Meningen

Eigenlijk precies wat je ervan verwacht. Een echte kinderfilm waar je als oudere weinig aan hebt. Het is niet saai, je valt er niet van in slaap, maar je zit nou ook niet op het puntje van je stoel en ik zou liegen als ik zeg dat ik me echt vermaakt heb.

Jeugdsentiment! Dit was mijn eerste bioscoopfilm destijds. Was zeker een geslaagd feestje destijds

Zweedse film die mij eerst een heteroseksuele variant leek van Show Me Love, de beste liefdesfilms die ik ken, maar het werd uiteindelijk toch wel even wat anders.

En Kärlekshistoria is vooral een film van tegenstrijdigheden. Het jonge, naïeve leven tegenover het gezeik van de ‘grote mensen’. Daar waar Amerikaanse films vaak verzanden in Hollywood-gekwijl is de Europese filmindustrie vaak wat meer down to earth en geeft een realistischer beeld van het leven op deze leeftijd. Waarbij ik gelijk de kanttekening maak dat het daardoor gelijk een stuk eentoniger en trager wordt.

Het begint allemaal op een camping, waar de hele familie nog gezellig op vakantie gaat in een ons kent ons-dorpje ergens in Zweden. Het eindigt met een surrealistische scène waarin gezocht wordt naar een man in een mistig bos. Die overgang verloopt verbazingwekkend natuurlijk. In het begin vraag je je af waar al die zijpaden met zeikende ouders voor nodig zijn, maar zo tegen het einde ben je vergeten dat deze film in eerste instantie draaide om een prille liefde. Bewust of onbewust een mooie verwijzing naar hoe je pas merkt dat je jonge jaren voorbij zijn als je al middenin de volgende stap in je leven zit. Ten minste, zo stel ik mij dat voor. Ik ben, godzijdank, pas 19. Waarmee het onschuldige leven meer tot de verbeelding spreekt voor mij.

Wat onhandige cuts zorgen ervoor dat je minder van de mooie landschapsbeelden kunt genieten en dat is toch wel een gemis. En verder sluit ik me aan bij de lofwoorden hierboven van o.a. zamna en starbright boy.

Een sterke cast. De chemie tussen Bogart en Robinson ontbrak eerlijk gezegd een beetje, maar individueel prima gespeeld. De kleinschalige setting en de overzichtelijkheid zorgen voor genoeg spanning, maar iets meer sterke dialogen zouden zeker geen overbodige luxe zijn. De scène op het schip is, hoewel erg spannend, achteraf wat knullig, maar zoals gezegd erg spannend en in principe is het dan prima, toch?

Eigenlijk zoals de hele film: nergens hoogstaand, maar als je je vermaakt hebt, waarom dan overanalyseren?

Wat een ongelofelijke baggerfilm. Dat een film als deze zo'n hoog gemiddelde haalt...

Een film waarin je wordt doodgegooid met clichés, niks orgineels is, alles over the top is en niks nieuws wordt verteld.
Personages zijn zeer irritant en nergens hoogstaand. Mindy vond ik hoogstens irritant en dat gehups i.c.m. het 'stoere' kind had alleen maar een negatief effect op mij. Kick-Ass was een dom karakter. Een karakter die al 100x eerder, en beter, uitgwerkt is. Denk alleen al aan Rick uit Superhero Movie. Karakterontwikkeling sloeg nergens op en meer cliché zie je ze niet vaak.
Voor de rest waren de dialogen saai en nietsinhoudend.

De actie was ook niet om aan te zien. Aan het begin was het niet te volgen, bv. bij de vechtpartij op straat. Voor de rest sloeg het nergens op. Het was een soort Kill Bill, maar dan in het kwadraat. Mindy vermoord die hele groep mannen, maar zodra ze bij de baas komt, gaat ze opeens hem met haar vuisten te lijf?. Ik bedoel, kom op...

De muziek was de helft van de tijd storend en irritant. Denk aan de scène waarbij Mindy die mannen, bij die slachtpartij in het begin, vermoord. Ook tijdens de aftiteling, wat een muziek was dat? En ik was totaal geshockeerd toen ze de schitterende muziek van Morricone (For A Few Dollars More) wisten te verkrachten. Wat een aanfluiting was dat!

Weet je wat nou het leuke is aan over the top? Je ziet nooit of het bewust of onbewust slecht is. Ik hou het vooral op het laatste.

1,0* voor de schaarse glimlachen en de enige keer dat ik gelachen heb (het moment waarop die bodyguard een bazooka pakt).
Filmde duurde overigens minimaal 20 minuten te lang...

Naar mate ik meer films van Quentin Tarantino kijk, des te meer ik hem ga waarderen. Kan hij alleen maar meesterwerken maken?

Orgineel verhaal, heerlijke actie en genoeg humor .

Jammer dat de actie wel zo overdreven nep is, maar dat hoort bij zijn filmstijl heb ik gemerkt.

De manier waarop hij met de camera kan 'spelen'. Geweldig. Één van de weinig regisseur die zo speciaal kan filmen. Of die mij heeft kunnen boeien dmv het filmen zelf.

Gewoon een 4,5 en straks Vol. 2 kijken

'Wiggle your big toe. Hard part's over. Now let's get these other piggies wiggling'

Gisteren dan ook deel 2 gezien. Ik begreep dat sommigen deel 1 beter vinden dan deel 2? Dat vind ik niet! De delen zijn nagenoeg hetzelfde en de invoeging van Bill pakte goed uit.

Nog steeds dezelfde actie van deel 1 en ik was best wel verrast toen bleek dat haar kind nog leefde.

Toen ze dat oog eruitrukte en op de vloer kapot trapte..

Het einde vond ik wat jammer. Niet het gesprek van die superheld, want dat was geweldig! . Dat die meester haar die vijf-drukpunten-truc zou leren had ik wel verwacht, maar het kwam een beetje te snel naar mijn idee.

Voor deze ook gewoon een 4,5*

Matige Kubrick. Zijn eerste onvoldoende ook. De film komt traag op gang en dat is toch jammer gezien de korte speelduur. Het is een matige heistfilm. De overval zelf is goed, maar de rest er omheen niet. Weinig interessante personages, een irritante, monotone voice-over en een eerder lachwekkend einde.

De 'dubbelheist' (dat zij haar echtgenoot op haar beurt wil overvallen) maakt het dan wel iets beter, maar nog steeds is het een (te) kleine pleister voor de wonden.

2,5* voor een matige film die zeker voor een Kubrick vele malen beter had gemoeten.

Al een paar dagen geleden gezien, maar vanwege het idiote aantal oscarnominaties toch nog een aantal dagen laten zakken. In de hoop dat er in die dagen toch iets te binnenschiet waardoor de 12 nominaties verklaard werden. Maar nee.... er is me niks te binnen geschoten. The King's Speech is allesbehalve slecht. Ondanks dat het een redelijk pover verhaal heeft. Zeker niet een waarvan ik op voorhand een superfilm bij zou denken. Toch is de film nergens saai, mede doordat de hele film doorspekt is met een soort luchtigheid. Leuke humor schijnt af en toe door en het wordt nergens een melodramatisch schouwspel. Gewoon een leuke film om te zien. Wat wel ontbreekt is een overtuigingsfactor. Ik snap de 12 oscarnominaties echt niet, want dit is echt geen film van het kaliber Lord of the Rings of Titanic.

Het feit dat ik over de oscarnominaties begin, zegt eigenlijk al genoeg. Over de film zelf valt weinig te vertellen. Leuk voor tussendoor en een stuk leuker dan ik verwacht had, maar meer ook niet.