Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi (2017)

Lekker rustige ochtendpremiere achter de rug na het slechte weer te hebben getrotseerd. Zat met zo'n 10 fans in de zaal en die heb ik de hele film niet meer gehoord. Lekker! Nu de film.

Er zaten een hoop extatische momenten in, maar ook tergend lange 'avonturen' die de film nou niet bepaald sterker maken. Integendeel, het perkt het momentum en adrenalinerush in. Desalniettemin hadden de episodes in de film zelf (de hoofdpersonages zijn allen verspreid over het universum) ook zo nu en dan hun mooie actiesequenties (niet altijd de reden waarvoor ik Star Wars kijk, maar fijn als je in de bios zit). Bijvoorbeeld de scenes met die rennende beesten. Het hele avontuur op de gokplaneet kon mij gestolen worden, maar die chase was uiteindelijk leuk.

Prima vermaakt, beter gebruik van 3d dan de matige voorganger en een sterk Star Wars deel. Dan moet je wel even langs de typische Star Wars clichés heen kijken (de keuzes van personages, de opbouw van het verhaal en de force oneliners die er wel heel dik bovenop liggen). Stuk beter dan het eerste deel uit deze nieuwe trilogie als je het mij vraagt. En een heel stuk beter dan het matige Rogue One. Komt ook omdat Rey en Kylo Ren erg goed uit de verf komen in dit deel. Ondanks het plotselinge (alhoewel, dat was in het vorige deel ook al zo bizar) jedimastership van Rey. Daar kunnen Obi-Wan en Qui-Gon Jin niet aan tippen Gelukkig is het personage sympathiek.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: The Last Jedi is een meesterwerk.

Een film over familie, vergane glorie, afkomst die er toe doet en ook weer niet, meesters die door leerlingen overschaduwd worden en hoe belangrijk het is te handelen uit liefde in plaats van haat.

Klinkt tering zoetsappig allemaal, maar ik heb het laatste uur met tranen in m'n ogen zitten kijken.

5*

Tijdens de eerste akte speelt regisseur Rian Johnson (Looper) duidelijk met ambiguïteit, met de mogelijkheden die een dubbele psychologische tweestrijd op narratief vlak biedt. Rey en Kylo Ren begeven zich allebei op het hellende vlak tussen goed en kwaad, de waarheid ligt in het onzekere midden. Des te betreurenswaardiger is het dat een anticlimax halverwege de film alle spanningsopbouw van daarvoor teniet doet. De beslissende handelingen van de belangrijkste personages geven het script richting, maar missen gegronde motieven. Johnson kiest voor de gemakkelijke weg: associatief monteren is een manier om vragen te beantwoorden, slowmotionbeelden kunnen in combinatie met de inmiddels iconisch geworden muziek van John Williams telkens weer voor kippenvel zorgen. Tegelijkertijd worden de échte emoties, de sluimerende gevaren onder de oppervlakte, ondermijnd op hetzelfde moment dat die grote gebaren hun weg richting de oppervlakte vinden.

Gehele recensie (met halverwege een 'dit kan als spoiler worden opgevat'-alert)

Star Wars: The Last Jedi

De saga gaat verder. Na het sterke deel 7 en het erg goede deel 3.5 werd het essentieel om dit deel echt een eigen weg in te slaan. Aangezien deel 7 een soort - goede - remake van deel 4 was, moest Disney wel echt met iets nieuws komen dit deel. Lukt dat? Jazeker.

Het verhaal steekt eigenlijk verrekte goed in elkaar. Het is origineel, brengt spanning en slaat echt een eigen weg in. Het geeft de karakters de ruimte om zich op hun eigen manier te ontwikkelen. Rey, Kylo en Finn krijgen hun eigen figuur en worden beter ingevuld. De film blijft echter wel eerbiedig naar de voorgaande delen. De knipoog op het einde naar het begin van The Empire Strikes Back was een feest der herkenning, zonder het eigen verhaal van het deel echt los te laten. Er is een klein nadeel: de film start snel, maar voor er daadwerkelijk relevante ontwikkelingen plaatsvinden ben je al een heel stuk verder. De film had ook een half uur korter gekund om de spanningsboog wat te verkleinen. Als fan kan ik daar echter niet over klagen. Hoe langen je in het universum blijft hangen, hoe beter het is.

Daisy Ridley speelt goed. Ze weet haar karakter een volwassener invulling te geven. Ze heeft een kleine slipper als ze met Mark Hamill met trainen begint. Dat is een vrij kinderachtige en onnodig zwakke invulling van haar karakter. Dat had overgeslagen kunnen worden.
Boyega weet ook een stijgende lijn in zijn personage aan te brengen. Hij weet de flauwe grappen achter zich te laten, ondanks dat hij zeker humor behoudt, en weet eveneens een volwaardig karakter neer te zetten.
Hamill en Fisher spelen goed. Als oudgediende krijgen ook hun personages meer invullen dan ze al hadden in de oude reeks. Vooral Hamill weet de persoonlijke strijd in zijn personage goed te laten zien. Het was sowieso fijn om Fisher nog op het scherm te zien.

Visueel is alles uiteraard tot in de puntjes verzorgd. Het ziet er goed en sfeervol uit. Vanaf moment één zit er een volwassen spanning in de film die de gehele film op niveau blijft. Dit is aan Disney juist toevertrouwd. Ben benieuwd hoe ze hier in deel 9 op voort gaan bouwen.

De eerste ervaring met Star Wars: The Last Jedi is verbluffend en fijn. Geheel in lijn met de al bestaande reeks wordt hier een goed deel aan toegevoegd. De film is op niveau en een goede toevoeging. Volgende week ga ik hem nog maar eens aanschouwen.

4.5*

Wat kan je ervan zeggen. De film weet je eigenlijk vanaf minuut 1 in de film te zuigen en pas weer los te laten op het moment dat de aftiteling begint.
De film zit gewoon zo goed in elkaar. De personages weten te boeien. Mark Hamill acteert beter dan in de originele trilogie, Rey's personage heeft meer diepgang en werkt beter in deze film dan in the Force Awakens, Poe heeft veel meer te doen, BB-8 is awesome as ever. Carrie Fisher deed het uitmuntend. Ik vraag me wel af hoe ze met haar rol zullen omgaan, want er is geen einde aan Leia gemaakt. Adam Driver als Kylo Ren groeit steeds meer in zijn rol. Supreme Leader Snoke wordt beter uitgelicht en doet je verlangen naar meer over hem en zijn achtergrond...
De film doet gewoon bijna alles goed. Er is online wat kritiek op de sidequest van Finn en Rose, maar persoonlijk zat ik zo in de film dat het mij totaal niet stoorde. Ik kon er mee leven.

