Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi (2017)

De keizer boezemde tenminste nog echt angst in en liet zich niet zo eenvoudig verschalken door een puber.

Dat was het punt niet. Een punt overigens waar jij nooit wat over hebt gezegd, dus het was ook niet tegen jou gericht.

Behoorlijk tegenvallend. Om met de positieve zaken te starten: het ziet er allemaal fantastisch uit. De ruimtegevechten, Crait, Canto Bight, Ahch-To, de schepen, troepen van de First Order en ga zo maar door. Wat er op het scherm getoverd wordt is prachtig om te zien en ademt zeker en vast SW uit. Ook wordt er in deze nieuwe trilogie beter geacteerd dan in de vorige twee samen.

Maar het script van TLJ vind ik grotendeels ondermaats. Op dat vlak vond ik de voorganger sterker, ook al was dat grotendeels een herwerking van de originele Star Wars. Op zijn minst werden daar een aantal plotlijnen uitgezet die interessant waren en me deden uitkijken naar deze. Maar daar wordt ofwel niets mee gedaan ofwel op zeer knullige wijze komaf meegemaakt. Om daarnaast een subplot toe te voegen dat werkelijk volledig overbodig was, ik verwijs uiteraard naar Finn en Rose.

Ik heb geen zin om alles neer te schrijven dat me stoorde en het meeste werd hier toch reeds genoemd: bommenwerpers in de ruimte, Leia die zich red met the force in het vacuum van de ruimte, de belachelijke rollen van Benicio Del Toro en Laura Dern, de reden waarom Luke enkel nog wil sterven, Snoke die als personage niks voorstelt en hetzelfde geldt voor Phasma....

Dat men met deze film een andere weg wil inslaan stoort me niet. In tegendeel, dat is een noodzaak. Maar het is allemaal zo hersenloos in elkaar gezet met weinig tot geen oog voor het grotere verhaal van de hele saga, dat het voor mij eigenlijk de boel wel verpest.

Dat men dan ook nog eens de kans niet grijpt om Leia na de dood van Carrie Fisher een waardig afscheid te geven, daar kan ik gewoon niet bij. Het had met wat kleine aanpassingen toch prima gekund. Moet ze nu in de volgende dan maar off-screen sterven? Wat een sof wordt dat dan zeg.

En nu gaat JJ Abrams dan weer de derde regisseren. Gaat hij dan toch weer een paar dingen in het plot zetten die hij duidelijk had opgestart in TFA? Wat een boeltje gaat dat worden dan.

Zwaar gemiste kans om een sterke nieuwe trilogie te maken. Heel erg jammer. Een paar scenes blijven geweldig, maar dat is voor mij toch echt niet genoeg.

Dit argument hoor ik wel vaker maar slaat nergens op. Snoke wordt in TFA gepresenteerd als een machtig villain met enkele belangrijke scenes in die film. The Emperor wordt slechts eenmaal genoemd in ANH en heeft in TESB een enkele scene als hologram. Pas in Jedi heeft The Emperor enige screentime. Niemand liep na het zien van ANH de bios uit met de vraag wie The Emperor zou zijn. Deze vragen zijn er over Snoke na het zien van TFA wel degelijk. Dus deze vergelijking gaat totaal niet op.

Maar is dat de schuld van de kijker of de maker? Ik heb en had ook vragen, maar ik geef daar de makers niet de schuld van.

Ik kan ook zo honderden vragen stellen over de wereld voor de eerste Star Wars films die onbeantwoord blijven in die films.

Boba Fett was een van de lievelingen van de fans, en men wilde juist niets van zijn oorsprong weten.

Wie dan wel?

Niemand. Abrams maakt TFA en laat wat vragen open voor het volgende deel (het is een trilogie dus dat is logisch). Fans gaan de gekste theorieën bedenken (Rey zou voortkomen uit midi-chlorians/Kenobi/Skywalker/Solo etc., Snoke is Dark Plagueis/Mace Windu/de Stormtrooper die z'n hoofd stootte, Dark Yoda) en Luke moet natuurlijk de held van The Last Jedi worden, want het is de held van de fanboys. Dat Luke uiteindelijk HET symbool van hoop wordt vergeten de teleurgestelde fans even, want die hebben alleen de eerste twee uur gekeken. Johnson heeft gewoon zijn eigen draai gegeven aan de vragen die Abrams openliet, en daar kan je het mee eens zijn of oneens. Dat is niemands schuld.

Je moet maar eens op internet lezen welke gekke theorieën fans en recensenten hebben over deel 9. Denk je dat Abrams er ook maar iets van aantrekt? Nope, die heeft zijn eerste 'draft' al ingeleverd.

En zoals mjk87 ook al aangaf, na A New Hope en The Phantom Menace had ik ook honderden vragen en theorieën. Maar denk je dat er ook maar één van uitgekomen is? En was ik daar teleurgesteld over? Nope, want ik word vraag verrast met waar de regisseur nu weer mee komt.

