Meningen

Expecting.

De alternatieve titel is al helemaal ongelukkig... want het is niet het soort film waarvan je iets zou. Verwachten, bedoel ik. Het genre bevat nogal wat werkjes die al voor de eerste titels langskomen afgedaald zijn tot bedenkelijke poep- en plasgrappen. Nou schiet me net wel te binnen dat ook in deze film de poep niet geschuwd wordt, maar gelukkig is dat meer iets wat als een vergissinkje overkomt dan dat de film er op drijft. Net een iets milder soort humor, subtieler en daardoor leuker. Wel relatief nog steeds, en met de verwachting waarmee ik aan de film begon kon het ook al nauwelijks op een teleurstelling uitlopen.

Dat het meeviel lag behalve de beter-dan-verwachte humor ook wel wat aan de dames Monaghan en Mitchell, die leuk hun ding doen. Beter dan de heren, die een beetje nondescript aanwezig zijn. Alsof ze niet de moeite gedaan hebben hun script te lezen. Method acting, maar dan anders. Ook dat past wel wat in het genre trouwens.

Kapitein Willard met zijn twee paranimfen Kitaen en Breitman op weg naar de bron van de rivier, en dan nog verder. Goed gejat is beter dan half verzonnen, en het verhaal zit verder zo vol gekkigheid dat het nauwelijks opvalt. Origineel is het beslist wel, van de Ben Hur race tot de vechtpartijen die allemaal wel iets absurds in zich hebben. En het kijkt ook best prettig weg met de overmaat aan halfblote yikyaks - en de locaties zijn ook best fraai. Jammer wel dat de acteurs zo houterig en knullig spelen - en kennelijk was dat met opzet, lees ik hierboven.

Het zou wel leuk zijn om hier een remake van te zien, nog wat verder over the top en met betere acteurs, en met wat meer vaart wellicht.

Lief filmpje met heel mooie plaatjes. Mooi en heel sympathiek gespeeld, en zeker ook buiten de "lesbian interest" interessant. Prachtig om te zien hoe de sky dancers aan het trainen zijn, en het verhaal laat je met een warm menselijk gevoel los.

If we lived here, we'd be home now!

Small town blues.

Het stereotype verhaal van een stel uit de klei getrokken yokels, die er at their extreme detriment achter komen dat je de yokel wel uit de klei kan trekken, maar de klei niet uit de yokel. Sterk spel van Hackman, en ook van een nog veel oudere filmheld als Lancaster. Of van een Bonnie Bedelia, nog op puberleeftijd. Dat zet toch wel duidelijk wanneer de film speelt, als het gebrek aan mobieltjes dat al niet had verraden. Sowieso wellicht het grootste mysterie in het narratief, hoe het toch kon zijn dat zo'n menigte de hele tijd geboeid blijft terwijl er minutenlang niets gebeurt terwijl het vliegtuig de parachutespringers weer naar de hoogte tilt - en je daarna op zijn hoogst met een erg sterke verrekijker ziet wat er nou echt gebeurt. Ik zou na een minuut m'n geld al teruggevraagd hebben.

Als drama daarmee wel volstrekt ingehaald door de tijd van nu, en de moraal die volgens mij toch bedoeld was - die van de yokels - komt er nauwelijks meer uit. Jammer, want die is toch vrij tijdloos, en geldt ook in ons land voor iedereen die bijvoorbeeld in Friesland of Groningen opgegroeid is. Alle carrierekansen die je maar wilt, behalve dat je die mestlucht nooit echt van je klompen af krijgt.

Ja, als je in zo'n dorp geboren bent dan is alles beter, hoe kort de horizon daarvan dan ook is, en ook als die met 200 mijl per uur op je af komt. Wel begrijpelijk, want echt alles is welkom om maar aan die dodelijk saaie voorspelbaarheid, die gezapigheid, die overwelmende spruitjesmeur te ontsnappen. Maar geloof me, je kan ook ergens ànders bij de supermarkt gaan werken, in Portugal of Frankrijk, FTW. Choose life. En boven alles, zorg dat je niet in zo'n film als dit terecht komt. Er is zoveel meer dan wat dit misbaksel aan moraal te melden heeft.