Meningen

Jeugdsentiment, maar nog altijd ijzersterk. 'Allo, 'Allo! (dat ik overigens hierna gewoon Allo Allo ga noemen) was wel eens toe aan een nieuwe kijkbeurt. Ik heb het door de jaren heen vaak op tv gekeken, je blijft automatisch hangen als je hier langs zapt, net als bij series als Married with Children of Friends. De humor is herkenbaar en maakt zaken niet moeilijker dan nodig. Allo Allo toonde aan dat je ook over een serieus en gevoelig onderwerp als de Tweede Wereldoorlog komedie kunt maken. Ze waren niet de eerste, maar ze werden wel de populairste.

Ik hoef de personages denk ik niet te beschrijven. Rene, Edith, Yvette, Herr Flick, Helga en noem ze allemaal op. Tijdloze karakters. Gordon Kaye is zó enorm goed als caféhouder René. Zijn gevoel voor mimiek, timing en de juiste houding is geweldig. Zijn cynisme of sarcasme heeft me geregeld weer laten lachen. Dat kon ik trouwens ook met Kolonel von Strohm en zijn assistent Captain Geering. Heerlijke onderlinge interactie.

Seizoen 1 kost een beetje tijd om los te komen, maar al snel voelt het vertrouwd. De Madonna komt er al snel in voor, net als het verzet of de running gag met de verzetsapparaat op de slaapkamer van Madame Fanny, altijd aan het klagen. Die vieze uiensoep ook! Ik moest ook wel lachen om de vermeende executie van René, die weer verscheen als zijn tweelingbroer. Met dezelfde naam. Mij heb je met dit soort humor. Of René die innig met zijn serveerster bezig is en word betrapt door zijn vrouw Edith. En dan doodleuk spreekt over zijn zelfverdedigingstraining aan haar. Schitterend.

Ik kijk uit naar het vervolg.

3,5*

Kolere, 26 afleveringen. Dat is voor 'Allo 'Allo wat mij betreft wel te veel. Maar men probeerde met dit seizoen ook in Amerika te scoren. Meer afleveringen, wel ingekort van 30 naar 22 minuten. Toch zijn ze daar nooit heel erg doorgebroken en was dit toch meer een serie die in Europa de credits kreeg.

Het was wel een prima seizoen hoor, maar deze serie lijkt qua afleveringen en running gags altijd wel heel erg op elkaar. Dat is de kracht, maar ook een kleine zwakte. Meer dan een aflevering of 2 op rij kijk ik eigenlijk zelden.

3,5*

En toen was ik klaar met de seizoenen bekijken van Allo Allo!, iets waar ik december vorig jaar mee ben begonnen. Ik heb elk seizoen 3,5 ster gegeven. Waarom? Omdat Allo, Allo! zeer constant was in niveau. Dat is in dit geval positief en negatief. Om met dat laatste te beginnen, de serie heeft 9 seizoenen, maar erg origineel en creatief is het allemaal niet geweest. De serie moet het dan ook niet hebben van een goed plot of scherp geschreven grappen. Waar Allo, Allo! wel heel goed op scoort zijn de running gags. Iedereen kent ze wel, ze zijn bijna legendarisch te noemen.

Neem alle ''René, what are you doing with that woman in your arms? You stupid woman, can't you see that...'' grappen, de binnenkomst van officer Crabtree, de eeuwig falende Herr Flick, Helga's geschreeuw als ze iemand aan moet kondigen, Michelle van het verzet met haar ''Listen very carefully I shall say this only once'', een klagende madame Fanny in haar bed, de radio onder dat bed, de ''verliefdheid'' van Lieutnant Gruber richting René, de ''Heil Mussolini'' Italiaan en zo kan je er nog tig noemen. Het is elke keer een glimlach waardig, maar echt hilarisch werd Allo, Allo! voor mij nooit. Dat is verder ook niet erg, want ik heb me er zo prima mee vermaakt. De serie is een grote parodie op de tweede wereldoorlog en maakt iedereen belachelijk, of het nu Duitsers, Fransen, Engelsen of Italianen zijn. De Duitsers zijn nog vrij sympathiek, maar wel dom, zodat iedereen die er naar kijkt wel vrede heeft met de humor van de reeks vermoed ik. Zelf vond ik Colonel von Strohm, de dikke Duitser, erg geestig. En dat geldt ook voor Hans Geering, zijn hulpje in de eerste seizoenen. Jammer dat hij de serie vroeg heeft verlaten.