Ik hoop nog steeds wel dat Jar Jar Binks als duistere Sith ineens tevoorschijn komt.

Ik ook. Echter die verrassing kan positief en negatief uitvallen. En TLJ is voor mij een redelijk negatieve verrassing.

Tevens is er ook niets mis mee als een film vragen oproept.

Maar de vergelijking dat ANH net zoveel vragen, en dan bedoel ik echt vragen die de film onbeantwoord laat en geen fan theorieën, oproept als TFA vind ik belachelijk.

Niemand liep in 1977 uit de bios met de vragen de na het zien van TFA wel gesteld worden.

Ik zie dit punt vaak langskomen maar schijnbaar vergeten wij gewoon dat die film uit 1983 komt. Dat is wel even 34 jaar geleden. Tegenwoordig kan je daar gewoonweg niet mee komen aanzetten, terwijl dat toen nog geaccepteerd werd. Films zijn gigantisch veranderd evenals de dingen die geaccepteerd worden in films in die 34 jaar.

Ik heb er geen probleem mee dat dingen niet worden voorgekauwd.

Het is ook heerlijk om gewoon je eigen fantasie op iets los te laten.

Zag er vet uit, was vermakelijk, maar ook irritant. Overdreven politiek correct, geforceerd gewoon. Tevens veel te Disney, echt gericht op kinderen / pubers. Alles veel te simpel, in hapklare brokken geserveerd, je zou dr maar bij moeten nadenken... Ook is alles veel te blij, je hebt constant het idee alles komt goed, waardoor het voorspelbaar wordt en nooit spannend, helaas...

Dat zou in elk geval een veel betere film opleveren dan TLJ

Ik begrijp nu juist nog minder waarom Disney deze man een compleet nieuwe trilogie toevertrouwt.

Als het gaat om beelden en omgevingen, dan is dit nieuwste deel gewoon een goede film. Het toucheert hier en daar wat nostalgie en komedie en dat maakt het drama allemaal wat lichter. Maar dan het verhaal. Het is een onlogische verhaal. Ik weet we spreken over een gebeurtenissen van heel lang geleden in een sterrenstelsel hier ver vandaan, bla, bla. Maar probeer dan enige logica in de handelingen van de personages te stoppen. Luke Skywalker zeurt het eerste uur dat ie niet gaat helpen en natuurlijk gaat ie het uiteindelijk wel doen. Maar niet omdat er een mooie, talentvolle jongedame hem smeekt, niet omdat zijn best vriend is vermoord, niet vanwege de wens van zijn zus, niet vanwege het feit dat hij de enige is die zoveel macht herbergt dat hij miljoenen kan redden, nee een gesprekje met een overleden oude bekende (Yoda) zorgt er voor dat ie uiteindelijk dan toch zijn best gaat doen. En dat gedeelte van het verhaal, de "worsteling van Luke" is de achilleshiel van deze film. Ook de relatief makkelijke uitschakeling van Snoke zonder verduidelijking van hoe hij eigenlijk aan de macht is gekomen lijkt mee een foute inschatting van de makers. Dat niet alle vragen worden beantwoord in deze film, ach dat is nu eenmaal zo. Echter ik mis toch wel een beetje creativiteit en durf. De ouders van Ren...daar moet je toch wel iets mee kunnen lijkt me. De acteurs spelen allemaal een prima rol. De muziek is goed. Cinematografisch is het om door een ringetjes te halen. Echter wat mist is een verhaal dat het geheel op een hoger niveau tilt. En dat is jammer, want de voorwaarden waren er om dit een onvergetelijk film te maken voor fans van deze franchise. Het is nu gewoon een redelijk deel, het onderhoud, vermaakt. Maar om nu te zeggen dat je nu al uitkijkt naar het volgende deel, want men heeft de kijker in spanning achtergelaten....nee.

Ik lees veel opmerkingen over deze film m.b.t. connecties met het gehele (verfilmde) verhaal van de afgelopen decennia.

- Dat het niet altijd klopt.

- Niet genoeg diepgang in de achtergrond van personages.

- Het verhaal is niet op een hoog genoeg niveau.

- Belachelijke bijrollen.

- Foute inschattingen van de makers.

- enz, enz, enz..

Feit blijft dat het gewoon een gigantisch commerciële blockbuster is met als doel zoveel mogelijk geld op te halen. Zo is het ook ooit allemaal begonnen. Ook als kinderfilm (en de bijbehorende commercie). En vergeet niet dat er vandaag de dag vele nieuwe jonge kijkers zijn voor wie het allemaal nieuw is. Juist die moeten ook worden gelokt en dan is het veel belangrijker dat het een ‘popcorn’ movie is, ipv een religie.

