Meningen

De belangrijkste 2 elementen (naar mijn mening), noodzakelijk voor een topfilm, zijn in deze film aanwezig: een sterk verhaal en een schitterende cast.

Qua verhaal zit het helemaal goed in L.A. Confidential. Het komt goed op gang en bovendien is er een zeer sterke opbouw. Verder is het gewoon een zeer interessant verhaal, zodat de film geen minuut gaat vervelen.

En dan ja… de cast. Eigenlijk moet ik daar niet te veel woorden aan vuil maken: de namen zeggen genoeg! Als je kleppers als Spacey, Crowe, Pearce, Cromwell, …in 1 film dropt, kan dat gewoon niet mislopen wat betreft de vertolkingen.

Leuke film!

Sterke film van Hitchcock...

De film is goed opgebouwd: het begint allemaal rustig in dat hotelletje in Italië, waarna de film goed op dreef komt eens ze in de trein belanden. De film heeft een mysterieus kantje, waardoor je als kijker wel benieuwd bent naar de afloop van de film (wat toch altijd positief voor een film is). Daarnaast heeft de film nog een komisch kantje, wat het eens zo aangenaam maakt om te kijken.

Geen hoogstaande film qua special effects (de krokodillen zien er echt verschrikkelijk uit) en acteerprestaties, maar daarom niet minder vermakelijk. Ik heb er niet te lang bij stilgestaan dat de krokodillen er echt niet uitzagen: ik heb er gewoon van genoten dat ze duidelijk met een lege maag te kampen hadden. De amusementswaarde lag dus nog wel vrij hoog, vandaar dat ik nog redelijk gul kan zijn bij het uitdelen van een stem.

Tja, wat moet je met een film als deze?

Dat de krokodillen er echt niet uitzien, daar zal iedereen het wel mee eens zijn. Dat er ook niet echt sterk geacteerd wordt, is een understatement.

Maar toch... Op zich vond ik de film nog redelijk meevallen. Het verhaal komt goed op gang en de krokodillen hadden duidelijk veel honger! Bijgevolg vond ik de amusementswaarde dan ook nog redelijk hoog liggen, zodat ik toch nog mild kan zijn bij het uitdelen van een score.

Het verhaal in deze film is eigenlijk zo simpel, dat het goed gevonden is. Ik had wel niet echt het gevoel dat het allemaal goed werd uitgewerkt: de film bleef met andere woorden wat onder zijn potentieel. Dan wel weer goed waren de prestaties van de cast, waarbij het Samuel L. Jackson was die er toch wel met kop en schouders bovenuit stak. Hij zette zijn personage op een erg geloofwaardige manier neer, wat de film meteen een heel stuk beter maakt.

Wat was dit een vreemde film!!

In ieder geval had de film een extreem absurd verhaal, wat het uiteraard wel origineel maakte. De personages komen in verschillende vreemde situaties terecht, die soms geslaagd zijn, maar af en toe gewoon dom en saai zijn.

Will Ferrell doet het best aardig. Hij lijkt me de perfecte man om een dergelijke rol te spelen (lees: om een halve gare te spelen). Hij speelt dan ook het leukste personage en is daarom de man die hoofdzakelijk voor de humor moest zorgen. En toegegeven: er zaten wel enkele leuke dingen in, maar toch te weinig om er een geslaagde komedie van te maken.

Verder heb ik me ook enorm geërgerd aan dat aap-achtig ding: jammer dat dit de hele film moest meedoen...

Al bij al een matige komedie/avonturenfilm.

Nogal een flauwe film, deze The Last House on the Left. Het grootste probleem van deze film is dat er totaal geen spanning in de film zit (en dat terwijl het verhaal en de locaties toch perfect zijn om dat te creëren). Ook vind ik de acteerprestaties nogal aan de zwakke klant, en bovendien komen sommige personages echt irritant over (zoals bijvoorbeeld Junior Stillo). Dan wel weer goed aan de film is het verhaal, dat toch wel aardig gevonden is.

Al bij al een matige horrorthriller dus, waarvan ik de remake een heel stuk beter vind.

Mooi drama, dat het in de eerste plaats moet hebben van de schitterende vertolkingen. Je hebt natuurlijk James McAvoy die het goed doet als dokter Garrigan, maar de echte ster is natuurlijk Forest Whitaker. Hij speelt zijn rol als dictator akelig goed en zijn oscar voor deze prestatie is dan ook oververdiend. Verder is er natuurlijk een zeer boeiend verhaal, met een goede opbouw en enkele zeer sterke scènes.

Een matige western, al wordt hij hier wel héél laag beoordeeld.
Het verhaal was nogal standaard, maar daar stoorde ik mij niet echt aan. Ook het feit dat het allemaal nogal voorspelbaar is, maakte niet echt veel uit.