Verder doet Johnson gewoon veel dingen die verassen en de film gewoon goed doordacht maken. Luke's tijdrekkerij was echt zo goed bedacht. Wat leverde dit trouwens mooie shots op zeg. Tijdens die showdown met Kylo Ren wilde ik wel tig keer het beeld pauzeren en het in mezelf opnemen. Helaas kon dat niet. Dat rode zout ook.. Echt zo mooi.
Audiovisueel is het dus gewoon weer fantastisch. Veel van dit soort mooie shots, goede actie choreografie en Williams weet de juiste momenten op de juiste momenten te raken. Een ander voorbeeld waarbij audio en visualisatie goed samenvalt is wanneer de Star Cruiser van de rebellen in hyperspace modus door het schip van Snoke, the Supremacy heen raast. Adembenemend en mijn adem stokte even op dat moment.
Het belangrijkste wat the Last Jedi doet is dat het je terug brengt in de originele trilogie. De algehele sfeer en alles ademt gewoon Star Wars uit.

Enkele nitpicks zijn misschien dat er soms net even wat meer actie in mocht, Benicio del Toro zijn rol voelde een beetje onaf aan en het volgende is niet negatief of slecht aan de film, maar iets zoals ik misschien de film zelf liever had gezien. Snoke gaat de pijp uit in deze film en dan niet op het einde. Nee, ver ervoor zelfs al. Liever heb ik eigenlijk dat er zoiets mystieks en gevaarlijks boven de slechterik in de film hangt. Iets dat de dreiging groter maakt dan dat het al is. Darth Sidious/Emperor/Palpatine was dat in de originele trilogie(n). The Supreme Leader Snoke was dat hier. Het mystieke van zo'n personage verdwijnt en daarmee ook gewoon dat stukje nieuwsgierigheid dat er naast de slechterik nog een groter kwaad schuilt.
Het volgende deel zal psychologisch nog wel wat leuke dingen doen, maar qua richting die het verhaal nu opgaat zal het minder gaan verassen. Aan de andere kant is dit best gewaagd om te doen midden in een nieuwe "trilogie". Dat kan ik ook wel waarderen.

Oh ja. Rey is gewoon Rey. Dat vind ik wel leuk. Geen gedoe met zus of dochter van die en die. Nee, gewoon Rey. Lekker fucken met al die speculaties Johnson weet met de juiste plotelementen te verassen en de dingen die er te dik bovenop liggen behandelt hij weer anders dan wat je eigenlijk zou verwachten.
Het grootste pluspunt is toch ook dat deze film fris en nieuw aanvoelt, met vertrouwde elementen. Terwijl je bij the Force Awakens soms het gevoel had dat a New Hope gekopieerd werd. Dit is overduidelijk geen "hernieuwde" Empire Strikes Back. Ik houd het hier even bij. Voordat ik een hele blog aan het schrijven ben in plaats van een review. Ik vermoed dat een 2e bezoekje er binnenkort nog wel in zal zitten.

4,5*

Als Star Wars liefhebber ben ik toch wel redelijk teleurgesteld.

Ten eerste de humor die te veel aanwezig was in bepalende scenes.

Regelmatig werd hierdoor de impact van de scene ontkracht.

Humor hoort in Star Wars, maar maak er aub geen comedy van.

Wat in de Force Awakens heel goed gedaan was was het moment van Han Solo en Kylo Ren.

Dat was een goed opgebouwd scene met veel spanning en sfeer.

Dat spannings niveau werd niet gehaald in The last Jedi.

Net als de scene met Supreme leader Snoke.

Dat was te makkelijk voor iemand van zijn status.

Toch wil ik deze film nog een keer rustig bekijken om er nog een beter oordeel over te kunnen hebben.

Ik hou het voorlopig bij een teleurstellende 3,5*

Normaal gezien ben ik niet zo van de scifi. Ik heb alle voorgaande films van Star Wars wel gezien. De ene kon me meer bekoren dan de andere. Deze heeft me echt positief verrast! Afgelopen maandag heb ik Rogue One nog gekeken omdat het de enige was die ik nog niet gezien had. Man man, wat vond ik dat een saaie film. Ik hoopte maar dat deze niet zo saai zou zijn. Gelukkig heb ik me letterlijk geen seconde verveeld en op het puntje van mijn stoel gezeten. Zelfs de storende factoren van bioscoopbezoekers vielen me amper op. Zo diep zat ik in de film. Alsof het mijn aandacht absorbeerde.

De film is mooi uitgewerkt, zowel narratief als visueel. Er zit humor in en gelukkig niet op een overdreven manier vind ik. Ik heb serieus de neiging om weer eens een 5 te geven. Weet je wat... ik doe het gewoon!

Dit bericht bevat geen spoilers!

Gisterochtend hebben we genoten van de Starwars Morning in Pathe. Met als slotstuk The Last Jedi.

De afgelopen maanden is er veel over gesproken en de verwachtingen waren zeer hoog. Ik zelf liep de bioscoop uit met een wisselend gevoel, was zeker de moeite waard maar liet me toch met nog meer vragen zitten dan na deel 7. Special effects waren helemaal top, nieuwe karakters heel erg leuk. Maar er zijn een paar keuzes in de film die het voor mij niet helemaal maken waar ik dan van te voren op had gehoopt. In mijn ogen zeker niet de beste uit de star wars sage, maar misschien als opbouw naar deel 9 een zeer waardevolle tussenstop. Voor de mensen die hem nog zeker gaan zien, bereid je voor op een film die special effects, humor en een 1 onvergetelijke scene maken tot wat het nu is geworden, een film met veel vragen waarvan ik hoop in deel 9 dan eindelijke wat antwoorden op te krijgen. Voor mij een 3,5 omdat het niet is geworden wat ik er van gehoopt had, maar misschien was de verwachting ook te hoog.

Cynisme.

Dit is niet waar ik heel erg warm van word. Ik lees veel positieve berichten en dan ga je toch wel eens denken ben ik zo cynisch dat dit mij zo weinig doet. Hebben we dit niet al duizend keer gezien?
Voorspelbaar is elk frame en het hele plot is zo mogelijk nog voorspelbaarder.

Grootste probleem is dat het een crowdpleaser is. Nu zal je wellicht denken. Crowdpleaser is toch niet erg. Dan is iedereen blij! Nou dat is het probleem. Crowdpleasers zijn zo voorspelbaar. Het ziet er allemaal netjes uit. We volgen lollige (nu is iedereen wel heel lollig in deze film) helden die lekker door het heelal rond vliegen, lopen noem maar op. Adam Driver is slecht, Daisy is goed. Mark Hamill kan nog steeds niet acteren. O wie hebben we daar. Yoda, wat fijn die kennen we nog! Maar er zit veel meer achter. Vragen over goed en kwaad, oud vs nieuw, testpubliek vind katten met grote ogen lief dus wij doen een soort vogel met grote ogen in de film...gekste blijf ik altijd bij deze films vinden dat we het opnemen voor de rebellen. Amerika is in de echte wereld nooit de rebel, Disney is al helemaal nooit de rebel.

