Meningen
Hier kun je zien welke berichten neo als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Bosque Animado, El (2001)
Alternatieve titel: Het Levende Bos
Dat de film echt voor de kleintjes is bleek al vanaf de eerste seconde van de film. De computeranimatie is zo zo, wat mij nogal irriteerde op veel momenten. De reddingsoperatie op het eind is nog aardig. Daarbij natuurlijk de overduidelijke Apocalypse verwijzing, die wel eens leuker in een film is gestopt. ''Het lijkt wel oorlog mama'' zei nog een kind in de zaal. Inderdaad. 2 sterren
Boston Strangler, The (1968)
Alternatieve titel: Wurger van Boston
In 1968 was het nog niet normaal dat splitscreens werden gebruikt. Deze film kreeg hierdoor nogal wat krtitiek te verduren. Maar juist die splitscreens werken perfect, vooral op de momenten dat de moordenaar toe slaat. Begint aardig maar pas als Curtis (in een van zijn beste rollen!) om de hoek komt kijken komt de film echt tot leven. 3.5 sterren
Botany Bay (1952)
Begon wel aardig, maar na de zoveelste poging om te ontsnappen of onder een misdaad aan boord uit komen werd het erg vervelend en saai. 2 sterren
Bourne Supremacy, The (2004)
Een tijd terug dat een flitsende montage actie film mij wel vrij kon bekoren. Bij die ene autoachtervolging zie je door het bomen het bos niet meer, waardoor de boel wat aan spanning inboet. Daarbij komt wel dat de behoorlijke spectaculaire muziek van Powell en strakke blikken je er wel redelijk inhouden. 3.5 sterren
Bourne Ultimatum, The (2007)
Er zat een stijgende lijn in de reeks. Het fantastische camerawerk, montage en score van Powell waren bij Supremacy stukken beter. Ultimatum zet die lijn niet door, maar is ook niet minder. Ik heb het al eerder gezegd, maar deze (laatste 2) Bourne films behoren tot de weinige actievolle films waarin de chaos/flitsende beelden echt goed werkt voor mij. Vorige niet op het witte doek gezien, maar ben bijna geneigd om Supremacy deze hierdoor net iets hoger te geven. 3.5 sterren
Boxer, The (1997)
Het is maar net hoe je er tegen aan wilt kijken. Geloof je niet in een script waarin een bokswedstrijd zo wordt gebruikt om vrede te sluiten na dertig jaar moord en doodslag, zal dit voor sommige mensen niet veel zijn. Zie duidelijk of voel in ieder geval duidelijk dat dingen zijn opgeblazen en niet alles blijkt te kloppen. Sheridan lijkt sommige dingen ook wat simpeler te maken; een terroristengroep als de IRA zal niet vanuit een persoon bovenaan van de een op de andere dag vrede willen sluiten en enkel daar voor willen strijden. En zo kan ik er nog wel verder over door gaan. De film moet het dan ook meer hebben van de sfeer, het geweldige acteerwerk van Lewis en de rest van de cast.
