Meningen

Tsja wat kan ik hier nu over zeggen.

Laat ik voorop stellen de film heeft een modern en relatief nieuw thema. Het wordt allemaal heel mooi en ook wel realistisch gebracht. Na een minuut of vier was ik al gewend aan de stem en kon me zelfs voorstellen dat een dergelijk iets onderdeel kan zijn van je dagelijks leven.

Het meest knappe is echter dat er in deze film subliem wordt geacteerd. Phoenix is altijd wel goed maar ook de stem overtuigd, al was het misschien beter geweest om een minder bekend geluid te nemen want de stem van Johansson is natuurlijk zeer herkenbaar. Daarnaast speelt een van de betere actrices van dit moment Amy Adams weer een prima bijrol.

Enig punt van kritiek is dat het af en toe wat zeurderig wordt en een beetje langdradig maar gelukkig is er op de juiste momenten toch voldoende afwisseling en ook humor. Uiteindelijk blijft er een originele en ook wel gedurfde film over.

Goed.

Vooraf waren mijn verwachtingen best wel hoog. Vrouwen Rockband in jaren 90 stijl, die langzaam ten onder gaat aan alle denkbare rockster cliches. Actrices als Ashley Benson en Amber Heard leken me daar uitermate geschikt voor.

In de praktijk draait het verhaal echter om beroepsaansteller Elisabeth Moss, die geen moment geloofwaardig is als rockster of zangeres. Het eerste uur is een grote aaneenschakeling van ergernissen over een personage dat op geen enkele manier genietbaar is en elk cliche van de gevallen rockster overstijgt en daarmee volstrekt belachelijk is.

Het tweede deel, dat zou moeten slaan op zelfreflectie is het andere uiterste. Lange scenes waarin vrijwel niets gebeurd stapelen zich op. Een paar vermoeiende dialogen, het aanhoudende verveelde gezicht van Moss en niet te vergeten, een werkelijk afschuwelijke versie van Heaven van Bryan Adams maken voor mij de ellende compleet.

Op alle fronten vond ik dit een waardeloze kijkervaring en ik zal de eerstkomende 10 jaar geen film meer kijken waarin Elisabeth Moss zelfs maar een cameo speelt. Die deur kan wel door iemand anders worden geopend als hij maar voor Moss gesloten blijft.

Met elke andere actrice had ik voor deze film misschien meer geduld op kunnen brengen maar voor mij is Her Smell in deze vorm een van de grootste gedrochten die ik de afgelopen jaren gezien heb. Of beter gezegd de film stinkt aan alle kanten zoals de titel eigenlijk al verklapt.

Zo dat lucht op!

Sympathieke film waar ik af en toe ontzettend hard om heb gelachen. Het gegeven is natuurlijk te stompzinnig voor woorden maar het is wel een ideale opzet voor een bonte verzameling absurde personages die gelukkig nergens flauw zijn en menselijk blijven.

Kevin James maakt hier eigenlijk een Adam Sandler film maar doet dat stukken beter dan Adam Sandler zelf. Zijn personage is lekker cynisch maar nergens geforceerd. De oude Henry Winkler is nog altijd charmant en vult James sterk aan en ook Salma Hayek past helemaal in de film.

Natuurlijk is het hier en daar veel te Amerikaans en komt heel kort de Glee epidemie weer even langs maar als je met het verstand op nul wilt genieten van een positieve en ongecompliceerde film dan is dit een absolute aanrader. Zelfs als je helemaal niets met vechtsporten hebt.

Goed.

Een film met Chuck Norris kijk je voor wat mannenvermaak op het einde van een werkdag. Helaas voldoet deze rolprent niet aan de vertrouwde Norris Cliches waar je op hoopt. Het ontbeert de film aan actie, tempo en een boeiend verhaal.

Een plan B zou dan nog een hoog pulp gehalte kunnen zijn maar daar is deze film simpelweg te saai voor.

Met moeite heb ik het einde gehaald.

Heel matig.

Onconventionele film met een overtuigende Levitt en een verassende rol van Rainn Wilson. Af en toe loopt de film voor geen meter en lijkt er niet echt een idee achter te zitten maar op andere momenten weet Hesher toch een gevoelige snaar te raken.

Het personage van Portman voegt weinig toe en de film zal ondanks al zijn orginele invalshoeken toch niet echt bijblijven. Al met al was dit interessant genoeg maar er had meer ingezeten.

Boven gemiddeld

Het is een tijd geleden dat ik zo hard, smerig en langdurig heb zitten lachen om een scene als in deze film.

Als Heavy Metal liefhebber met een grote voorliefde voor Scandinavië kon ik deze film uiteraard niet voorbij laten gaan. Daarnaast is het ook nog een komedie iets wat ik me sinds Airheads (1994) niet meer voor de geest kon halen. Heavy Metal en humor wat wil ik nog meer!