Als dit gemaakt was door een rebel, dan was het zo veel beter geweest. Dromen ik kan!

2.5 sterren.

"You're just a child in a mask."

Rian Johnson tracht met dit deel iets nieuws te doen, maar vervalt al gauw in de oude patronen die gepaard gaan met de originele trilogie.

Deze film is een direct vervolg op 'The Force Awakens' en laat zien hoe Rey in training gaat bij Luke Skywalker, terwijl de rebellen alsmaar ternauwernood moeten ontsnappen aan de First Order. In de basis een aardige opzet die jammer genoeg ten onder gaat aan de wisselvallige pacing en de rommeligheid van het narratief, waardoor je na afloop met meer vragen dan antwoorden achterblijft.

Als kijker moet je simpelweg te veel langdradig geneuzel doorstaan dat ogenschijnlijk nergens naartoe leidt. Enkele sequenties hadden gerust weggelaten mogen worden, opdat het geheel scherper voor de dag komt. Wat dat betreft zitten er talloze momenten in verwerkt die prima op zichzelf kunnen staan, maar eveneens nauwelijks samenhang kennen. Tel daar nog eens de geforceerde - kinderachtige - humor bij op.

Huilbaby Kylo Ren kan wederom geen potten breken, hoewel Adam Driver iets beter op dreef is. Het is dan toch de doorleefde Mark Hamill die in zijn nadagen zowaar zijn beste vertolking neerzet. Dat Johnson ook gebruik moet maken van de nostalgie in de vorm van onnodige cameo's en verwijzingen is futiel; de fanboys moeten blijkbaar vermaakt worden. Desondanks kan hij zich enigszins revancheren met een aantal strakke gevechten, met name de scènes tegen het decor van de rode planeet Crait zijn fraai.

Al met al een teleurstellend vervolg. Dan heb ik liever weer J.J. Abrams aan het roer. Hij weet ten minste nog wel iets vermakelijk te brengen, ondanks dat hij uit hetzelfde vaatje tapt.

2,5 Sterren.

Deze Star Wars film haalt het niveau van episode 7 omhoog.

Men dacht al alles te kunnen voorspellen na episode 7 maar nee hoor "The last Jedi" heeft me echt aangenaam verrast. Met oude bekende en nieuwe personages waar je jezelf helemaal in kunt meeleven.

Hoedje af voor de kostuums en decors! Bedankt Disney voor een geweldige film avond!

Deze star Wars is een gedrocht van de ergste soort een misbaksel één grootte faal. Werkelijk alles is fout aan deze film . Als men van transformers of Marvel films houdt dan prima dan is dit waarschijnlijk iets voor jouw . Als men opgegroeid is en in de bioscoop gezien hebt de originele Star Wars Saga dan is dit het einde van jouw Star Wars tijdperk , het zal je verder werkelijk niet meer interesseren wat er gebeurt in het heelal om Star Wars. De karakters boeien niet , het verhaal boeit niet , die miserabele CGI boeit niet , de scene's zijn om te huilen zo slecht en makkelijk , Snoke een waardeloos leider , de humor totaal misplaatst , dat waardeloze 3D totaal overbodig. Star Wars was sinds The force Awakens en Roque On terug aan het komen , maar daar heeft dit 0 nummer weer een einde aan gemaakt en een grootte terugval naar die andere misbaksels Star Wars 1+2+3 . Wat mij opviel is dat in een volle Bioscoop na de film iedereen zijn jas pakte en het doodstil was. Dit is tevens het beste van deze film "de aftiteling ".

Deze film krijgt van mij niet eens een score .....spoelen.

I only know one truth: It's time for the Jedi... to end

Vandaag gezien en ook al ben ik geen echte fan van de reeks, ik kijk er wel graag naar want de films steken over het algemeen erg goed in elkaar en het epische, grootschalige gevoel hangt altijd over de verhalen heen. Zo ook bij The Last Jedi, die niet overdreven origineel is, maar wel weer doet waar Star Wars gewoon goed in is. Zowel de nostalgische fan als de nieuwe generatie worden uitstekend bediend met alles wat de franchise groot heeft gemaakt. Het is leuk om weer oude bekenden te zien (met een best wel erg toffe cameo van Yoda), maar waar The Force Awakens vooral een crowdpleaser was, daar heeft The Last Jedi wat meer een eigen smoel. Niet dat het ene beter dan het andere is, maar het is wel goed dat ze niet weer een oude film hier aan het remaken zijn in een modern jasje.

Wel vond ik bepaalde stukken wat langdradig, zoals met Luke Skywalker op zijn eiland. Dat ging me na een tijdje eigenlijk wel wat vervelen. En het plot op de casinoplaneet voegde ook niks toe, maar dat vond ik wel weer verrassend amusant. Sowieso is de toon van de film vrij geestig, want er zit meer dan voldoende humor in dat erg goed werkt. De zaal moest een paar keer hard lachen zag ik. Maar ook dat epische gevoel komt regelmatig terug. De beste scène was misschien toch wel met de opoffering om het grote moederschip in hyperspeed door midden te breken. Dat was zo'n stuk dat het weer muisstil in de zaal was. En natuurlijk het schitterende slot in de sneeuw met de confrontatie tegen Kylo Ren. Visueel wonderschoon (zoals de hele film dat is) om zowel de rode gloed achter de machines te zien hangen, maar zeker ook de clash tussen Kylo Ren en Luke Skywalker. Dat belooft nog wat voor de afsluitende film. Minder tevreden was ik over John Boyega, ben nog steeds niet van hem onder de indruk. Gelukkig is Daisy Ridley wel in topvorm, net als de oude cast met oa Carrie Fischer. Wel zonde dat ze een deel van de film in coma ligt. En apart dat haar verhaal geen einde krijgt, betekent dat dat ze haar dus met opgenomen scènes nog een rol in de derde film gaan geven? Neem aan van wel. Ik had me al voorbereid op een sterfscène van haar in The Last Jedi. Benieuwd wat dit nog gaat brengen, ieder geval een uitstekende blockbuster. Niet perfect, wel heel vermakelijk en met de juiste toon en gevoel gebracht.

4*

1e anderhalf uur is het niet vooruit te branden, om uiteindelijk toch nog het laatste half uur een beetje Star Wars gevoel op te wekkem. De zoveelste teleurstelling in de reeks.

