Meningen

Weer een geslaagde comedy film van Gene Saks, eigenlijk verdiend deze regisseur een hoop meer waardering! Zijn films ademen een hele fijne sfeer uit en de personages zijn ook leuk uitgewerkt.

Het helpt trouwens ook wel mee dat Goldie Hawn in deze film super cute is, want ook dat verhoogt natuurlijk wel het kijk plezier. Walter Matthau is vanzelfsprekend altijd een goede toevoeging in een film, 1 van de grootste acteurs ooit wat mij betreft.

3,5*

Interessante film van onze Vlaamse buren, vooral de eerste helft van de film heeft een fijn tempo, sterke acteerprestaties en een fijne en overtuigende sfeer.
De drama elementen werken niet altijd even goed, maar over het geheel gezien blijft het een vermakelijke film om te volgen met personages die goed worden neergezet.(Zowel jong als ouder)

Het plotselinge overlijden van de hoofdpersoon kwam behoorlijk geforceerd over en kwam ook uit het niks, dit had niet speciaal gehoeven en de film had beter af geweest door dit aspect weg te laten. het is natuurlijk (deels?) waargebeurd, dus dan begrijp ik deze beslissing wel, maar dan nog ging het niet helemaal goed met de rest van de film.

Leuk trouwens wel dat er tussendoor echte oude beelden zitten van de aankomst van de paus in 85, creatief samen gevoegd.

Niet de perfecte film, maar zeker wel de moeite van je tijd waard.

3,5*

Eindelijk weer een leuke verrassing van de grootmeester! Het eerste wat ik dacht bij deze film is Radio Days, niet alleen door de voice over van Woody(Leuk dat hij dat deed, mag hij vaker doen ) maar ook de sfeer en de tijdsperiode.

Jesse Eisenberg is echt heerlijk op dreef in deze film, in To Rome with Love kon hij mij maar moeilijk overtuigen maar in dit verhaal lijkt hij helemaal op zijn plek te zijn als een jongere versie van Woody Allens beroemde personage.

Steve Carell heeft zich voor mij als acteur allang bewezen(Bijvoorbeeld in het geweldige Little Miss Sunshine) maar ook hier lijkt hij helemaal op zijn plek te zijn, volgens mij vond hij het een hele eer in een Woody Allen film te mogen acteren en de combinatie werkt uitstekend.

Kristen Stewart vind ik ook veel leuker en overtuigender dan Emma Stone, dit is natuurlijk geheel een persoonlijke smaak maar ik werd als kijker al snel een beetje verliefd op haar.

Een vleugje misdaad die ook weer te vergelijken is met Radio Days zorgt soms voor wat komische situaties en zoals we inmiddels gewend zijn weer prachtig geschoten en vooral ook heel kleurrijk en sfeervol.

Ik zit een beetje tussen een 3,5 en een 4 in. Tegen het einde aan voelt het misschien soms toch een beetje geforceerd wat betreft het opvoerende tempo, maar dat is op dit moment de enige reden waarom ik voorlopig nog even op 3,5 blijf hangen.

Dit is nog eens een indrukwekkende en sterk geacteerde classic! Hiermee doel ik vooral op de realistische en emotievolle vertolking van Eleanor Parker maar ook zeker over de rest van de cast.

Soms komen films rond deze periode een beetje theatraal over, maar dat is in deze film totaal niet het geval. Eleanor Parker bracht haar emoties zelfs zonder te spreken over op de kijker, je kon bijna letterlijk zien wat er door haar hoofd heenging.


De transformatie van een bange en zachtaardige vrouw naar een harde en zelfverzekerde vrouw kwam erg realistisch op mij over, eigenlijk speelde Eleanor Parker een dubbelrol die het uiterste van haar acteertalenten liet zien.

Wat een heerlijk tussendoortje is dit!
4*

Caged begint op een rustige manier en weet goed op te bouwen.
De eerste scene dat Stella en haar man ruzie hadden vond ik ook op een erg aparte maar doeltreffende manier gefilmd. De camera draait door de woonkamer heen als of het te pijnlijk is om de ruzie aan de kijker te laten zien. Dit shot deed me een klein beetje denken aan het shot in Taxi driver waar ook de camera even een andere kant op kijkt als De Niro aan de telefoon zit.
Maar goed nu dwaal ik misschien wel wat teveel af van de film.
De scenes tussen Stella en haar psychiater of psycholoog (Victor) vond ik op een doeltreffende manier gedaan en ik had best nog wat meer van de sessies willen zien.