Ik ben trouwens eens een beetje gaan googelen op de cast, wie er nog leeft en wie niet. Er zijn er toch nog veel die leven, maar bijna elk ouder personage is al wel dood. Hoofdrolspeler René, gespeeld door Gorden Kaye is pas 3 jaar dood. Ik las dat hij homoseksueel was en dit pas na zijn veertigste bekend heeft durven te maken. Droevig levensverhaal. Ik vond de man echt hilarisch in zijn rol, begeert door zijn serveersters, gekraakt door zijn vrouw, betrouwbaar gevonden door de Duitsers. Echt een rol met eeuwigheidswaarde. Zoals heel deze serie dat heeft, want Allo, Allo! lijkt me gewoon tijdloos amusement. Leuk einde trouwens, als we plots jaren verder zijn, René oud is en alsnog de Fallen Madonna vindt en met Yvette er vandoor gaat. Krijgt hij toch nog waar hij altijd naar verlangde. Passend slot.

3,5*

Uitermate boeiende serie over de historie van Warner Bros, maar wel even een disclaimer: dit staat op HBO Max waar Warner Bros mee is gefuseerd, dus het is wel een redelijk kritiekloze blik op alles. En dat is toch jammer, want nu lijkt het soms net of ze alleen maar prachtige en revolutionaire dingen hebben gedaan. Het beetje kritiek dat ze geven is meer in zijn algemeenheid op de industrie dan op het bedrijf zelf.

Maar als je even dit detail vergeet, dan dompel je je wel 4 uur onder in een geweldige historische terugblik op Warner Bros, maar ook op de algehele filmindustrie en ook op de maatschappij, want alles staat in connectie met elkaar. Het kijkt met de voice-over van Morgan Freeman erg ontspannend weg en in vier afleveringen die elk een periode bespreken heb je toch wel een vrij compleet beeld van alles. En los van dat is het heerlijk om de bekende regisseurs, acteurs en beroemdheden te horen babbelen over film, series en tv. Zo komen oa George Clooney, Christopher Nolan en Oprah Winfrey aan het woord. De ondersteuning van de filmbeelden maakt het gewoon fijn om te volgen. Warner Bros is absoluut een van de grootste en meest invloedrijke bedrijven aller tijden in de filmindustrie, niet normaal hoeveel goeds zij in die 100 jaar hebben gemaakt. En ze geven zichzelf dan ook wel de nodige complimenten, maar het is vaak ook best verdiend.

Heb je iets met film, dan moet je dit eigenlijk wel even hebben gezien.

3,5* (zit dicht tegen 4 sterren aan)

13 Reasons Why behandelt een enorm lastig thema, namelijk de zelfmoord van een tienermeisje en de redenen waarom dit is gebeurd. De serie kreeg ook vrij veel aandacht in media, wat wel logisch is gezien het thema. Al vond ik de verhalen dat 13 Reasons Why aan zou zetten tot tiener-zelfmoorden overdreven. Sterker, als je de serie bekijkt, dan voel je juist dat ze de kijker proberen te overtuigen dat het niet moet gebeuren. Het schuldgevoel, het verdriet. Alles wordt goed getoond. De serie ziet er strak uit, ook de soundtrack is vaak erg sterk. Lekker vlot, maar zeker niet misplaatst. De cast is ook echt goed, vooral hoofdrolspelers Hannah en Clay spelen hun rol overtuigend. Zeker richting het einde van dit seizoen was de ellende waarin Hannah zat goed te voelen en ging ik ook echt wel met haar meeleven. Maar, dat was wel richting het einde pas.