Ik zou niet meer weten wat ik exact heb gedacht toen ik de zaal uitliep als 10 jarige jongen nadat ik de eerste Star Wars had gezien. Ik vond het een toffe film, wilde de poster hebben en ik geloof dat ik nog wat kauwgom met de bijbehorende plaatjes heb gekocht.

Het blijft, zoals al eerder opgemerkt bij een ‘discussie’ uit 2004: Star Wars (1977) :

Met als antwoord:

Dus elke keer als ik, weer, in mijn bioscoopstoel ga zitten: gedachten op nul en gewoon genieten van een fantasie. Heerlijk !

Dit nieuwste Star Wars deel is niet wat ik ervan verwacht had, en waarschijnlijk niet de film waar velen op gehoopt hadden, maar het is toch weer een overdonderend spektakel. Met een paar flinke minpunten.

Waar The Force Awakens heel erg op safe speelde door vooral terug te keren naar wat Star Wars vroeger zo geweldig maakte, gooit The Last Jedi het over een heel andere boeg: de film speelt voortdurend met je verwachtingen en neemt een aantal dappere beslissingen, waarbij het drama niet geschuwd wordt en enkele zorgvuldig opgebouwde mysteries zoals de afkomst van Snoke en Rey eigenlijk als grotendeels irrelevant terzijde worden geschoven . Je moet maar durven.

Het levert een film op die nog steeds het spektakel en de visuele grandeur van de eerdere delen biedt (dit is visueel de interessantste Star Wars ooit; de scene waarin de rebel cruiser de First Order vloot ramt is adembenemd) maar daarnaast de spanning hoog laat oplopen en continu met nieuwe verrassingen blijft komen.

Helaas pakt niet alles even geweldig uit - de humor slaagt wat mij betreft nog redelijk goed en dat het overkoepelende plot nogal zwak is vind ik ook nog wel te vergeven (dat was nooit het sterkste punt van Star Wars) maar een aantal scenes en personages gaan wel erg ver buiten de gebaande paden. Zo is de ruimtewandeling van Leia echt een brug te ver en is de film soms wel erg prekerig (het hele stukje op de Casinoplaneet voelt als een excuus voor Rose om te klagen over armoede en ongelijkheid. Daarnaast wordt met Rose een karakter geïntroduceerd dat met stip op de tweede plek van meest irritante Star Wars karakters geplaatst kan worden (Jar Jar blijft onbetwist koploper natuurlijk) - zo ongeveer al haar acties en opmerkingen zijn politiek correct geneuzel dat m.i. weinig te zoeken in de film.

Toch ben ik erg blij met deze film. Hij probeert een boel onverwachte dingen en slaagt voor ongeveer 80% - puur als spektakel werkt het nog steeds prima en als een poging om Star Wars nieuw leven in te blazen en interessant discussiestuk slaagt het ook.

Neemt niet weg dat een 'commerciële blokbuster' ook gewoon goed of slecht kan zijn. Verstand op nul en genieten lukt niet wanneer de film ontzettend slecht in elkaar zit. Genieten van mooie visuals lukt tot op een bepaalde hoogte, het verhaal en de uitwerking ervan blijft altijd het allerbelangrijkste.

Bijna volledig mee eens (eigenlijk had zelfs JarJar veel meer functie voor het verhaal, hij kon de Jedi introduceren aan de Gungans die de eindstrijd beslisten). Je zou eigenlijk heel makkelijk zelf een Personal Cut van de film kunnen maken zodra die op BluRay uitkomt en al die scenes domweg eruitknippen. Heb je meteen een veel betere film!

Alleen zou Finn nog op heroische wijze moeten sterven en dat verpestte Rose te grondig.

Ik heb gemerkt dat Rian Johnson een soort van Tommy Wiseau-achtige trekjes heeft, dat wil zeggen een gebrek aan zelfbewustzijn, in ieder geval betreffende het plot. George Lucas had misschien in sommige opzichten een boord voor de kop maar was redelijk precies en zich duidelijk bewust van de gaten in zijn plot. Die probeerde hij altijd te fixen. Soms met weinig succes, soms met meer. Voorbeelden: "there are no life forms aboard, it must have short-circuited." "You're going to find that many of the truths we cling to depend greatly on our own point of view. " Zodra er iets is waarvan de kijker moet denken, huh?, voelde Lucas op zijn minst de verplichting het uit te leggen.

Deze film heeft meer een "zoek het maar uit, stomme fanboy, schijt aan je ideeen over Star Wars" attitude.

De vallende bommen werken kennelijk met magneten (want weinig zwaartekracht in de lege ruimte) maar dit moet je dus online ergens lezen, het wordt niet uitgelegd.

Rey's ouders? Na alle speculatie over het mysterie, ze zijn "nobody". Punt. Ik had nog zo gehoopt op een fix in het plot die zou verklaren waarom ze zo overdreven bekwaam was in de force voor een beginneling....deze film maakt The Force Awakens in 1 klap een stuk slechter want Rey is dus ECHT een slecht geschreven Mary Sue karakter. Nu is Palpatine ook te sterk in deel III maar dit is erger.