Waar ik me wel aan stoorde, waren enkele dingen die echt te simpel waren voor woorden. Zo denk ik aan de ontsnapping van Zanti... Hij was geboeid en al, maar gewoon even die laars uit trekken en het is in de sacoche . Dan ontsnapt hij, maar is hij zo dom om tege een boom aan te knallen! Zo'n dingen zijn natuurlijk niet echt bevorderlijk voor de punten die ik geef aan een film.

Op de prestatie van John Wayne kan ik echter niet veel aanmerken: hij acteert, zoals ik het gewoon ben, met veel overtuiging. Ook een pluspunt in de film zijn de vele achtervolgingen. Spectaculair zien ze er niet uit, maar als je weet dat de film uit 1934 komt, vind ik het toch niet slecht gefilmd.

samengevat: een niet echt memorabele western met een John Wayne die het niet slecht doet.

Goede western, met een simpel maar leuk verhaal. De film heeft een aardig tempo, dankzij de talrijke actiescènes die er zeker niet slecht uitzien voor de jaren 30. John Wayne speelt de rol die ik stilaan van hem gewoon ben, namelijk de man die de problemen moet oplossen en die daar uiteraard in slaagt.

Wat me enorm stoorde in de film, waren de liedjes die John Wayne "zong". Ze duurden veel te lang en hadden niet echt een meerwaarde voor de film.

Mijn verwachtingen waren redelijk hoog - vooral omdat het verhaal me enorm aansprak - maar ze zijn niet echt ingelost.

De film is gewoonweg te lang naar mijn zin. Bij wijze van spreke krijg je de helft van de tijd gewoon beelden van de woestijn. Dit zijn natuurlijk fraaie beelden, maar er moet ook niet mee overdreven worden. Verder had ik toch ook meer verwacht van de actiescènes. Niet dat ik mij verwachtte aan spectaculaire veldslagen in de stijl van LOTR, maar toch had ik iets of wat spektakel verwacht. Zo denk ik in de eerste plaats aan de verovering van de stad die door de Turken was bezet (de naam ontgaat me nu even). Om meer duidelijkheid te scheppen: ik heb het over de stad die onmogelijk in te nemen was via de zee vanwege de grote kanonnen die aan land stonden. Bij aanvang van deze scène begon ik al te watertanden, maar uiteindelijk bleek het niet veel soeps te zijn qua actiebeelden... Erg jammer dus! Daarnaast werd ik ook niet echt wild van de vertolking van Peter O'Toole: om 1 of andere reden vond ik hem niet echt overtuigend overkomen. Ik weet niet echt aan wat het lag, hij leek me in ieder geval een speciale stijl van acteren te hebben.

Pas op, ondanks deze wat negatievere punten heb ik me toch nog kunnen vermaken hoor. In de eerste plaats is er natuurlijk het goede verhaal dat - zoals ik in het begin al zei - me aansprak. Ik ben namelijk in alles geïnteresseerd wat met de wereldoorlogen te maken heeft; en deze film behandelt dan nog eens een onderwerp waar eigenlijk veel minder over geweten is door het grote publiek. Verder zijn er natuurlijk die mooie natuurbeelden, ondanks dat dat te veel aan bod komt. Ten slotte zien ook andere scènes er keurig uit; en paste de muziek perfect bij de sfeer van de film.

Al bij al een geslaagde film dus, maar er viel meer mee te doen.

Een film die me een (heel klein) beetje deed denken aan Shutter Island, al is deze laatste wel een pak beter.

Je vraagt je bij deze film af waar de film nu eigenlijk naartoe gaat, het verhaal heeft dus wel een mysterieus sfeertje rond zich hangen. Het verhaal is dus wel goed gevonden en is boeiend om volgen. Ook de plotwendingen zijn de moeite waard, al zag je sommige dingen al wel op voorhand aankomen.

Paul Walker doet het goed in deze film, de rest van de cast viel me niet echt uitgesproken positief/negatief op.

Sterke film...

De film kent een stevig eerste half uur, met een leuke scène waarin Léon zijn kunstjes al meteen laat zien, gevolgd door de scène waarin het gezin van Mathilda wordt omgebracht. Hierdoor werd de toon meteen gezet, en wist je gewoon al dat het een goede film ging worden.

Daarna volgt de opleiding door Léon, wat op een boeiende manier werd gebracht, tevens met dank aan het personage Léon dat een komisch kantje heeft. Ten slotte was er het hevige laatste deel van de film, dat een mooie actiescène bevatte.

