Meningen

Matig tot redelijk goede western. Wat ik goed aan deze film vond, was het verhaal. Het is op zich niet moeilijk om een dergelijke verhaallijn te vinden, maar het was wel boeiend om volgen. Er werden ook niet al te veel personages geïntroduceerd, zodat je de film gemakkelijk kon volgen. Ook vond ik de sfeer (die typisch is aan van die oude westerns) wel goed zitten, voornamelijk te danken aan de saloon met de aanwezigheid van de talrijke optredens (met een leuke rol voor Ann Dvorak). Ook op de prestatie van Randolph Scott valt niet veel af te dingen, hij speelt met veel overtuiging.

Waarom ik dan maar 3* geef, ondanks deze lovende woorden?
wat me het meest tegenviel waren de actescenes, die echt wel gedateerd waren. Verder vond ik dat de "cowboys" (de veedrijvers dus) het op het einde nogal gemakkelijk opgaven. Ik vond dat er met de eindscene meer te doen was...

Maar al bij al dus zeker eens leuk om gezien te hebben.

Aardige film met Seagal, waarin hij een paar stevige meppen uitdeelt. Het verhaal is niet echt origineel, maar voor een Seagal-film best nog redelijk goed. Seagal is in deze film goed op dreef, wat hij (zoals reeds gezegd) aantoont in de leuke actiescènes.

Clint Eastwoord bewijst met deze film nogmaals dat hij echt een goede regisseur is. Al is Absolute Power niet meteen een echt meesterwerk en al heeft hij al verscheidene films geregisseerd die toch wat beter zijn, toch heb ik me weer goed kunnen vermaken. De film heeft een boeiend verhaal en het blijft ook allemaal boeiend tot de laatste minuut (iets wat ik van veel andere thrillers niet kan zeggen). Wat betreft de cast zit ik een beetje met een dubbel gevoel: qua namen zit het duidelijk goed, maar ik had niet het gevoel dat het allemaal zo uitzonderlijk was. Hierbij was het eigenlijk vooral Hackman die toch een beetje door de mand viel.

Een film die zoals de meeste romantische komedies een opeenstapeling van clichés is (wie zag het einde niet aankomen?). Op zich heeft de film nog wel een amusant verhaaltje en ook de acteerprestaties zijn nog wel te pruimen. Jammer genoeg is de humor nogal flauw, zodat er eigenlijk weinig te lachen viel.

Leuk om eens gezien te hebben, maar zeker niet meer dan dat.

Niet echt mijn ding, deze film.

Ik vond het allemaal op niet veel slagen, en vond het dus nogal een vreemde film. Ook qua (zwarte) humor bleef de film onder mijn verwachtingen, al zaten er wel 2 scènes in die me aan het lachen konden brengen (met dank aan Khalid en zijn pistool, waarbij ik vooral de scène waarin hij die vogels en de kat uit de boom neerknalt, echt goed vond). Dan was er ook nog dat einde, dat me nogal vergezocht leek.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik geen fan ben van Adams Æbler, maar een verschrikkelijk slechte film was het nu ook weer niet.

Geen slechte film, maar ik had er toch een pak meer van verwacht. Eerste slecht punt van de film is het feit dat de Duitsers Engels praten. Op zich geen enkel probleem (dat komt wel in meerdere films voor), zijnde het niet dat sommige dingen dan toch in het Duits zijn (zoals bijvoorbeeld de zinnetjes op het schoolbord). Dat kwam nogal dom over vond ik. Verder zitten er ook een aantal enorm langdradige stukken in, die echt voor geen meter boeiden. Dan wel weer prima zijn de actiescènes, die keurig en met veel realisme in beeld werden gebracht.

Matige horrorthriller, die het in ieder geval niet moet hebben van de geweldige vertolkingen. Niemand kwam echt overtuigend over, wat toch af en toe voor wat irritatie zorgde bij mij. Verder zitten er ook een aantal scènes in die te dom voor woorden zijn, zoals bijvoorbeeld de scène waarin de darmen van 1 van de personages er worden uitgetrokken door de alien. Dan wel weer goed is het tempo van de film, waardoor de film uiteindelijk toch nog lekker wegkijkt.

