Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi (2017)

Dramatisch.

Elk jaar heb ik weer "zin" in een nieuwe Star Wars film, elk jaar valt het weer enorm tegen. Op zich heeft de reeks een uitstraling waar ik wel wat mee kan. De mix van fantasy en scifi is er wel eentje die kan aanspreken, het budget is er om er iets moois van te maken, maar angstig Hollywood durft het niet aan om er ook echt iets interessants mee te doen.

The Last Jedi maakt het dan wel erg bont. Het is een film die duidelijk gemaakt is met niet één publiek in het achterhoofd, maar met verschillende doelgroepen die elk wat moeten vinden in de film. Het resultaat is vooral dat het trekt en schuurt aan alle kanten en op geen enkel moment weet te overtuigen.

Er zit best wat humor in de film, maar de vertelling zelf is compleet humorloos. Je moet het hebben van een landend strijkijzer wat ook echt een strijkijzer blijkt te zijn (really?), die vervelende vogeltjes en dat ronde droidje, wat eigenlijk meer tie-in speelgoed is dan een werkelijke toevoeging aan het Star Wars universum. Allemaal lolletjes tussendoor, maar wanneer het verhaal weer aan bod komt is het meteen erg serieus, met verraad, eer, geladen dialogen en personages in tweestrijd.

Een verhaal dat hoe langer hoe meer op een goedkope soap begint te lijken. Hele familiebanden die ik nooit weet te onthouden. Personages die van de goede kant naar de slechte switchen na één scene met een enorm verwrongen blik. De helden die steeds weer op de domste manieren weten ontsnappen (oh kijk, er is nog één vliegtuigje heel terwijl de gehele hal vol vliegtuigen aan frut ligt) en overdriftige heerschapjes die steeds wraak willen in plaats van na jaren die oorlog eindelijk te laten eindigen. Natuurlijk nodig zodat de helden weer met een last-minute save op de proppen kunnen komen.

Het acteerwerk is gruwelijk, maar je kan het de acteurs ampers kwalijk nemen. Ze krijgen de meest idiote dialogen voorgeschoteld, die ze dan ook nog eens doodserieus moeten brengen. Waarna er weer een of ander kinderachtig grapje volgt of een slecht geëdit ruimtegevecht. Daar kunnen de beste acteurs niet tegenop, zeker niet zo'n clubje tweederangse "we moeten pocs en vrouwen hebben!" selectie.

Het jammere is dat de beste scenes allicht nog op het einde zitten, maar tegen dan was ik zo murw dat ik absoluut niet zat te wachten op een epiloog van 30 minuten. En ook daar zitten er nog vaak genoeg debiele momenten, zoals die ultieme redding van Finn. Die schrijver mogen ze op staande voet ontslaan.

Als finale doodslag is er dan nog de stilering. Ondanks het budget slaagt de film er nooit of nergens in om met iets visueel cools op de proppen te komen. Al 40 jaar lang zijn het dezelfde saaie, gekleurde lasertjes en idiote pakjes. En domme aliens die uit de reject kast van Frank Oz weggeplukt zijn. Ik denk trouwens dat al het talent dat aan deze films meewerkt best beter kan, maar gebukt gaan onder het gewicht van de hele franchise, waar amper aan geraakt mag worden, want oh de fans zullen maar eens boos worden.

The Last Jedi is absolute prul. 150 minuten aan waanzinnige onzin die met het deel idioter en belachelijker wordt. Maar wellicht heb ik volgend jaar wel weer zin om deel 9 te kijken, om daarna weer compleet ontgoocheld achter te blijven.

0.5*

die film gaat het nog moeilijk krijgen , ik denk dat een steeds grotere groep biosgangers een beetje star wars moe aan het worden zijn .

Niet slecht, maar toch ook niet echt overtuigend. Met name qua verhaal schort er toch het nodige aan. Enkele overbodige verhaallijnen en ook enkele karakterontwikkelingen die wat onbevredigend zijn. Luke Skywalker als een verbitterde eenzame man valt wat tegen. Supreme Leader Snoke, een personage dat groots wordt neergezet maar nauwelijks wordt uitgewerkt, laat zich wel erg simpel verschalken door Kylo Ren. Kylo Ren mist bovendien de nodige overtuiging en uitstraling en valt daardoor - als een van de hoofdpersonages - wel wat tegen. Ook lijken er hier en daar plotholes en onlogische ontwikkelingen in de film te zitten. Blijft over een groots opgezette film met toch weer de nodige originele vondsten, diverse indrukwekkend uitgewerkte (actie)scènes en over de gehele linie genomen best degelijk acteerwerk. Na het zeer behoorlijke The Force Awakens valt deze film echter toch wel tegen. Hopelijk is het derde deel in de trilogie weer van een wat hoger niveau.

Leuk om Luke Skywalker en Prinses Leia opnieuw te zien opduiken. Voorts was deze film voornamelijk een tegenvaller, volgens mij vooral omdat er nauwelijks dreiging uitgaat van Kylo Ren in deze episode. Neen, dan beviel Rogue One mij stukken beter.

Veel te lang gewacht met 't kijken van deze film, maar gelukkig wel nog in de bioscoop kunnen zien. Want dit is zo'n film die eigenlijk alleen maar écht tot z'n recht komt op een (heel) groot scherm. De actie vliegt je (vaak letterlijk) om de oren en soms is 't niet allemaal even goed te volgen. Maar spectaculair is 't eigenlijk altijd wel. Natuurlijk is het een fijne trip down memory lane met vertrouwde gezichten van Luke Skywalker, Leia & Chewbacca. En uiteraard de cameo van Yoda niet te vergeten.

Ik vond 't een fijne wegkijker die op sommige fronten nog een paar kleine steekjes liet vallen maar over 't algemeen de relatief lange speelduur (2+ uur) doet vergeten.

4*
8/10 (IMDB)

Ik zou mezelf geen richtige Star Wars fan willen noemen, maar het is wel degelijk even een rage geweest in mijn kindertijd. Ik had speelgoed, computerspelletjes en natuurlijk de zes films in mijn bezit. In 2015 maakten we op aangename wijze kennis met het begin van een nieuwe trilogie, want The Force Awakens smaakte, bij mij in ieder geval, naar meer.

Vlak na de kerstvakantie dan ook met redelijk veel zin naar The Last Jedi gegaan. Ik kom sowieso momenteel niet veel aan films toe en mijn Netflix-abonnement gebruik ik toch meer voor series, dus ik vond het leuk om überhaupt weer eens even naar de bioscoop te gaan. De film zelf is redelijk wisselvallig. Overwegend ben ik positief, want ik zag een hoop zaken die me bevielen, al wist dit zevende deel uit de Star Wars saga me ook zo nu en dan te verbazen en teleur te stellen.

Die teleurstellingen hebben eigenlijk enkel betrekking op het verloop van het verhaal. De grootste deceptie vond ik Snoke. Het is een personage dat ik in TFA erg mysterieus vond en ik was ontzettend benieuwd wat ze in TLJ met hem zouden gaan doen... Niet veel dus. Wederom wordt benadrukt dat hij ontzettend krachtig is, maar vervolgens wordt hij op een wel heel gemakkelijke wijze uitgeschakeld. Laten we hopen dat we hier voor de gek gehouden worden en dat Snoke nog gewoon leeft, want anders is zijn potentie imo totaal niet benut. Daarnaast had ik dubbele gevoelens bij het verhaallijntje met Finn en Rose. Enerzijds leuk omdat het voor wat afwisseling zorgt, maar anderzijds weet het nou ook weer niet echt ontzettend te boeien. Ook had ik moeite met de scène waarin Luke overweegt de jonge Kylo Ren te vermoorden. Uiteindelijk doet hij het niet en wellicht wilde men gewoon laten zien dat zelfs de held van de franchise niet perfect was, maar toch voelde dat moment echt niet goed. Zo zitten er nog enkele zaken in die mij deden fronsen. De zwevende Leia en de LEGO Star Wars-achtige slapstick waren daar ook voorbeelden van.