Er wordt ook totaal niet uitgelegd waarom Admiraal Hondo zich zo stompzinnig gedraagt, haar plan niet uitlegt, omdat de reden evident is: Johnson wilde te graag het publiek verrassen.

En te graag het publiek onderwijzen met politiek correcte tegeltjeswijsheden en louter om die reden Rose introduceren waardoor inderdaad alleen JarJar nog meer gehaat wordt...bovendien Canto Bight lijkt teveel op een soort Monte Carlo.

Johnson laat verder een prachtige kans liggen om Leia en Finn waardig te laten sterven.

Regisseren kan Johnson, anders dan Wiseau, erg goed, dat mag gezegd. Hij heeft het maximale uit zijn acteurs gehaald. Maar echt zo ontzettend jammer dat hij het script geschreven heeft.

Ik snap sowieso niet waarom men dit niet aan gelauwerde schrijvers overlaat, er is zat talent te vinden. Abrams zocht in ieder geval nog hulp van Lawrence Kasdan.

Hoewel ik nergens een ‘groot’ fan van de Saga ben (al ben ik wel fan) en houd ik mij niet zo bezig met de discussies rond deze film vond ik de film best lekker weg kijken. Aangezien twee collega’s van mij ook wel fan zijn van de serie hebben we besloten met z’n 3en op ‘derde kerstdag’ naar de nieuwe Star Wars te gaan en ik heb me reuze vermaakt en toch een leuk afsluitende bioscoop film (de volgende keer dat ik naar de bios ga word waarschijnlijk het volgend jaar). Vandaag de keuze dus gevallen op deze nieuwe Star Wars film uit de saga en dat is me prima bevallen, ik vond het gewoon leuk.

Het is in augustus dit jaar precies een jaar geleden geweest dat ik de hele saga heb gezien, en besloten heb om mij een ‘fan’ te maken van deze reeks. Ik kon dan ook niet wachten tot de nieuwe Star Wars film en ondanks dat ik wat ondaan was van het wat slechtere deel ‘Rogue One’ fleurde ik natuurlijk helemaal op toen ik las dat deze film er aan zat te komen aangezien ik wel een fan was van het voorgaande deel ‘Star Wars: Episode VII - The Force Awakens’ keek ik best wel uit na ‘The Last Jedi’ met als resultaat een geweldige zit. De film ‘The Last Jedi’ heeft indruk weten te maken maar, soms week je ook een beetje van de film af. De film laat je met vragen zitten maar komt ook met antwoorden en zo zet Rian Johnson hier een geweldige achtste deel neer.

De film begint weer erg gaaf, zoals we in het zevende deel een gevecht zagen met onder andere de Dark Side en natuurlijk de introductie van Finn en BB-8 komen we nu uit op wederom een aanval van de Dark Side die de basis van de rebellen aanvallen met een groot jachtschip. De rebellen besluiten daarna te vluchten en het schip van de dark side aan te vallen met bommenwerpers die helaas allemaal verloren gaan (waarvan eentje nog wel de bommen laat vallen op het aanvalsschip van de dark side). Een mooi lang, en vooral drukke begin scéne laat zien dat Star Wars echt is begonnen en zorgt er voor dat ik zin krijg in de film, ik zit er kaar voor en laat de rest maar komen.

Daarna gaat het verhaal best snel door, we zien vervolgens Rey samen met Luke Skywalker op een eiland wat vroeger in gebruik was genomen door de Jedi’s. Rey wil graag de dingen van Luke leren maar, Luke ziet dit niet zitten. Toch besluit hij haar te helpen en dit gebeurde snel nadat hij weer in contact kwam met Yoda, iets wat ik totaal niet had verwacht. Of ik zelf helemaal op Yoda’s terugkeer zat te wachten weet ik niet. Hij is misschien wel één van mijn lieveling personage uit de film reeks, Yoda is dood en dat zou zo blijven en dan vind ik zo’n terug keer altijd erg saai. Hoewel dit gelukkig nu niet echt van pas was (dat ik het saai vond) had ik het misschien ook liever niet gezien.

Hoewel ik vond dat het niet zo ontzettend veel draaide om Rey en Luke. Natuurlijk gaat het verhaal hier wel meer en deels over maar ik vond dat we meer naar Finn trokken en de rebellen die aan het vechten waren en dan qua informatieve scenes weer snel bij Rey en Luke uitkwamen , moest ik nog wel erg om de twee lachen zo af en toe, en zeker met deze quote:

Luke Skywalker: “Where are you from?”
Rey: “Nowhere.”
Luke Skywalker: “Nobody is from nowhere.”
Rey: “Jakku.”
Luke Skywalker: “Yeah, that's pretty much nowhere.”

