloofwaardig als Mr. Wong. Ook de andere acteurs doen het goed. Het script is interessant genoeg om de interesse bij de kijker aan te houden.

Een vermakelijke thriller van hetzelfde niveau van een Mr. Moto film.