Gelukkig heb ik ook van The Last Jedi genoten. Met name de scènes met Luke en Rey op het eiland zijn interessant en weten bij vlagen indruk te maken. Sterk acteerwerk van zowel Mark Hamill als Daisy Ridley. In visueel opzicht heb ik ook niets te klagen. De actiescènes zien er bij vlagen verbluffend uit, zowel de strijd tussen de verschillende ruimteschepen als de lightsabergevechten. Bovendien is de schitterend in beeld gebrachte opoffering van Holdo niet alleen een hoogtepunt van deze film, maar eentje van de hele saga. Verder vond ik het een aangename verrassing dat Yoda, die altijd mijn favoriete personage was, even langskwam en vond ik de climax van begin tot eind goed in elkaar steken. De confrontatie tussen Luke en Kylo Ren maakt de hooggespannen verwachtingen waar en ik heb op zich vrede met de manier waarop Luke sterft. Dit alles wordt uiteraard weer ondersteund door de fantastische muziek van John Williams.

Ik ben het ermee eens dat The Last Jedi bij vlagen niet voelt als een typische Star Wars film, al weet ik niet precies waar dat door komt. Ik heb dit in ieder geval niet als negatief ervaren en vond ook dat er nog steeds genoeg elementen aanwezig waren die mij wel degelijk eraan deden herinneren dat we met dezelfde filmreeks te maken hebben. Overigens houd ik wel enigszins mijn hart vast voor de hekkensluiter van deze reeks, want die kan wat mij betreft nog steeds alle kanten op. Nu de oude garde zo goed als helemaal verdwenen is, is het aan de nieuwe generatie personages om er wat van te maken. En aangezien ik nog steeds niet echt een band voel met onder meer Poe, Finn en Rose vraag ik me af of dat gaat lukken. We zullen er in 2019 achter komen...

3,5*

Totaal over rated.

Geen enkele verklaring over vorige films, oftewel je moet alle films al gekeken hebben of je wordt in het ongewisse gelaten en moet maar raden waar het over gaat.

Dus voor fans vast een goede film, maar voor een standaard bioscoop kijker een drama en geen touw aan vast te knopen.

En los daarvan is het ook een actie film zonder enig verhaal; beetje moeilijk kijken, beetje schieten, beetje mindfuck.

En walkers staan erbij en kijken ernaar, wtf !

Euhm…mag ik? Voorstel tot tagline: “you can’t beat what you hate.” Of: “you cannot conquer through hate.” Lees: wat je haat, kan je nooit overwinnen. Door het te bestrijden en eventueel zelfs te doden, blijft het immers altijd bij je. Hoezo? Omdat het ware tegendeel van liefde onverschilligheid is. In haat resoneert gefnuikte liefde, ontgoocheling, miskenning – gevoels die, wanneer men ze fataal in de doofpot probeert te duwen, alleen maar intenser worden.

Zetten de makers/schrijvers van ‘The Last Jedi’ daarmee de poort open richting het laatste deel van dit nieuwe drieluik? Zal men Het Kwaad proberen uitroeien – een queeste die per definitie tot mislukking gedoemd is, kortom het ideale recept voor nog een paar delen Star Wars? Of zal Kylo Ren integendeel tot inkeer komen en zal De Liefde in hem ontluiken, als inwendige bron van tegenstand? En wat zegt dat dan over de menselijke natuur – dat Het Kwaad gevoed wordt door negatieve ervaringen, terwijl Het Goede het wezen van de mens uitmaakt?

Een wilde hypothese voor hoofdstuk IX: dankzij prinses Rey zal Kylo Ren zijn haat laten varen, terwijl Finn (de huidig-toekomstige prins die met andere woorden een prinses toebehoort) valt voor de Aziatische heldin Rose - zoiets?

Enfin, we zullen zien. Zeker is ondertussen dat ‘The Last Jedi’, net als ‘The Force Awakens’, verdomd goed in elkaar steekt. Het oubollige en wat rudimentaire Star Wars-universum heeft als het ware de volwassenheid bereikt, waarbij niet alleen het visuele register op punt staat, maar ook de opbouw, de complexiteit van de verhaallijn en de morele dimensie die door de bloedstollende actie heen priemt.

Wat kan een mens meer willen? Vanalles. Maar van de Star Wars-saga? Wat mij betreft: weinig tot niets.

3,5*

Zeker niet de slechtste Star Wars, maar plottechnisch erg zwak. De optredens van Mark Hamill en Adam Driver zijn prima, er zit een aantal mooie set pieces in en wat leuke dingetjes voor de fans, maar verder wankelt het plot en springt het van de hak op de tak.

Laten we wel wezen; Star Wars films zijn -los van hun immense populariteit en cultstatus- altijd al vrij zwak geweest. George Lucas schreef altijd de meest verschrikkelijke dialogen en er wordt vaak matig geacteerd. Eigenlijk is het niet veel meer dan een cheesy space-soapopera.

De nieuwe trilogie is duidelijk wel technisch en cinematografisch superieur aan hun voorgangers; beter camerawerk, mooiere special effects en beter acteerwerk, maar het blijft een vreemde mix van actie, drama, flauwe humor en spiritueel Force-gezever.

De film benadrukt tevens de opkomst van een nieuwe, jongere generatie rebellen, maar ik weet niet of ik nou echt zit te wachten op deze nieuwe delegatie bestaande uit de saaie Rey, Finn, Rose en Poe.

Bambi was beter.

Dit is met stip de slechtste Star Wars van de 8 tot nu toe. Wat een mager en slecht uitgewerkt plot man. Ook de comeback van Luke smaakte niet echt. De sympathieke hero uit de G. Lucas-films is een irritante knorpot geworden. Ik vraag me eerlijk gezegd af hoe ze dit nog kunnen rechttrekken met episode IX want ik zie hier echt niks meer in. Het veelbelovende en nochtans echt goede Force Awakens wordt hier compleet ge-lightsaberd. Neem er dan nog enkele acteurs bij die hier totaal niks te zoeken hebben (Laura Dern voorop) en ik zat steevast te wachten tot deze ellende afgelopen was. En dat is me nog nooit overkomen bij een Star Wars film. Ach kom misschien overdrijf ik wat: de actiescènes waren nog steeds vermakelijk en Daisy Ridley en Adam Driver zijn wel een plezier op het scherm maar het mocht allemaal wat meer zijn dan dat.

Is een Star Wars film. Visueel en audio doen de reeks alle eer aan. Enkele originele nieuwigheden, zoals een soort lightsaber-ketting. En knalrode stormtroopers. En de eerste vrouwelijke Jedi. Ook korte rol van Yoda. Ik mis alleen Harrison Ford. Voor de rest opnieuw een gevuld verhaal zoals alle voorgaanden. Voor mij nostalgie aangezien ik al gans mijn leven de films ken. Was kind bij verschijnen van eerste (deel III). Kijk al uit naar volgende en normaal toch wel laatste deel. Ook leuk is eens het bekijken van de ganse stamboom. Zou dit door Lucas allemaal bedacht zijn toen hij dertig jaar geleden aan dit levenswerk begon? Aanrader voor de fans. Als je vorige films niet kon apprecieren dan best niet aan beginnen. You love or hate it. I loved it...

