Meningen

Sterke thriller die nog wel wat beter had kunnen zijn als ze de onwaarschijnlijkheden in het verhaal wat hadden kunnen beperken.Nu moet A Walk among the tombstones het vooral hebben van de goede sfeertekening,het camerawerk en de muziek al zet Neeson hier ook wel weer een prima rol neer.Verder toch wel een erg onderhoudende film en ook de kleine rol van Ólafur Darri Ólafsson mag niet onvermeld blijven.

Sentimentele draak die dankzij het vakmanschap van Spielberg het aanzien toch wel waard is.Het eerste half uur en de scenes in de loopgraven zijn het sterkst.Het gedeelte met Arestrup en zijn kleindochter had ie beter achterwege kunnen laten.Magere drie.

Van te voren was ik wat huiverig,niet echt mijn genre dit soort films,maar ik werd aangenaam verrast.Prachtig drama over twee broers,hun vader en al hun problemen.Het verhaal werd prima uitgewerkt en alle valkuilen werden vermeden.Ik vond vooral Tom Hardy uitstekend acteren en verder viel me vooral de briljante montage op.De beste films die ik de afgelopen tijd gezien heb.

The Watch kent wat aanloop problemen maar na zo'n klein uur wordt het allemaal nog best leuk.Een paar geslaagde grappen,goede rollen van Vaughn en Ayoade,nog wat over de top actie en zo heb je een aardige sf comedy.Soms wil de film wat te veel en vliegt ie uit de bocht maar een voldoende zit er toch wel in.

Goede film met een soort verhaal wat natuurlijk bijna niet mis kan gaan.Crowe maakt er toch iets moois van al is het wel allemaal redelijk voorspelbaar.Desondanks heb ik genoten en vind ik vooral Damon erg sterk acteren.

Ik heb destijds erg genoten van deze film,niet omdat hij nou zo geweldig goed is maar gewoon erg leuk.Een prima comedy waarbij de aanwezigheid van DeNiro en Penn iets extra's geeft.

Het kostte wat moeite om in deze 'lompen boer' een fijnbesnaarde econoom te zien maar dat ter zijde geschoven maakte Depardieu er best nog iets leuks van.Vooral de scenes na zij arrestatie en het bekvechten met zijn vrouw (Bisset) waren sterk.Ook kwam het gegeven van topmannen die qua geld en gedrag de realiteit volledig uit het oog verloren zijn wel redelijk over.Het camerawerk was saai,maar dat zal wel met opzet zijn gedaan om de wat documentaire-achtige stijl te benadrukken.Maar waarom weer zo donker? Ook met de bespiegelingen van de hoofdpersoon,zoals zo vaak voorkomt in Ferrara's films heb ik het wel gehad.Eindconclusie,Welcome to New York.....niet goed,niet slecht maar er ergens tussenin.Iets wat overigens voor het meeste van Abel Ferrara's werk geldt.

Onderhoudende en vlotte film waarmee de Noorse regisseur Tommy Wirkola opnieuw bewijst dat hij prima overweg kan met,in de grondslag vrij standaard materiaal en er ook nog een originele draai aan weet te geven.

Het verhaal over een zevenling in een maatschappij waar nog maar één kind per gezin is toegestaan en daarom vervolgens ieder één dag per week de buitenwereld ingaan als één persoon zit prima in elkaar.

In het eerste gedeelte van What Happened to Monday wordt een goed en duidelijk beeld gegeven van de situatie waarna de film aansluitend het tempo en de actie flink opvoert.

Wirkola schuwt daarbij hard en bot geweld niet en weet dat ook te pakken in tal van enerverende scenes.Daarbij wordt hij gesteund door een sterke acteerprestatie van Noomi Rapace die voldoende onderscheid tussen de zussen weet neer te zetten.Ook Glenn Close maakt weer eens indruk als de onderkoelde 'bad woman',iets wat ze al eerder deed in Dangerous Liaisons en Fatal attraction.

Willem Dafoe komt er wat dat betreft een beetje bekaaid af al had hij ook maar weinig screentime.

What Happened to Monday kent daarnaast nog een paar aardige plotwendingen en heeft ook nog wat andere verrassingen in petto die tegenwoordig niet al te veel meer ziet.

Alleen qua locaties vond ik het allemaal wat minder maar verder is het puur kijkgenot.

Fijne en pittige film die meer dan de moeite waard is.

Sfeervolle en broeierige (mede door de prima montage) documentaire waarbij Ali deze keer vooral buiten de ring de show steelt.Daarnaast ook nog een uitstekend tijdsbeeld met een prachtige,bijpassende soundtrack.Een klassieker in het genre.