Uitstekende film waarin de oorlog tussen de first order en het rebellen leger voort duurt. De twee verhaallijnen hier vormen een prima balans tussen het avontuurlijke en mythische gedeelte van Star Wars. Een sterke finale met een aantal prachtige shots. Uiteraard is het scherm weer gevuld met spektakel en doet de muziek van John Williams zijn werk.

Ook net terug van de bioscoop. Ik kan alvast zeggen dat ik me flink vermaakt hebt met deze nieuwe Star Wars. De tijd vloog letterlijk voorbij en ik heb me nooit verveeld. Toch blijf ik met weemoed terugdenken aan de oude reeks 4-5-6 die wellicht onovertroffen is en nooit meer terugkeert. Misschien wordt het wel eens tijd om de oude reeks gewoon los te laten en de 'modernere' reeksen afzonderlijk te zien en niet meer te vergelijken of af te wegen met de oude.

The last Jedi is duidelijk een tussenfilm in afwachting van episode IX. Nu Han Solo er niet meer is werd er in dit deel nog meer aandacht besteed aan de twee oudjes, Leia en vooral Luke Skywalker. Mark Hamill gebruikt zijn forum optimaal en zet een degelijke gedesillusioneerde Skywalker neer. Mooie locatie dat eiland met de mooie rotsformaties en woeste golven. Het is er alvast aangenamer vertoeven dan de moerasplaneet waar Yoda verzeild is geraakt. De insteek van zijn persoonlijke ballingschap werd mooi uitgediept en draagt ook bij tot de persoonlijkheidsontwikkeling van Kylo Ren.

Hoewel ik het personage op zich van Kylo Ren vrij immatuur vind (ik blijf Adam Driver een miscast vinden) vond ik zijn rol in de film vrij goed zelfs. Dit deel gaf de strijd tussen the Dark Side en the Force erg goed weer, het spanningsveld tussen de twee, de twijfel, de lokgroep en valkuilen naar het Kwade, liefde en haat.
Ook de slotscène met Kylo Ren en Luke was een absoluut hoogtepunt. Eerst en vooral de bloedplaneet in de sneeuw. Ook visueel en de camerahantering vóór en tijdens het gevecht. Echt genoten van de beelden toen. Ook de plottwist was best knap te noemen.

Maar de film bevat ook een aantal dompers. De film is best een tribute naar Carrie Fisher en daar heb ik geen probleem mee, integendeel. Maar die scene zwevend in de ruimte was echt tenenkrullend (althans vanaf het moment dat ze terug zweefde naar de basis). De film probeert ook zijn best te doen om humoristisch over te komen. Te vaak en vooral te pas en te onpas werden geforceerde oneliners gebruikt, beetje overbodig bij momenten. En hoewel het begin best fun was met opperrebel Poe kwam het ook vrij geforceerd en simplistisch over. Alsof het zo simpel is. Van simpel gesproken: ik blijf me overigens verbazen van de enorme ontwikkeling van Rey tot Jedi. In het vorige deel was het niet veel soeps, maar ook hier was de training toch vrij ondermaats. Dat meisje is een echte autodidact!

De papegaaiduikers waren koddige beestjes. Ongetwijfeld zullen ze over de toonbanken vliegen in de vele shops. Het leek me dan ook de enige betekenis van die beesten te zijn. Tot slot wellicht de zware opmerking dat ik de film wederom weinig vernieuwend vond, niet zo erg als deel VII, maar ook hier veel kopieergedrag. Del Toro als Lando Calrissian, Skywalker in de rol van de oude verbitterde Obi Wan, de ballingschap, enz ...

Tot slot toch nog één positieve noot: die BB-8 blijft geweldig! Perfecte vervanger van de immer populaire R2-D2! Alles bij elkaar genomen misschien een strenge, maar zeker verdiende 3,5*.

Eeuwige zonde. Veel scene's zijn letterljk copy/paste van de voorgaande films en dan laat je een van de meest bekende personages uit de filmgeschiedenis sterven voor een random meisje zonder enige background story. Gewoon fu random..

Mooi voorbeeld hoe Disney en SWJ een perfect lopende filmreeks kunnen **********
Een casual filmkijker zal the Last Jedi een vermakelijke film vinden, maar ben je opgegroeit met de eerste 3 films, dan zul je flink telleurgesteld zijn.

RIP SW

1.5*

Nooit verwacht ooit een Star Wars deel een onvoldoende te moeten geven, maar dit is hopelijk niet het begin van een slechte reeks. Dacht je dat TFA van JJ slecht was, in vergelijking met TLJ is TFA een meesterwerk. Deze Star Wars voelt teveel als een verplicht nummertje. Een ode en vaarwel aan de oude generatie en het verwelkomen van de nieuwe generatie die het stokje moet overnemen. Ik mis bij dit deel vooral de authentieke Star Wars sfeer en visie (van voornamelijk Lucas). Oh Vader (en James Earl Jones), het zijn op dit soort momenten dat we je missen...! Het prijst dit deel dat het geen kopie of knip en plak werk van de vorige delen is en gedurfd een eigen gezicht probeert te tonen. Echter is er mijns inziens teveel uitgeschoten in creativiteit en is dit meer een emotioneel drama met SW personages geworden dat zijn doel voorbij schiet. Het script is ondergeschikt gemaakt aan de actie en het visuele. Het was al duidelijk dat dit de laatste performance van Hamill zou zijn, maar om een heel deel enkel aan dit concept te laten hangen is een beetje overdreven en saai. Waar in TFA al een negatief verplicht gevoel van de afscheid van Han Solo heerste, kon ik het enigszins nog wel begrijpen en kon je het zien als een laatste performance en eerbetoon aan Ford. Hier bij TLJ is het de beurt aan Fisher en Hamill die vaarwel tegen het publiek mogen zeggen. Hoewel dit op zich geen struikelblok hoeft te zijn, is de manier waarop dit gebeurd gewoon a-Star Wars-like en veels te corny gedaan. Geforceerd en onnatuurlijk als je wil. Verder zijn de vele plot holes gewoon niet Star Wars-like. Je kunt zeggen wat je wilt over Lucas, maar het is een perfectionist en iemand met een duidelijke visie, die een SW wereld gecreëerd heeft die wij nu nog mogen kennen. De blauwdruk van een generatie die bij elk nieuw SW deel alsmaar lijkt te vervagen. Jammer, maar waar. Het is zoals het is...

Mijns inziens maken SW muziek, SW personages en SW voertuigen iets nog niet een SW film. Een SW film raakt je emotioneel tijdens intense momenten en doet je huiveren tijdens de donkere momenten. Het is werkelijk het bekende emotionele rollercoaster gevoel die de oude stijl filmmakers hanteren. Climax en rust die elkaar in evenwicht houden, en alles er tussenin.