Het verhaal en het verloop van de film waren dus al in orde, maar de cast draagde ertoe bij dat de film nog een stuk beter werd. Jean Reno acteert sterk, maar Natalie portman vond ik werkelijk schitterend spelen (zeker als je rekening houdt met de leeftijd die ze toen had).

Dit viel beter mee dan oorspronkelijk gedacht!

Een komedie heeft in mijn ogen maar 1 taak te vervullen: de mensen aan het lachen brengen. Ik zeg nu niet dat je tijdens het bekijken van Let's Go to Prison op de grond ligt te spartelen van het lachen, maar er zaten toch best grappige stukjes in. Natuurlijk zijn ook de acteerprestaties van belang; waar ik in deze film zeker niet over te klagen heb. Eigenlijk scoort deze komedie over de ganse lijn goed, alleen is het jammer dat het slot plots een heel niveau lager lag dan de rest van de film.

Een komedie die gewoont perfect aanleunt bij wat Jim Carrey het beste kan: gekke bekken trekken. Het verhaal zorgde ervoor dat Carrey het ene vreemde gezicht na het andere kon trekken, wat ik best wel grappig vond.

Het verhaal stelt eigenlijk niet veel voor, maar dat is niet altijd nadelig voor een komedie. Het was een luchtig verhaaltje dat je gewoon op je moest laten afkomen, zonder al te veel na te denken. Het einde van de film zag je van mijlenver aankomen, maar ook dit is niet echt een negatief punt van de film (aangezien de meerderheid van de komedies wel redelijk/zeer voorspelbaar zijn).

Prima film dus, gewoon leuk om eens gezien te hebben.

Zeer zwakke film.

Het verhaal is nochtans zeker niet slecht voor een avonturenfilm Meer nog: het is zelfs niet eens slecht uitgewerkt.

Het liep in de eerste plaats mis bij dingen die echt totaal onrealistisch waren. Dan heb ik het wel niet over dingen als het zwaard Excalibur dat gewoon wat ligt rond te vliegen in de bib (dat is nu eenmaal eigen aan een avonturenfilm), maar eerder over dingen zoals Flynn Carsen die zo maar even 5 meter ver kan springen, het feit dat ze gered worden van nijlpaarden door ze chocolade te geven,..

Verder waren er de verschrikkelijke special effects, waarbij ik in de eerste plaats moet denken aan de verschillende ontploffingen die er werkelijk niet uitzagen. Ook de acteerprestaties zijn niet van een hoog niveau, al doet Noah While het nog wel goed (en hij is natuurlijk wel de belangrijkste acteur in de film).

Matige komedie, met een verhaal dat best nog te pruimen is. Zoals wel vaker het geval is bij een komedie als deze, zie je het einde al na 5 minuten aankomen. Verder wordt de film nergens echt grappig, al zijn er wel enkele amusante scènes. Ten slotte zijn ook de acteerprestaties niet meteen memorabel, al vielen ze al bij al nog best mee. Samenvattend is deze film een leuke wegkijker, maar in zijn genre zijn er toch veel films die ik beter vind.

Ik was natuurlijk erg benieuwd naar deze film, toen ik zag wat voor een gemiddelde hij op deze site haalde. Jammer genoeg viel het toch wat tegen. Het verhaal vond ik maar matig en sommige scènes waren wat mij betreft compleet overbodig. De sfeer daarentegen zit op bepaalde momenten wel goed, mede dankzij de keuze van de filmmakers om het zich grotendeels te laten afspelen in het kille Rusland (of in welk land het ook was). Ook wel positief aan de film, is de acteerprestatie van de hoofdrolspeelster. Oksana Akinshina doet het zeer goed in de film, zeker als je er mee rekening houdt dat het toch een niet al te makkelijke rol is.

Tegenvaller, in de zin van dat ik er meer van verwacht had.

Het idee van de film sprak me op voorhand enorm aan: eindelijk nog eens een origineel verhaal, dacht ik. Qua originaliteit zat het dan ook niet slecht in de film, maar naar mijn gevoel werd er niet genoeg gedaan met het concept. Het had allemaal wat beter uitgewerkt kunnen worden, zodat de film in zijn geheel wat boeiender zou zijn. Nu vond ik dat sommige stukken wat langdradig waren en dat de film zich een beetje naar zijn einde voortsleepte. Ook de eindscène, wat op zich wel een leuke actiescène was, vond ik wat tegenvallen.

Pluspunt van de film is natuurlijk de cast. Bradley Cooper heb ik nog niet zo gek veel aan het werk gezien, maar hij heeft me toch al weten te overtuigen van zijn capaciteiten als acteur. Hij zit goed in zijn rol en acteert dan ook erg overtuigend. Robert De Niro is natuurlijk een topacteur, maar in deze film komt dat niet echt uit de verf. Hij acteert zeker niet slecht, maar zijn bijdrage in deze film vond ik toch wat aan de magere kant. Ook de rest van de cast doet het zeer aardig.