Deze begin dit jaar gaan zien.

Laatst thuis samen met "The Force Awakens" achterelkaar afgedraaid en dat had ik beter niet kunnen doen, want wat valt deze nieuwe film dan nog meer tegen, terwijl ik de vorige toch ook al niet geweldig vond, maar die was in ieder geval nog vermakelijk.

Verhaallijnen, die in de vorige film werden gestart, worden nu abrupt afgekapt; karakters toen geïntroduceerd worden haastig uit verhaal geschreven en voor de tweede keer wordt een hoofdrolspeler uit de originele trilogie om zeep geholpen (terwijl de derde in het echt overleden is), wat de regisseur, van het nog te realiseren derde deel, aardig wat problemen zal gaan opleveren.

Verder matig script, waarbij acteurs, zich door het verhaal heen worstelen, zeker Boyega, die nauwelijks iets werkelijk concreets te doen heeft, in een wel heel overbodig zijverhaaltje.

Feitelijk is de enige echt goede scene, die indruk maakt, die waar Luke in zijn eentje voor een grote overmacht van de First Order komt te staan, incl. het nonchalant schoonvegen van zijn schouder.

Alles overziend is dit misschien wel het matigste deel uit de hele Star Wars saga.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Meer variaties op een thema. Net als bij de vorige film heb ik hier het idee dat de sommige plotelementen hier overgenomen worden met een aantal wijzigingen om het niet helemaal als een kopie te laten overkomen. Zo doet de confrontatie bij Supreme Leader Snoke erg denken aan het einde van Return of the Jedi Het maakt dat het allemaal vertrouwd aanvoelt, maar verrassend is het allemaal niet.

Wat erger is, is dat deze nieuwe trilogie erg slecht zijn spanningsbogen afhandelt. Hoe degene eruit ziet die achter het masker schuilt is natuurlijk een interessante vraag, die in de originele trilogie pas op het uiterste einde beantwoord werd. Hier al halverwege de eerste film. Wie is de vader van Luke Skywalker kreeg een bijzonder verrassend antwoord in de originele trilogie. Hier is de onthulling van de ouders van Rey een complete anticlimax. De makkelijke manier waarop Snoke aan de kant geschoven wordt is ook behoorlijk jammer. Doet overigens denken aan het einde van Count Dooku in de prequels.

Rey is natuurlijk de Luke Skywalker van deze trilogie, en de keuze voor een vrouw voor deze rol voelt best wel fris aan. De cast krijgt natuurlijk SJW-punten voor diversiteit, maar die diversiteit voelt in deze film erg geforceerd aan omdat de verhaallijnen voor de zwarte heer en Aziatische dame behoorlijk zwak zijn en zelfs overbodig lijken aan te voelen. Een gemiste kans.

Wat de echte Luke Skywalker betreft, Mark Hamill kan nog steeds niet acteren, maar het valt hier wat meer op. Zijn verhaallijn doet ook een beetje afbreuk aan zijn karakter. Ik had het idee dat Luke het beste in een mens wilde zien in de originele trilogie, maar dat is dus niet langer zo in deze trilogie.

Uiteindelijk wat minder dan de voorganger. 1,5* dus.

Visueel echt prachtig: 4*

Rian's verhaaltechnische en creatieve onkunde: 0,5*

Star Wars: +1*

Maakt 3* tot nu toe, maar ik denk dat ik na een herziening van de film toch de score weer zou moeten verlagen. Wat een absoluut verhaaltechnische ramp was deze film. Alsof Rian Johnson ons (klassieke SW fans) met opzet wilde vernederen door alles wat TFA voor hem had klaargezet door de plee te spoelen, zonder een grientje berouw.

Top!

Wel een gave film dit. De originele Star Wars films hebben me niet erg gelegen, en ik ben nooit een fans geweest, maar de nieuwere versies vind ik stiekem wel erg gaaf. Vooral deze film van Rian Johnson valt absoluut op.

Mooie, visueel aantrekkelijke actie. De ongeloofwaardigheid spat er natuurlijk vanaf, en dat hoort zo. De karakters zijn leuk, er zitten (eindelijk) verrassingen in het plot en iedereen past wel een beetje. De film verveelt geen minuut van zijn lange speelduur.

Tof deel deze Star Wars 8 alweer. Geslaagde reeks, al vind ik de nieuwere versies wat beter, terwijl ik het er zeker mee eens ben dat de oudere delen wat meer iconische momenten kennen. Aangeraden, vooral onder de fans.

Ik ben geen Star Wars liefhebber, nooit geweest ook. Teveel pew pew pew, te weinig verhaal, teveel bombast, personages net te vaak niet lekker uitgewerkt en tenenkrommende dialogen.

Daar begint het al mee als Poe met zijn acties er verantwoordelijk voor is dat de halve vloot in no time vernietigd wordt, en hij vervolgens niet standrechtelijk geëxecuteerd wordt, maar slechts in rang wordt teruggezet. Dat gaat natuurlijk nergens over. En met de vlucht van het restant van de vloot wordt het er allemaal niet interessanter op. Bommenwerpers zijn wel leuk gedaan, maar wat worden ze slecht verdedigd.

Maar goed, even doorbijten. Ik wilde deze toch maar eens kijken, want mijn zoontje heeft een lightsabre en Mark Hamill doet de laatste keer Luke.

De scènes op het eiland zijn best aardig, mooie plaatjes maar de dialogen zijn matig. Grappige beestjes, Chewie is altijd leuk, maar qua script is het niet veel, en Daisy Ridley is met alle respect gewoon geen topacteur. Het irriteerde al snel.

Ik heb hem na ruim een uur dus maar uitgezet.

Het wordt nooit wat met mij en deze franchise.

Als TLJ geen Star Wars-film was, was het nog niet te doen. Een magere vijf-. De film is door bepaalde politieke correctheid en SJW's dood gemaakt. Vanwege diversiteit en gender zitten er teveel onnodige karakters in. Elke diepgang rondom interessante karakters ontbreekt volkomen. Nul informatie over Snoke. Over Rey wordt alleen maar vaag gedaan. Holdo? Wie is dat? Ze ziet er uit alsof ze van een gala geplukt is om snel een rebellen-groep te leiden. Een volkomen ongeloofwaardig karakter. Zo zijn er nog wel een paar. Een machtig ruimteschip, twee eigenlijk, worden in no time vernietigd. En allebei op een ongeloofwaardige wijze die niet in het SW-universum passen of tegen elke tactische militaire opstelling ingaan. Het karakter Huxe van de First Order zou een dreigend figuur moeten zijn...het is een clown. Luke Skywalker, HET ark-figuur waar heel veel om draait in Star Wars, is in Rian Johnson's verhaal het slapst denkbare aftreksel van de Luke Skywalker uit eerdere films. Hij is nog nét geen zwerver die aan de drank is. Deze SW-film is een belediging voor SW-fans. "The Force is female"? Sorry...de duistere kant van The Force dan zeker.

Schrijvers zijn geen goede regisseurs. En regisseurs zijn zeker geen goede schrijvers. De schuld van de ondergang van deze franchise ligt bij Disney...en uiteindelijk bij George Lucas die zijn ziel verkocht heeft aan de duivel. Disney...een muis die een mensen-val legt.