Ik begrijp nu wat Ridley Scott bedoelde toen hij zei dat hij met de Alien Franchise hetzelfde wilde doen als wat SW aan het doen is. Makke schapen zullen ongeacht de kwaliteit van de films toch blindelings naar de bioscoop rennen en dit tot een succes maken. Dus waarom niet iets wat allang dood is nieuw leven inblazen en zo de eigen kas spekken. Wie wil nou dief zijn van zijn eigen portemonnee? Star Wars zal het altijd goed blijven doen vanwege de gevestigde naam en niemand die er iets aan kan/wil/zal veranderen. Of dit de franchise goed zal doen laat ik in het midden en de toekomst zal dit uitwijzen. Voor nu:

May the force be with you!

You are no Vader. You are just a child in a mask

Het is bijna dag op dag 2 jaar geleden dat ik op een koude zondagochtend in de cinemazaal zat voor een vertoning van de nieuwste Star Wars film. Indertijd een gigantische hype waarbij het moeilijker en moeilijker werd om spoilers te ontwijken en wat blijkt? De geschiedenis herhaalt zich. Op het werk waren er al mensen de nieuwe film aan het bespreken en ik nam me voor om ook nu weer zo snel mogelijk de film te kunnen gaan zien. Deze keer wel op een vrije dag en met een voorstelling om 13u30, toch net iets aangenamer.

Tjah, het is toch een beetje een twijfelgeval geworden. Dat zou je niet zeggen vanwege mijn gemiddelde score, maar op narratief vlak loopt hier wel wat mis. De humor voelt af en toe te geforceerd aan en met een speelduur van 150 minuten is dit ook simpelweg te lang. Heel dat segment met Flynn in het casino.. Dat heeft nu toch werkelijk geen enkel nut? Het plan lukt zelfs überhaupt niet en de enige meerwaarde is ietwat meer diepgang van Flynn. Verder wel blij dat er deze keer is gekozen om echt een eigen richting uit te gaan. The Force Awakens leed nogal onder het knip- en plakwerk uit de vorige films en dat kun je bij The Last Jedi moeilijker zeggen. Verder blijft ook het globale plot met Rey/Ren wel interessant en blijf ik fan van films waar een klein groepje het moet gaan opnemen tegen een grote overmacht. Dat zorgt voor een paar geweldige scènes (de opoffering van Holdo!) en zelfs voor een paar verrassingen zoals Sloke die al in deze film het loodje legt.

Waar de voorganger nogal steunde op nostalgie, is dat bij dit deel wat minder. Er zijn nog altijd wel leuke knipoogjes die de fans zullen kunnen waarderen (de dobbelstenen van de Milennium Falcon of de cameo van Yoda bijvoorbeeld) maar de kaart van de nieuwe generatie wordt nu volledig getrokken. Of misschien toch niet helemaal aangezien Luke deze keer een heel wat grotere rol krijgt toebedeeld en daaruit blijkt dat Mark Hamill toch een degelijke acteur is. Met een beetje een wrang gevoel naar Princess Leia gekeken trouwens. Ik verwachtte me de gehele tijd aan een sterfscène (het had een mooi einde geweest als ze samen met Ackbar en de rest van haar vloot werd opgeblazen maar in een tenenkrommende scène keert ze terug tot de levenden) maar die komt er nooit. Ben benieuwd hoe ze dat in de opvolger gaan regelen. Verder is Daisy Ridley weer goed op dreef als Rey en is Adam Driver nu helemaal overtuigend als Kylo Ren.

Visueel ook overdonderend mooi trouwens en samen met een uitstekende cast (de hierboven genoemde namen maar ook onder andere Oscar Isaac en Laura Dern) is dat toch voor een groot stuk de reden dat ik hier 4* aan uitdeel. Dat, en toch ook dat vertrouwde Star Wars gevoel dat me elke keer van binnenin verwarmt. Plus, die climax tussen Luke en Ren is wel bijzonder indrukwekkend

Nipte 4*

Erg fijn ondanks een paar kanttekeningen.

De eerste paar scenes vielen me niet mee. De poging tot humor viel totaal verkeerd en de hele zaal bleef muisstil wat een ontzettend ongemakkelijk begin opleverde. Daarnaast kregen we een aantal clichématige one-liners voor onze kiezen die regelmatig met overacting gepaard gingen. De eerste akte verliep met horten en stoten waardoor de toon van de film inconsistent werd.

Gelukkig kwam hier op den duur verandering in en werd ik steeds verder meegezogen in het Star Wars avontuur. Vooral de storylines van Luke, Rey en Kylo Ren vond ik heerlijk om naar te kijken, terwijl het avontuur van Finn en Rose niet helemaal van de grond kwam. Ondanks dat de backstory van Finn ongelofelijk veel potentie biedt, blijf ik het een oninteressant personage vinden. Kylo Ren daarentegen vind ik het beste aspect van deze nieuwe trilogie. Het idee van een schurk die in een tweestrijd met zichzelf verkeert in plaats van een eendimensionaal 100% kwaadaardige villain is verfrissend en Adam Driver speelt de rol met verve. De emotie en angst is van zijn gezicht af te lezen en komt zo ontzettend echt over dat ik regelmatig vergeet dat het maar een acteur is. Mark Hamill en Daisy Ridley waren ook sterk. Waar ik de training van Luke in The Empire Strikes Back een vervelend stukje cinema vind kon mij de training van Rey hier wel bekoren en ik had er graag nog wat meer van willen zien.

De ruimteschepen die elkaar opblazen is nooit mijn favoriete aspect van Star Wars geweest en in het middenstuk begon dat ook wat eentonig te worden, maar ik moet zeggen dat de actiescènes in het laatste (half) uur van de film ontzettend gaaf waren. Bijzonder fraai geschoten en de planeet met witte zand en rode zout was de ideale setting.

Hoewel het een lange film is heb ik geen moment op mijn horloge willen kijken. Ik vond het zelfs jammer toen die afgelopen was. Ik had deel 9 er het liefst gelijk achteraan willen zien.

4,0*

“The greatest teacher, failure is.”

The Last Jedi is het middenstuk van een trilogie, maar anders dan Attack of the Clones en The Empire Strikes Back voelt The Last Jedi ook aan als een eindpunt. Het einde van de oude garde, die het stokje doorgeven aan de nieuwe generatie die moeten zorgen voor een spetterende conclusie in 2019. Rey, Finn, Kylo Ren/Ben Solo, Rose, Poe Dameron, ja, zelfs General Hux, het zijn allemaal personages die op een geweldige manier zijn geïntroduceerd in The Force Awakens (op Rose) na, en in The Last Jedi allemaal een belangrijke karakterontwikkeling ondergaan en zich op z’n zachts gezegd tegenkomen. Ridley, Driver, Boyega, Isaac en nieuwkomer Marie Tran blijken nog maar eens casting voltreffers te zijn. Rian Johnson moet er duidelijk even inkomen met een space battle in het begin waar de humor, drama en actie nog wat geforceerd aanvoelt. The Last Jedi heeft ook problemen met de pacing, en de film lijkt soms wel op Max Verstappen die het ene moment gas geeft, om het andere moment keihard op de rem te trappen. De combinatie werkt niet altijd, alhoewel de tweeënhalfuur in een vloek en een zucht voorbij zijn.

