menu

The King's Speech (2010)

mijn stem
3,70 (2522)
2522 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Australië / Verenigde Staten
Drama / Historisch
118 minuten

geregisseerd door Tom Hooper
met Colin Firth, Geoffrey Rush en Helena Bonham Carter

Nadat zijn broer aftreedt wordt George nogal ongewild de nieuwe Koning van Engeland en gaat door het leven als George VI. Helaas stottert hij, wat niet echt Koninklijk overkomt. Hiervoor schakelt hij de hulp in van de onorthodoxe spraaktherapeut Lionel Logue wat resulteert in een reeks ongewone technieken en een bijzondere vriendschap.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=GSfJF3xFYBA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Fisico
4,0
Ik ken niet zo veel van het Britse koningshuis, maar wou toch eventjes de stamboom opsnorren vooraleer ik de film aanvatte. The king’s speech was destijds een terechte winnaar op de Oscars. De film wisselt grappige met onroerende momenten af. Vooral het samenspel tussen dokter Logue en de hertog was subliem en zeer aangenaam om volgen. Hun eerste contact sprong uit het oog, maar ook alle andere conversaties tussen beiden waren momenten om naar uit te kijken. Stotteren was wel degelijk een immens probleem voor een prominent voorbeeldfiguur in tijden waarin media (radio) ontontbeerlijk was geworden. En ook WOII stond voor de deur en menig zullen wel getwijfeld hebben over de daadkracht van de nieuwe koning(en) na het overlijden van de sterke George V die Groot-Brittannië doorheen WOI en de Ierse opstanden heeft geloodst.

Maar de film biedt meer dan louter uitstekende dialogen, in voorkomend geval tussen Bertie en Lionel. Ook Helena Bonham Carter deed het goed als toegewijde echtgenote en ook Guy Pierce viel niet uit zijn rol. Tijdens Darkest hour, de film over Churchill, kwam George VI me toch anders over dan in deze film, daadkrachtiger vooral.
De sfeer en omkadering werd zeer goed weergegeven. Ik blijf me steeds verbazen over het feit dat het protocol het steeds haalt van normale mesenlijke emotionele reacties zoals bij het overlijden van de oude koning en de onmiddellijke aanstelling van de nieuwe koning. Of het moment dat Albert zelf de troont bestijgt en hij zijn dochters voor het eerst ziet.

De film werkt toe naar de ultieme speech en je ziet het personage van Firth duidelijk groeien in de film. Uitstekende regie van Hooper die zich gesterkt mag voelen van de even uitmuntende acteerprestaties. Leunt dicht tegen de 4,5*aan. Mooi!

avatar van TornadoEF5
3,5
Goede film, die vooral uitblinkt op vlak van de sterke acteerprestaties. Anderzijds is een film die twee uur lang dieper ingaat op de stotterproblematiek van een voormalige Britse koning toch iets teveel van het goede. De film had op de stotterproblematiek na weinig te bieden, omdat het leven in een koninklijke familie toch niet interessant genoeg is, al was het nu ook niet zo dat de film daardoor begon te vervelen. De film kent eerder een constant maar degelijk tempo, met weinig uitschieters. Een ander sterk punt naast de acteerprestaties is de set design, en dat is wel een iets dat vaker terugkomt in de films van Tom Hooper. Voor mij niet één van de sterkste films van het jaar 2010, maar wel een film die één van de beste acteerprestaties kent van dat jaar (van zowel Firth als Rush).

avatar van Dievegge
4,5
Als je historische opnamen van George VI beluistert, hoor je dat hij vooral veel pauzes inlaste, ook op onlogische plaatsen, maar dat hij zelden klanken herhaalde. Colin Firth slaagt erin van dat gestotter geen flauw komisch effect te maken maar een pijnlijke belemmering. De oorzaak was wellicht psychologisch. De vorst was bang van z'n vader en voelde de druk van de verplichtingen en verwachtingen op hem wegen. Hij kon zichzelf niet zijn; moest rechtshandig schrijven terwijl hij linkshandig was.

Portretten van z'n nobele voorouders staren hem berispend aan. De grote microfoon wordt vanuit kikkerperspectief getoond om hem dreigender te maken. Dan komt z'n angstige gezicht in close-up. De technologie, kostuums en decors van de jaren '30 zijn goed gereconstrueerd. Bepaalde details schijnen niet te kloppen, maar je wordt toch wel meegesleept naar een andere tijd. De toespraak op het einde is mooi gemonteerd, met plechtige muziek van Beethoven en reacties van toehoorders uit alle lagen van de bevolking.

Een geweldige nevenrol is er voor Geoffrey Rush. Lionel Logue was een Australiër, maar het is aannemelijk dat hij met een Brits accent sprak, de norm voor eloquent Engels. Hij lijkt op een poppenspeler die de touwtjes in handen heeft, maar met goede bedoelingen. Er is een tegenstelling tussen de echtgenotes van de twee broers. Elizabeth (Helena Bonham Carter) is de zachte kracht op de achtergrond die haar echtgenoot steunt; Wallis Simpson de verleidster die Edward VIII de afgrond in trekt.

Die subjectieve invalshoek was ook aanwezig in de koningsdrama's van Shakespeare. Op die traditie borduurde David Seidler voort toen hij het script schreef. Hij speelde al met het idee voor een toneelstuk in de jaren '70, maar moest wachten tot na de dood van Elizabeth in 2002. Uit het resultaat spreekt een liefde voor de Engelse taal en een vertrouwdheid met de Britse geschiedenis.

avatar van Sergio Leone
3,5
geplaatst:
Goed.

Lang uitgesteld, deze The King's Speech. Onterecht. Ietwat stroperig, soms zelfs wat stoffig en de echte charme die "kostuumdrama's" kunnen hebben, heeft deze niet.
Maar ik vind de setting interessant, zeker als de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog af en toe het verhaal in sluipt.

Daarenboven werkt de tandem Colin Firth - Geoffrey Rush ook gewoon goed. Niet meesterlijk goed, maar wel gewoon degelijk. Firth is een beetje saaie klaas, maar op een bepaalde manier past dat wel in de wisselwerking met de meer flamboyante Lionel Logue zoals door Rush neergezet.

Ook wel wat spijtig dat de makers naar het einde toe wat uit de bocht gaan. Met een dramatisch klinkend strijkorkest wordt gedaan alsof de toespraak een mijlpaal in de wereldgeschiedenis is, terwijl ik het liever wat bitterzoet had gehad - het is immers een trieste boodschap bij de start van een trieste periode. Dat hoeft niet als "overwinning" neergezet te worden.

3,5

Gast
geplaatst: vandaag om 15:10 uur

geplaatst: vandaag om 15:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.