Chantal Demming had ik nog niet eerder gezien in een film maar vond haar visuele emoties echt heel knap overgebracht op film.

Ik hoor hier mensen klagen dat de film teveel porno inhoud zou hebben maar dat vond ik zelf echt reuze meevallen, kan me ook geen scene voor de geest halen waar de seks overbodig in was.

Caged heeft wat kleine invloeden van Eyes Wide Shut en misschien een hele kleine knipoog naar de eerste Saw film.

Bij het einde van Caged drong het me nog niet gelijk door en heb ik nog wat scenes terug moeten kijken, het was in ieder geval voor mij persoonlijk gelukkig niet voorspelbaar en de moord scene in bed maakte best indruk op mij.

Min puntjes vond ik toch wel dat we niet meer sessies zagen met Stella en haar psychiater en dat het personage van Christine als mens zijnde niet wat meer werd uitgediept, maar misschien had dit dan ook wel ten koste van de spanning moeten gaan?

Ik ben aan het twijfelen tussen een 3,5 en een 4, maar aangezien de film ook de volgende dag nog goed in me hoofd zit geef ik Caged toch het voordeel van die twijfel.

4*

Leuke (Netflix) verrassing! Het verhaal is zo realistisch gebracht en geacteerd dat je als kijker niks anders kan doen dan meevoelen met de 2 vrienden en de situaties waar ze in belanden. De spanning is op een rustige maar zeer doeltreffende manier opgebouwd en het acteerniveau is daarbij ook nog eens uitstekend.

Tot nu toe (1 van) de aller beste Netflix films die ik heb gekeken, graag meer van dit soort hoogstaande filmprojecten.

4,5*

Had hier toch wat meer van verwacht, de dialogen zijn weliswaar goed en typisch Neil Simon maar vooral de scene tussen Fonda & Alda was onlangs dat het geweldige acteurs zijn langdradig en bevatte het weinig voelbare chemie.

Het gedeelte met Caine is weliswaar een klein stapje in de betere richting maar de stukken met Matthau & Pryor waren duidelijk het sterkst en bevatten de meeste humor.

California Suite heeft de tand des tijds toch niet helemaal vlekkeloos doorstaan, gelukkig dat de film wel eindigt met de 2 betere stukken achter elkaar.

2,5 sterren voor de 2de helft van de film.

Eigenlijk best een goed idee wat meer van het Netflix aanbod te kijken, want ik trof nu al meerdere titels aan die in mijn opinie een veel te laag cijfer hebben, zo ook deze film.
Want de film is erg intens verteld en Madeline Brewer vult haar rol ook erg sterk in!

De spanning en het mysterie is mooi opgebouwd en de film neemt zelfs met zijn niet te lange speelduur de tijd om dat op te bouwen en doet dat ook erg knap, scene na scene ga je je steeds meer afvragen waar dit toch heen zal gaan en de uiteindelijke ontknoping is ook alles behalve voorspelbaar maar waarschijnlijk voor sommige kijkers niet genoeg verzadiging.

Want het plot gaat niet naar een buitensporige en bovennatuurlijke verklaring maar waarschuwt ons juist waar het internet nu en zeker in de toekomst toe in staat gaat zijn, ik geef toe, soms is het een klein beetje over the top maar dat dit soort dingen daadwerkelijk kunnen gebeuren is al wel gebleken, alhoewel het iets minder overdreven is (tot nu toe) dan in de film wordt getoond.

Ik ben blij dat Cam niet kiest voor de bekende wegen en een nieuwe weg in durft te slaan en dit digitale tijdperk gebruikt om er een creatieve film uit te halen.

Cam is zeker niet voor iedereen, maar als de film je bevalt en de ideeën die deze film heeft je aanspreken ga je een zeer vermakelijke en spannende anderhalf uur beleven.