Dat zijn twee minpunten, maar gelukkig is The Last Jedi voor de rest een spannende, emotionele en ook verrassende achtbaansrit met veel scènes die me nog lang zullen bijblijven. De scènes tussen Rey en Luke op Ahch-To Island, de ijzersterke scènes door de film heen tussen Rey en Kylo Ren, de Canto Bight verhaallijn met de beste BB-8 scene tot nu toe, de herenigingen tussen Luke en R2D2/Leia en natuurlijk Yoda (wat een weergaloze scene was dat), Chewbacca en Porgs, het laatste gevecht met de Mexican standoff tussen Kylo en Luke, en mijn persoonlijke favoriet, de hele sequentie tussen Kylo, Rey en Snoke, wat intens, verassend en het beste lightsaber gevecht heeft (Rey, Kylo tegen de Praetorian Guards) van alle Star Wars films. Visueel en qua production design ziet The Last Jedi er ook fantastisch uit, met Ahch-To Island , het roodkleurige onderkomen van Snoke, en Planeet Crait met zijn oppervlakte vol zout en roodkleurige ondergrond als uitschieters. Visueel kan ik zo tien pareltjes van scenes opnoemen, maar de ‘meerdere Rey’s’ scene, de scènes in het onderkomen van Snoke, het laatste gevecht op Crait, Rey die op het laatst die stenen in de lucht houdt en natuurlijk het laatste shot van Luke op de berg springen eruit. Dat de muziek van John Williams weer perfect is behoeft denk ik geen uitleg.

Twee dingen wil ik er nog uitpikken. Allereerst de dingen die je volgens Johnson allemaal met de Force kan. Wat je in The Last Jedi allemaal ziet gebeuren met de Force is nieuw, en met een vliegende Leia en Jedi’s die als een projectie van zichzelf kunnen verschijnen laat Johnson een nieuwe kant van de Force zien. Het is gewaagd, maar voor mij werkte het omdat ikzelf ook altijd al met allerlei vragen zat over waar de grenzen van de Force liggen. Waarom zouden Jedi’s alles kunnen laten vliegen behalve zichzelf….? De training van Rey door Luke vond ik zelfs nog interessanter en beter uitgewerkt dan de training van Luke door Yoda. Het andere punt is de onthulling van Rey’s ouders. Ik hoop (luister je J.J.) dat de onthulling standhoud en niet in deel 9 een fake out blijkt te zijn. Want het laat op mooie wijze zien dat ‘Jedi zijn’ niet alleen is voorbehouden aan Skywalkers, snotapen met veel midi-chlorians, wat arrogante en elitaire Jedi meesters (de prequels) en sowieso een door bloedlijnen en afkomst gedomineerde wereld. Het laat zien dat ook een gewone ‘scavenger’ of een jonge kindslaaf (zie laatste scene) Jedi kunnen zijn. Een mooie boodschap zo op het einde van 2017 in a Galaxy Far Far Away.

Zal me zelf net geen Star Wars freak willen noemen maar had lang naar deze uitgekeken, de kaartjes al maanden in mijn bezit en hedenmorgen om 10.00 in de drukke bioscoop mijn eerste levensbehoefte eindelijk kunnen invullen. Conclusie: geen absoluut meesterwerk(de eerste drie films, deel 4 t/m 6, blijven op eenzame hoogte), maar wel een waardige, echte SW film die op punten toch beter is dan het vorige deel. Verhaal steekt goed in elkaar, de tijd vliegt weer voorbij, ook dit is weer een echte sf soap opera geworden. De drie belangrijkste karakters Rey, Finn en Keylo Renn krijgen wat meer inhoud en ontwikkeling zodat je ditmaal niet het gevoel krijgt naar een verkapte kinderfilm te zitten kijken. Gelukkig heeft de nog altijd wat onderschatte alleskunner Isaac ook meer screentime, hij maakt weer het beste van de wat al te bekende heldenrol. Jammer dat Driver, ongetwijfeld een acteur die in de toekomst hoge ogen gaat gooien, nog altijd wat miscast oogt als de opperschurk. Dit is geen man die angst inboezemt maar meer een verwend, zeurderig kereltje, al kijkend krijg je spontaan heimwee naar David Prowse. In de bijrollen enkele bekende nieuwkomers zoals Laura Dern en Benicio Del Toro, acteurs die je niet in een Star Wars film verwacht, en ze waren alweer van het scherm verdwenen voordat ik aan hun aanwezigheid had kunnen wennen. Staat tegenover dat Hamill het best aardig doet in de herhaling van zijn iconische rol. Ja deze Luke Skywalker wil ik ook best terug zien in het negende deel. Al met al een episode die de genre liefhebbers niet zal teleurstellen, zal me wel benieuwen wat ze weer gaan verzinnen voor het laatste deel, want er zit volgens mij in veel opzichten al een behoorlijke afronding in The Last Jedi.

Wat we deze Star Wars ieder geval na moeten geven is dat het anders probeert te zijn in het format van een SW-film.

Toen ik de film had bekeken, was ik verrast om al de backlash op internet te lezen. Een lage 'audience-score' op RT, onder de top 1000 voters op IMDB scoort het zelfs 'maar' een 6,6. Dat laatste moeten wij met een korreltje zout nemen, aangezien 22% van die laatste groep de film een 1 gaf.

Aan de andere kant zijn mensen op andere platformen weer erg positief, het lijkt vooral de die-hard SW-fans die ontevreden met de film zijn.

Verschillende vragen werden gesteld in TFA. Sommige worden beantwoord in TLJ, maar of ze voor iedereen even bevredigend zijn, is nog maar de vraag. Dat maakt de film zo sterk, de film is bij vlagen zeer onvoorspelbaar.

Verhaaltechnisch kan de film absoluut beter, de film kakt af en toe in. Vooral de verhaallijnen zonder Rey, Luke en Leia vond ik minder interessant. Dit wordt echter ruimschoots goed gemaakt. De film heeft namelijk geweldige sets. De planeet bedekt met zout is prachtig om te zien om maar een voorbeeld te noemen. Ook is de actie adembenemend waardoor ik vaak op het puntje van mijn stoel zat. De jonge cast doet het weer goed, maar Mark Hamill en Carrie Fisher wisten me echt emotioneel te raken.