Echt goed gevonden: gewoon eens een film maken over de dagelijkse sleur van het volwassen leven. Het is zo eenvoudig, dat het geniaal wordt.

De film kon me, ondanks het uitblijven van echt spectaculaire dingen, van de eerste tot de laatste minuut boeien. Dit kwam vooral door het feit dat Sam Mendes ervoor zorgt dat hij de verschillende verhaallijnen op een erg boeiende manier weet over te brengen op de kijker. Er is gekozen voor een leuke mix aan personages, die allemaal een grappig kantje hebben. Dat is dan ook weer meteen een ander positief punt van de film: de humor. De humor wordt bereikt, niet door flauwe grappen e.d., maar gewoon door enkele leuke situaties in de film te creëren, wat de film eens zo goed maakt. Verder zijn ook de acteerprestaties echt schitterend. Ik kan niemand opnoemen die uit de boot valt, dus zal ik het maar hebben over de man rond wie de film hoofdzakelijk draait: Kevin Spacey. Spacey is enorm goed op dreef: hij zet zijn rol op een zeer overtuigende/dramatische/komische manier neer en steekt er aldus toch een beetje bovenuit. Maar nogmaals: iedereen doet het echt uitstekend. Ten slotte is ook het einde meer dan geslaagd, met dank aan de regisseur die me goed op het verkeerde been zette!

Van films met geesten, of ik zal het maar gewoon bovennatuurlijke films noemen, ben ik niet meteen de grootste fan (al kunnen sommige films in het genre me nog wel bekoren). Ik begon dan ook met niet al te grootse verwachtingen aan deze film; en achteraf gezien was dat maar goed ook. The Amityville Horror is een simpel filmpje dat aaneenhangt van de clichés. Bovendien wordt het ook nergens spannend, terwijl de mogelijkheden er nochtans waren om wat spanning te creëren. Dan wel weer goed vond ik de vertolkingen, al kwamen de kinderen niet altijd overtuigend over.

Een film die enorm sterk begint, maar toch wat afzwakt naar het einde toe. Dit kwam eigenlijk vooral door het feit dat de eerste verhaallijn - die van Octavio en de hondengevechten - met voorsprong het boeiendste was. Ook de 2 andere verhaallijnen kenden natuurlijk zeer sterke scènes, maar even boeiend vond ik het altijd niet. Dan wel weer goed waren de acteerprestaties, iedereen kwam namelijk enorm overtuigend over en elke acteur/actrice paste ook gewoon perfect bij zijn personage.

Zeker geen topper, maar als je met de juiste verwachtingen aan deze film begint, valt het allemaal nog goed mee... Zo verwachtte ik er niet al te veel van, maar met dank aan een paar zeer amusante scènes was het allemaal nog best te pruimen. Hierbij moet ik in de eerste plaats denken aan de scène met de clown, die er echt wel bovenuitstak.

Dit deel sluit eigenlijk nauw aan bij het derde deel (wat natuurlijk ook logisch is, aangezien dit een echt vervolg is op het derde deel). Het grootste probleem van deel 3 waren de anaconda's zelf, die er echt verschrikkelijk uitzagen. Dit probleem geldt in mindere mate voor dit vierde deel: de anaconda ziet er nog altijd niet uit, maar tegenover deel 3 was het toch al een verademing. Het verhaal in dit vierde deel is ook niet meteen memorabel, maar dat is dikwijls het geval in een film waarin een dier de killer is. Er zit in ieder geval genoeg actie in de film, waar het uiteindelijk toch allemaal om draait in dit genre. Al bij al vond ik deze film dus toch nog een leuk tussendoortje.

Het is eens iets anders dan de westerns in de Lone Star reeks, waar ik er onlangs een tiental van heb gezien.

In deze film is er wat meer ruimte voor een echt verhaal (al blijft het wel beperkt). Er wordt bijgevolg niet alleen aandacht besteed aan actiescènes, maar ook aan het veranderende gedrag van Quirt Evens. Je ziet hem geleidelijk aan veranderen naar een brave huisvader, met een John Wayne die dat uitstekend doet. De film is wel niet echt over de hele lijn boeiend, er had toch wel gerust wat meer actie in gemogen voor mijn part.

