Meningen

Bezopen vliegenmepper,

Een roadtrip naar Vegas is het voorgerecht van de avond, Depp zo stoned als de knetter achter het stuur, bij deze gedachte kreeg ik het al benauwd, billenknijpen werd het, althans, dat dacht ik eenerzijds. Maar wat blijkt, een met LSD volgepompte Depp is zo saai nog niet. Ik zie hem nog zitten, met z´n vliegenmepper, Yup, mijn ijs was gebroken. Daar zit ik dan met mijn koffie, in het saaie, regenachtige Aberdeen, lijkt me wel wat zo´n trip, toch houd ik het vandaag bij mijn dagelijkse sigaar.

Ik ben zelf wel eens stones geweest hoor, prachtig was het, er leek wel een week voorbij te gaan, maar het waren slechts enkele uren, daarna was de lol dr ook van af. Deze film heeft ongeveer dezelfde houdbaarheidsdatum, een krap uurtje toch, hierna raakt de film verwikkelt in dialogen en een reis van het kasje naar de muur. Tja, ik ben stoned, jij bent stoned, allemaal zijn we stoned stoned. Ik had hier dus helemaal geen zin in, nee, echt niet. Ja maar... Dat hoort bij het verhaal!.. Ja huhu, en jij vraagt je af waarom ik 'verhaal' schuin gedrukt heb geschreven zeker? Een hilarische eerste 45 minuten, maar serieus, deze film slaat geen vleermuis raak.

Overheerlijke slow burn,

Uniek filmpje dat het grote publiek wel nooit zal bereiken. Om te beginnen is de film Welsh, nu is er natuurlijk gewoon ondertiteling maar de hoeveelheid medeklinkers in de namen is even wennen. Daarnaast is de film een van de langzaamste slow burns die je kan vinden, want het duurt echt even voordat het licht hier op groen gaat.

Dat gezegd hebbende is het eerste stuk absoluut geen lange zit of saai, want los van dat de film audiovisueel zeer netjes is (vooral de soundscapes zijn fraai), krijgen we ook eens in de zoveel tijd wat angstaanjagende broodkruimels gevoerd van waar deze spreekwoordelijke reis naar toe gaat.

Verder weet Jones ook een lekker mysterieus/luguber sfeertje te scheppen wat deze slow burn absoluut een treetje hoger zet. Heerlijk acteerwerk ook van Annes Elwy, ze geeft een mooi enigmatische slinger aan haar karakter waardoor je continue het gevoel hebt dat er iets gaat gebeuren. En boy, er gebeurd wat.

Zeer smakelijk.

4*

Net in schotland bekeken. In 2D dan wel omdat ik niet veel zin had om 30 min te lopen voor een andere bioscoop.

hoedanook, het begint weer als vanouds, alhoewel je het niet met het eerste deel moet vergelijken aangezien de spanning nergens echt te vinden is. Maar daar heb ik mij zeker niet aan geërgerd, In tegendeel. De dood is weer eens ongenadelijk en heeft de gruwlijkste scenarios bedacht om het tal aan hun einde te brengen.

Opzich leuk allemaal, maar tegen het einde van de film was ik er wel een beetje zat van, het einde opzich anders dan verwacht maar niet heel geweldig. Kortom: Een leuke toevoeging aan de Final destination triologie maar niet echt een toevoeging aan de rest van de film wereld.

Edit: "Rest in pieces" zoals er zo mooi op de posters staat, is wel een leuke slagzin maar het slaat verder niet echt op de film. had liever "An unknown Destiny" "Doomed to die" Of iets dergelijks, maargoed.

Iets te saai.

De eerste 20 minuten zijn best vermakelijk, maar daarna valt de film wat in herhaling. Ik ben misschien dan wel iets te oud om bij de juiste doelgroep te horen, maar visueel was het ook best matig. Weinig detail in de shots, op een paar stijve tepels na, die overigens hoe maf ook, erg goed geplaatst zijn. Muziek is ook iets te avontuurlijk, vroeger vast schitterend maar nu bij vlagen vervelend.