Episode IX...may The Force be with us...but I got a bad feeling about this...

Tales from a galaxy far, far away

Episode VIII: The Last Jedi

Abrams had met zijn "The Force Awakens" nieuw leven in Star Wars geblazen. En hoewel er natuurlijk tegen het zere been van veel Star Wars liefhebbers werd geschopt, waren ook veel fans erg tevreden over de nieuwe film en werden ook veel nieuwe mensen fan van de serie. De nieuwe film had genoeg actie, goede personages, maar vooral veel hart en chemie tussen de personages en acteurs. Vooral de relatie tussen Rey en Finn was magisch. Daarnaast stelde de film ook genoeg vragen. Vragen die we graag beantwoord hadden zien worden in "The Last Jedi". Vragen over het lichtzwaard, de Knights of Ren en de afkomst van Rey stonden centraal in "The Force Awakens". Helaas faalt "The Last Jedi" daar behoorlijk in. Of beter gezegd, de pay-off is niet zoals we het verwacht of gehoopt hadden.

Het aantrekken van Rian Johnson leek in eerste instantie een goede keuze. De man heeft met Brick en Looper bewezen dat hij met de genres toch iets behoorlijk fris en vernieuwend kon maken. Wat zou hij met Star Wars kunnen doen was de vraag. Het antwoord op die vraag kregen we toen "The Last Jedi" in première ging.

Het is totaal niet de film geworden waarop velen hadden gehoopt. Johnson slaat een compleet andere weg in met zijn verhaal. Ik ben niet degene die vernieuwing of verfrissing van een bepaalde reeks en/of genre meteen neersabel, maar Johnson gaat in "The Last Jedi" een behoorlijke stap te ver. Dat word meteen duidelijk in de eerste scene waarin onze held Poe Dameron het schip van Hux benadert. Wat een aanfluiting, die scene. Slaat de plank compleet mis wat de humor betreft. Als dat het niveau van het verder verloop van de film zou zijn, beloofde dat niet veel goeds. Helaas ging het op die voet verder. De scene tussen Rey en Luke, waar aan het eind van "The Force Awakens" naar gehint werd, moest episch worden. Om compleet afgedaan te worden met een moment waarvan je meteen alle hoop op wat de film gaat worden, opgeeft.

Dat soort momenten en humor, doen "The Last Jedi" vooral de das om. Maar het is niet alleen dat. De interactie tussen de personages, was wat Abrams film zo goed maakt. Dat is hier compleet verdwenen door de personages uit elkaar te trekken en ze te koppelen aan nieuwe oninteressante en irritante personages waar je helemaal niets om geeft, *kuch* Rose *kuch* Holdo. Maar ook de aanloop naar wat je weet wat een actierijk einde gaat zijn, duurt eeuwig voort met een hoop geneuzel over brandstof en de vonk van de rebellen. Scenes die totaal overbodig zijn door de uiteindelijke pay-off. De scene op Canto Bight voelt ontzettend misplaatst. Ook zijn er momenten waarop de film behoorlijk dood valt. Het tempo gaat er een aantal keren behoorlijk uit. Vooral in de scenes op de planeet waar Luke rondhangt zijn dooddoeners. De interactie tussen Rey en Kylo werken totaal niet en de chemie tussen Ridley en Hamill is compleet afwezig. Veel werkt dan ook nog eens toe naar confrontaties die daardoor gewoon niet werken en maakt Johnson zich er wel heel gemakkelijk vanaf door een van de sterkste personages uit de vorige film niet de momenten te geven die hij verdient. En dan is er nog dat laatste gevecht. Dat had geweldig kunnen zijn. Maar wat we krijgen is veel "talk-talk" en weinig "fight-fight".

Is "The Last Jedi" dan een complete mislukking? Dat is moeilijk te zeggen. Hoewel de film niet is wat fans van de film verwacht hadden, heeft de film ook ontzettend veel fans en word hij geroemd om de compleet andere weg die de film is ingeslagen. Voor mij moet de film het vooral hebben van kleine momenten. Momenten waarin een schip uit hyperspace komt, zijn lading dropt om vervolgens weer naar hyperspace te gaan. Dat soort kleinere coole momenten maken de film nog wel een beetje genietbaar. Maar ook een zeker gevechten waarin de kleur rood een hoofdrol speelt, zijn geweldig. Dat gevecht waarin Rey en Ren een hoofdrol spelen is een keer niet kapot ge-edit en dat maakt daarvan een geweldige actie scene. Maar daarna komt dan toch weer dat gemis terug van de fijne interactie tussen de personages. Vooral die tussen Finn en Rey. Wat blijf ik dat een geweldige relatie vinden.

Veel van de acteurs hebben er duidelijk plezier in. En dat is wel wat je voelt in "The Last Jedi". Iedereen wil ook zijn-haar best doen omdat het om een Star Wars film gaat. De enige die zich hierin totaal niet thuis lijkt te voelen, is Mark Hamill. Iets wat later ook door de acteur bevestigd is en wat ook te zien is in de geweldige docu die op de blu-ray staat.

Rian Johnson weet er filmtechnisch nog iets van te maken. Er komen toch een heel aantal briljante shots voorbij. Met dat moment van Holdo als hoogtepunt. Wat een wow moment zeg. En er komen meer van dat soort toffe momenten voorbij. Zowel klein als groot. De effecten zien er weergaloos en ook met de rest van de post-production elementen zit het ook zeker goed. Film technisch is er gewoon weinig aan te merken op "The Last Jedi".

We zijn natuurlijk allemaal benieuwd naar wat de laatste film in de Skywalker saga ons gaat brengen. "The Last Jedi" heeft behoorlijk wat invloed gehad op waar het in het volgende verhaal naar toe kan gaan. Kan Abrams iets herstellen van de schade die Johnson heeft aangericht? Gaan er nog antwoord komen op de vele vragen waar we nog steeds geen antwoord op gekregen hebben. Mijn zin in de ontknoping heeft dankzij "The Last Jedi" toch wel een behoorlijke deuk opgelopen. Abrams zou dus het beste uit zijn film, de acteurs en het verhaal moeten halen om mij weer te kunnen overtuigen over het niveau waar hij me begonnen is in "The Force Awakens". Ik zou graag zeggen dat ik er enorm naar uitkijk... maar dat is op dit moment helaas nog niet het geval....

Om eerlijk te zijn vond ik het best spannend om The Last Jedi te herzien. In tegenstelling tot alle vorige delen heb ik deze alleen nog maar in de bioscoop gezien en ik was toen behoorlijk enthousiast. Pas daarna kreeg ik goed mee wat voor tweedeling dit deel veroorzaakte onder de fans. Misschien dat ik de film te mild had beoordeeld, vanuit mijn enthousiasme en doordat ik hem in de bioscoop zag? In voorbereiding op The Rise of Skywalker heb ik dit controversiële deel toch maar weer bekeken. En gelukkig voor mij: ik vond het nog steeds/opnieuw een prima film.

De film werkt zelfs nog beter als je hem vlak na The Force Awakens kijkt, zoals ik deze keer gedaan heb. De film begint ongeveer direct na het einde van de vorige en speelt zich in heel weinig tijd af (dag of drie?). Je merkt aan alles dat The Last Jedi een vervolg is. Er is nauwelijks introductie en het tempo ligt hoog. Er gebeurt ongelooflijk veel in de film, waarbij het basisplot eigenlijk vrij eenvoudig is: de rebellen proberen een nieuwe thuishaven te vinden maar worden heel dicht op de hielen gezeten door de op wraak beluste First Order. De vele zijplotjes stammen hiervan af en keren er steeds naar terug.

