• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.914 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.894 acteurs
  • 198.969 gebruikers
  • 9.370.282 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Onderhond als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Rush Hour (1998)

Matig.

Sowieso vind ik Ratner geen al te bekwaam regisseur, maar Chan heeft ondertussen genoeg credit verdiend. Al behoort z'n Amerikaanse werk eigenlijk zelden tot het betere wat hij laten zien heeft. Ook deze film heeft daar wat onder te lijden.

Chan's stunts zijn erg bekend. Paar keer springen, wat draaien en je hebt het meest spectaculaire al gezien, behalve z'n val in het gordijn dan, dat zag er nog best leuk uit. Verder draait deze film vooral rond de humor en het samenspel met Tucker. DIe laatste is op het randje, maar in combinatie met Chan levert het links en rechts wel een leuke scene op.

Verder een wat flauwig buddy cop vehikel. Het is allemaal wat vlakjes, weinig scenes die erg uitspringen en vooral veel clichés die één voor één plichtsbewust de revue passeren. Deel 2 komt er binnenkort wel aan, écht vervelend vond ik het ook weer niet, maar met Chan kan je zoveel meer doen.

2.0*

Rush Hour 2 (2001)

Gewoon vervolg.

Niet veel beter, niet veel slechter. Eigenlijk vooral een herhaling van het eerste deel. Vaak geldt dat zoiets tijdens de eigenlijke release van een film als minpunt wordt gezien, maar een paar jaar later (zeker wanneer de hele reeks van films gesettled is) kraait amper er iemand nog naar.

Zo ook met deze. Inderdaad neemt dit tweede deel aardig wat over van de eerste film, maar die liep nu ook niet meteen over qua originaliteit. Een iets betere cast misschien, met Zhang als degelijke bad guy, al is ze toch ook tot meer in staat.

Gevechten blijven een beetje pover. Chan kan véél beter en Tucker is duidelijk geen vechtmachine. De humor tussen de twee valt mee, maar echt grappig wil het niet worden. Verder een weinig aan de hand filmpje dat gelukkig niet al te lang aansleept, waardoor de vaart er wel inblijft en het ook nergens gaat vervelen.

2.0*

Rush Hour 3 (2007)

Niet mijn film dit.

Bij de opening vroeg ik me af waar het budget was. Veel goedkoper (vooral het logo/de titel zelf komen er erg karig vanaf) hadden ze het niet kunnen maken.

Veel humor waar ik helemaal niks mee kan, de actiescenes worden echt belabberd in beeld gebracht (Ratner heeft duidelijk geen idee hoe hij een vlotte martial arts scene moet schieten), Chan zelf wordt toch een beetje oud waardoor zijn sterk stuntwerk het ook wat af laat weten. Tucker is eigenlijk de hele film lang vooral irritant.

Kon nog wel lachen om die reus.

Verder echt niks voor mij. 1*

Rushmore (1998)

Aardig filmpje.

Heerlijk om weer gewoon een filmpje van 90 minuiten te kijken na een saaie dobber van 6 uur.

Net zoals andere comedies van Anderson is het het ondergekoelde, gezapige sfeertje dat het leuk maakt. De combinatie van weirde situaties en personages met de droogklootuistralnig werkt goed.

Ook steeds visueel verzorgd. Camerawerk wat te braaf om mij echt over te halen, maar leuk kleurgebruik en aparte settings. Soundtrack is passend, hoewel ik het vaak niet echt mooi vind.

't Is een beetje jammer dat de humor niet helemaal uit de verf komt. Het is 90 minuten met een lichte glimlach filmpje kijken, maar echt lachen zat er jammer genoeg niet in. Daarvoor mist het toch allemaal wat scherpte vind ik. Blijft het iets te braaf.

Natuurlijk is dat ook gewoon onderdeel van het sfeertje, apprecieer het wel, maar het is niet iets waar ik plat voor ga. Toch een zeer verdienstelijke 3*. Einde begon wat melig te worden, jammer genoeg.

Russkiy Kovcheg (2002)

Alternatieve titel: Russian Ark

Een boeiend concept, dat is het zeker.

Maar de enige bewondering die overblijft na het kijken van deze film is er eentje die doet denken aan de bewondering voor een kathedraal nagemaakt op schaal met lucifers. Je weet dat er veel werk inzit, maar eigenlijk is het gewoon rommel.

Want technisch is het zeker knap, mooie plaatjes levert het niet op. Met uitzondering van de eindscene en de loopscene. De rest lijkt vaak nergens op. Vooral de foute belichting en het oersaaie camerastandpunt. Veel wordt er allemaal niet mee gedaan.

Wat mij nog het meeste stoort is wat men noemt "kunst" in deze film. Opgeblazen hete lucht, namedropping, saai en belegen. Wagner, Van Dyck, Rubens ... kon Sokurov niks beter verzinnen ?

Alles in deze film is belegen. Welkom in de 21e eeuw Sokurov. Veel plezier in je denkbeeldige kunstwereld.

