Meningen

In 1895 ontdekt een groep Engelse archeologen in Egypte de tombe van prinses‑priesteres Ananka en brengt per ongeluk de gemummificeerde hogepriester Kharis tot leven met een oude boekrol. Terwijl de jaren verstrijken, jaagt de onverwoestbare mummie de ontdekkers één voor één op in Engeland, geleid door de fanatieke Mehemet Bey. De strijd bereikt zijn hoogtepunt wanneer Kharis geobsedeerd raakt door Isobel, de vrouw van een van de archeologen, omdat ze sterk lijkt op zijn verloren geliefde Ananka.

"The Mummy " is een goede kleurrijke Hammer‑horror met een eenvoudig maar doeltreffend revenge‑verhaal. Christopher Lee is sterk onderkoeld maar onheilspellend als Kharis, terwijl Peter Cushing de rationele egyptoloog speelt die het geheim ontdekt achter de “mysterieuze” doodslagen. De film speelt meer op sfeer dan op shock, met statige interieurs, goed uitgewerkte make‑up en een soepel tempo in het tweede deel. Het is wel traag in het eerste deel. Al voelt het verhaal op de grens van melodramatisch, toch houdt Fisher de spanning redelijk strak en de atmosfeer tastbaar. Het is geen innovatieve of voortdurend spannende klassieker, maar wel een verzorgde, sfeervolle mummiefilm die liefhebbers van de klassieke horror‑traditie zal bevallen.

Ook Hammer’s derde mummie-film haalt net als “The Curse from the Mummy’s Tomb” niet het niveau van Terence Fisher’s klassieker “The Mummy” uit 1959. Hier ten lande uitgebracht in 1967 onder de titel “In de Klauwen van de Mummie” begint de film met een weinig indrukwekkende pregeneriek waarin Peter Cushing ons met een nasale stem vertelt dat in Egypte in 2000 voor Christus, een jonge farao, Kah-to-Bey en zijn knecht Prem verbannen werden en uiteindelijk ter dood gebracht door een boosaardige oom. In 1920 ontdekt een expeditie geleid door Sir Basil Walden zijn vergeten graf. Omdat ze de tombe hebben ontheiligd rust er nu een vloek op hen. De mummie wordt tot leven geroepen door een fanatieke grafwachter die een oude tekst voorleest terwijl hij het doodskleed in zijn handen houdt. Wanneer er doden vallen verbiedt de t.o.v. bijgeloof sceptische politie de expeditie-leden de streek te verlaten.

“The Mummy’s Shroud” is een low-budget griezelfilm waarin er teveel dialogen steken zodat de angstsfeerschepping maar matig is. Blood & gore tref je er bijna niet in aan, de gruwelijke moorden worden grotendeels aan de verbeelding van de toeschouwer overgelaten. De cast is evenwel heel goed: vooral Catherine Lacey als de waarzegster en Michael Ripper die eindelijk eens een grotere rol kreeg toebedeeld. Het was de laatste Hammerfilm die werd gedraaid in de Bray Studio’s. De Anchorbay US DVD die ik destijds heb aangeschaft is van topkwaliteit: beeld en geluid zijn indrukwekkend voor zo’n oude film. Het enige wat ik mis zijn Engelse ondertitels, die misschien wel aanwezig zullen zijn op de binnenkort verschijnende Blu-Ray.

The Mummy's Shroud Blu-ray: Special Edition | Double Play (United Kingdom)

In het negentiende-eeuwse Parijs onderzoekt inspecteur Vidocq een reeks gruwelijke moorden in een Grand Guignol-achtig theater die allemaal op mysterieuze wijze lijken samen te hangen.

Gordon Hesslers "The Murders in the Rue Morgue" is geen letterlijke verfilming van Edgar Allan Poe's beroemde verhaal, maar een vrije interpretatie die horror en detective-elementen met elkaar vermengt. De film onderscheidt zich door zijn sfeervolle decors, gotische uitstraling en een overtuigende rol van Jason Robards als Cesar Charron. Hessler bouwt de spanning bij momenten zorgvuldig op en creëert een dreiging, al verloopt het verhaal soms wat traag en voorspelbaar. De fraaie cinematografie en de sinistere muziek zorgen echter voor een beklijvende sfeer die veel goedmaakt. Liefhebbers van klassieke gothic horror zullen misschien kunnen genieten van de vormgeving en de macabere toon, ook al mist het scenario af en toe de scherpte van Poe's oorspronkelijke werk. 3/5

Ken Russell's werk wordt vaak gekenmerkt door visueel betoverende maar barokke en extravagante beelden. Onderhavige "Music Lovers", in de Benelux vroeger uitgebracht met de Nederlandse titel "De Pathetische Symfonie" is de verfilming van een homofiele componist, die met zijn verleden wil breken door in het huwelijk te treden met een jonge vrouw, maar haar door zijn geaardheid diep ongelukkig maakt. Hun huwelijk draait uit op een fiasco en Tsjaikovsky vlucht naar het platteland, waar hij zichzelf isoleert en muziek componeert voor een rijke oude weduwe. Maar het verleden blijft hem achtervolgen.

De manier waarop Ken Russell het leven en de muziek van Tsjaikovsky visualizeert is ronduit verbluffend. Sommige beelden zijn prachtig en weerzinwekkend tegelijk en roepen bij de kijker tegenstrijdige gevoelens op, maar de beeldenstorm blijft fascinerend en houdt je aan je stoel genageld. De vertolkingen zijn zoals zijn regie, even waanzinnig als briljant. Een film om nooit te vergeten en beslist het beste wat ik van Ken Russell ooit heb gezien.