De film is grappig, onvoorspelbaar, emotioneel, spannend en ook nog geweldige oneliners. Hoewel de film absoluut niet perfect is was dit alles wat ik wenste voor een vervolg op TFA.

Gisteren ben ik hem gaan bekijken in de cinema met mijn vrienden. Wij waren allen enthousiast want na de "matige" prequels waren wij lovend over TFA. Eindelijk weer het niveau van de oude films. Yes!

Maar... Na de film was ik enorm ontgoocheld en vooral kwaad. Ik zou mijn geld terug moeten eisen.
De magie is volledig verdwenen, ik had geen Star Wars-gevoel meer.

Wat stoorde mij vooral aan de film:

- De film duurt te lang. Casinostad was in mijn ogen niet nodig en ook het moment dat Finn richting mini Death Star vloog was oneindig lang tot Rose tegen hem knalt wegens morele waarden. Yeah...
- de humor bv generaal Hugs ipv Hux, Rey die een stuk van de rotsblok neersabelt waarbij een verzorgster haar kruiwagen vernield raakt en zo verder. Storend!
- Snoke sterft wel heel gemakkelijk. Voor iemand die zo veel kracht heeft...
- De film gaf mij een Transformersgevoel. Explosies, schieten en wat nog allemaal.
- Luke sterft maar waarom sterft hij zo 'gemakkelijk'? Hij was toch een hologram toen hij bij Kylo Ren was? Zonde voor zo'n legende. Master Windu zijn dood was indrukwekkender dan die van Luke
- Leia zweeft in de ruimte en gaat terug naar een ruimteschip???
- Yoda komt eens piepen? En begin niet over het feit dat Yoda zijn leermeester was. Het zou mooier geweest zijn als Ben en Anakin ook tevoorschijn kwamen, zoals op het einde van Return of the Jedi. Anakin is ervaringsdeskundige op vlak van duistere kant en zou Luke kunnen aanmoedigen om Ben terug te halen. Het was perfect mogelijk.
-Luke vocht voor zijn vader in RotJ, bij Ben geeft hij het wel erg snel op. Spijtig.

Kortom: de film is voor mij zeker niet geslaagd! De film zal qua score volgens mij zeker nog zakken.

Ik zal deel 9 nog bekijken in de cinema en vrees dat het de laatste keer zal zijn. Een nieuwe trilogie hoeft niet meer voor mij.

Absoluut weer mee vermaakt, het verhaal blijft toch altijd weer interessant genoeg met alle epische battles op meerdere planeten.

Daarentegen is het Disney-gehalte ook mij al wat te hoog hier. Ik zit absoluut niet te wachten op nog meer kindvriendelijkheid.
Een lekker donkere Star Wars zoals Empire Strikes Back zou echt wel weer welkom zijn.

Hier storen de veelvuldige humorpogingen met wisselende uitwerking, volledig niet ter zaken doende pluisbeestjes en dan ook nog Oliver Twist achtige kids (WTF) toch net iets te vaak.

1 vraag: waarom had die vice-leider niet onmiddelijk kunnen doorhebben dat ze dat grote battleship moest doorklieven met hyper speed voordat 2/3 van de pods al was vernietigd...

film reviews in 100 woorden: Star Wars: The Last Jedi (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

The Last Jedi is even bombastisch als zijn voorganger, maar het zijn de momenten tussen de personages die interessanter zijn dan de grootse (en uiteraard indrukwekkende) actiescènes. verschillende verhaallijnen worden door mekaar verweven, sommige misschien wat overbodig in vergelijking met het grotere verhaal, maar desalniettemin blijft elk verhaal interessant genoeg. Vooral Hamill, Ridley en Driver leveren prima acteerwerk en de relatie tussen Rey en Kylo Ren is een enorm frisse toevoeging aan de franchise. Sommige personages voegen wat minder toe en het tempo is ook niet altijd even vlot, toch vond ik The Last Jedi een meeslepende en spectaculaire actieprent.

4,0*

Star Wars: The Last Jedi is de creatieve dood van de reeks. Ik had van tevoren al wisselend commentaar gehoord, maar dat het me zo hard zou tegenvallen had ik echt niet voor mogelijk kunnen houden. The Force Awakens was een kopie van A New Hope, maar was kundig geregisseerd, geacteerd en geschreven, The Last Jedi is een complete omwenteling hiervan.

Ik vind het echt verdomd jammer wat Carrie Fisher is overkomen, maar ze acteerde echt rampzalig. Dat geldt voor praktisch de gehele cast overigens, want bij bijna niemand kwam er ook maar een moment oprechte emotie over. Ligt ook grotendeels aan het rampzalige script, want men doet precies waar ik al bang voor was: Disney-joligheid introduceren. De film heeft in de eerste 5-minuten een 'je moeder' grap. Ha. Ha. Fucking. Ha. Mensen krijgen weer dingen tegen hun hoofd. Mensen vallen weer van dingen. Het Thor: Ragnarok-syndroom zet zich lekker voort. Hamill doet echt wel zijn best, maar krijgt ook weer een hoeveelheid tenenkrommend slechte situaties voorgeschoteld die hem weinig kans geven om de boel echt te redden. De rest van de cast is uitzonderlijk 'meh' op zijn best.

Het voelt aan alsof niemand een idee heeft van wat er precies moet gebeuren met het verhaal. Geen uitleg over The First Order of Snoak. Geen visie. Een herschrijving van The Force. Een geforceerde Yoda-cameo, want het is kennelijk compleet logisch dat hij nu eventjes op komt duiken. Een subplot met Finn en Rose gaat helemaal nergens heen en levert niets op buiten een matige performance van Benicio del Torro. En een van de dingen waar mijn scifi-minnend hart helemaal bij stilstond: ruimtebommenwerpers die naar een schip moeten vliegen om daarboven bommen te laten vallen. Zo werkt het niet! De toevoeging van ruimte-pinguin/cavia's genaamd Porgs om meer speelgoed te verkopen kan ik nog overheen kijken, maar verder viel het ook op dat deze film er niet in slaagt om nog iets anders memorabels qua creatures of vehicles neer te zetten.

Het ergste is dat de film er verder prima uitziet. Er wordt echter slechts sporadisch iets met impact neergezet. De opoffering van Holdo is een positieve uitzondering, net zoals de blik in Skywalker's ogen als hij de jonge Ren met getrokken zwaard benaderd. Het is echter allemaal te weinig. De vorige film had een spannend eindgevecht; ik heb hier niets gezien dat qua lightsaberduels impact heeft achter gelaten. Ook de ruimtegevechten misten spanning. Nee, dan kijk ik liever Rogue One nog een keer.