Uiteraard is het niet zo dat de film niet om de twee draait, het is alleen zo dat ik er wat meer van verwacht had. Misschien een samenwerking tussen de twee in het slachtveld of iets in die richting. Natuurlijk hoort de Jedi training ook bij het hele verhaal en daar was deze film dan geschikt voor, alleen had ik er wat meer van verwacht. Uiteraard liet de film me ook met wat vraagtekens achter en misschien is het wel geschikt ze hier even te stellen. Wat is het hele doel van de twee zonnen die je op het eind ziet? En is Luke nou dood als het ook zo leek op het einde of gaat er nog wat mee gebeuren? Dat zijn daadwerkelijk echt twee vragen waar ik nu nog mee zit.

Uiteindelijk is het verhaal van de rebellen tegen de Dark Side ook niet echt héél speciaal maar, het is natuurlijk erg gaaf om naar te kijken en het word uiteraard super in elkaar gezet, op een heerlijke Star Wars manier. Het gaat er vooral om dat de Dark Side de floot van de Rebellen wil executeren. Alleen wanneer de rebellen willen vluchten door het lichtjaar blijkt het dat de Dark Side vlak achter hun aan zit, ze hebben nu een toestel om schepen in het lichtjaar te traceren (iets wat blijkbaar nooit gekund heeft, dus mooi dat het goed uit komt voor deze film). Tijdens het volgende gevecht wat nogal lang duurt gaat Finn met zijn vriendinnetje Rose achter een codekraker en mega-inbreker aan om in de kamer te breken waar dit apparaat staat om zo het apparaat te vernietigen en daarna weer te vluchten van de Dark Side.

Ze vinden vervolgens de inbreker op een erg chique planeet waar alle rijke ruimtewezens bij elkaar komen. De twee komen uiteindelijk in de gevangenis terecht door fout parkeren en hier komen ze DJ (Benicio Del Toro) tegen in hun cel die beweert dat hij ook kan inbreken in dit systeem. Hij heeft volgens hem bij de Dark Side gehoord en kan het varkentje wel wassen. De twee vertrouwen hem alleen niet en gaan toch nog opzoek naar de persoon voor wie ze kwam tot dat ze na een achtervolging weer bij DJ uitkomen en hem toevertrouwen. Ze gaan met z’n 3en en BB-8 richting het commandoschip van de Dark Side en proberen vervolgens in te breken.

Helaas mislukt dit plan en moet helaas de floot van de rebellen zien te vluchten en dit doen ze in transporters naar een geheime planeet waar ook een groot rebellen fort staat (de rebellen worden verraden door de inbreker). Ook een minpunt voor de rebellen is dat DJ hun verraad en zo de Dark Side er achter komt wat hun plan is om te vluchten na de planeet en de transporters neer proberen te schieten. Wanneer ze allemaal aangekomen zijn op de planeet komt ook de Dark Side aan met een mega kanon om door de deur heen te komen. Dit lukt ze wel tot dat Luke Skywalker aan komt zetten en naar buiten gaat wat er voor zorgt dat Kylo Ren tegen Luke wil gaan vechten maar, het zo is dat Luke er niet daadwerkelijk is maar met een soort hologram daar rond loopt wat er voor zorgt dat de rebellen kunnen vluchten (ook met behulp van Rey en Chewbacca) en Kylo Ren weer een stapje voor zijn.

Wat ik persoonlijk altijd wel erg met Star Wars heb is dat het films zijn waarmee je, je verstand soms beter op nul kan zetten en dan zeker met de vecht scenes. Zo kom je al snel clichématige scénes tegen waarvan de film kan knappen. Zo vond ik bijvoorbeeld het punt erg geinig waar Captain Phasma tegen Finn gaat vechten waarna Finn in een soort gat valt en je denkt dat hij eigenlijk dood is, tot dat er opeens een platform na boven komt waar Finn weer opstaat en hij toch weer leeft. Het punt waar Finn de kanon in wil vliegen om de rebellen te helpen en Rose hem tegen houd door tegen hem aan te vliegen of het punt waar Leia opeens weer terug weet te manoeuvreren terwijl het bestuursruimte aan gort geschoten is door Kylo Ren. Maar het ergste in de film, waarvan ik toch wel even zuchtte is het punt waar Rey ondervraagt word door Snoke en Kylo Ren bij haar staat. Er ligt ook een lightsaber naast Snoke en Kylo beweegt deze zo dat het Snoke in tweeën weet te snijden waarop hij dood ging. Als Rey dit deed vond ik het nog niet zo erg maar, omdat Kylo het deed en het best wel makkelijk ging tegen zo’n groot macht vond ik dan weer jammer. Wat het opleverde was natuurlijk wel een mooie vechtscene tegen de gevaarlijke garde van Snoke.

