Meningen

Figuurzagen,

Weet je nog figuurzagen? Wiskunde, maar het regent buiten, die bank zit wel lekker zeg,

wat is je naam? Jij zou de deur toch open doen? Dat vind jij, doe niet zo geheimzinnig,

ik heb vanochtend gestreken, ga toch zitten, de maan schijnt, sfeervol, waar denk je aan?

Zelfbedrog is het immunsystem van de psych, is dat wel zo? Waarom zo'n mal pakkie?

Ach je weet toch hoe filosofische konijnen kunnen zijn, niet zo critisch zijn joh, laat me nou ff genieten, even dwalen in het onbewustzijn. Hé, wat doet een komkommer in komkommertijd?

Gedachten zijn net als wolken, bekijk het van de zonnige kant, de meeste regen valt naast je, lekker tekenen zonder lijn, zonder potlood of pen, de tekening schetst zich vanzelf, en wanneer je alles op een rijtje hebt, komt het domino effect. Je vraagt je af, hebben analfabeten wel plezier aan lettertjes in de soep?

Misschien zegt dit weinig over de film, persoonlijk vind ik van wel, zij die de film nog willen zien, ik kan de film niet makkelijker beschrijven dan ik zojuist gedaan heb, mijn excuses voor het ongemak.

Geestige nachtduivel,

Buitengewoon droogkomische freakshow dat ons stoere hoofdpersonage regelrecht door hell sleept. Met enige zelfspot wordt het avontuur aangegaan en vele wenkbrouwen worden gefronst door zowel hij als ik, want opmerkelijk is het allerminst. Volstrekt doorgeslagen personages, met elk zo hun kijk op dood en verderf, en is het dat niet, dan is het wel een overdreven cynische blik naar de horrortunnel van het lijdend voorwerp. Geeft ook niet, ze kunnen er beiden om lachen.

Een kettingrokende ex-gevangene met beduidend slecht karma is best vermakelijk; beetje trekkerig af en toe, ook een wat overdreven cowboy sfeertje, maar dat lijkt er allemaal bij te horen, past bovendien best goed binnen het contrast van de film. Opvallend en excessief edit-werk, een filtertje, en ook nog een paar kleurtjes, prima toch.

3.5*

Nog inspiratielozer dan staren naar gras.

Aardig.

Aardig tv-filmpje met een prima Pachino, weinig bijzonder, lekker vlot Amerikaans wegkijkertje. En daar heb ik niks aan toe te voegen.

Goed.

Perfect child of Satan.

Fuck. Sick... Ik probeer een recensie te schrijven maar ik word nog steeds achtervolgd. Achtervolgd door die ene scene. Geen kots, maar een spin, een spin weet mij op de kast te krijgen. Gruwel.

Een tweeling, een hotel kamer, huren een stripper, en let the fun begin.

Explicite gore. Confronterende gesprekken. Leuk camerwerk leidt dit gruwel meesterwerk, uniek, de camera lijkt wel vastgebonden te zitten aan een muis, het beestje hopt en hopt door de horror. Verder is het visueel gewoon fantastisch: Flitsende montage van vreemde beelden. Expliciete sex scenes, een octopus, pies. kots, wanhoop.

Beschouw jij jezelf als een gezond persoon, dan zou ik ook deze ff overslaan.

Spin scene spoiler: Een toegetakelde naakte vrouw wordt vastgebonden aan een stoel, vervolgens wordt er een vogelspin in haar liefdesgrot gestopt, waarna deze wordt dichgenaaid. Met mijn spinnenfobie is dit echt een overschreden lijn. Ook ik heb grenzen.

Reqiuem for a dream was tot op de dag van vandaag voor mij onbekend. Vaak in verschillende toplijsten zien opduiken, maar nooit aan deze film toegekomen. Afijn, na wat gekloot met het chaotische, maar vooral buitengwoon originele menu had ik de ´play´ button gevonden. Eenmaal aan boord; de personages worden in een slakken tempo geïntroduceerd en ik voelde mij een beetje beetgenomen door de mensen die lovend over deze film spreken. licht geïrriteerd keek ik verder hoe deze stoptrein naar het volgende station sjokte. Andermans problemen verfilmen,, really nice.
Vervolgens gingen we in sneltreinvaart lekker vaag verder, net als een treinreis in Nederland; Trein is prima, maar het uitzicht is niet heel bijzonder. Dus daar zit ik, retourtje Amsterdam, "da's nog een heel end" dacht ik.

Op hetzelfde moment verongelukt de trein, en mijn tot nu toe rustig ritje is verstoord. godzijdank. Het ongeluk schiet je neusgaten in, komt geen papier aan te pas, het verspreid zich razendsnel en voor het eerst word ik geconfronteerd met problemen die ik een half uur geleden nog met een korreltje zout nam. Ik mag daar dan nu wel spijt van hebben maar de film gaat verder. Alsof ik het onheil heb aangewakkerd. had ik mijn mond maar moeten houden. Alles word uit de kast gehaalt om het drama gehalte omhoog te schroeven. Hier en daar wat heroïne spuiten, een vrouw word geëlektrocuteerd voor aar eigen bestwil, en de definitie van 'crackhoer' is me weer helemaal duidelijk.