4*

Shirley MacLaine is echt betoverend in deze film! Wat een vrouw! De scenes in de club waren voor mij persoonlijk het beste, de optredens daar zijn echt mooi uitgevoerd! Helaas zijn deze scenes voor een speelduur van 2 uur en 10 hele minuten een beetje dun gezaaid en gaat het verhaaltje over de Can-Can meer naar de achtergrond. Jammer eigenlijk dat er in plaats hiervoor is gekozen voor een nogal geforceerd liefdesverhaaltje. De film heeft met tijden een heerlijke sfeer maar heeft in zijn lange speelduur helaas ook iets te veel scenes die het allemaal net niet zijn, begrijp me niet verkeerd over het algemeen gezien is de film best vermakelijk maar het liefdesverhaaltje weet maar moeilijk te overtuigen en geloofwaardig over te komen.

Het acteerniveau daarentegen is gelukkig niks mis mee en de aankleding van de locaties duidelijk ook niet, maar toch is het allemaal niet super speciaal verder en had de speelduur met 40 minuten omlaag gemogen.

2,5*

Best een geinig plot die helaas wel op een simpele manier is uitgewerkt, het leek soms allemaal een beetje te geforceerd op de 1 of andere manier.

Tegelijkertijd is de film wel erg vermakelijk maar volgt wel de standaard wegen zonder ergens ook maar een klein beetje uit te wijken.

2,5*

Zeer duidelijke inspiratie van Zack and Miri Make a Porno (Film, 2008) wat ook al geen topper was, maar wel wat beter dan deze productie.

Waarom nog wel 2 sterren en niet 0,5? Toch wel door de speelvreugde van de cast en een Jeroen van Koningsbrugge die soms wel zijn leuke momentjes heeft!

Voor de rest is het super voorspelbaar en voor een film met dit als onderwerp behoorlijk preuts.

Het kan zeker beter, maar voor een keertje ook niet een doorn in het oog.(Sterker nog, de 2 hoofdrol actrices waren helemaal geen straf om naar te moeten kijken.)

2*

Helemaal eens met stinissen.
Zeer vermakelijke film die door een duidelijke voice over niet moeilijk te volgen is.

Misschien wel 1 klein minpuntje vond ik dat de meeste gevangenen zich wel erg makkelijk lieten oppakken? Maar aangezien de film beweerd alleen de ware feiten te bezitten nemen we dit maar voor lief.
Canon City heeft de tand des tijds goed doorstaan en is nog steeds een indrukwekkend maar makkelijk verteerbaar filmpje.

4,0*

Alle delen gezien.. en was zeer onder de indruk! heerlijke reeks om te bekijken

Het leuke aan deze reeks is dat het nergens saai of 1tonig wordt.. de onderwerpen lopen zeer uiteen.. en zo is er voor iedereen wel wat bij!

The miller's tale is een mooie film om mee te beginnen.. Leuke humor en erg goed geacteerd! het verhaaltje is simpel en erg vermakelijk..

4 sterren voor dit deel..

Het 2de deel: The wife of Bath is wat serieuzer dan de eerste.. en heeft een erg boeiende verhaal lijn! en ook voor deze film zijn er weer erg goede acteurs aan het werk!

Ook deze krijgt 4 sterren

The knight's tale is mijn persoonlijke favoriet.. Dit deel is heel anders dan de eerste 2.. en heeft een zwaardere verhaal lijn..

Mede door de acteurs vond ik dit deel het meeste indruk maken.. ook een goed verzonnen einde!

4,5 sterren!

Het 4de deel: The sea captain's tale geeft een kijkje in een andere cultuur.. en is ook weer zeer sterk van niveau!

Mooie hoofdrolspeelster.. en realistische plotwendingen!

4 sterren.

The pardoner's tale is het 5de deel.. en heeft een mooie rustige opbouw.. en geeft een goede kijk in het wereldje van de hoofdrolspelers.. Het verhaal is boeiend genoeg.. en heeft nergens echte minpunten..

Ook deze 4,5 sterren! samen met het derde deel de beste uit de reeks!

Het laatste en 6de deel: The man of law's tale

Ook een leuke film! die wat meer de romantische/drama kant opgaat.. Mooie toevoeging omdat het compleet anders is dan de vorige delen..

Maar op de 1 of andere manier heb ik het minste met dit deel.. het verhaal pakt mij persoonlijk minder als de vorige delen..