Ik zou ongetwijfeld wat vergeten in deze mening dit heb ik ook puur weggelaten omdat deze mening dan echt te lang gaat worden, en er gebeurt gewoon zó veel in een film als ‘Star Wars: The Last Jedi’ dat je er beter zelf naar toe kan gaan en hem er na misschien nog wel twee á drie keer kan gaan bekijken. Ik heb me hoe dan ook erg vermaakt en ik zit al weer klaar voor de volgende. Ik heb gelachen en genoten van véél scenes en ik zet hem hoe dan ook in mijn top 10 van dit jaar. Ik zou heus niet de grootste fan zijn van Star Wars (omdat ik misschien sommige dingen niet snap), whatsoever heb ik ook kunnen genieten en was het een top zit, en heb ik er geen spijt van. Al heb ik hem wel gewoon in 2D gezien.

3.5*

In tegenstelling tot veel anderen was ik nogal teleurgesteld in The Force Awakens. Plichtsgetrouw ben ik toch nog The Last Jedi gaan kijken. Rian Johnson (bekend van o.a. Breaking Bad) is immers ook een veel betere regisseur als J.J. Abrams, althans dat dacht ik.

Rey wil in de leer bij Luke Skywalker, die daar bezwaar toe heeft omdat hij vind dat de Jedi-orde moet eindigen. Ondertussen vechten de rebellen met al hun kracht tegen de vloot van The First Order.

The Empire Strikes Back 2.0
Waar The Force Awakens haast letterlijk een reboot was van A New Hope, lijkt The Last Jedi ook verdacht veel op The Empire Strikes Back. Rey is er in geslaagd Luke te vinden en gaat bij hem in training, zoals Luke bij Yoda in training ging. The First Order heeft een groot vlaggenschip en zit de rebellen op de hielen, net zoals Darth Vader met de Super Star Destroyer. Een aantal personages komen terecht op een gokplaneet waar ze worden verraden, net als Lando de helden verraadde in Cloud City. De rebellen verstoppen zich op een zout-woestijn planeet (ja, want zout lijkt op ijs!) met een grot met een grote hangaardeur en de slechteriken gebruiken AT-M6 lopers (uit de kluiten gewassen ATATs) om die aan te vallen. Bovendien krijgen we meer te zien van het grote meesterbrein, hier Snoke, oorspronkelijk Keizer Palpetine en is er een schokkende onthulling rond de achtergrond van personages. Voor het geval het nog niet duidelijk genoeg was, zijn er ook nog een aantal shots uit The Empire Strikes Back letterlijk nagedaan.

Inhoudsloze personages en feministische motieven
Zoals al eerder gezegd, vind ik de nieuwe personages volstrekt waardeloos. Rey is een schoolboekvoorbeeld van de Mary Sue, een vrouwelijk personage dat overal geweldig in is en niet kan falen. Ze is meteen ongelofelijk sterk met de Force, zonder ook maar enige training of bijzondere afkomst (zo bleek in deze film). Kylo Ren is een totaal niet indrukwekkende slechterik. Waar Anakin goede reden had voor zijn overlopen naar de Sith, komt Kylo Ren meer over als een huilebalk die niet genoeg aandacht kreeg van zijn ouders. En dit zijn dan de personages waar de hele serie nu op moet gaan teren.

Feministe Kathleen Kennedy (die helaas aan het roer staat van Star Wars vanaf nu) gaf ons dus al Rey, maar dit keer kregen we ook nog een overkill aan nieuwe vrouwelijke personages. Het toppunt waren toch wel de naïeve Rose (“We're going to win this war not by fighting what we hate, but saving what we love!” Zeg dat maar tegen IS) en Vice Admiral Holdo. Laura Dern speelt een paars-harige figuur dat haast een personificatie is van derdegraads feminisme. Ze negeert iedere suggestie die door een mannelijk personage wordt gedaan en houd haar motivaties opzettelijk onduidelijk, waardoor ze een muiterij veroorzaakt. Uiteraard is er niets op tegen om nieuwe vrouwelijke personages te hebben. De originele trilogie had slechts 3 vrouwelijke personages, in de Prequels bracht Lucas dat een beetje in evenwicht door meer vrouwen en mensen van verschillende etniciteiten te gebruiken. Nu draait het nogal door en lijken personages enkel en alleen om politieke correctheid deel te maken van het verhaal.

Mark Hamil speelde opzich wel aardig als Luke, maar jammer was dan wel weer dat zijn personage waardeloos geschreven is. Eerder uitte Hamil al kritiek op de manier waarop het personage hier werd neergezet, kritiek die hij (waarschijnlijk na berisping van een furieuze Kennedy) introk. Natuurlijk heb ik veel respect voor wijlen Carrie Fisher, maar haar dood maakt de wijze waarop ze in deze film speelt alleen nog maar triester. Het was haast pijnlijk om te zien hoe Fisher hier seniel overkomt en praat met een onverstaanbaar redneck accent, in plaats van het half Britse accentje dat ze in de oude films had.