Viel ook op dat de zaal bij ons behoorlijk stil was. Soms werd er gelachen op een heel flauw moment, maar na afloop was er geen euforie of ontlading met mensen die lachten en blij waren, terwijl ik me bij The Force Awakens niets dan blijheid herinner. Voor mij is het klaar, de volgende hoef ik al niet meer in de bioscoop te zien.

Toch wel een tegenvaller deze film. Het is op zich allemaal vermakelijk om te zien. De actie scenes zijn behoorlijk goed, en hoewel soms wat misplaatst kon ik ook wel lachen om de grappen.
Over het acteerwerk ook weinig te klagen. Vooral Mark Hamil weet echt indruk te maken en zijn scenes met Daisy Ridley behoren wat mij betreft tot het beste wat de film te beiden heeft.

De muziek van John Williams is erg goed. Mooi gebruik in de film van o.a Rey,s thema en het thema voor Kylo Ren . Het meest gedenkwaardige nieuwe muziekstuk wat wordt geïntroduceerd is het thema voor Rose, een mooi thema wat ook wel redelijk goed past bij het desbetreffende personage. Erg indrukwekkend vond ik de muziek van Williams tijdens de scene tussen Luke en Kylo Ren aan het eind van de film. Op de scene zelf valt één het ander aan het merken, maar de muziek van Williams vond ik fantastisch.

Probleem van de film is wat mij betreft het verhaal en de lengte. Hoewel de film nergens echt saai wordt, voelt het geheel toch wat te lang aan. Ik had op bepaalde momenten het gevoel dat de makers niet goed wisten waar ze naar toe aan het werken waren, en dat ze om de tijd in de film te vullen maar een aantal grappige en spectaculaire scenes erin hebben geschreven. Neem nu bijvoorbeeld de verhaallijn van Fin en Rose op Canto Bliht. Op zich wel vermakelijk, maar achteraf voelt het toch wat overbodig en als opvulling aan.

In The Force Awakens kwam voor mij de echte dreiging van Snoke. Hij deed mij in die film op een positieve manier denken aan Darth Sidious. Snoke had iets ongrijpbaars en bedreigend over zich heen. Ik was erg benieuwd naar wat ze met Snoke gingen doen in de The last Jedi. Erg jammer om te zien dat Snoke in The last Jedi in een soort slechte remake scene uit The return of Jedi bij het vuilnis wordt gezet. Snoke is uiteindelijk niks meer is dan een soort heel slechte karikatuur van de eerder genoemde Darth Sidious . Zonde, zat veel meer potentie in. Een totale deceptie eigenlijk hoe met Snoke wordt omgesprongen. Aan het eind van de film hebben we dus Hux en Ryn als voornaamste vertegenwoordigers van the first order, deze twee hebben niet genoeg gewicht om de first order een echt dreiging mee te geven. Kylo Ren en Hux vind ik redelijke goede personages, maar komen bij lange na niet zo dreigend over als bijvoorbeeld Darth vader en Tarkin. Met het heengaan van Snoke verliest de film veel aan spanning.

Nu is het niet bepaald de eerste keer dat een Sith zijn meester dood, maar de moord op Snoke door Ren kwam uit de lucht vallen. Ren vond ik in The Force Awakens een interessant personage vanwege zijn persoonlijke tweestrijd. Dat hij plots zijn meester dood en zichzelf als Supreme Leader uit roept kon ik niet helemaal volgen. Op zich had dit wel een interessante ontwikkeling van het personage Ren kunnen zijn, maar de stap van een ondergeschikte volgeling van Snoke tot moordenaar van Snoke is wel een erg groot. Deze overgang wordt niet echt goed uitgewerkt. Ik heb het gevoel dat de filmmakers de kijker wilde verassen en daarom maar random een onuitgewerkte wending in het verhaal hebben gestopt. Niet alles wat verrassend is hoeft per definitief goed te zijn.

Naast de scenes omtrent Ren en Snoke deed de film nog wel wat vaker mijn wenkbrauwen fronsen. Neem nu bijvoorbeeld het gebruik van de force. Nu is het dus plots mogelijk om via de force jezelf soort van te teleporteren naar andere plekken, nogal een vreemd idee waar ik niet helemaal in mee ging. Luke komt door zijn teleportatie act wel cool over, maar persoonlijk vind ik dit allemaal wel wat over the top.

Al met al een wat rommelige film, wel vermakelijk en spectaculair, maar ik werd er niet echt door gegrepen.

2,5*

This is not going to go the way you think

Bovenstaande quote van Luke Skywalker is eigenlijk voldoende voor de hele review...

maar om wat verder te gaan: Rian Johnson verlaat op momenten bekende Star Wars paden en keert er op de juiste momenten weer terug naar toe. Enkele gedurfde toevoegingen pakken soms goed en soms wat minder uit maar het nemen van risico valt te waarderen.

Uiteindelijk voelt The Last Jedi wat vreemd omdat sommige dingen de vijf sterren helemaal niet waard zijn maar op andere momenten worden de vijf sterren overstegen. Maar het positieve is sterker dan het minder mooie.

Driver laat in the Last Jedi nog meer dan in the Force Awakens zien een sterke acteur te zijn en maakt van Kylo Ren misschien wel het meest interessante personage uit de hele Star Wars saga. Meer gelaagdheid en diepgang dan Darth Vader ooit heeft kunnen bewerkstelligen en toch heerlijk moment om het verhaal van Kylo Ren met dat van Darth Vader te zien koppelen.

Ridley heeft op dat gebied wat minder te doen als Rey maar haar scenes met Hamill, die Luke goed gestalte weet te geven, zijn sterk evenals enkele andere momenten die gewoon top zijn.

De ontwikkelingen van karakters als Dameron, Finn, Hux en Leia zijn wat eenvoudiger maar missen hun doel niet. En gelukkig weet Fisher deze keer wel weer wat acteren is want in the Force Awakens was ze met afstand erg slecht aan het acteren.

En niet geheel onbelangrijk maar eigenlijk al gewoon geworden is dat de actie er weer spectaculair uitziet. Mooi!

Terugkerend naar de quote waarmee ik open: laat dat wat je denkt te weten van Star Wars achter je en beleef deze films zoals het is.

Vermakelijk, maar minder dan Force Awakens. Ziet er allemaal natuurlijk mooi uit en zitten genoeg leuke karakters in. Maar ik vond de hoeveelheid grapjes wel storend. Had soms het idee dat ik naar een komedie keek. Humor is natuurlijk welkom, maar wel in de juiste proportie. Verhaal zelf was wel gewoon goed en de spanning ook. Enkele leuke nieuwe karakters, op die van Laura Dern na. Los van dat ze wat te ver meer haar look zijn gegaan, vond ik haar niet zo sterk.

Ach ja ben ook geen Star Wars fan op zich. Hopelijk wordt de volgende weer meer als Force Awakens.

3*