Tot op een bepaalde hoogte nog wel vermakelijk maar op een gegeven moment kon ik White house down totaal niet meer serieus nemen.Dit was gewoon te ongeloofwaardig, de slechte special effects,matig acteerwerk van de meesten (alleen Foxx,Jenkins en Gyllenhaal voldeden) en het ontbreken van elke logica deden de film uiteindelijk de das om.Opnieuw geen beste beurt van regisseur Roland Emmerich.Dan was Olympus has fallen toch een stuk beter.

Degelijke film die best wel onderhoudend is maar eigenlijk in geen enkele categorie (acteren,regie,camerawerk en scenario) echt hoge toppen scheert.

Het acteerwerk is over het algemeen niet denderend,alleen Jim Belushi vond ik echt indruk maken.Reeves doet het niet slecht,vond hem alleen wat stijfjes,iets wat uiteindelijk ook wel min of meer gold voor de fotografie.Al valt er bij een rechtbank thriller uiteindelijk ook weer niet al te veel eer te behalen op dat gebied.

Het beste aan the Whole truth beviel me dan nog het verhaal,misschien niet al te waarschijnlijk maar ook niet te gekunsteld en nergens te overdreven.

Levert al met al toch wel een dikke drie sterren op voor dit,toch wel meer dan tussendoortje,werkje.

Best vermakelijk filmpje dit al vond ik dat ie qua sfeer iets te kort schoot.De beelden waren best mooi al zag er af en toe wel wat goedkoop uit,wel een paar aardige 'kills' maar in zijn geheel komt the Windmill massacre,mede door het niet al te overtuigende acteerwerk nauwelijks boven de middelmaat uit.

Naast de gebruikelijke prachtige muziek en beelden zijn het vooral de rollen van Barker en Adorf die deze Duitse Karl May western boven de middelmaat uittillen.Ideale film om op een Zaterdag middag weer eens terug te kijken.

Het is weer Zaterdagmiddag en dan gaat er een Karl May film altijd in.Zeker als we te maken hebben met een van de betere uit de reeks.Het tempo is vlot,de muziek en de beelden zoals altijd geweldig en als je dan ook nog Klaus Kinski hebt als één van de schurken zit je gebakken.Barker is trouwens ook weer op dreef dus de liefhebbers weten genoeg.

Dit Misdaad/Rechtbankdrama met perfect getimede Komische elementen is inmiddels al bijna 65 jaar oud maar heeft in die periode, zo bleek afgelopen weekend na een zoveelste herziening, helemaal niets aan kracht en amusementswaarde ingeboet. Sterker nog Witness for the Prosecution (1957) weet me met het verstrijken der jaren steeds meer te imponeren.

Gebaseerd op een kort verhaal van Detective schrijfster Agatha Christie, die naar het schijnt zelf het einde heeft herschreven, en geregisseerd door de oorspronkelijk uit Oostenrijk-Hongarije afkomstige Billy Wilder, die vanwege zijn Joodse afkomst in de jaren dertig van de vorige eeuw via Frankrijk zijn werk voortzette in de Verenigde Staten. In de jaren vijftig was hij door films als Double Indemnity (1944), The Lost Weekend (1945), Sunset Boulevard (1950) en Stalag 17 (1953) stilaan uitgegroeid tot één van de beste en meest succesvolle Filmmakers in Hollywood. Door zijn overtuigende bewerking op alle fronten van, dit in oorsprong Toneelstuk werd zijn reputatie nog verder opgevijzeld.( Ben eigenlijk best benieuwd hoe Alfred Hitchcock het er met dit materiaal zou hebben afgebracht).

Het Scenario, voor een groot deel verantwoordelijk voor het hoge niveau van Witness for the Prosecution staat als een huis en is zowel spannend, intrigerend als zeer onderhoudend. Vroeger vond ik sommige plotwendingen wel erg plotseling uit de lucht komen vallen, maar hoe vaker je de film hebt gezien hoe meer indicaties en aanwijzingen je in de beelden ontdekt (vaak op een zeer geraffineerde manier in de film verwerkt). Wat dan weer betekent dat de logica en geloofwaardigheid van het script in de loop der jaren steeds meer gestalte heeft gekregen. Een andere meerwaarde is de fraaie zwart wit fotografie, misschien niet al te spectaculair maar ze weet de stemming van het verhaal wel uitstekend aan te vullen.

Tenslotte hebben we nog de cast die, zo lijkt het vrij moeiteloos dezelfde hoge standaard bereikt.