De ene twist na de andere
Door de beroemde plot-twist in Empire hebben Abrams en Johnson het idee in hun hoofd gehaald dat Star Wars bestaat uit plot-twists. The Last Jedi heeft de meest stupide wendingen, die puur bedacht zijn om het publiek te verassen en totaal geen toegevoegde waarde hebben voor het verhaal. The Force Awakens is compleet nutteloos geworden na de dood van Snoke. Waar komt Snoke vandaan? Hoe is The First Order ontstaan? En waarom lijkt deze sprekend op het Keizerrijk? Ze winden er niet eens doekjes om, Snoke is gewoon een inhoudsloze plaatsvervanger voor Palpatine en heeft zelfs precies dezelfde dialogen. De hele toenadering tussen Rey en Kylo was achteraf ook compleet nutteloos, gezien Kylo nu zelf de grote badguy is. Luke die een verbitterde oude man is en de Jedi wil opheffen is al onwaarschijnlijk, nog onwaarschijnlijker is dat de Jedi toch vrolijk daar gaan met bestaan nadat Meester Yoda de geschriften in de fik heeft gezet en de film The Last Jedi heet. En dan hebben we het nog niet eens gehad over ‘space Leia’. Dat Star Wars niet wetenschappelijk correct is weten we allemaal, maar dat iemand het overleeft om zonder bescherming in de ruimte te zweven is zelfs voor Star Wars ongeloofwaardig. Bovendien is Leia ineens ook sterk in the Force zonder enige training en terwijl alleen een vage aanleg werd geïnsinueerd in eerdere films.

Disney’s Star Wars
Na al mijn kritiek ben ik nog niet eens op mijn grootste ergernis gekomen. Namelijk dat Star Wars tot een soort parodie op zichzelf is vervallen. Er gaan geen 3 seconden voorbij in de film zonder dat er een grapje wordt gemaakt of er wat slapstick te zien is. Nu zaten er in eerdere Star Wars films ook wat humor, maar die was altijd goed getimed en in balans met de serieuze aspecten van de film. Nu wordt Luke ineens een soort Sensei uit een komische kung-fu film en maken Rey en Kylo Ren zelfs grapjes tijdens hun confrontaties. Het stupide is ook nog dat mensen The Last Jedi ‘duister’ noemen. Ware het niet door de bizarre wendingen, dan zou dit de meest kindvriendelijke Star Wars tot nu toe zijn. Revenge of the Sith was pas echt duister en die had ook gewoon wat humor op de juiste momenten (“Another happy landing”).

Audiovisueel
Is The Last Jedi dan volledig slecht? Nee, visueel is er niet heel erg veel mis met de film. Bovendien vond ik de vlaggenschepen van The First Order er best gaaf uit zien en waren enkele nieuwe locaties ook wel redelijk creatief. Jammer is alleen dat vrijwel alle voertuigen gekopieerd zijn uit de originele trilogie, maar dan groter, luider en met andere kleuren. Waar ook niet veel mis mee was, is natuurlijk de soundtrack van John Williams. Al had ik wel weer het idee dat hij simpelweg materiaal uit de originele trilogie herhaalde en niet net als voor de Prequels, een volledig nieuwe score heeft geschreven. De effecten waren over het algemeen ook goed verzorgd, al vond ik Yoda er nogal bizar uit zien. Hij lijkt hier nog meer op een handpop als in de originele films, vooral de mond van het figuur was erg slecht gedaan.

Hypocrisie
Die vergelijking met de Prequels brengt ons tot iets dat ik aan moet kaarten. Star Wars ‘fans’ zijn namelijk hopeloos hypocriet. George Lucas maakte een erg creatieve en geniaal geschreven Prequel trilogie, maar die krijgt niets dan kritiek. De reden? Slechte CGI, kinderachtige aliens en het acteerwerk van Hayden Christensen. Om te beginnen bevatten de Prequels meer practical effects en fysieke sets als de originele trilogie en de Disney-vervolgen samen. Er is gewerkt met talloze miniaturen, veel aliens zijn poppen en erg zijn grootschalige sets gebouwd. De CGI-techniek gebruikte Lucas ook om dingen te maken die hij eerder niet kon maken, in het geval van Jar Jar is het resultaat inderdaad vrij gedateerd, maar datzelfde kunnen we ook zeggen over Gollum in de eerste Lord of the Rings-film. Kinderachtige aliens hebben we altijd al gehad in Star Wars, neem de Ewoks bijvoorbeeld. Bovendien kregen we in de nieuwe films ook Porgs en BB8 voorgeschoteld. En tot slot; als ik Adam Driver als Kylo Ren zie, ga ik Christensen’s vertolking van Anakin steeds meer waarderen. Veel beter wist hij de verleiding naar de duistere zijde uit te beelden. Dit is dus de hypocrisie van zogenaamde fans, Lucas creatieve (maar misschien niet perfecte) films worden de grond in geboord, maar Disney’s goedkope op nostalgie terende films worden de hemel in geprezen.

