Sen to Chihiro no Kamikakushi (2001)

Leuk sfeertje, na een tijdje leef je helemaal in die fantasy wereld van Hayao Miyazaki dat is bij elke film.

Mijn twijfel is weg: kleine zus zal héél geboeid te kijken. Sterker nog: ze vond het de mooiste tekenfilm totnogtoe gezien uit m'n collectie. Ik ben aangenaam verrast.

Vorig jaar augustus had ik twee anime films in mijn collectie: Angel's egg en Sprited Away. Ik ben helaas begonnen met de eerst genoemde. Zwaar zwaar zwaar teleurgesteld. Anime leek me opeens een rot genre met belachelijke tot geen verhaallijnen.

Nu een half jaar verder kon ik me toch niet bedwingen om deze ook te gaan kijken.

Ik heb werkelijk zelden zo genoten van een film. De geschapen wereld was ongeloofelijk mooi. De grappen waren briljant maar bovenalles was het een spannende film. Iets wat ik nooit verwacht had. De stijl van tekenen is erg aangenaam om naar te kijken en de muziek... briljant.

Een aanrader!!! maar das ook wel aan de hoge score te zien. Zeker een top 250 film!

5 dik verdiende *****

De sfeer, het kleurgebruik, de treinscene, de manier waarop de kloven tussen realisme, logica en fantasie worden overbrugd; deze film is simpelweg fenomenaal. Ik kan hem niet kijken zonder een constante knoop in mijn maag. Alles klopt. Vergeleken bij dit meesterwerk is Howl's moving castle een behoorlijke teleurstelling.

5 sterren.

Werkelijk on-be-grij-pe-lijk!

Wat zien mensen toch in deze afgrijselijke snertfilm???

Hoezo mooi getekend? De achtergronden zijn ok, maar voor de rest ziet Bambi uit 1946(!!!) er vele malen beter uit. Al die rare wezens en monsters. Hoezo fantasierijk? Ze zien eruit als poppetjes die je zelf per ongeluk tekent tijdens het telefoneren. Dat is geen fantasie, maar vrije associatie.

Ik heb net nog even de samenvatting gelezen op wiki, en wederom verbaas ik mij erover dat mensen dit soort verhalen leuk vinden. Tuurlijk, het is mythologie, en daar schijnen de Japanners dol op te zijn. Rare contructies, vergelijkbaar met bijbelse flauwelkul zoals woorden die materie worden zodra ze worden uitgesproken, of, in geval van Spirited Away, dat mensen in beslag kunnen worden genomen door hun echte naam te stelen. Ja, er zit ongetwijfeld een bepaalde logica achter, maar het is niet de mijne.

Het gekke is dat ik best houd van sprookjesachtige verhalen. Ik ben een aardige fan van Harry Potter. Daar gebeuren ook een heleboel dingen die niet kunnnen, maar wel binnen bepaalde regels. Bij Spirited Away heb je het gevoel dat het echt alle kanten op kan, en daar word ik heel moe van.

Ik keek vroeger veel films met een goede vriend van me en daar zat best een hoop bagger tussen. Onze grootste teleurstelling in al die jaren is en blijft Spirited Away.

Maar goed, laat ik afsluiten met een smile, want je kunt er nog zoveel over zeggen, maar uiteindelijk blijft altijd gelden: Smaken verschillen.

Ofwel leer je gewoon de regels kennen. Spirited Away opereert ook binnen bepaalde regels. Alleen voor ons Westers denken wat minder toegankelijk misschien.

Het zal ongetwijfeld aan mij liggen (meen ik serieus). Er zijn zoveel mensen die deze film geweldig vonden, het heeft voornamelijk lovende recensies gekregen, op IMDb staat hij hoog genoteerd in de all time favorite lijst, dus ik ga er min of meer vanuit dat hij ook geweldig IS. Aan mij is het echter niet besteed.

Het was even zoeken, want zoals ik net al zei, er zijn voornamelijk lovende recensies, maar ik heb uiteindelijk toch nog een kritische noot gevonden. Dit artikel geeft op een goede manier mijn gevoel weer over deze film:

http://splicedwire.com/02reviews/spiritedaway.html

Voor mij is het juist dat ongrijpbare wat aanspreekt. Het kan alle kanten op. Ja. Heerlijk. Alsof je op een zee van fantasie dobbert.

Maar als het alle kanten op kan gaan, heb je dan op een gegeven moment niet zoiets van: Dit had ik zelf ook wel kunnen verzinnen? Ik bedoel, drie hoofden zonder lichaam? Waarom geen 6 stuiterende ogen? Of 3 lichamen zonder hoofd en armen? Of mèt armen waarvan de handen ieder weer 6 ogen vasthouden om mee te kijken? Of, of, of....???

Iets vergelijkbaars heb ik met Pokemon, waar mijn zoontje helemaal wild van is. Op die kaarten staan de meest wonderlijke beesten en wezens, maar het spreekt me niet aan, omdat er geen grenzen zijn aan hoe zo'n wezen eruit kan zien. Zonder grenzen is het geen kunst om iets origineels te verzinnen.

Of neem gedichten die niet rijmen, geen vast aantal regels en geen metrum hebben. Schijnt modern en populair te zijn. Maar ja, dan is wat ik hier schrijf ook een gedicht.

Ik weet, ik ben een zeikerd, maar ik ben altijd het meest onder de indruk van iets (muziek, een gedicht, een boek, een film), als ik het gevoel heb dat het er niet anders uit had kunnen zien, maar tegelijkertijd zeker weet dat ik het ZELF nooit had kunnen verzinnen.