Rey heeft de missie om Luke terug te brengen bij The Resistance, maar is eigenlijk veel meer op zoek naar zichzelf en wat ze aan moet met haar nieuw gevonden krachten – klinkt wel een beetje als The Empire Strikes Back, toch? Luke blijkt niet zo heel behulpzaam, daarover later meer, waardoor Rey alleen maar meer eenzaam en vertwijfeld raakt. En wie was er ook alweer nog meer eenzaam en vertwijfeld? Inderdaad, Kylo Ren, mijn favoriete getroebleerde schurk van het afgelopen decennium. Die twee zijn twee kanten van dezelfde medaille, en ook nog eens in een vergelijkbare positie: op zoek naar leiding, ’someone to show me my place in all this’ en beide zijn ze zojuist hard afgewezen. Als Kylo Ren en Rey vervolgens samengebracht worden op een manier waar ze allebei niet onderuit kunnen, is het niet zo heel gek dat ze naar elkaar toe bewegen. Ik denk dat dit mijn favoriete aspect is van de film, met als hoogtepunt de scènes in de troonzaal. Uiteindelijk keert Rey terug naar de rebellen in nood, terwijl Kylo Ren nu opper-bad guy lijkt te zijn geworden. Een definitieve confrontatie moet nog volgen.

Onze vriend Luke blijkt helaas niet zo vriendelijk, maar een verbitterde oude man te zijn geworden. Ik weet dat sommige mensen zich verschrikkelijk ergeren aan het weggooien van de lightsaber aan het begin, maar op mij had het een ander effect. Ik begreep dat Luke zich heel erg actief had afgezonderd van de wereld en de Jedi, en dat daar ongetwijfeld meer onder moest liggen. Om gedurende de film erachter te komen wat er precies gebeurd is, wat dat met Luke heeft gedaan en hoe Luke zich nu gaat verhouden tot Rey en de rebellen vond ik eigenlijk alleen maar heel boeiend. Ik denk echter wel dat het iets subtieler had gekund, misschien dat het dan minder mensen afgestoten had.

Zoals gezegd zijn de rebellen ondertussen hard bezig met ontkomen aan de First Order. De film begint bijna onmiddellijk met een actiescène. Ik zat meteen op het puntje van m’n stoel, al wist ik van twee jaar terug nog precies hoe het af ging lopen met die bombardeerschepen. Erg sterke scène. Vervolgens krijgen we een mooi moeder-zoonmoment op afstand en kort daarna de Mary Poppins-scène. Daar sta ik nog steeds wel wat dubbel in. Dat Leia de Force gebruikt hoeft niemand te verbazen, ze is immers een Skywalker en gaf in het vorige deel ook al blijk dat ze er op z’n minst gevoelig voor is. Maar deze uiting van de Force is dan wel weer vrij extreem en ziet er helaas een beetje onbenullig uit. Bij de rebellen ontstaat vervolgens een leiderschapscrisis waarbij de beruchte Holdo naar voren komt. Ik kan begrijpen dat ze niet iedereens favoriete nieuwe personage is (het zou inderdaad best geholpen kunnen hebben om Poe te vertellen dat ze een plan had) maar heel vervelend vind ik haar ook weer niet, en ze verricht wel even in haar eentje één van de stoerste acties van de hele film. En persoonlijk vind ik het ook wel prima dat Poe een keer op z’n dak krijgt. Misschien is het wat te modern voor sommigen, maar alles op willen lossen met rücksichtslos geweld (hop in an X-Wing and blow something up) is echt niet meer van deze tijd. Overigens vind ik Poe een prima personage en vind ik het feit dat Holdo een vrouw is echt totaal niet relevant voor de beschouwing van dit deel van het verhaal. Maar dat ben ik, anderen zullen daar anders over denken.

Iemand anders die onverdiend veel haat over zich heen krijgt is Rose. Ik snapte nooit zo goed waarom, Finn zou echt verloren zijn zonder haar. En dan heb ik het niet alleen over het feit dat ze zijn compleet nutteloze kamikazeactie afbreekt (kom op zeg, als zelfs professionele waaghals Poe Dameron zegt dat het zinloos is, dan heeft het écht geen zin om jezelf in een kanon te rijden). Inmiddels heb ik echter een mooie video gezien van iemand die er meer verstand van heeft dan ik, en zijn uitleg over (verwachtingen van) rolpatronen voor mannen en vrouwen vind ik een zeer plausibele verklaring voor de verdeeldheid onder de fans en met name de haat die sommige vrouwelijke personages krijgen. Echt een aanrader: How The Last Jedi Defies Expectations.

In mijn herinnering leek het hele gedoe op de casinoplaneet best lang te duren en vrijwel los te staan van het verhaal. Bij herziening vind ik eigenlijk dat het best duidelijk is waarom Rose en Finn daar wezen moeten, en dat ze hun missie uiteindelijk niet weten te voltooien maakt hun acties nog niet zinloos. Het personage DJ vond ik echter van weinig toegevoegde waarde.

Wat valt er verder nog te zeggen? Vandaag sprak ik nog met iemand die diep teleurgesteld was in The Last Jedi en behalve veel dingen die ik hierboven al besproken heb had hij klachten over de dood van Snoke en de ouders van Rey. Nu heb ik Snoke nooit heel boeiend gevonden, zoals The Emperor ook nooit half zo interessant was als Darth Vader, en zijn dood vond ik echt geniaal gedaan, dus dat probleem herken ik helemaal niet. En wat betreft de ouders van Rey: is het echt belangrijk dat ze mensen waren die wij kennen? Voor mij ligt hun belang erin dat ze Rey in de steek gelaten hebben waardoor zij in die vertwijfelde, eenzame positie komt waar ik het eerder over had. Maar ik denk niet dat ik heel veel verstokte tegenstanders ga overtuigen met mijn persoonlijke argumenten, dus ik zal niet verder in de verdediging gaan.

Nou, het is een heel essay geworden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de goede montage (net als het vorige deel echt een uitstekende spanningsboog, ondanks het propvolle plot) en hoe mooi de film eruitziet (die met zout bedekte planeet! Het eiland waar Luke zich heeft teruggetrokken!) en klinkt. Maar het moge duidelijk zijn dat ik tot het kamp van de liefhebbers behoor. Ik vind The Last Jedi zeker niet onderdoen voor The Force Awakens. Er zijn wat kleine minpuntjes (de humor soms net iets te flauw, het gebrek aan subtiliteit af en toe) maar die zijn grotendeels inherent aan Star Wars als geheel. Ik ben opnieuw positief verrast en ben vooral heel erg benieuwd naar hoe deze saga gaat eindigen.

(En, ik kan het niet laten, ik vraag me af of de waardering voor The Last Jedi nog zal veranderen met de tijd. Als ik het goed heb werd The Empire Strikes Back ook allesbehalve unaniem gewaardeerd toen hij net uit was.)

Een stuk flauwer en slapper dan het behoorlijke The Force Awakens. Lange tijd ook erg saai en fragmentarisch, tot eigenlijk het laatste half uur waarin een paar aardige lijntjes aan elkaar werden geknoopt en ook visueel is het slot het beste aan The Last Jedi. Zal verder wel blij zijn als het geneuzel over de Force en aanverwante blabla binnenkort dan toch echt gedaan is, want na de originele trilogie is er niet veel meer aan dat hele Star Wars gebeuren.