Voorlopig even genoeg Bakshi, Wizards blijft een meesterwerk, maar verder is het gewoon entertainment only, maar ook entertainment dat af en toe inkakt, hobbelt, glijdt en springt. Toch een boeiend regisseur, die ik waarschijnlijk iets te laat ondekt heb.

Bovengemiddeld.

Erg leuke maar vooral frisse feel-good movie van de heer Reiner. Het uitgangspunt mag dan wel een versleten cliche zijn, maar de weg er naar toe is bijzonder aangenaam.

Een standaard introtje, maar de chemie voor zover je daarover kan spreken, tussen Lily Morgan en Ryan Ketzner is bijzonder goed, maar met name Morgan is erg vrolijk en spontaan.

Verder wordt er een geasvalteerd pad bewandeld van ups en downs, maar altijd combineerd met frisse wind, zo is bijvoorbeeld de editting erg goed, wardoor het tempo vlot blijft, en bovendien houdt het de boel lekker luchtig.

Al met al een erg vrolijk speels filmpje met een blije soundtrack, weinig vernieuwend, maar mede door de regie van Reiner, bovengemiddeld.

Nolan's debuut blijkt zijn beste film.

Allereerst is Nolan een vrij overschat regisseur, z'n blockbusters zijn leuk, maar om daar nou de hele top 250 mee te vullen, lijkt me wat te hoog gegrepen voor de Londenaar. Nou ben ik hier niet om Nolan af te zijken, maar erg hoge verwachtingen had ik niet.

Maar hoe minder geld, hoe creatiever de man. Het is low bud en het ziet er low bud uit. Not to worry, dit bedoel ik alleen maar in de goede zin van het woord, al twijfel ik soms wel of er een slechte bedoeling in het woord zit. Low budget films maken het vaak waar, en deze Following dus ook.

Following, die titel is niet bijster origineel. Aangezien de kijker een man volgt die mensen volgt. Gewoon willekeurige mensen op straat. Echter raakt hij verwikkelt in een spinnenweb van opwinding en bedrog. Following is tevens een film die erg leunt op de lekkere soundtrack, maar ook op zijn korte speelduur en overtuigend acteerwerk. Okee, de film leunt helemaal nergens op, het staat als een huis. Met afstand dan ook Nolan's beste film.

4 ruime sterren.

Mixed feelings.

The Fountain is een eruptie van visuele pracht, het stormt door de vlammen van de zon en drinkt sap van het eeuwige leven. Ironisch genoeg is dat juist het geen wat deze film er van weerhoudt echt te schitteren; de diepgang, het oninteressante dialoog over Spanje, het eeuwige leven dat doorboord wordt met een religieuze dolk.

Zoals gezegd krijgen we veel mooie shots van de zon/hemel en sterrenstelsels daaromheen. Soms op de kop en sfeervol belicht, maar altijd aantrekkelijk is haar vacht. Jammer dat het vlees wat taai is, het vlees dat grotendeels gesponnen wordt door diepgaand dialoog. Maar ook het vlees van het door Izzy omgesmolten boek 'The Fountain', daar is helaas voor een wat middeleeuwse setting gekozen, ietwat jammer, puur omdat het me gewoon niet aanspreekt.

Een luchtbel in het verdriet van de zon, begeleid door klassiek gedreun zet een mysterieuze toon, een mysterieuze toon die wordt bespeelt door Hugh Jackman en Rachel Weisz, een koppel dat goed acteert, maar ook een koppel zonder chemie, nergens het gevoel dat de twee als wortels verbonden waren. Niet getreurd, het doet verder weinig af aan het geheel.

Wel opvallend is de hoeveel natte oogjes, hierdoor moest doorslikken wat ik niet lekker vind, tja, na 96 minuten was mijn bord leeg, maar echt heerlijk gegeten heb ik niet. Hoe dan ook, Aronofsky's The Fountain krijgt dankzij haar visuele pracht het voordeel van de twijfel.