In mijn beleving doet deze film ontzettend veel goed. De bijzonder sympathieke hoofdrolspeler werkt stoer en vertederend tegelijk, maar ook de rest van de personages zijn op zijn minst bijzonder te noemen. De gortdroge typisch Finse humor zit er voortdurend bovenop maar gelukkig wordt de bittere ernst nergens uit het oog verloren. Dit komt het beste tot zijn recht in de mooie hommage aan de in 2010 overleden Ronnie James Dio - MusicMeter.nl. Hierdoor weet je als liefhebber dat de makers deze film met de beste bedoelingen hebben gemaakt.

Tegen het einde beginnen de Spinal Tap achtige taferelen een beetje door te slaan maar dat onderstreept de zelfspot en het sympathieke karakter van de film nog eens extra. Gelukkig ontaard de film nergens in een karikatuur en blijft de menselijkheid het sterkste punt van de film. Juist daarom vind ik hem zo goed. Omdat voor de liefhebbers de attitude bijzonder herkenbaar is.

Enig kritiekpunt is dat er wel wat minder gekotst had mogen worden maar verder niets dan lof voor deze Finse verassing.

Klein meesterwerk

Tamelijk inwisselbare film die alleen interessant is door de bijdrage van Rachel Miner. De actrice die ook te zien is als de sexy secretaresse in Californication zet hier een soort extremere versie van die rol neer. Verder is de film vooral traag en iets te goedkoop. Op zich is dat niet erg maar dan moet het acteerwerk wel de moeite waard zijn. In het geval van Miner is het dat zeker maar haar mannelijke tegenspeler Christian Kane maakt weinig indruk. Verder is het scenario niet bijzonder, de dialogen erg matig en niets blijft echt hangen. Kortom Miner heeft talent maar ze verdiend veel beter dan dit.

De film begon best aardig maar na de eerste 25 minuten had de regisseur zijn kruid verschoten en bleven alleen een stel matige acteurs en een flutscenario over. Voor de aardige opbouw en de mooie Sophie Monk toch nog twee kleine sterretjes.

Matig

Op goed geluk zijn mijn vrouw en ik naar de bioscoop gegaan en zonder enige voorkennis hebben we ons op deze film gestort en dat was een bijzonder aangename ervaring.

Hit Man is een intelligente, humoristische film met een scheutje thriller en romantiek. De film slaagt erin om de gehele lengte luchtig, zeer onderhoudend en voortdurend verassend te blijven.

Groot pluspunt is het uitstekende acteerwerk van hoofdrolspeler Glen Powell, die met veel charme en een flinke knipoog zijn rol speelt en alleen maar meer in zijn element komt als zijn uitstekende tegenspeelster Adria Arjona ten tonele verschijnt. De twee hebben ontzettend veel chemie en tillen de film naar een hoger niveau.

Een kritiekpunt kan wellicht de luchtige toon zijn maar dat is wat mij betreft juist een aanbeveling. Het scenario is hier en daar misschien wat onwaarschijnlijk maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met creativiteit en vindingrijkheid.

Hitman vermaakt van de eerste tot de laatste minuut. De cast is tot in de kleinste bijrol uitstekend. Het scenario is origineel, de humor is erg leuk, de ondeugende momenten zijn overtuigend maar vooral het plezier waarmee de film gemaakt is spat van elke scene af.

Films zoals deze worden de laatste jaren niet meer zoveel gemaakt en ik ben dan ook zeer gelukkig met mijn bioscoopbezoek.

Leuke en originele film, die ik de hoogste score ga geven omdat hij mij op alle fronten kon overtuigen. Ik heb genoten.

Zeer goed!!

Aan de uitstekende recensie van Zinnema heb ik eigenlijk niets toe te voegen. Hitchcock is een orginele biografie die het vooral moet hebben van de wisselwerking tussen Hellen Mirren en Anthony Hopkins. Beide acteren uitstekend en zette een geloofwaardige Alfred en Alma neer. Voor de liefhebbers van Hitchcock is er genoeg om van te smullen en ook de tijdsgeest wordt erg goed neergezet.

Het kleine bijrolletje van Kurtwood Smith als het hoofd van de censuurcommissie is zeer geslaagd en ook Scarlett Johansson als Janet Leigh is overtuigend genoeg. Nee, de sfeer, de humor en vooral ook de dialogen zijn bij vlagen briljant.

Dit is een klein meesterwerkje.

Was niet onaardig en de twee hoofdrolspelers waren wel ok. Maar Hitman maakt gewoon geen indruk. Dit is typisch een film die ik 2 uur later weer vergeten ben. Maar voor een Gameverfilming was hij redelijk te pruimen.