Brass Target (1978)
Met wat meer vaart had het verhaal wel wat kunnen zijn. Neigt soms een beetje naar het sleperige deze film. Het had wel wat spannender gemogen. Maar er valt nog wel te genieten van een goede cast waaronder Max von Sydow in een goede slechterik rol. 3 sterren
Bread and Roses (2000)
Voor deze film richt Loach zijn kritiek op schoonmakers bij een bedrijf die onrecht werden aangedaan. Weer speelt armoede een grote rol. Brody speelt zeer aardig en de film bevat ook wat grappige momenten zoals de onmoetingscene tussen Sam en Maya en de verstoring van het fusie-feestje. 3 sterren
Breaking In (1989)
En ook zijn beste rol, met als tweede Boogie Nights. Hij overtuigt volledig in zijn rol met mede dank aan regisseur Forsyth. Echter voor de regisseur is dit helaas een niemandsdalletje dat je doet terug verlangen naar de tijd dat ie nog Schotse/Britse films maakte. Breaking In heeft een vermakelijk plot, een cast die zichtbaar plezier erin heeft en ook een erg aangenaam tempo. 3 sterren
Brief voor de Koning, De (2008)
Alternatieve titel: The Letter for the King
Op alle visuele fronten een meer dan geslaagde film, maar het doet wel wat stoffig aan. Het is duidelijk dat de makers vooral ook de tijd wilden nemen om je in tijdsgeest onder te dompelen, maar daarbij vergaten dat er ook nog een (kinder) avontuur aan de gang was. Zo nu en dan een extra actievolle energie impuls had wonderen kunnen doen, evenals bijschaving van de dialogen. De cast overtuigt niet helemaal omdat het stuk voor stuk stoere mannen met (nep?)baarden zijn die flink boos kijken; ze waren nogal stereotyp. Leuk om eens een grootste score van Paul M. van Brugge te horen. Brief voor de Koning is een geslaagd avontuur dat best naar meer smaakt, maar wel op enkele punten verbeterd kan worden.
Briefgeheim (2010)
Bij sommige films kun je als kijker met moeite meegaan in de spannende avonturen van een groep kinderen en komt het al snel niet geloofwaardig over. Briefgeheim heeft daar geen last van en weet gedurende de spannende Hitchcockiaanse 85 minuten volledig te overtuigen. Alles is tot in de puntjes verzorgd: een prima cast, het mooie camerawerk, de uitstekende muziek van Melcher Meirmans, Merlijn Snitker, & Chrisnanne Wiegel.... Tevens hebben de scenarioschrijvers het boek op een goede wijze vertaald naar het moderne nu waarin die braafheid niet meer goed past.
Brown's Requiem (1998)
Rooker, met een stem als iemand die behoorlijk wat achterover kan slaan (waar zijn karakter dus vanaf probeert te komen). HIj heeft er ook precies de kop voor. Niet meer dan aardige film die het verder vooral van het typische film noir sfeertje moet hebben. 3 sterren
Brødre (2004)
Alternatieve titel: Brothers
Zeer aangrijpend drama van Susanne Bier, nog beter als Elsker dig for evigt! Connie Nielsen moest op lessen om weer fatsoenlijk Deens te kunnen praten. Mooie vrouw ook nog steeds trouwens. Pracht cast, idem dito voor de score van Johan Soderqvist. Een interressant onderwerp met de ene sterke scene na de andere, van een traumatische ervaring die de kijker ook echt lijkt te voelen haast tot pijnlijk gesprekken en ruzies.l De twee dochtertjes zitten in de film nog te kijken naar een stukje van de serie van Prop og Berta. (zie ook de film
4.5 sterren
Bruce Almighty (2003)
Leuk uitgangspunt, maar helaas bleek het niet mogelijk om daarmee gewoon een leuke film te maken zonder al te veel poespas. Carrey valt in herhaling en haalt weer varianten op oudere grappen van stal. Liar Liar had zo een flink sentimentele kant, maar dat is nog niks vergeleken bij deze zegetocht voor moraalridders. Desalniettemin nog tamelijk vermakelijk.