*5*

De Nederlandse regisseur Paul de Lussanet is bekend om zijn artistieke visie en zijn vermogen om literaire werken naar het scherm te vertalen. Dat bewijst hij wederom in “Mysteries”. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een zorgvuldige aandacht voor detail en een diepgaande verkenning van de menselijke psyche. De Lussanet heeft een uniek talent om zijn personages tot leven te brengen, en dit is duidelijk zichtbaar in deze verfilming van Knut Hamsuns roman.

Het verhaal speelt zich af in de negentiende eeuw. Johan Nilsen Nagel is een mysterieuze vreemdeling die aankomt in een klein Noors kuststadje. Hij is een charismatisch en raadselachtig figuur die al snel de aandacht trekt van de lokale bevolking. Zijn excentrieke gedrag en onvoorspelbare acties zorgen voor verwarring en fascinatie onder de inwoners. Terwijl hij zich mengt in het leven van de dorpelingen, ontluiken er verschillende intriges en spanningen. Hij sluit vriendschap met de dwerg Minuut. Nagel raakt vooral betrokken bij de mooie en verleidelijke weduwe Dagny Kielland en de kwetsbare, jonge Martha Gude.

Rutger Hauer, in de rol van Nagel, is ronduit schitterend. Zijn charismatische en intense vertolking brengt het raadselachtige karakter van de protagonist perfect tot uiting. Hauers vermogen om zowel charme als duistere complexiteit te tonen, maakt van Nagel een intrigerend en onvergetelijk personage. Rita Tushingham als Martha levert ook een krachtige prestatie waardoor ze authentiek en diepgaand aanvoelt. Ook David Rappaport als de dwerg Minuut is overtuigend. Daarnaast doet Sylvia Kristel als de femme fatale Dany Kieland het eveneens goed, al had ze zelf volgens Wiki spijt van haar deelname voor deze film en zorgde ze op de set voor problemen.

De cinematografie van "Mysteries" is adembenemend. De prachtige beelden van het Noorse kustlandschap, gecombineerd met de sfeervolle belichting en compositie, creëren een visueel poëtische ervaring. Jammer dat de kleuren van de Amerikaanse blu-ray nogal flets zijn. 
De Lussanet slaagt erin om de innerlijke conflicten en verlangens van zijn personages subtiel en effectief te presenteren. “Mysteries” onderzoekt thema's van vervreemding, verlangen en de complexiteit van menselijke relaties op een diepgaande manier.

Met sterke acteerprestaties, prachtige cinematografie en een trouw respect voor het bronmateriaal, heeft Paul de Lussanet een film gemaakt die zowel intellectueel bevredigend als esthetisch indrukwekkend is. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van literatuurverfilmingen en diepgaande karakterstudies. Dit is een meeslepende en visueel wondermooie film en voor mij één van de allerbeste Nederlandse werken die ik ooit zag. 4,5/5

Mr. Moto is een Japanse detective die een bende criminelen wil ontmaskeren. Hij gaat undercover door zich voor te doen als een moordenaar en wordt gearresteerd. In de gevangenis van Devil’s Island zit hij in een cel naast Brissac, een lid van de bende. Hij helpt hem ontsnappen. Brissac neemt hem in vertrouwen en werft hem aan als butler. Zo kan Mr. Moto te weten komen welke plannen de gangsters nog hebben.

De spanning is vaak te snijden in deze mix van mystery en misdaadfilm. Maar er is ook wat humor. Lorre, Ames en Wilcoxon zijn drie kwaliteitsacteurs die de protagonisten stevig vertolken. De decors zijn sfeervol. De zwart-wit fotografie is verzorgd. Voor velen is dit een van de beste uit de reeks Mr. Moto. Vlot geregisseerd ook van Norman Foster. Ik heb me alleszins vermaakt. De finale scene in het kunstmuseum is een juweeltje.

Miss Owen, een fervente lezeres van detective-verhalen zit in hetzelfde compartiment in de trein als de schrijver van crime-stories Larry Gordon wanneer ze plots een schrille kreet horen. Na onderzoek blijkt dat iemand in de trein vermist is, er een buitendeur openstaat en dat de kaartjesknipper werd neergeslagen. Er zijn niet zoveel passagiers op de trein, en de politieagent die ook een veroordeelde bewaakt dwingt iedereen uit te stappen in het volgende station, dat afgelegen is. Daar loopt er weer iets mis. Een onbekende snijdt de telefoondraden door zodat er geen contact meer is met de buitenwereld en vervolgens wordt de gaskraan dichtgedraaid zodat de lichten doven. Dat geeft de gevangene de gelegenheid van een revolver te bemachtigen. Maar later blijkt dat hij zelf ook niet op zijn gemak is...

Opnieuw een vlot geregisseerd en degelijk vertolkt misdaaddrama met film-noir trekjes. Alle goede ingrediënten voor een spannende whodunnit zijn aanwezig. Een geïsoleerde groep met wanhopige personages en een complex plot met talloze wendingen voor de definitieve ontmaskering. Dat alles geserveerd in één uur.

De Network UK DVD bezit het 4:3 formaat, het beeld is redelijk scherp en er zijn geen zwarte vlekken. Helaas ontbreken de (Engelse) ondertitels, deze hadden voor mij de kers op de taart kunnen zijn.

Erg boeiende detective-film, geserveerd in een vlekkeloze, perfecte print door Warner Bros in een tiendelige R1 Film-Noir box-set vol. 4. Prachtige zwart-wit-fotografie. Vertolkingen zijn ook heel goed, alleen Elsa Lanchester vond ik wat irritant, maar ze moest ook een erg antipatieke rol uitbeelden. Een intelligent script zorgt ervoor dat je als kijker vanaf het begin geboeid bent. Het effect van de opsluiting van een onschuldige verdachte op zijn huwelijk wordt knap weergegeven. Aanbevolen voor fans van film-noir uit de oude doos.