We hebben allemaal dromen, de vraag is alleen hoe ver we willen gaan om deze uit te laten komen.

deze film is ver onder de maat,, een totaal niet boeiend verhaal over een gezin in het hedendaagse leven alleen zwaar maar dan ook zwaar overdreven

ze hebben een probleem willen verhuizen maar besluiten het tog niet te doen ik bedoel,, waar haal je die inspiratie nu weeer vandaan ??. daarnaast zitten er weinig boeiende elementen in. waardoor de film ronduit saai word. toen de hevige ruzie begon tussen frank en april werd het wat vermakelijker. maar dat begon ook te vervelen na 15 minuten.

kortom voegt weinig toe aan de film wereld en zal men ook wel weer snel vergeten zijn.

als 2de punt viel het mij inderdaad óók op dat de kinderen in geen velden of wegen te bekennen zijn, word ook verder niks over gezegd dus beetje vaag allemaal.

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Soms zijn je verwachtingen zo ongelofelijk hoog van een film dat je hem maar blijft uitstellen en uitstellen om zo de bijna onvermijdbare telleurstelling te ontlopen. Vanmorgen dan toch de stoute schoenen aangetrokken en de film opgezet en alle verwachtingen werden ruimschoots ingelost. Waar moet ik in hemelsnaam beginnen.

De kleurtjes!! Wauw. Dat is wat ik mis bij zo ongelofelijk veel films... Kleur! Werkelijk over alles is nagedacht: Rode krukjes, kerstlampjes (!!), neon lichten, een paarse stropdas, lippenstift en ga zo nog maar even door, de kleuren spatten werkelijk van het scherm. Vooral de scenes op het bed zijn echt fenomenaal. Doe daarbij hip camerawerk en vlijmscherpe editing en je hebt echt een heel bijzonder project in handen. Zoveel scènes uit deze film zouden in een andere film ronduit saai zijn, maar in de handen van Ninomiya is het van ongelofelijke klasse. Er is zoveel te zien!

Sounddesign ook erg fraai, zo kwam Southern Hospitality van Clint Mansell (Requiem for A Dream) bijvoorbeeld ook voorbij, en als je bij de soundtrack al naar Requiem for A Dream gaat verwijzen dan weet je dat het wel goed zit. Audiovisueel dus echt waanzinnig goed, like 15 uit 10 goed. Ik bedoel zelfs de wapens schieten met gekleurde kogels, hoe vet is dat.

Verder ook een van de mooiste seksscènes, nog net geen Reconstruction niveau, maar het komt wel in de buurt. Echt prachtig geschoten. Ja dit was van begin tot eind echt genieten geblazen dus erg blij dat ik hem dan "eindelijk" toch heb gezien. Climax binnenkort ook maar even aanslingeren dan.

Laatste dingetje: Het einde was me overigens wel iets te mooi/Amerikaans had denk liever gezien dat ze gewoon in de "droomwereld" zou blijven. Wellicht denk ik daar bij herziening anders over, maakt ook weinig uit het zou misschien enkel het verschil zijn tussen top 10 en net niet want minder dan 5 sterren ga ik hier echt niet aan geven.

5*

Rubbertje rubbertje aan de wand ... Lol.

Erg leuk onzinnig maar gestyleerd filmpje dat bij velen het verkeerde keelgat in zal schieten. Normaal zou ik zeggen, stop dan ook niet alles in je mond, maar bij Rubber, is het hoewel in mijn optiek onterecht, enigzinds begrijpenljik.

Rubber begint naar verwachting erg bijzonder, een rubber band komt tot leven. Het schudt geïrriteerd het zand van zich af, en rijdt op zijn dooie gemakkie een flesje aan gort, de zandpaden af.

Op zijn pad komt hij van alles tegen; een bierflesje, een konijn, een kraai, een montesorihuftertje in een blauw pakkie, een lekker jong schoonmaaksterje, en een manke stoel met gezond verstand.

Pissig als hij is, of misschien wel nieuwsgierig, of hek, misschien wel zonder geen enkele fucking reden. Discrimineren doet het niet, of het nu een onschuldige goedgesnavelde kraai is of een lekker wijf met 'ass', het moet kapot, en zonder pardon, kapot gaat het.

Maar, niet zonder poes of pas. Deze bijdehante autoband is slechts een deeltje van het Rubber.

Het Rubber, dat in tjokjeloop tempo voort krabbelt, beschikt niet alleen over een hele hoop verwachte ubderdroge humor, maar beschikt tevens over een ander, onverwacht maar hilarisch stukje film: Pottenkijkers. Pottenkijkers inderdaad, wat mot die band nou joh, een stelletje bijelkaargeraapte 'oh oh gerzoërs' met verrekijkers dienen net als ik, als toeschouwer. Alleen moet ik m'n klep houden, en komen zij aan het woord, dat scheelt mensen van moviemeter, want zij zijn grappig, en ik niet.

Maar tevens geeft dit deze Rubber een aangenaam stukje dynamiek, dat zelfs met een biertje of twee, nog gewoon te volgen is. Either way, de lol kan niet op. Nu portretteer ik deze film misschien iets te veel als Lol en plat vermaak, maar Rubber is wel degelijk meer dan dat, sure, het leunt veel op het humor aspect, maar o.a de CGI en het sounddesign in combinatie met het ietwat trage tempo is zeer geslaagd.

Al met Rubber een dikke pluim voor Dupieux, 4 sterren en wie weet daar voorbij.

In tegenstelling tot velen ben ik niet echt onder de indruk van deze actie/comedy.

Ik vond de humor af en toe wat ver te zoeken, en wel degelijk te simpel. Er is zeker actie in deze film. maar het is wel een beetje superhelden actie, met een sentimenteel tintje.

Het verhaal is te simpel om mij in te leven in het avontuur van 'The Rock & Co'

Kortom een leuk filmpje voor een zaterdag avond maar zeker geen vakwerk.