Ryûzô to 7 Nin no Kobun Tachi (2015)

Ha, nieuwe Kitano

Gemiddelde op imdb belooft niet veel goeds.

Hmmm.

Een nogal doordeweekse, wat saaie film voor Kitano's doen. Hij brengt met Ryuzo twee werelden samen, maar het voelt een beetje levensloos aan. Alsof Kitano, net zoals z'n hoofdpersonages, ook aan z'n laatste stuiptrekkingen toe is.

Kitano laat het Yakuza gebeuren niet los, maar beseft dat het wat passé is geworden, vandaar dat hij een aantal oudjes samenbrengt die vanuit het niets weer een Yakuza familie opstarten. Daar vloeit dan de nodige comedy uit. Verwacht dus geen blitse en/of harde actie, maar ook geen absurde comedy (een paar scenes uitgezonderd). Ryuzo is eigenlijk een heel gewone comedy geworden.

Kitano heeft een klein rolletje, verder zijn er maar weinig van z'n regulars te bekennen. Osugi en Terajima worden wel degelijk gemist. Tatsuya Fuji doet het wel goed als hoofdrolspeler, maar z'n gang vond ik toch iets minder. Daar lopen wel betere oudere acteurs voor rond in Japan.

Echt vervelend is de film niet, best ook een paar keer gelachen (dat gevecht met die dooie bij), maar mijn verwachtingen van een nieuwe Kitano liggen toch véél hoger dan dit. Het is allemaal erg gewoontjes, met weinig van Kitano's signatuur te bekennen. Hopelijk geen voorbode voor het vervolg van het einde van z'n carriere, want dan mag hij wat mij betreft stilaan beginnen afronden.

3.0*

Ik heb maar weinig toe te voegen aan de mening van Onderhond hierboven.

Toch een poging het een en ander zelf te verwoorden. Kitano heeft meerdere films op z'n naam staan die uniek zijn door het poëtische gehalte, aparte scenario's, grof geweld, en soms een combinatie van dit alles. Dan voelt deze film ineens erg normaal aan. Een terugblik op de Yakuza wereld, met wat humor die vermakelijk is, maar niet meer dan een glimlach doet opwekken. Na de Outrage-films voelt Kitano ineens ontzettend mild en lijkt ook z'n eigenzinnigheid kwijt zoals bij z'n films over schilderen en filmdirectie. Toegegeven, daar was ik ook niet erg over te spreken, maar eigenzinnig waren die films wel.

Zeker niet vervelend, maar meer ook niet. 2,5*.