Al bij al een leuke film dus, maar zeker geen topper.

Fantastische film, met de juiste mix tussen drama en humor. Het humorgehalte heeft de film vooral te danken aan de verschillende personages, waarbij de opa, Richard en Frank echt amusant zijn. Het is vooral de interactie tussen deze personages die echt soms grappig is. Je hebt dan wel al leuke personages, zonder de geschikte cast zou het toch ook maar niets zijn. In Little Miss Sunshine heb je echter niet te klagen: iedereen doet zijn job en dit met veel enthousiasme (zo lijkt het althans). Ten slotte kan je nog zeggen dat het verhaal nogal aan de magere kant is, maar daar heb ik mij echt totaal niet aan gestoord. Meer zelfs, ik vond het echt passen bij de sfeer van de film.

Een komedie die nogal flauw begint, maar de toon is wel meteen al gezet na de openingsscène. Nadien wordt het wel alleen maar beter, wat uiteraard positief is. De film wisselt enorm flauwe grappen af met enkele schitterende dingen, zodat ik uiteindelijk wel van een geslaagde komedie kan spreken. De film ligt helemaal in de stijl van de Hot Shots films (waarnaar ook in deze film wordt verwezen), zodat je je aan de meest bizarre humor kan verwachten. Sommige zullen deze film echt niets vinden, maar ik wist hem dus best te smaken.

Mooi regiedebuut van Guy Ritchie!

Wat ik meestal het beste aan de films van Ritchie vind, is het leuke verhaal dat altijd goed in elkaar zit. Dat was duidelijk ook het geval in deze film. Je wordt overladen met verschillende (soms zeer komische) personages die uiteindelijk elkaar allemaal tegenkomen. De film vormt dus een mooi geheel van verschillende verhaallijnen die op een leuke manier aan elkaar raken.

De cast in deze film is natuurlijk ook echt top. Iedereen acteert op een hoog niveau, en ik vond dat iedereen perfect in zijn rol paste.

Deze film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, dus feit is dan de regisseur niet veel speelruimte heeft voor het verhaal. Veel gebeurd er dus niet in deze film, maar zo erg is dat ook niet. De vertolkingen vond ik niet slecht, de rollen van de hoofdsrolspelers werden met veel overtuiging en inleving gespeeld.

Geen hoogvlieger, maat toch een aardige thriller.

Het verhaal vond ik best wel origineel, al kon de uitwerking wel beter. Ook vond ik de film ontzettend zwak beginnen: de scene waarin de gevangenen ontsnappen vond ik redelijk zwak. Gelukkig wordt dit goedgemaakt gedurende de rest van de film. De film komt ook redelijk snel op gang, al is dat uiteraard niet geheel abnormaal voor een film van slechts 90 minuten.

Echt spannend vond ik het allemaal niet, maar het was toch eens interessant om te zien hoe een blind meisje met een dergelijke gebeurtenis omgaat.

Ik vond het jammer dat er enkele foutjes in de film zaten, zelfs al waren het meestal details. Een klein voorbeeldje om dit te illustreren: een agent kon op het zicht zien hoeveel een man woog en hoe groot die was (op de centimeter).

Al bij al dus een redelijke thriller.

Lucky Number Slevin heeft alles wat een topfilm nodig heeft.

Om te beginnen is er natuurlijk de enorm sterke cast, waarbij echt iedereen het goed doet. Hierbij wil ik zeker Lucy Liu vermelden, die haar personage op een schitterende manier heeft neergezet. Hierbij kom ik dan meteen bij een volgend punt: de verschillende personages. Er zitten tal van personages in met een komisch kantje, wat zich dan ook uitte in verschillende grappige dialogen. Qua humor zat het dus ook helemaal goed.

Verder heeft Lucky Number Slevin ook een leuk verhaal, dat goed in elkaar steekt. Het einde van de film was niet meteen een verrassing, maar daarom was het niet minder leuk.

Sterk!

Wederom een standaard western in de Lone Star Reeks. Het recept is me ondertussen al bekend: een paar bad guys waartegen John Wayne het opneemt, een paar achtervolgingen te paard, John Wayne die een vrouw vindt,... Al deze dingen zitten ook in The Lucky Texan. Het verhaal in deze film is nogal simplistisch en eenvoudig te volgen (nog een kenmerk van de Lone Star reeks), maar dat vind ik niet erg voor zo'n oudere western. Ik vond het een leuke film, die aangenaam om te volgen was.