Charles Laughton als topadvocaat Sir Wilfrid Roberts die met zijn gezondheid tobt is niet alleen geslepen maar komt ook regelmatig erg geestig uit de hoek. Zijn vaste Verzorgster/Verpleegster Miss Plimsoll (gespeeld door Elsa Lanchester, en in werkelijkheid de vrouw van Laughton) geeft prima tegengas en naarmate het verhaal vordert neemt hun genegenheid voor elkaar steeds meer toe. Iets wat door regisseur Billy Wilder zowel subtiel als prachtig wordt uitgewerkt.

Tyrone Power is verdachte Leonard Vole, hier in zijn laatste volledige film. Hij stierf halverwege de opnames van zijn film hierna, Solomon & Sheba aan een hartaanval. Zijn acteerwerk hier vond ik aanvankelijk wat flets overkomen, echter naarmate zijn motieven en daden beetje bij beetje onthuld worden steeg ook mijn waardering voor zijn rol en die hij hier neerzette.

Marlene Dietrich speelt goed/degelijk maar weet met één briljante scene Witness for the Prosecution een enorme meerwaarde te geven. De overige (Karakter)acteurs lijken hier zonder uitzondering ook allemaal volkomen op hun plaats, toch een speciale vermelding voor Toneelacteur Francis Compton die als rechter voor flink wat vermaak zorgt. Conclusie ook op dit onderdeel laat de film nauwelijks steken vallen.

Dit alles onder de bezielende leiding van de Oostenrijkse/Amerikaanse Filmmaker Billy Wilder die hier, net als in veel van zijn ander werk een volmaakte balans tussen Drama en komedie weet neer te zetten.

Klassieker met nog steeds een voorbeeldige staat van dienst.

Tegenvallende film.Alleen de actiescène op de trein was erg spectaculair en ook de Japanse locatie was verfrissend maar verder vond ik het allemaal erg standaard.Inclusief het verhaal en de totaal niet verrassende ontknoping.Gelukkig zet Jackman wederom een sterke Wolverine neer anders was het helemaal niks geweest.Dat ik tegen het einde om de vijf minuten op de klok zat te kijken zegt eigenlijk al genoeg.

Na Yes, Madam (1985), Royal Warriors (1986) en In the Line of Duty III ; Force of the Dragon (1988) is dit de vierde film in de uit Hong Kong afkomstige In the Line of Duty reeks, en de tweede met Cynthia Khan in de hoofdrol. Deze soort van franchise stond ook wel bekend als het 'Girls with Guns' genre omdat elke film in de serie een vrouw als 'lead' had. In de eerste twee was die voor Michelle Yeoh, en nu dus voor de Taiwanese actrice Cynthia Khan die hierna nog in veel gelijksoortige actie flicks zou spelen. Hoeveel films de reeks uiteindelijk telt is me niet helemaal duidelijk. Na deze, in 1989 (prima) door Woo-Ping Yuen ( die hiervoor eerder al verantwoordelijk was voor Martial Arts klassiekers als Snake in the Eagle's Shadow (1978), Drunken Master (1978) en Magnificent Butcher (1979)) geregisseerde film zijn er in ieder geval nog drie officiële vervolgen, allemaal met Cynthia Khan in de hoofdrol. Ook zijn geloof ik de eerste twee delen pas later hertiteld en in de reeks opgenomen.

Maar goed terug naar In the Line of Duty IV : Witness (Wong Ga Si Je IV: Jik Gik Jing Yan) uit 1989 met, zoals al eerder gezegd Cynthia Khan als belangrijkste actrice, die hier een Chinees/Amerikaanse rechercheur speelt die samen met haar collega's een internationale drugsbende op het spoor is. Één van die collega's wordt gespeeld door Donnie Yen die hier nog aan het begin van zijn carrière stond. Andere rollen zijn er onder meer voor Michael Wong, Michael Woods en Yat-Chor Yuen. Die laatste heeft een leuke rol als havenarbeider die bij toeval betrokken raakt bij de strijd tussen politie en criminelen, zo flink in de problemen komt en beide fracties achter zich aan krijgt. Het verder vrij eenvoudige verhaal begint in de Verenigde Staten en verplaatst zich daarna naar Hong Kong. Dit alles gaat gepaard met een overvloed aan Martial Arts actie en schietpartijen waarbij vooral de ambulance- en motorachtervolgingsscene eruit springen. Iets waarin Yen en Khan uiteraard excelleren.

Dit alles levert een heerlijke no nonsens film op met behoorlijk wat plot holes maar die doen nauwelijks afbreuk aan het geheel. Sterker nog In the Line of Duty IV ; Witness wordt er alleen maar genietbaarder door. De vlotte regie van Woo-Ping Yuen doet de rest.

