Miss Muerte (1966)

De Mondo Macabro Release DIABOLICAL DR Z is een aanrader.

Franco bracht later nog eent tweede versie uit van dezelfde film (She killed in Ecstacy) maar het origineel blijft veel beter.

Leuk pakje.

Spiderwoman

Weer één van Franco's betere films die veel gelijkenissen vertoont met The Awful dr. Orloff en ook wel een beetje met The Sadistic Baron von Klaus. Op audiovisueel vlak zien we weer de beste Franco aan het werk. Mooie zwart-witfotografie begeleid door een jazzy score. Stijlvolle scènes waarin op vernuftige wijze met composties en schaduwen gespeeld wordt, zijn geen uitzondering. Ook plottechnisch valt er met een gekke wetenschapper, een gehersenspoelde psychopaat, een bekoorlijke danseres en een wraakzuchtige femme fatale weer heel wat te beleven. Het blijft alleen spijtig dat, net zoals in The Sadistic Baron von Klaus, het belabberde speurwerk naar de karrenvracht aan doden erg ondermaats blijft.

Heb de grote poster geretoucheerd en geplaatst.

Vast omdat Jean-Claude Carrière aan het scenario meewerkte, anders had ik toch niet zo'n 'highbrow' in-joke verwacht als hier aan het begin, nadat we net een ontsnappings-scene hebben gezien: er word gebeld. Het is ene Bresson, met de boodschap “un condamné à mort s’est échapé”. Niet dat Franco anders geen gevoel voor humor heeft, integendeel, maar was zeker een pluspuntje.

Fijne vroege Jesús Franco-film. Zo'n 5 jaar later door hemzelf nog eens overgedaan als Sie Tötete in Ekstase. Niet dat hier veel mis mee is: gezichtschirurgie op jezelf uitvoeren, een stripster in doorkijk-spinnenpakje met centimeters lange giftige nagels en robotarmen voor weer eens een duivels apparaat.

Prima verzorgd en gefilmd allemaal, jazzy soundtrack. 21ste Franco-film die ik zie, nog zo'n 185 te gaan!

Deze Franco film heb ik met verbazing zitten kijken. Ik had het al bijna opgegeven met "the master of sleaze" want als filmliefhebber valt er vaak weinig te genieten als je een film van zijn hand bekijkt. De cameraman lijkt vaak dronken, gehandicapt en onder invloed van in ieder geval 3 verschillende soorten hallucinerende drugs. Het verhaal is vaak niet aanwezig omdat er heel veel naakt en geweld te zien moet zijn en vaak zien deze scenes er ook nog eens te slecht en te nep uit. Na drie films van hem gezien te hebben was ik overtuigd dat Franco echt geen idee heeft hoe een goede film eruit ziet al zou die naakt op zijn gezicht zou zitten. Wat een uber prutser, zeker niet waard om mijn tijd aan te spenderen. Ik besloot maar eens het absolute meesterwerk van deze man te bekijken volgens; en kwam dus uit bij deze film.

Het verbaast mij behoorlijk; Franco wist in 1966 al hoe hij een film moest maken en je ziet dat hij echt wel iets kan. De muziek, de schaduwspelen, het sfeervolle zwart-wit. Het is best wel spannend en ondanks dat het verhaal totaal belachelijk is, valt er tenminste wel een touw aan vast te knopen omdat deze film niet totaal kapot geknipt is en gevuld met totaal nutteloze en lelijke, spastisch ingezoomde shots. Kortom, dikke prima voor een goedkoopie no-nonsense monster horror film! Hoe het toch kan dat Franco na het maken van dit werk met zoveel bagger op de proppen is gekomen blijft me een raadsel.

Ik weet wel dat hij weinig budget had maar dat zal hij toch bij het maken van deze film ook niet gehad hebben? Het zal een kwestie van kwantiteit over kwaliteit geweest zijn voor hem denk ik dan; beter 8 kutfilms in een jaar dan 2 goede? Het verdienmodel van dit soort films blijft toch wel het grootste raadsel. Als je het aandurft om een Franco te kijken, laat het dan deze zijn.

Jesus Franco is niet meteen bekend omwille van stijlvolle, sfeervolle of diepzinnige films. Eigenlijk is het eerder het tegenovergestelde. Deze film is het bewijs dat Franco wel degelijk het talent had om een degelijke film te maken. Het verhaal is vrij standaard wraak van de dochter van een wetenschapper die wraak wil nemen op de personen die hem hadden geminacht en indirect tot zijn dood hadden geleid.

De film moet het vooral hebben van de sfeer. De hele film ademt zo een gothic, onheilspellend sfeertje uit alsof er elk moment iets vreselijks kan gebeuren.Een hoewel er niet meteen naakt is te zien (nog zo een handelsmerk van de regisseur in latere films) straalt de film erotiek uit door het figuur van Nadja aka Miss Death met haar lange vingernagels. Deze film zou je bij momenten kunnen vergelijken met Cat People en Die Nackte und der Satan aka The Head, die ook zulke uitstraling hebben en ik bovendien zeer waardeer.

Heeft deze film dan geen gebreken? Toch wel en dat ligt niet zozeer aan het nogal voorspelbare einde maar wel dat het vooropgestelde concept na de eerste wraakmoord eigenlijk grotendeels is uitgespeeld.

Het blijft sfeervol maar zo jammer dat we Miss Death niet meer in de beloofde acties zien.

Dokter Zimmer alias Dr. Z is een wetenschapper met een bril en een rolstoel die experimenteert met een breinbeheersingsmachine, bijgestaan door zijn vastberaden dochter Irma. Nadat ze een ontsnapte gek hebben gevangen en hem tot hun slaaf hebben gemaakt, benaderen de twee wetenschappers een raad van wetenschappers om hun uitvinding te onthullen. Helaas bestempelen ze hem als een gek en sterft hij voor hun ogen aan een hartaanval. Irma geeft de onwetende artsen de schuld van haar vaders dood, ontvoert een mooie stripper met gevaarlijk lange nagels en hersenspoelt haar om de Engel des Doods te worden en hem te wreken.

Mooi gefilmd in prachtig zwart-wit, componeert regisseur Jess Franco elk shot tot een tafereel van licht en schaduw, waardoor er een griezelige sfeer ontstaat. Dit is een degelijke film, vol weelderige scènes in de buitenlucht en geweldige suspense-scènes (de opname van Nadia in een verlaten theater is een van Franco's beste). Verschillende scènes zouden vaak terugkomen in de films van Franco. Zoals bij veel Franco-films is jazz een belangrijk element. Niet alleen bestaat de soundtrack van de film voornamelijk uit aanstekelijke jazzdeuntjes en door blazers aangedreven melodieën, de climax van de film is een experimenteel jazzstuk dat op film wordt gelegd: hectisch, wild en waanzinnig. Waardering verdient actrice Mabel Karr als Irma Zimmer, die de krankzinnige moordenares feilloos neerzet. En Howard Vernon is altijd een welkome aanvulling op elke cast. Ook Franco zelf komt in beeld. “Miss Muerte” is één van de betere werken de van de cineast.