Daarom geef ik deze 3,5 sterren.. wat niet wil zeggen dat het een slecht deel is.. in tegendeel zelfs!

Mijn eind stem wordt een welverdiende 4,5 sterren! deze reeks was een verassingen.. want heb het met toch wel wat twijfels gekocht.. maar het is een goede gok geweest!

Aanraderrr! deze Miniserie verdiend veel beter dan dit.. met maar 10 stemmen..

Tekoop bij Blokker!

Leuk om naast de versie met De Niro ook eindelijk eens het origineel gekeken te hebben. Het dreigende sfeertje komt vooral door de sterkte acteerprestatie van Mitchum, die zelfs zover in zijn rol opging dat de cameraploeg moest ingrijpen.

Mitchum is dan ook gelijk het grootste pluspunt van deze film, de standaard Hitchcock achtige detective was niet altijd even geloofwaardig. Ook het tempo is met momenten wat aan de trage kant. Maar, al bij al blijft het toch wel een film die de moeite waard is geworden en zeker een kijkbeurt verdiend, al is het maar voor de sterke Robert Mitchum.

3,5*

Leuke verrassing eigenlijk die ik toevallig tegenkwam in het overzicht van Netflix, duidelijk een televisiefilm maar ook een televisiefilm met het hart op de juiste plek.
Ik wist tijdens het kijken niet dat dit een remake was, maar het viel mij wel op dat het gevoel wat ik kreeg tijdens het kijken van de film perfect paste bij soortgelijke (kinder) films uit de jaren 40. Ik zat er achteraf niet zo ver naast aangezien het origineel ui 1937 is, waar ik nu inmiddels ook wel heel nieuwsgierig naar ben!

Het verhaaltje is wat het is, het is niet origineel(los gezien van dat het een remake is) en de richting die het op gaat is vaak ook voorspelbaar. Maar tegelijkertijd geeft de film zo veel feel-good gevoel mee en blijf je toch geboeid kijken naar de avonturen van Harvey en de Kapitein die zeer sterk vertolkt werd door Robert Urich. Ook de sentimentele scenes werkten voor mij goed en zeker op het eind.
Soms misschien een tikkeltje RTL4 drama gehalte, maar in de juiste proporties.

Verdiend meer aandacht!
3,5*

Aardige klassieker die nogal wat tijd nodig lijkt te hebben om echt op gang te komen.

Eigenlijk wordt Carbine Williams pas echt overtuigend als we de gevangenis scenes zien. James Stewart leek voor al in het begin van de film wat moeite te hebben om in zijn rol te komen maar maakt dit in de 2de helft weer meer dan goed.

Best een leuke klassieker, maar niks nieuws onder de zon.

Verdiend wel wat meer aandacht hier op Moviemeter zeg, komt regelmatig op TCM

3*

Roman Polanski die een soort van toneel stuk verfilmd en daarbij een mooi groepje acteurs verzameld, kan dat eigenlijk nog wel fout gaan?

Het begint allemaal zo rustig, zo volwassen met elkaar en vol goede bedoelingen maar dat slaat al snel om naar kinderlijke situaties, ego's die elkaar in de weg zitten en niemand die genoegen neemt met een tussenweg, al kwam dat ook wel grotendeels door het personage van Foster

Grappig om te zien hoe het personage van John C. Reilly duidelijk toch wel de volwassenste is van het stel en zonder zijn vrouws toe doen allang vrede had met een middenweg, was geïnteresseerd hoelang het duurde eer dat hij eens uit zijn vel sprong en toen dat gebeurde vond ik het eigenlijk nog best meevallen.

Vond het niet echt een minpunt dat het stelletje een paar keer naar huis wou gaan, volgens sommige niet echt realistisch maar waarom zou dit niet gewoon kunnen? waarschijnlijk bleef het toch bij de 2 paren teveel prikkelen dat het nog steeds niet opgelost was en ze met een gerust gevoel naar huis konden.

Vond het grappig toen er alcohol in het spel kwam, personages worden opeens meer losgeslagen en vooral Foster ging nogal overdreven uit haar dak maar goed, niet dat ze daar alcohol voor nodig had

Minpuntje is toch wel de speelduur en het plotselinge einde, had best nog even door mogen gaan al was het maar een kwartiertje.