Onbetwiste aanrader in het genre.

Film begon goed maar het eindresultaat was toch niet helemaal waarop ik gehoopt had.Ten eerste was het verhaal vrij onsamenhangend en onnodig omslachtig.Toe ik hoorde dat Robert Carlyle de bad guy zou spelen had ik daar hoge verwachtingen van maar uiteindelijk komt zijn rol niet echt uit de verf.Ook Richards als Bond girl steekt een beetje ordinair af bij haar meeste voorgangsters.Gelukkig stonden daar de kleine maar geweldige rollen van Coltrane en Cleese tegenover en was de actie (zoals meestal) in orde.Ook Brosnan doet het opnieuw goed al had ik wel wat meer groei in zijn rol ten opzichte van zijn eerste twee Bond films verwacht.In totaal voldoende maar met 3,5 ster ben ik wel erg gul.

Beviel me zelfs nog iets beter dan de eerste keer dat ik hem zag,al zal dat zeker te maken hebben met de COVID-19 situatie waarin we nu zitten.Want afgezien van de symptomen en de snelheid waarmee het virus zich ontwikkelt verschilt het niet zoveel van de omstandigheden die wij nu voor onze kiezen krijgen.En dat maakt het kijken naar World War Z nu toch een stuk interessanter.

Maar ook zonder dit voordeel blijft het een prima horror film,met een best goed en (nu dan toch) redelijk origineel verhaal en een heerlijk spannende momenten.Sterk begin waarin de chaos en angst prima overkomt bij de uitbraak van het virus.Vervolgens worden dan,terwijl de film de halve aardbol over gaat,wat aanwijzingen gevonden over het hoe en waarom van deze ramp.Vooral het gedeelte in Jeruzalem en de vliegtuig scene zijn erg goed.De beelden zijn hier dan ook voortreffelijk.En tenslotte het einde dat heel bevredigend is.

Het budget was waarschijnlijk heel behoorlijk,zeker met iemand als Brad Pitt aan boord,maar ik betwijfel of hij nu wel de juiste keuze was als hoofdrolspeler.Deed het redelijk maar ik had zo nu en dan moeite om in hem een onderzoeker van de Verenigde naties te zien.Wel een goede beurt voor regisseur Marc Forster,die hier toch een stuk meer kan overtuigen dan met zijn twee hieraan voorafgaande (Quantum of Solace uit 2008 en Machine Gun Preacher uit 2011) films.

World War Z is dan ook niets minder dan een ijzersterke en erg onderhoudende blockbuster Horror/actie film,die er in de afgelopen jaren alleen maar realistischer op is geworden.

Maakt me ook erg benieuwd naar het door David Fincher geregisseerde vervolg.

Niet veel nieuws onder de zon bij dit vervolg op Clash of the titans.Worthington overtuigd nog steeds niet als Griekse held en ook het verhaal stelde niet al te veel voor.Gelukkig waren de special effects dik in orde en ook de gevechten waren het aanzien meer dan waard.Vooral de scenes op het eiland met die reuzen zagen er fraai uit en ook het eindgevecht stelde me niet teleur.Daarentegen was het stuk in het labyrinth vrij saai.In zijn totaliteit levert dat een gemiddelde film op.

Ben al een tijdje wat oudere Kung Films aan het (her)kijken en dit was er eentje die ik nog nooit eerder had gezien. Wu Du uit 1978 is een film uit de Shaw Brothers stal, heeft tegenwoordig een behoorlijke cult status en betekende het begin van de Venom Mob, een groep Martial arts acteurs die na Five Deadly Venoms, zoals deze film in het westen bekend stond, in deze samenstelling (inclusief regisseur Cheh Chang) meer van dit soort werk zouden produceren.

Eerlijk gezegd zeggen me al die namen nu nog niet zoveel maar dat doet niks af aan het feit dat ik best genoten heb van Wu Du. Dat nostalgische sfeertje pakte me meteen en ook het verhaal sprak me wel aan. Dat laatste kwam er dan uiteindelijk niet helemaal uit maar gelukkig bleef er genoeg te genieten over.

Zoals de introductie van de vijf Venoms en ook zeker de geweldige sound bij de gevechten. Van de gevechten zelf was ik in eerste instantie nog niet zo onder de indruk, maar dat werd het laatste half uur ruimschoots goed gemaakt. Het acteerwerk naast de actie scenes was verder niet echt hoogstaand maar werkelijk storend was dat niet, Kuo Chui (Philip Kwok) kon me nog het meest bekoren.

Heb me verder prima vermaakt met Wu Du en ben al direct achter meer van dit soort films aangegaan.

Goed tot zeer goed.