Omdat die niet behoren tot de Japanse mythologie ? Zo'n springende paraplu met oogjes mag voor ons dan wat buitenzinnig lijken (kasa obake), dat wil niet zeggen dat er gewoon grenzeloos verzonnen wordt.

Integendeel zelfs. Sen ... gaat over een badhuis waar de geesten en andere mythologische figuren komen baden. Een aantal zijn verzonnen, het merendeel is gewoon uit de Japanse mythologie gelicht.

Zoals eerder gezegd, het is niet omdat je de spelregels niet kent of begrijpt, dat ze er niet zijn.

Je zult gelijk hebben. Zonder kennis van de bijbel is The Life of Brian ook een stuk minder leuk.

Maar wat ik me dan wel afvraag is of iedereen die de film geweldig vond (en dat zijn er nogal wat) de moeite heeft genomen om zich te verdiepen in Japanse mythologie. Heb ik ernstige twijfels bij. En dan blijft mijn vraag wat mensen leuk vinden aan deze film als ze die kennis niet hebben....

Ik denk dat het juist die ongeremde fantasie is (die dus wel te onderbouwen is.) Daarvoor is niet persé kennis van de afkomst van bepaalde figuren nodig. Het is voor velen fijn om een wereld te zien die ver van de dagelijkse realiteit staat, maar toch nog enige verbintenis heeft met het hier en nu (in de vorm van Chihiro.)

Doorgaans ook de vervreemding vermoed ik.

Jij zegt dat als er geen grenzen zijn je alles kan verzinnen. Ik zeg dat ik zelfs dan nooit een éénoog paraplu met één been verzonnen zou hebben. Verder zijn bepaalde verzinsels (zoals het zwarte monster) gewoon erg mystieke en goed uitgewerkte personages.

Gooi en er wat humor, schattigheid en spanning doorheen, en dan is het niet zo vreemd dat vele mensen deze film zo goed vinden.

Dat hoeft het ook niet interessanter te maken, maar het toont wel aan dat er wel degelijk regels zijn binnen de wereld van Sen.

Ik vind het in ieder geval interessanter dan het zoveelste verhaal over een tovenaar met grijze baard, hoge hoed en toverstaf. Zo'n paraplu brengt ten minste enigszins de verwondering terug die je verwacht bij iets dat als "fantasy" geklasseerd staat.

Aan danuz:

Ben ik met je eens. Ik denk inderdaad ook dat de meeste mensen niets weten van de mythologische achtergrond en het gewoon mooi en adembenemend vinden. En begrijp me goed, ik vind dat prima. Ik begrijp het alleen niet, en dat feit vind ik intrigeert me.

Inderdaad, ik heb gewoon met open ogen zitten kijken naar al die vage dingen die langskwamen, heb eigenlijk niet echt zitten nadenken waar het op sloeg of wat precies het nut was.

En daarnaast zit de film ook boordevol referenties aan non-Japanse zaken, eerder wereldlijke thema's. Meest voor de hand liggende: coming-of-age en milieu-vervuiling / vernietiging van de natuur (en daardoor ook de mythologie + wellicht fantasie) door de mensheid.

Geef me nog een kwartiertje en ik verzin er ook nog een symbolische betekenis bij.

Nee, dan een paraplu met 1 been en 1 oog. Briljant hoor.

He Koerok,

ik denk dat je sommige dingen niet moet proberen te analyseren. De figuren zijn slechts een hersenspinsel van de maker. Laat het over je heen komen en accepteer het.

Dompel jezelf er in onder. Dat is nu juist het fijne van fantasie.

Ook zonder kennis van de Japanse mythologie kan deze film heel leuk en boeiend zijn.

Ik weet niet wat voor betekenis de drie hoofden of de springende paraplu mogen hebben, maar ik geniet ervan me onder te dompelen in de fantasiewereld van Spirited Away.

Het is ook een origineel verhaal en het is goed getekend, daarom verdient deze film een dikke 5.

Kan iemand me even uitleggen wat dit de betekenen heeft ? een tekenfilm van 4 sterren

Er zit veel originaliteit in.

Jij vindt drie sterren een gezond maximum voor tekenfilms...?

En dat terwijl ze/hij Eragon een 5 gegeven heeft. Is deels toch ook tekenfilm.

Wat een nonsens zeg, dat een tekenfilm geen 4 sterren zou kunnen krijgen.

Eens

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH

wie verzint dat nou weer een maximum voor het aantal sterren van een tekenfilm

Het enige dat verschilt tussen een tekenfilm en een speelfilm is dat de maker geen grenzen heeft en dus veel verder kan gaan met zijn fantasie. Verder komt het kwalitatief op hetzelfde neer. Vele mensen vinden dit de beste film ooit gemaakt en ik neig daar ook naar. En zijn we dan gek ofzo... nee dan vinden wij dit gewoon een goede film. Nogmaals het feit dat het getekend is verteld niks over de kwaliteit. En als je alle animatie films over één kam wil scheren... dan zou je dat ook met speelfilms moeten doen. En dat vind ik persoonlijk echt belachelijk!

Nogmaals 5* (6* als dat kon) en niet om iemand te pesten. Maar dit is gewoon een geweldig meesterwerk. Waar maar weinig speelfilms aan kunnen tippen!

Zeer leuke en ook spannende animatie. Hier kunnen ze in Amerika ook nog wat van leren.