Conclusie
Concluderend kunnen we zeggen dat The Last Jedi opnieuw een dieptepunt is voor mijn geliefde franchise. Totaal stupide wendingen, inhoudsloze personages en een overkill aan flauwe grapjes zijn wat Disney ons nog veel zal voorschotelen. Tot in den treuren krijgen we Star Wars-films onze strot in geduwd. Hiermee schiet Disney zichzelf echter wel in de voet. Over een paar jaar is het uitkomen van een nieuwe Star Wars film helemaal niet meer bijzonder. Op een gegeven moment gaat niet meer iedereen naar een nieuwe film en lopen de inkomsten terug. Star Wars vervalt tot het niveau van slechte superhelden films die vandaag de dag zoveel gehyped worden. De magie is weg. Toch was Rogue One wel een meevaller, een zij-verhaal met respect voor de saga. Wellicht dat er in de toekomst nog een aardige Star Wars Story kan gaan komen. Wat de Episodes betreft heb ik de hoop echter al opgegeven en de eerst volgende film, een Han Solo spinoff, beloofd een tragisch wanproduct te worden.

Overkill aan nieuwe vrouwelijke personages? Ik heb er twee geteld (Rose en Holdo), plus de zus van Rose en wat vrouwelijke piloten die 1 seconde in de film zitten. Overdrijven is ook een kunst. Wij mannen zijn nog steeds in de meerderheid hoor, als je je daar zorgen om maakt (gezien je recensie wel).

Ik zag vrijwel alleen maar vrouwelijke officieren bij de rebellen... En zoals ik al zei heb ik niets tegen op vrouwelijke personages, hier zijn ze echter enkel en alleen voor Kennedy's feministische agenda...

Ik zie gewoon leuke personages, jij een feministisch agenda. Verschil van inzicht, laten we het daar maar op houden. Ik ben het er ook niet mee eens dat een feministische agenda op zich iets slechts is, zolang dit het verhaal niet in de weg zit. En gezien je opmerking over Holdo is zo’n agenda jammer genoeg nog steeds hard nodig.

Niet helemaal mee eens. Williams introduceert voor de sequel trilogie toch behoorlijk aantal nieuwe thema,s. Uit mijn hoofd kom ik al op 7 nieuwe thema,s:
- Rey thema
- Kylo ren thema
- Poe thema (wordt helaas wel iets te weinig gebruikt)
- Snoke thema
- March of the Resistance
- Rose thema
- Een nieuw thema voor Luke (vooral gebruikt op de scenes op het eiland)

Dus ook voor deze nieuwe sequel trilogie is dus veel nieuwe muziek geschreven. Op zich vind ik het niet zo vreemd dat ook muziek uit de originele trilogie wordt gebruikt. Gebruik van Leia thema, The force thema en Yoda thema lijken mij verdedigbaar en logisch.
Ook de muziek van de prequel trilogie was niet helemaal volledig nieuw, ook daar werd op sommige momenten muziek uit de originele trilogie gebruikt.

Wel mee eens dat af en toe een beetje word doorgeschoten met het gebruik van muziek uit de originele trilogie. Bijvoorbeeld het gebruik van het muziekstuk TIE Fighter Attack was wel wat onnodig. Ook meende ik in de film het keizer thema te horen en ik kon niet helemaal plaatsen waarom dit terugkwam.

Ik ben tegen derdegraads feminisme, valt niet serieus te nemen. En los daarvan is Star Wars niet de plek voor dat soort statements. Bovendien zit het het plot gigantisch in de weg. Snap ook niet wat jij insinueert over mijn opmerking...

Ja het klopt dat er wel nieuwe themas in zitten, en uiteraard is de muziek helemaal niet slecht. Maar ik vond het een stuk minder memorabel als de muziek van de Prequels.

De vrouwelijke personages vind ik niet het probleem. Het toevoegen van nieuwe personages die weinig tot niets aan het verhaal bijdragen en daarnaast bestaande personages totaal verwaarlozen wel. Met Phasma, Maz, Snoke, Finn, Poe en Rey wordt weinig tot niets gedaan. Waarom???

Deze film is een doorsnee blik op oneindig verstand op nul film geworden. In het algemeen is dit geen probleem. Voor een Star Wars film echter wel.

Na de haat tegen de PT en de adoratie van TFA ben ik serieus gaan twijfelen aan het verstand van de meerderheid van de Star Wars fanbase. Gelukkig is een deel van de fanbase na het zien van TLJ eindelijk wakker geworden en is really pissed off. Laat het een les zijn voor Disney.