1* voor de loopscene middenin en de eindscene bij de rivier.

Ryû ga Gotoku: Gekijô-Ban (2007)

Alternatieve titel: Like a Dragon

Herziening is bevallen.

Het is dan ook niet zo'n lastige Miike, dit. Hij houdt zich relatief netjes aan de Yakuza setting, voegt wat van z'n typische dingetjes toe en zorgt er voor dat de technische afwerking wat beter is dan z'n oudere films. Dat alles maakt dit tot een brave, nette Miike release die liefhebbers makkelijk kunnen smaken.

Ook meteen een goeie film om kennis te maken met de man denk ik. Wel wat vreemde en grappige dingetjes, maar niet de complete weirdness die z'n betere films brengen, dus ook meteen veel minder vervreemdend. Het is dan ook gek dat deze film niet wat bekender geworden is.

Anderzijds kwam hij op een moment dat de international interesse in Miike aan het afnemen was én is hij misschien ook wat te mild voor de core liefhebbers om écht wild over te worden. Maar dat maakt verder niet uit, entertainment op niveau, niks meer, niks minder. Ook de tweede keer enorm van genoten.

4.0* en een uitgebreide review

Ryu San (2017)

Alternatieve titel: Mr. Long

Sabu.

Iemand die zich absoluut niet meer hoeft te bewijzen, maakt ook zelden een slechte film. Mr. Long is niet z'n meest originele of experimentele werkje, maar 't is toch weer net wat anders dan wat hij eerder al gemaakt heeft, zonder daarbij de eigenheid te verliezen die hem zo typeert.

Dat betekent een aantal genres in de mix, waarvan het drama overheerst. Toch vallen de comedy (ie luchtigheid) en misdaadelementen niet zomaar uit te wissen, het is dan ook geen neerslachtige film geworden hoewel er naar het einde toe toch wel enkele bittere scenes inzitten.

Visueel erg netjes, gebruik van de soundtrack is ook geweldig en Chen Chang is uitmuntend, maar da's ook niet de eerste keer. Een verrassende film is het niet, wel weer gewoon een erg sterke Tanaka. Jammer dat zijn films zo lastig Japan uitkomen.

4.0* en een uitgebreide review

Ryû to Sobakasu no Hime (2021)

Alternatieve titel: Belle

Hosoda verrast (toch wel een beetje).

Normaal ben ik niet zo'n fan van z'n fantasierijkere films, maar Belle is zo groots opgezet dat het mijn klassieke kritiek volledig overstemt. Het is een film die stampvol themas en invloeden zit, maar uiteindelijk toch een typisch en herkenbaar Hosoda project geworden is.

Hosoda is ondertussen iemand met naam en faam, dat extra budget wat dat met zich meebrengt werd erg goed gespendeerd hier. Visueel indrukwekkend, maar ook de soundtrack weet indruk te maken. Althans, als je de Japanse versie te pakken krijgt, de Amerikaanse dub heeft ook de muziek onder handen genomen, met een desastreus resultaat.

Het zou me niet verbazen als met dit later als Hosoda's magnum opus zal zien. Het is geen perfecte film en het lijkt me ook dat het geen onbesproken publiekslieveling wordt, maar het is een film die extreem ambitieus is en niet kreunt onder die ambitie. Eentje om gezien te hebben, zeker wanneer de optie er is om hem in de bioscoop te zien.

4.5* en een uitgebreide review

Ryûzô to 7 Nin no Kobun Tachi (2015)

Alternatieve titel: Ryuzo and His Seven Henchmen

Hmmm.

Een nogal doordeweekse, wat saaie film voor Kitano's doen. Hij brengt met Ryuzo twee werelden samen, maar het voelt een beetje levensloos aan. Alsof Kitano, net zoals z'n hoofdpersonages, ook aan z'n laatste stuiptrekkingen toe is.

Kitano laat het Yakuza gebeuren niet los, maar beseft dat het wat passé is geworden, vandaar dat hij een aantal oudjes samenbrengt die vanuit het niets weer een Yakuza familie opstarten. Daar vloeit dan de nodige comedy uit. Verwacht dus geen blitse en/of harde actie, maar ook geen absurde comedy (een paar scenes uitgezonderd). Ryuzo is eigenlijk een heel gewone comedy geworden.

Kitano heeft een klein rolletje, verder zijn er maar weinig van z'n regulars te bekennen. Osugi en Terajima worden wel degelijk gemist. Tatsuya Fuji doet het wel goed als hoofdrolspeler, maar z'n gang vond ik toch iets minder. Daar lopen wel betere oudere acteurs voor rond in Japan.

Echt vervelend is de film niet, best ook een paar keer gelachen (dat gevecht met die dooie bij), maar mijn verwachtingen van een nieuwe Kitano liggen toch véél hoger dan dit. Het is allemaal erg gewoontjes, met weinig van Kitano's signatuur te bekennen. Hopelijk geen voorbode voor het vervolg van het einde van z'n carriere, want dan mag hij wat mij betreft stilaan beginnen afronden.

3.0*