2e deel uit de nieuwe Star Wars-trilogie die in 2015 uiterst succesvol begon met The Force Awakens. Ondanks het grote succes waren de fans niet tevreden en speelde de film teveel op 'safe' met een grote dosis nostalgie. De nieuwe verhaallijn rondom Rey werd beduidend minder goed ontvangen en het verhaal van The Force Awakens leek teveel op het verhaal van A New Hope.

The Last Jedi moest dit allemaal goed maken, maar helaas faalt de film hierin jammerlijk. Zelden ook een film gezien waarin de meningen van professionele filmrecensenten en de mening van het gewone publiek zo sterk uiteenlopen. Volgens menig filmrecensent was The Last Jedi de beste Star Wars-film sinds The Empire Strikes Back en volgens menig fan was ze de slechtste uit de reeks.

Ik ben het ten dele eens met de kritiek van de fans. The Last Jedi kende de langverwachte terugkeer van Luke Skywalker. Helaas wordt zijn personage hier maar matig uitgewerkt en alleen op het einde mag hij even zijn kunsten laten zien. Het verhaal is vrij matig en met een speelduur van ruim 2,5 uur is de film bovendien veel te langdradig. Hoofdrolspelers Daisy Ridley en John Boyega kunnen andermaal niet overtuigen en worden hier ook nog eens opgezadeld met een bloedirritante sidekick in de vorm van Kelly Marie Tran als Rose Trico. Oscar Isaac als piloot Poe Dameron doet het niet slecht, maar in wezen is hij gewoon een kopie van Han Solo en helaas is Oscar Isaac geen Harrison Ford. Ook oudgedienden als Chewbacca en Princess Leia weten hier weinig te imponeren. De enige die wel een duidelijke verbetering toont is de schurk Kylo Ren, hier uitstekend neergezet door Adam Driver. Hij weet in zijn eentje deze film nog enigszins te redden.

The Last Jedi is absoluut geen goede film. Hierdoor is de film te lang, het verhaal niet boeiend genoeg, het merendeel van de karakters weinig memorabel en zelfs visueel is de film niet overal even geslaagd. Dankzij de rol van Adam Driver en het weerzien van Luke Skywalker (één van de meest interessante karakters uit het Star Wars-universum wat mij betreft) weet de film nog net een voldoende te scoren.

Ben benieuwd hoe het laatste deel (en sluitstuk van de Skywalker-saga) mij gaat bevallen.

The Last Jedi. Een erg enorm polariserende film, en dat is wellicht nog zwak uitgedrukt. En het is ook helemaal niet moeilijk om uit te dokteren waarom dat zo is, want er zitten heel wat controversiële momenten en beslissingen verpakt in dit achtste deeltje. Toen ik in 2017 de bioscoop uitwandelde, was ikzelf ook erg teleurgesteld. Het voelde niet juist aan, op de een of andere manier. Nu, na een tweede kijkbeurt, ben ik wel iets beter gaan denken over The Last Jedi, maar het blijft een.. nja, 'problematische' film.

Want wat krijgen we hier eigenlijk te zien? Zowat het meest oninteressante scenario waarmee een sequel trilogy ooit had kunnen afkomen. 2.5 uur lang een kleine schermutseling tussen de Resistance en de First Order, aka Rebels 2.0 vs Empire 2.0. Oké, eerlijk is eerlijk, de fout van het onoriginele plot voor deze trilogie ligt in principe bij the Force Awakens, maar dat nam niet weg dat deze film interessante en nieuwe kanten had uitgekund. Maar nee, blijkbaar is het hele Star Wars universum sinds Revenge of the Sith voor eeuwig verwikkeld in de zelfde oorlog tussen dezelfde partijen. Gaap. Als kind ben ik opgegroeid met de prequels, dus ik kijk er sowieso met een relatief roze bril naar, maar hoe dan ook kun je over die trilogie zeggen wat je wil; nieuw, origineel en gedurfd was het wel.
Finn, Poe en Leia worden hier gedeponeerd in erg oninteressante subplotjes, die er ook weinig toe doen. Luke's rol vond ik de eerste keer ook moeilijk te verteren, maar kon ik nu wel meer appreciëren. Hamill zet in ieder geval een uitstekende prestatie neer. Maar waarom niet wat meer doen met het spirituele gedeelte? De origin van de Jedi of iets in die aard? Zo'n gemiste kansen. Nu zit Luke enkel depressief en nihilistisch op zijn eiland, om slechts in de laatste tien minuten heroïsch op te treden. Het beste gedeelte van de film, en eerlijk is eerlijk, deze gedeeltes zijn ook meteen héél erg goed, zijn de scènes tussen Kylo Ren en Rey. Hun connectie , het semi-achtergrond verhaal van Kylo, alle momenten in de Throne Room van Snoke etc. Erg intrigerend en interessant, en Ben Solo wordt door deze film een van de beste en meest complexe star wars personages uit de hele saga. Zijn duel met Luke op het einde was ook sterk. Adam Driver is misschien wel de beste acteur die ooit in Star Wars heeft meegespeeld, in ieder geval sowieso van de sequel trilogy. Ik ben zeer benieuwd naar het lot van Kylo Ren in de volgende film, en daarmee eigenlijk ook het lot van de Skywalker familie en legacy.

Ook visueel scoort deze film punten. De mooiste film van de hele serie, ongetwijfeld. Meer dan tientallen shots om gewoonweg je vingers bij af te likken. Muziek van Williams blijft goed zoals altijd, hoewel misschien net iets minder memorabel in deze film.
Maar goed, overkoepelend binnen de hele saga voegt deze film bitter weinig toe, en op het einde van de film lijkt het verhaal van deze trilogie nog maar net op punt van beginnen te staan, wat natuurlijk absoluut niet zou mogen. Ik hoop dat The Rise of Skywalker alles bevredegind kan afsluiten.

Voor deze nog maar ééns een keer een avond vrijgemaakt voordat ik het komend weekend met Star Wars: Episode IX - The Rise of Skywalker de ontknoping ga zien.Zal eerlijk gezegd blij zijn als het erop zit want feitelijk is het elke film meer van hetzelfde en meestal (in kwaliteit) minder.

The Last Jedi is onderhoudend en ziet het voor het grootste gedeelte mooi uit maar het verhaal biedt vrijwel nihil verrassingen en/of originaliteit en ook over de uitvoering van de diverse acteurs wordt ik ook nu niet bepaald enthousiast.Van de hoofdrollen vond ik eigenlijk alleen Oscar Isaac als Poe Dameron overtuigend,alhoewel hij ook beter kan.In de rol van Rey had ik liever een actrice van een wat zwaarder kaliber en wat meer volwassen gezien (zoiets als Scarlett Johansson,Jennifer Lawrence of desnoods Katheryn Winnick) al gun ik Daisy Ridley nog net het voordeel van de twijfel.Voor het overige vond ik,met uitzondering van Domhnall Gleeson en Laura Dern alle acteurs en actrices in de belangrijke rollen onvoldoende.

Alleen over de regie van Rian Johnson ben ik nog wel positief gestemd,vooral in het tweede gedeelte van Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi zet hij ondanks het matige scenario best een goede prestatie neer.

Al met al een voldoende en zeker niet de slechtste film uit de reeks,maar ik had toch op meer gehoopt.