Bruno & Violet (2005)
Alternatieve titel: Enneagram - Bruno & Violet
De enneagram bij het getal 8, de baas, is zeer waarschijnlijk degene waarin ik mij nog het minst herken. Wellicht in een bepaalde geschikte functie zou ik het wel kunnen, maar de karakter eigenschappen van Bruno, geen denken aan. Gelukkig maar. Tijn Docter vond ik erg goed en heb tot nu toe enkel een korte stukje uit Medea van hem gezien. Vermoed dat we hier met een opkomend talent te maken hebben. Voor de rest vond ik vooral de regelmatig zeer scherpe, komische voice over de sterkste troef. Gezien de speelduur is de voice over toch wel zo'n driekwart aanwezig, zonder echt te storen. 3.5 sterren
Brutti, Sporchi e Cattivi (1976)
Alternatieve titel: Ugly, Dirty and Bad
Het is vooral wennen aan de karakters, aan de onsympathieke vader nog het meeste. Het plezier van zijn geld verstoppen ging mij toch steeds meer vermaken. Vond het eigenlijk nogal vreemd dat ik pas na een half uur kon lachen om allerlei dingen. De de laatste zoveel minuten met het diner en daarna zijn geweldig! 3.5 sterren
Buddha's Lost Children (2006)
Lijk de laatste tijd enkel 'klap in de roos' documentaires van eigen bodem te zien, en deze is ook weer heel mooi. Verkerk heeft een jaar lang Phra Khru Bah gevolgd, en daarbij vast al pijlsnel het vertrouwen gewonnen. De observatie manier van vertelling schept hier een fascinerend beeld van kansarme kinderen die geholpen worden aan een betere toekomst. De score van 3 componisten was fantastisch, al weet ik hun namen niet meer uit mijn hoofd. Zelfs op de officiële website kon ik het niet vinden. 4 sterren
Buffalo Bill in Tomahawk Territory (1952)
Clayton Moore was ooit ook The Lone Ranger, maar tevens ook Buffalo Bill. Duidelijk is het gebruik van stock materiaal van schietende cowboys met wilde indianen achter zit aan; waarschijnlijk precies dezelfde scenes zijn al in 100 westerns gestopt.
Bure Baruta (1998)
Alternatieve titel: Cabaret Balkan
Paskaljevic benaderde het als het cabaret stuk, wat terug te zien is in opening en afsluiten waar een cabaratier de boel doorpraat. Wat volgt is een zeer indringende film waarin alle verhaallijnen op een aparte manier met elkaar te maken hebben en allemaal deprimerend zijn.Begin mij ook ernstig af te vragen of er ook niet hevig dramatische slavische films bestaan. Tuurlijk die bestaan wel (zie Kolya).Het beeld dat geschetst wordt is gelijk aan de oorlog zelf, die nu nog steeds door gaat. De misverstanden lopen uit op lijken (of tenminste op iets onprettigs), slachtoffers vallen overal, niemand is onschuldig... Hevig leunend op politiek gedoe is het niet, maar enigszins wel. Het moeilijke met de zwarte humor is dat het soms wel lachwekkend is maar dan zo ontzettend snel een draai maakt. de bokscene bv wat begint met een partijtje boksen, dan leidt tot een moord en daarna nog 1 als de man zich opblaast met de vrouw in de coupe 4.5 sterren
Burgers/Reizigers (2005)
Dit is nou zo'n voorbeeld van een kleine, sympathieke film met degelijk drama, humor en acteerwerk. Vooral van Nierop laat zich zelf zien als een uitstekende actrice. Heb dubbel gelegen om de scenes met de politie en hoe de vader op hun komst reageert. 3 sterren
Busman's Honeymoon (1940)
Alternatieve titel: Haunted Honeymoon
Afgezien van een leuke grap aan het eind toch meer te beschouwen als een serieuze who dunnit film.En de ontrafeling is best aardig, net als de rollen Cummings en Montgomery.3 sterren
Byôsoku 5 Senchimêtoru (2007)
Alternatieve titel: 5 Centimeters per Second: A Chain of Short Stories about Their Distance
Er zijn veel films over de liefde gemaakt en deze is een bijzondere te noemen. Het weet treffend de moeilijkheden omtrent het onderwerp te verwoorden zonder te vervallen in aangedikte sentimenten. Heel teder en zacht, vol prachtige animatie en prachtige piano muziek van Tenmon. De eerste twee filmpjes zijn nagenoeg perfect, maar de derde breekt met nogal met de sfeer van de vorige en daar is maar een aanstichter voor: de popsong. Als je als filmmaker dan toch voor JP pop kiest in een film als deze, gebruik dan liever een vrouwelijke artieste die met haar tedere stem echt wat bijdraagt.