Kortom: vermakelijke en boeiende Polanski film die op geen enkele manier is te vergelijken met zijn vorige film. Had de film liever wat langer gezien waardoor de discussie nog net iets meer ruimte had gehad voor nog meer geslaagde dialogen en opmerkingen en wie weet, een niet zo snel einde.

Twijfel sterk tussen 3,5 of 4, maar geef Polanski maar een keertje het voordeel van die twijfel

Langzaam en traag? nou dat vond ik reuze mee vallen hoor!

Voor het genre Drama is hij alles behalve langzaam en traag..

Mooie rol van Dennis Hopper en natuurlijk de zeer mooie dame Amy Irving en zelfs Gary Busey zette een sterke en niet voorspelbare rol neer!

Vond de opbouw prima en het einde niet heel erg voorspelbaar..

3,5 sterren tot zover! verdiend wel wat meer stemmen dan 12 zeg! ligt in de 5 voor 5 bij blokker en is zeker een aanrader!

Redelijk vermakelijke roadmovie die hier en daar helaas wel wat geforceerd over komt, de chemie tussen Richard Dreyfuss & Tatiana Maslany kwam maar moeilijk van de grond maar naarmate de film vorderde werd dat gelukkig beter.
Het einde was passend en ontroerend en de film is onlangs de paar minpuntjes het kijken zeker waard.
3*

Erg veel verwacht van Casablanca, en daarom ook een kleine tegenvaller voor mij persoonlijk.

Kan me goed voorstellen dat in 1942 deze film een grote hit was, maar vandaag de dag komt hij toch wel wat traag over.

De band tussen Bogart en Bergman was erg mooi, maar de film besteed te weinig aandacht aan die band en teveel aan dingen die er om heen gebeuren.

Casablanca voelde als een vrij lange zit en zeker niet als de klassieker die ik verwacht had.

Gelukkig is het einde nog steeds erg sterk en origineel, maar voor de rest vond ik Casablanca niet beter dan de gemiddelde film klassieker.

3*

Bob Hope doet het weer erg leuk in deze film! Jammer dat het rolletje van Vincent Price maar kort was.

De aankleding is ook erg sfeervol en mooi trouwens, zeker de moeite waard om mee te pakken!

3*

Deze Woody Allen film al een tijd in huis maar door de velen mindere recensies er nog niet eerder aan toe gekomen en vaak andere filmpjes gepakt.
Toen ik deze film aanzette voelde het eigenlijk gelijk al wel vertrouwd, Woody gaat hier eens een hele andere richting op maar lijkt wel precies te weten waar hij mee bezig was.
De film wordt op een rustige manier getoond zodat we eerst alle tijd krijgen om de personages te leren kennen in hun normale toestand zonder dat er nog iets gaande is, hier door weet Woody de kijker te boeien en krijgen de gebeurtenissen meer inhoud.
Het idee dat iemand vermoord moet worden is natuurlijk al velen malen verteld maar toch weet Woody Allen hier iets van te maken wat de standaard moord films te boven gaat, petje af!

Na het einde toe lijkt de film soms wat voorspelbaar te gaan worden maar ook daar heeft Woody rekening mee gehouden en zorgt nog even snel voor een kleine twist die erg mooi bij het geheel weet aan te sluiten.

Ook Woody Allen met misdaad smaakt naar meer!
4 sterren.

Redelijk filmpje met een aardige spanning opbouw maar met een wat minder bevredigend einde.

Cat People is een film die vandaag de dag nog goed te kijken is, en dat is vooral te danken aan het acteerniveau en natuurlijk de suggesties die de film wekt.

Jammer genoeg blijft het grotendeels bij suggesties en zijn er eigenlijk maar 3 vrij korte maar spannende momenten in de film.

Voor 1942 kan ik me voorstellen dat deze film indruk heeft gemaakt, maar nu mist de film op bepaalde punten toch wel de enige spanning.

Leuke wegkijker, niet super spannend maar ook geen doorn in het oog.

3*

Met tijden toch wel heerlijke zwarte comedy en wat de dialogen en de gekozen(jazz) deuntjes aangaat had het zo een Woody Allen film kunnen zijn.