Leuk vervolg op het matige The Force Awakens/ A Newer Hope, al lijkt de consensus eerder omgedraaid. Er gaat ook wel het een en ander fout in The Last Jedi, zoals de bijna parodiërende ruimtevlucht van Leia en grootogige hamster-pinguins die zo uit een Pixar film lijken weggelopen, er gaat gelukkig ook een hoop goed. Dat begint al met het scenario, ik geef tegenwoordig al complimenten als het geen halve remake is want na het vorige deel leek een trend gezet. Maar aflevering 8 uit de Star Wars saga heeft een vrij origineel verhaal, dat weliswaar weer vol formulewerk zit - ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel legendarische saberlightgevechten er al niet zijn geweest- maar je moet ergens beginnen nietwaar. En het gevecht tussen Kylo en Rey en de rode schildwacht van Snoke (wat een suffe naam is dat trouwens) was behoorlijk onderhoudend.

Acteurs lijken ook beter in hun rol te zitten. Ik vind Rey nog steeds een leuk personage en Adam Driver zet dit keer een fijne rol neer als getroebleerde Solo-telg. Oudjes Hamill en Fisher doen het ook goed, Hamill is zelfs een stuk geloofwaardiger als Jedi in zijn nadagen dan tijdens de eerste trilogie. Yoda's cameo vond ik dan weer wat minder geslaagd, sowieso vind ik dat communiceren met dode Jedi's altijd een beetje suf. Star Wars probeert dit keer ook wat aan maatschappijkritiek te doen o.a. door amorele en decadente wapenhandelaren te dissen. Dat is natuurlijk geen heel gewaagde keus, stoorde verder niet. Vond het overigens wel aardig gevonden dat de hele subplot van het deactiveren van een zendertje met behulp van een meesterinbreker die dan weer op een of andere planeet moet worden opgehaald, dit alles uiteraard onder grote tijdsdruk, uiteindelijk ...op niets uitloopt.

Ben dus wel te spreken over de regie van Rian Johnson, jammer dat Abrams het stokje weer overneemt voor het laatste deel.

Herziening !

Star Wars marathon

Drie jaar geleden was ik al niet zo onder de indruk van deze film en nu ook weer niet. Niet dat de film niet goed is want deze film heeft nog heel wat entertainment te bieden, maar er zitten heel wat zwakke scènes in de film zoals de flauwe actiescène tussen Kylo en Luke, vervelende personages zoals die Aziatische meid en het personage gespeeld door Laura Dern en vooral de belachelijke overdreven scène van Leila in de ruimte. Deze laatste scène is gewoon een brug te ver. Voor mij de zwakste film uit de Star Wars saga. 7/10

Vind hem persoonlijk beter dan The Rise of Skywalker, maar lang niet zo goed als The Force Awakens. Gevecht met Kylo, Rey en Snoke vind ik het beste stukje en is mooi gemaakt. Alleen de scène op de casinoplaneet had er van mij niet ingehoeven, want die was erg saai.

Waar ik bij The Force Awakens nog schreef dat het een typische Star Wars-film is met alle zes de vorige films in zich, heeft deze film dat veel minder. Op momenten leek het wel alsof ik niet naar Star Wars zat te kijken maar naar iets uit de Harry Potter-franchise. Met name dat hele stuk waarin Finn en Rose naar die planeet gaan, in dat casino terechtkomen en ontsnappen op die Fathier-wezens vond ik echt een enorme afdwaling van zowel het plot als van de hele Star Wars-feel. Had er voor mij helemaal uit gemogen.

De rest van de film vond ik eigenlijk wel vermakelijk, hoewel het per scène nogal kan wisselen en ook de humor – nog erger dan het vorige deel – de film ook weer een wat ander gevoel meegeeft. Had wel wat minder gekund af en toe, met bepaalde scènes is het bijna alsof je een soort parodie zit te kijken.

Het scheelt wel dat de casting van de Dark Side erg goed is en dat Domnhall Gleeson en Adam Driver (acteurs die ik toch al hoog heb zitten) erg leuke rollen neerzetten. Ik vond Gleeson eerst wat apart gecast, is toch altijd een soort typische good guy, maar hij weet precies waar hij mee bezig is. Adam Driver is altijd wat aan de overdreven kant, maar met deze rol past dat prima.

In dit deel komt Luke Skywalker dan toch eindelijk weer meedoen. Moet zeggen dat Mark Hamill zijn rol prima neergezet is, had er eigenlijk minder van verwacht.

Vond het laatste deel op de rode zoutvlakte denk ik het beste stuk uit de film, en dat scheelt wel als je er al bijna 2,5 uur op hebt zitten.

Alles tegen elkaar afgewogen verdient het toch wel een 3,5*, sommige elementen (en ook de funfactor) zijn te goed om lager te gaan.

Beduidend minder dan het eerste deel. Ik heb hem eergisteren gezien en zou nu al niet meer weten wat er eigenlijk in gebeurt, echt een popcornfilm eigenlijk. Nu goed een fan van het eerste uur ben ik toch niet. Veel schermutselingen over en weer tussen de Resistance en de First Order. Veel actie dus maar dat maakt het nu ook niet goed. Luke Skywalker verwachtte je wel meer van. Hij zit liever alleen op zijn eiland dan de Resistance bij te staan, terwijl hij in feite het probleem gecreëerd heeft. Hier had wel meer in gezeten omtrent de lore van de Jedi. Enige wat wel goed is is de connectie tussen Kylo Ren en Rey, maar ook daar zullen de meningen waarschijnlijk wel verschillen. Beiden getroebleerd door welke kant van de Force ze eigenlijk behoren, maar ergens wel een soort van heruitzending van Anakin naar Darth Vader. Ik vraag me af wanneer ze terug eens origineel gaan worden. Er is toch meer mogelijk dan Jedi tegen Sith gevechten. Nee, het moet steeds volgens dezelfde formule en steeds bombastischer in de actie want dat heeft het gepeupel graag zeker? Ik vond ook dat ze deze en volgende film teveel in dezelfde settings zitten en teveel in de ruimte (wat eigenlijk een saaie achtergrondsetting is).

Tja, het is een Star Wars film, dus ik hoef niet uit te leggen hoe slecht er geacteerd wordt. Dat is een constante voor alle episodes. Dit deel doet er nog wel weer een schepje bovenop. Hoe karikaturaal kun je het maken? Dit is 'Overacting' met een hoofdletter O. Ik had dit keer regelmatig het gevoel dat ik naar een kinderfilm / jeugfilm aan het kijken was. Rey blijft ongeloofwaardig: zonder enige training hele volksstammen omver werpen. Ik stoorde er me dit keer meer dan in het vorige deel (dat ik wel goed vond). Ook Luke Skywalker zet (wederom) geen beste prestatie neer. Er zijn ook te veel zijplotjes die niets bijdragen. Het voegt ook allemaal niets meer toe: alles is vertelt, alles is al gezien. Ik vond het verhaal te mager en saai. Ik miste de humor (ze hebben een poging gedaan, maar die kon mij niet zo bekoren). Het voelt als een film die onder tijdsdruk is gemaakt, een beetje afgeraffeld. Vaak ben ik -ondanks het slechte acteren - nog wel milt voor Star Wars, maar deze keer krijgt het toch echt een onvoldoende van me.

En zo nadert het einde van de reeks al weer met deel 8 en de komende week nog ergens nummer 9 waarop ik de series en spin offs laat voor wat het is en me dus echt alleen maar op deze reeks toespitst vooral vanwege de aanwezigheid van drie van de films in de top 250. Mijn genre is het simpelweg niet, maar dat heb ik al te vaak gezegd inmiddels en mag bekend zijn.