De film begint aardig, mede met dank aan het leuke concept. Helaas had ik wat moeite om gedurende 2 uren mijn gedachten er volledig bij te houden: ik vond het met andere woorden wat langdradig worden na een tijdje. Ook als komedie was de film maar matig: hoewel er een aantal amusante scènes inzaten, vond ik het nergens echt grappig worden. Dan wel weer erg goed aan deze film, is Jack Lemmon die zijn rol erg goed speelde.

Goede film die op een sterke manier laat zien hoe het er aan toe moet zijn gegaan met de Apollo 13 missie. De chaos in het NASA-centrum wordt mooi weergegeven en komt zeer realistisch over. Het is dus wel eens leuk om dat allemaal te zien, maar dat had evengoed in een wat kortere tijd gedaan kunnen worden. Nu vond ik het soms wat langdradig: de Apollo 13 had blijkbaar te kampen met het ene na het andere probleem, maar dat was niet allemaal even boeiend (al weet ik ook wel dat de film gebaseerd is op waargebeurde feiten, zodat de regisseur er waarschijnlijk zo veel mogelijk wou insteken).

Van deze film had ik toch iets meer verwacht. Alles is eigenlijk aanwezig om er een goede western van te maken: een leuk verhaal en een sterke cast. Het grootste probleem van Appaloosa is echter dat er zo weinig actie inzit (en actie is toch een belangrijk kenmerk van een goede western lijkt me).

Wat een ontzettend zwakke film!

De film begon al ontzettend zwak met al die flauwe aprilgrappen, waar ik totaal niet mee kon lachen. Dan werd het eindelijk iets interessanter toen die seriemoordenaar op de proppen kwam, maar dan nog bleef het gewoon een zwakke film. De personages die in de film zaten vond ik allemaal nogal irritant en er zat totaal geen spanning in de film. Het einde was wel verrassend, maar een meerwaarde vond ik het niet (ik vond het eerder dom).

Echt een typische Jackie Chan-film zou je kunnen zeggen: een simpel verhaaltje dat voorspelbaar is en een aantal actiescènes die erg vermakelijk zijn. Ook leuk aan deze film is het feit dat er een groot aantal bekende acteurs een klein rolletje spelen, zoals een Arnold Schwarzenegger en een Owen Wilson. Amusant filmpje dus, maar zeker niet memorabel.

Niet meteen een grootse film qua opzet en concept, maar daarom zeker geen mindere film. Integendeel, dit is echt het soort film waar ik enorm van kan genieten als fan van het actiegenre. Het verhaal is simpel, maar wel boeiend om volgen en vermakelijk. Ook het feit dat Jean-Claude Van Damme en Scott Adkins de hoofdrollen spelen, maakt dat deze film toch een heel stuk beter wordt dan een andere doorsnee actiefilm. Het zijn uiteraard niet de grootste acteurs, maar voor sommige rollen (zoals in Assassination Games ) zijn ze gewoon perfect.

Film die aan de zwakke kant begint, maar na verloop van tijd toch steeds beter en beter werd...

In het begin vond ik dat er te veel nadruk werd gelegd op het humorgehalte van de film, met het personage van Kidman dat af en toe nogal over-the-top ging.

Het verhaal is wel mooi opgebouwd. Het zit goed in elkaar, maar het blijft toch simpel om te volgen (wat wel goed is, aangezien het zo'n lange film is. 165 minuten er je volle verstand bijhouden en goed opletten, vind ik persoonlijk nogal vermoeiend). Hierdoor kijkt de film lekker weg, waardoor de tijdsduur geen probleem is en je eigenlijk spijt hebt wanneer de film gedaan is.)

Verder zijn er de goede acteerprestaties, waarbij me vooral Brandon Walters (rol van Nullah) opviel in de positieve zin. Natuurlijk doen Kidman en Jackman het ook uitstekend.

Dan zijn er ook nog de mooie natuurbeelden die in de film frequent worden gebruikt, zo kan de kijker zien wat voor een mooi land Australië wel is.

Tenslotte nog een "minpuntje": het is allemaal wel vreselijk voorspelbaar, en het einde is typisch Hollywood zal ik maar zeggen. Al ben ik me er wel van bewust dat de meerderheid zo'n einde wel op prijs stelt, dus hard heb ik me er ook niet aan gestoord.