Tikkeltje vreemde film met Peter Sellers en Sinéad Cusack die van begin tot het einde wist te boeien omdat ik me als kijker voortdurend af bleef vragen welke kant de film op zou gaan?

Sellers en Cusack slagen erin om de volledige speelduur te blijven boeien maar uiteindelijk vind ik het lastig in te schatten of ik de film echt goed vind of vooral heel raar en onwaarschijnlijk? Neemt niet weg dat ik gefascineerd heb zitten kijken en vooral onder de indruk was van de acteerprestatie van Peter Sellers.

Excentrieke en gedurfde film die me in ieder geval meer wist te boeien dan menig actuele film.

Voor de liefhebbers is hij nu te zien op Netflix.

Boven gemiddeld.

Leuk om Keira Knightly in een van haar eerste rollen te zien maar daarmee hebben we meteen het hoogtepunt van de film gehad

Het eerste kwartier was nog prima te doen maar daarna ging het hard bergafwaarts. De twee hoofdrolspelers hebben totaal geen chemie. De humor is tenenkrommend slecht en er zit totaal geen tempo in de film. Na ongeveer drie kwartier dacht ik dat de film wel afgelopen zou zijn maar toen duurde die ellende nog 1 uur.

Vervelende film die ik snel zal vergeten. Netflix kan veel en veel beter.

Slecht!

Hollow is the Land heb ik een paar dagen geleden gezien maar om eerlijk te zijn kan ik me nog nauwelijks iets van deze film herinneren. De mooie natuurbeelden van Canada maakte wel indruk, het was alleen vervelend dat er af en toe slechte acteurs door het beeld liepen die daar weer afbreuk aan deden..

Stuk voor stuk waren de acteurs matig tot slecht maar eerlijk is eerlijk het scenario waarmee ze moesten werken was om te janken. Alles was vervelend, deprimerend en onsympathiek en nergens kon ik ook maar een beklijvend aanknopingspunt vinden dat me bij zal blijven.

Bijzonder zwakke film.

Dit is nu weer typisch een voorbeeld van een Eddie Murphy film die niet werkt. Een van zijn slechtste en dat is zeer jammer want de beste man kan veel meer dan dit.

Sentimentele tranentrekker van hoog niveau. Vooral de acteurs doen het erg goed en zorgen ervoor dat je geboeid blijft kijken. Hoogtepunt vond ik het acteerwerk van het kleine jongetje.

Boven gemiddeld.

Qua scenario is dit verre van een hoogvlieger maar zoals altijd speelt Liam Neeson zijn rol innemend en geeft daarmee de film toch een meerwaarde. De sfeer is voor het genre bijzonder mild met als hoogtepunt het vertederende hondje dat om de zoveel tijd een liefdevolle blik in de camera mag werpen.

Verder doen de overige acteurs het prima en is het tempo van de film uitstekend. In no time is de film dan ook voorbij en blijf je met een tevreden gevoel achter. Genoeg actie, genoeg vaart en allemaal net iets vriendelijke dan de gemiddelde actiefilm.

Boven gemiddeld.

Als kind heb ik deze in de bioscoop gezien en toen viel hij me al tegen. Alleen Hoffman en Roberts zijn de moeite waard de rest werkt gewoon niet.

Erg teleurstellende film. De cast is wel aardig maar de film loopt voor geen meter.

Matig.

Het eerste deel was erg leuk. Het onvermijdelijke vervolg kan dan niet uitblijven en hoewel de cast voor een groot deel gelijk is gebleven is het vooral pijnlijk om te zien hoe weinig creatief de makers zijn geweest. Enkel de bijrollen van Jennifer Aniston, Kevin Spacey en Jamie Foxx zijn nog leuk. De rest is vooral heel erg druk en meer van hetzelfde maar dan minder leuk.

Een beetje hetzelfde euvel als de Hangover films.

Matig

Creatieve horrorfilm uit de jaren vijftig die op een leuke manier verschillende klassieke horrorverhalen combineert. Op Netflix is nu een ingekleurde en relatief korte versie te zien.

De film is misschien niet overal even geweldig maar de eerste paar moorden zijn nog best verrassend en ook inspirerend voor latere horrorfilms. Tegen het einde wordt het allemaal net iets te goedkoop maar nog steeds onderhoudend genoeg.

Ideaal voor kijkers die een film uit de oude doos willen zien en kunnen genieten van de sfeer die zo kenmerkend is voor de jaren 50 en 60.

Boven gemiddeld.

Quaid is een prima acteur die beter materiaal verdiend dan deze rommel. Kort samengevat. Dit was een stompzinnig scenario, nietszeggende acteurs en een hoop nutteloos geweld. De enige die overeind blijft tussen deze onzin is Quaid.