Het zal wel vloeken in de kerk zijn als ik zeg dat het eigenlijk allemaal hetzelfde is, want zoals ik rond het vorige deel al vaststelde dat het toch iedere keer weer dezelfde oorlog is, dezelfde spanningen tussen opgejaagd en eventueel verslagen worden, een infiltratiepoging bij de vijand en de gebruikelijke zoektocht tussen een leerling en leraar, is het hier niet anders. Dit deel zou dan tegenvallen en weinig verhaal hebben, waarop ik mij dan afvraag over die andere delen dan zoveel meer verhaal hebben buiten Revenge Of The Sith en de jaren '80 trilogie. Nu geef ik toe dat ik niet zoveel met het genre en weinig met de reeks heb en dus ook niet zo begeisterd ben dat ik alle lijntjes, verhalen en karakters ken, ik kan me amper herinneren wat er in de vorige film gebeurd is, wellicht dat ik daarom ook helemaal niet geschikt ben om daar een oordeel over te vellen of een mening over te hebben.

Maar in mijn optiek is het van hetzelfde laken en pak als de meeste andere films uit de reeks. Een grote strijd uiteraard weer tussen het leger en de rebellen, de worsteling tussen leraar en leerling en de gebruikelijke narrow escape op het einde. Pluspunten zijn onder meer de cast met verschillende bekende namen die eigenlijk niet bar veel in beeld komen zoals Andy Serkis, Benicio Del Toro, Joseph Gordon-Levitt en Laura Dern. Fraai vind ik toch wel het gevecht met Rey en Kylo Ren, en volgens velen is de twijfel van Skywalker een teken van armoede maar ik vind het wel interessant ook al wordt het niet heel erg uitgewerkt. Daisy Ridley bevestigd zich weer als leuk koppie die verder niet bijzonder acteert want het is toch wel weer Adam Driver die het beste voor de dag komt.

En verder is het toch snel weer een hoop van hetzelfde, ruimteschepen, geschiet, vreemde wezens en rare karakters, een klein beetje geslaagde humor, en zowaar een politiek statement richting zelfverrijking en wapenhandel met de stad genaamd Canto Bight. Het zorgt ervoor dat The Last Jedi nergens door de ondergrens zakt, en degelijk en vermakelijk voor een keer te noemen is, maar zeker niet kan wedijveren met de beste films uit de reeks. Daarom een cijfer gelijk aan The Phantom Menace en Attack of the clones.

Wat je mening ook over deze film is, het valt niet te ontkennen dat deel 8 een van de meest controversiële films uit de hele reeks is, die voor een verdeeldheid van de fanbase zorgde. Het ene deel vond hem fantastisch, het andere deel was teleurgesteld of vond dat de film Star Wars voor eeuwig voor hem of haar had geruïneerd (geen grapje, deze reacties bestaan echt). Ik behoor zelf tot het deel dat de film ok vond, maar ook de nodige kritiekpunten ziet.

Om positief te beginnen: visueel is dit in ieder geval een van de mooiste films ooit gemaakt, met een aantal schitterende shots, zowel in de ruimte als op de planeten zelf (ik noem bijvoorbeeld Crait). Het verhaal had zo zijn minpunten, maar ook zijn pluspunten. Ik vond de training van Rey en Luke erg leuk om naar te kijken, met genoeg interessante momenten, die inzicht gaven in de band tussen Kylo en Luke, maar ook Reys verleden. Ook de band tussen Kylo Ren en Rey via een of andere force connectie vond ik leuk bedacht en gaf weer een nieuwe dimensie aan de force. We krijgen nog een verrassende cameo van Yoda. Er zaten een aantal sterke gevechtsscenes in, zoals de strijd tussen de wachters van Snoke en Kylo en Rey, of de slag om Crait. Vooral het deel op het eind tussen Luke en Ben vond ik toch wel erg mooi, ook al hadden sommigen daar ook wel kritiek op. De korte ontmoeting tussen Luke en Leia, die elkaar na jaren weer zien, vond ik ook een mooi moment.

De negatieve punten dan. De achtervolgingsscene van de First Order op de rebellen vond ik eigenlijk ongeïnspireerd en nergens op slaan. De First Order had heel gemakkelijk al die schepen kunnen neerknallen, maar om maar een plot te hebben, gebeurd dat niet. Het gebeuren op Canto Bright en de zoektocht naar de hacker vond ik maar saai. Over het personage Luke ben ik inmiddels wel positiever, ik denk dat het raar zou zijn geweest als hij ineens weer vol vertrouwen zou zijn na zijn verdwijning, maar toch blijf ik er ook wel bij dat hij soms als een loser wordt geportretteerd, zoals wanneer hij het lichtzwaard zomaar naar weggooit aan het begin, of wanneer hij zo'n wezen melkt en die melk opdrinkt. De onthulling van Ben aan Rey over haar ouders, dat die niemand zijn, vond ik ook wat teleurstellend. Bovendien zal in de volgende film blijken dat zij van niet zomaar iemand afstamde. Het doden van Snoke vond ik jammer (ik had gehoopt dat hij een nieuwe Darth Sidious zou zijn) maar daarnaast ook ongeloofwaardig. Had een machtige sith zoals hij niet in de gaten dat Ben het lichtzwaard naast hem aan het optillen was, om hem vervolgens neer te steken? De opoffering van admiraal Holdo vond ik ook bizar, wanneer zij met lichtsnelheid dwars door de schepen van de First Order heen gaat. Misschien hadden de rebellen de Death Star op die manier ook wel kunnen vernietigen, denk ik dan cynisch. Het force momentje van Leia vond ik ook vreemd. Als laatste kritiekpunt wil ik zeggen dat de humor wel heel erg aanwezig was, ook op momenten dat het allemaal iets serieuzer had gemogen.

Dus de film heeft zo zijn goede en minder goede punten, maar daarom vond ik hem wel aardig om te kijken. Wie weet is dit over enkele jaren wel een klassieker. Vergeet niet dat Empire Strikes Back in eerste instantie ook slecht werd ontvangen, maar nu wordt gezien als de beste Star Wars film, volgens velen.

Een sterk tussendeel met meer ruimte voor Finn en Poe en met een leuk nieuw personage in de vorm van Rose, maar ook met een uitstekend laatste bedrijf met het actiespektakel op de zoutvlakte en bij de mijn op Crait. Mooie lokaties ook, met het prachtige rood van de paleiskamer van Supreme Leader Snoke, en met Luke's eiland op Ahch-To bijna als een apart personage. Centraal in de film staat opnieuw Rey, en net als in de vorige film heb ik grote bewondering voor hoe naturel Daisy Ridley speelt en hoe gemakkelijk ze de film draagt. Haar ontmoetingen met Luke vormen voor mij het interessantste deel van het verhaal, hoewel de dialogen van Yoda ("Ooh, read them have you? Page-turners they were not!") en Benicio del Toro's DJ ("Live free – don't join") ook niet te versmaden zijn. En dan de mooie momenten waarop Luke zich op het einde doet gelden… Zoals gezegd een sterk tussendeel, met genoeg drama om zelfverzekerd op eigen benen te kunnen staan.

Deze film herzien.

Ook deze film uit de wereldberoemde franchise, blijft een grandioze film.

Blijft prachtig ook de oude cast, te zien schitteren in deze film.

Een film met een uitstekende cast.

Ook deze film zit vol avontuur en is spectaculair.

En visueel fantastisch gemaakt.

Ook heel mooi op het einde te zien staan.

For Carrie Fisher our Princess

Weer van genoten.