De film is niet bang om wat scherpe randjes toe te voegen, en de gevechten tussen de vrouwen zijn niet bepaald "zonder ballen"

Catfight is toch wel weer een leuke verrassing, verdient zonder twijfel ook een hoger cijfer.

3,5*

Wat een indrukwekkende docu zeg, zo realistisch gemaakt al denk ik achteraf dat het toch een knap in elkaar gezet verhaaltje is.

Als Catfish niet echt is dan hebben ze wel heel erg hun best gedaan, al vind ik het wel toevallig dat deze 2 regisseurs nu Paranormal Activity 3 regisseerde wat ik wel te kort vind doen aan het realisme van deze film?

Het is in ieder geval een eye opener voor alle mensen die *verliefd* worden via het internet.

Wat ik trouwens nog op imdb las is ook wel opmerkelijk:

As Nev is looking at Megan's Facebook page, you can see "likes" visible. Since this is happening in 2008, the "Like" button was not yet in use by Facebook.

Catfish is dus hoogstwaarschijnlijk niet echt, of niet helemaal in ieder geval. Toch is het een docu geworden waar je als kijker helemaal inzit en waar je alle details van wilt weten.

Zonder enige twijfel een aanrader!

4,5*

Na meer dan 4 jaar werd het weer eens tijd voor een herziening, jammer dat nog steeds zo weinig mensen deze film zagen! Zelfs na 3x kijken is dit een film die gezien mag worden en waar ik nog steeds met plezier naar kijk.

4 blijft nog steeds 4.

Leuke gemiddelde film van Woody Allen die lekker weg kijkt maar in vergelijking met zijn andere werk er niet boven uit steekt.

Kenneth Branagh doet de Woody achtige rol best goed, al ben ik van mening dat Woody misschien deze rol zelf beter had kunnen doen, deze film was daar perfect voor geweest.

Kortom: Lekkere Woody film die niet verveeld en vermakelijk genoeg is, geen hoogvlieger maar zie ook zeker geen reden om deze film niet mee te pakken

3*

Het meest positieve wat je over de film kan zeggen is het zichtbaar genieten van de acteurs die er duidelijk veel zin in hadden deze film te maken en de film heeft los gezien van dat ook zeker leuke momenten.

Tegelijkertijd is het dan weer jammer om te zien hoe lui de grappen zijn geschreven, zeker tegen het einde aan gaat de film onnodig lang door en hadden ze makkelijk met 20 minuten minder de film mogen afronden.

Het probleem is niet het simpele plot maar de voorspelbaarheid van de grappen, films zoals dit zijn er genoeg en in veel gevallen ook beter uitgevoerd. Jammer voor Dwayne Johnson & Kevin Hart die het op hun manier namelijk nog best aardig deden.

2*

Nooit gedacht dat ik dit ging zeggen maar, dit is toch wel de beste rol van Angelina Jolie tot nu toe, ze is erg goed voor dit genre! vond haar nooit echt een actrice van de bovenste plank, maar sinds dat ik deze film zag is daar wel verandering in gekomen, ben daarom ook blij deze toch een kans te hebben gegeven.
Het verhaal is natuurlijk (weet niet in hoeverre?) waargebeurd, en daarom ook zeker niet voorspelbaar of standaard, had verwacht dat het einde best simpel ging worden zij vind haar zoon weer en ze leven nog lang en gelukkig dit was gelukkig niet het geval, het einde heeft me echt weten te verassen.
Toch is er wel 1 minpunt aan de film, de moeder zoon relatie krijgt te weinig tijd waardoor je het zoontje ook niet goed kan leren kennen, wel erg jammer want dit had de film nog een stuk emotioneler kunnen maken.
Maar toch, 4 sterren verdiend deze film wel! en Jolie zie ik graag in dit soort rollen

Een film die het vooral van de erg sterke sfeer moet hebben, soms deed de film mij zelfs denken aan The Shining maar weet niet het zelfde niveau te halen.

Nee, het is geen meesterwerk maar het is toch wel genieten en makkelijk doorheen te komen. Een film met veel rustige scenes, maar tegelijkertijd een film die de aandacht vast weet te houden en dat is een prestatie op zich.

Soms is minder juist meer.

Ik waardeer dit soort oude horror wel, mensen misschien nog aanraders?

3,5*