Slecht.

Deel 1 nog niet gezien maar ik had wel genoeg voorkennis om deze film te kijken.

Hostel 2 viel me niet tegen. Althans het eerste deel van de film. Er is een redelijke opbouw en een paar mooie plaatjes. German en Phillips deden het heel aardig en wekten ook sympathie op maar helaas zijn hun personages nogal vlak en onuitgewerkt.

Dit euvel geldt voor de hele film. Spanning is nergens te bekennnen en helaas is al veel te snel duidelijk hoe de vork in de steel zit.

Dan hoop je in ieder geval nog op een grote finale maar die viel zwaar tegen door zwak acteerwerk en nogal absurde scènes.

Het grootste probleem van deze film is dat het nergens interessant wordt. Alles wordt aangestipt maar niets uitgewerkt en dat is toch wel een gemiste kans want op zich was hier veel meer mogelijk geweest.

Wat uiteindelijk overblijft is een film die niet weet wat hij wil en daardoor niet overtuigd. Horror, komedie het is me allemaal om het even maar als Roth deze film serieus heeft bedoeld dan is het een lachertje.

Matig

Hot Bot geeft precies dat wat je ervan mag verwachten. Een vrij sympathieke tienerkomedie met een aantal lachwekkende momenten. Gelukkig beperken de pijnlijke momenten zich tot een minimum en het is het allemaal snel afgelopen.

Tenenkrommend was wel de rol van Danny Masterson die na een aantal Me To incidenten zichzelf hier weer pijnlijk voor aap zet.

Gemiddeld

De eerste kerstfilm van dit seizoen die ik samen met mijn vrouw heb gekeken. Alles wat wenselijk is voor een kerstfilm wordt keurig afgevinkt en je krijgt als kijker zeker zin in kerstmis. De sfeer is warm, knus en gezellig.

Hallmark all over the place zullen we maar zeggen.

De cynicus in mij moet echter wel van het hart dat Lacey Chabert erbij loopt alsof ze liever in een andere film zou zitten. Haar tegenspeler Dustin Milligan nogal onnozel overkomt en nergens chemie heeft met Chabert. De beide politie agenten doen het gelukkig best leuk met een komische noot maar gaan tegen het einde ook vervelen en met de beste wil van de wereld heb ik Chrishell Stausse nergens in de film teruggevonden.

Uiteindelijk is de kerstgedachte van de film toch wel mooi en blijft het een seizoen om naar uit te kijken. Ik geef een hele kleine voldoende omdat ik een fijn gevoel kreeg van de film maar eerlijk is eerlijk er zijn veel betere genrefilms en ik sluit niet dat ik deze film slechter zou beoordelen als ik de laatste tijd meer kerstfilms had gezien.

Gemiddeld Hallmark werkje.

Tammelijk onderhoudend filmpje dat zeker zijn momenten heeft. Dit is de derde film met Isla Fisher die ik in korte tijd zie en ik blijf het zeggen alleen haar aanwezigheid maakt een film al de moeite waard.

Lang geleden heb ik eens een slechte Steven Seagal film gezien, waarin Seagal een wetenschapper of een professor speelde. Hij kreeg een bril op en een boek in zijn handen gedrukt maar je kon aan alles zien dat de man nog nooit in zijn leven een boek open had geslagen.

Ditzelfde gevoel kwam ook sterk naar voren in deze film. Kevin Dillon die een hacker speelt. Niets aan die man straalt uit dat hij weet hoe een computer aan moet laat staan hoe hij die moet bedienen. Daarnaast hebben we nog Mel Gibson die zit te schaken en Shannen Doherty als FBI agent.

Daarnaast had ik naar ongeveer 10 minuten door hoe de film af ging lopen en tot overmaat van ramp bleek dit ook nog te kloppen. Kort samengevat. Een clichématige film die overloopt van miscasts en daardoor onbedoeld grappig is.

Ik heb hem vooral afgekeken omdat ik me telkens afvroeg of het nog erger kon en ook medelijden kreeg met de acteurs.

Dit was ontzettend slecht maar daarom ook wel leuk.

Voor de liefhebbers van pulp. Nu te zien op Netflix.

De drie hoofdrolspelers doen het prima in deze sfeervolle maar ook verschrikkelijk trage film. De plot boeide mij te weinig maar door de sfeer en het goede acteerwerk blijf je toch kijken. Vooral Jennifer Connelly maakte indruk en de muziek was ook passend.

Maar over het geheel genomen kon de film toch te weinig beklijven.

Redelijk

Totaal overbodige film die op alle fronten ondermaats is.

Waardeloos gedrocht.