Mystery Junction (1951)

Miss Owen, een fervente lezeres van detective-verhalen zit in hetzelfde compartiment in de trein als de schrijver van crime-stories Larry Gordon wanneer ze plots een schrille kreet horen. Na onderzoek blijkt dat iemand in de trein vermist is, er een buitendeur openstaat en dat de kaartjesknipper werd neergeslagen. Er zijn niet zoveel passagiers op de trein, en de politieagent die ook een veroordeelde bewaakt dwingt iedereen uit te stappen in het volgende station, dat afgelegen is. Daar loopt er weer iets mis. Een onbekende snijdt de telefoondraden door zodat er geen contact meer is met de buitenwereld en vervolgens wordt de gaskraan dichtgedraaid zodat de lichten doven. Dat geeft de gevangene de gelegenheid van een revolver te bemachtigen. Maar later blijkt dat hij zelf ook niet op zijn gemak is...

Opnieuw een vlot geregisseerd en degelijk vertolkt misdaaddrama met film-noir trekjes. Alle goede ingrediënten voor een spannende whodunnit zijn aanwezig. Een geïsoleerde groep met wanhopige personages en een complex plot met talloze wendingen voor de definitieve ontmaskering. Dat alles geserveerd in één uur.

De Network UK DVD bezit het 4:3 formaat, het beeld is redelijk scherp en er zijn geen zwarte vlekken. Helaas ontbreken de (Engelse) ondertitels, deze hadden voor mij de kers op de taart kunnen zijn.

Een groep treinreizigers strandt tijdens een zware sneeuwstorm op een stationnetje ergens ver van de bewoonde wereld.

Daar vinden een aantal moorden plaats en het is aan schrijver Larry Gordon (Sydney Tafler) om de zaak op te lossen.

Aardige, sfeervolle detectivefilm met goede acteurs.

Zeer Britse misdaadfilm uit de Agatha Christie school. In een sneeuwstorm wordt een crimineel per trein vervoerd naar de plaats waar zijn rechtszaak zal plaatsvinden. Plotseling is er een gil. Eén van de bewakers van de crimineel blijkt uit de trein geduwd. Wie van de passagiers heeft het gedaan? En met welk doel? De andere politieagent die de crimineel moet bewaken is er namelijk nog gewoon en dat is degene met het pistool, dus bevrijding is nog niet echt nabij. Gelukkig is er een schrijver van misdaadromans aanwezig om in de trein en later het station te helpen met het oplossen. Ondertussen wordt, terwijl het dodental langzaam opgelopen, er heel veel thee gedronken. Meer dan je zelfs in een Engelse film uit 1951 verwacht.

Duidelijke low budget Britse productie van kort na de oorlog, met maar weinig locaties. Bijna een toneelstuk. Goed geacteerd en behoorlijk goed geschreven. Beetje ouderwets, maar dat is bij dit genre eigenlijk gewoon een aanbeveling. Met 65 minuten ook precies de goede speelduur voor wat het is.

(Gezien op Netflix)