Ik vond de eerste pakweg 8 afleveringen wel de moeite waard, maar een hoop van de redenen waarom ze zelfmoord pleegde vond ik erg overtrokken. Soms viel het wel mee, soms maakte ze zelf ook rare keuzes. Eigenlijk vallen al die afleveringen weg bij de 1 na laatste aflevering als je ziet dat Hannah zelf is verkracht. Enorm heftig, na zoiets valt een zelfmoord iets meer te snappen, maar dat is tegelijkertijd ook een zwakte dus, want een ongepaste foto, een stiekem geplaatst gedicht of een vernedering in een restaurant is dan plots van hele andere orde. Daarnaast vond ik de slotaflevering niet zo sterk als ik hoopte. Er blijven losse eindjes over (seizoen 2 zal hier wel met een nieuw verhaal op in gaan) en de impact van de scène waar we allemaal op zaten te wachten opdat het onvermijdelijk was, de zelfmoord, maakte niet die keiharde indruk waar ik wel op rekende. Maar niettemin is het een boeiende serie geworden die misschien wel een paar afleveringen korter had gekund, maar alsnog pakkend genoeg is voor een ruime voldoende.

3,5*

Ondanks dat er weinig mis is met dit tweede seizoen, wordt het hele verhaal van Hannah nu wel tot in den treure uitgesmeerd en is het niet meer zo pakkend en meeslepend als het eerste seizoen. Dat ze nu dood is en als herinnering of hersenspinsel aanwezig is versterkt dit ook niet, een hoop van die scènes komen wat overbodig over. Gelukkig doet de rest van de cast het wel uitstekend en zijn er nog genoeg interessante verhaallijnen te volgen. De rechtszaak duurt me wel weer te lang eerlijk gezegd, daar was ik na een paar afleveringen klaar mee. Het zijn dan ook de andere verhalen die mijn aandacht kregen. Geen idee waar ze het derde seizoen mee willen vullen, maar hopelijk niet meer over de zelfmoord van Hannah, dat is nu toch wel echt helemaal afgesloten.

3*

Eigenlijk is 13 Reasons Why zo'n serie die het gewoon bij 1 seizoen had moeten houden. Het verhaal was verteld, de impact gelukt en de kwaliteit was goed. We hoorden waarom Hannah zelfmoord heeft gepleegd en wie zich verantwoordelijk moest voelen. Bryce Walker dus, al waren vele namen niet onschuldig aan haar leed. Toen volgde deel 2, waarin we de rechtszaak rondom Hannah's dood volgden. Dit was redelijk droogjes en niet al te boeiend, al werd het naarmate het seizoen volgde wel beter. Uiteindelijk toch een voldoende voor gegeven. En toen was er seizoen 3. Het heeft eigenlijk niks meer met Hannah te maken, ook al zijn er verwijzingen naar haar, aangezien personages als Clay en Bryce er nog gewoon zijn.

Na een paar afleveringen vroeg ik me af hoe ik dit in hemelsnaam uit zou zitten, zo saai en oninteressant was het allemaal. Het boeide me weinig wie Bryce heeft vermoord en waarom. Maar dat veranderde toch wel zo halverwege, als we Bryce ook steeds beter leren kennen. Toch knap dat zo'n enorme hufter die zulke vreselijke dingen heeft gedaan toch een beetje menselijkheid mee krijgt, waarbij je heel af en toe bijna dacht dat hij zijn lot ook niet verdiende. Daar is weer in de media ophef over verschenen, want een verkrachter mag je niet menselijk tonen enzo, maar gelukkig boeit dit de producers weinig, want dit is wel de juiste keuze geweest. Ik kan me nog herinneren dat dit ook gebeurde bij de film Der Untergang, over de laatste dagen van Hitler, die menselijker werd getoond dan hij ooit in een film werd neergezet.

Er wordt bij Bryce niks goedgepraat, maar wel krijgt iemand een eigen achtergrondverhaal dat verder gaat dan geilheid en lust waarom hij het heeft gedaan. Verder blijft hij wel grotendeels een stuk ongeluk waar iedereen ruzie of erger mee kreeg. De scènes rondom zijn einde zijn trouwens wel erg heftig, als hij aan de kade helemaal kapot wordt geslagen. En ook in de latere scène waar hij in het water wordt gegooid en verdrinkt. Die stukken maakten meer indruk op me dan de zelfmoord-scène van Hannah waar zoveel ophef over was.

Wat ik minder goed trok zijn mutaties in de cast. Zo is ene Ani plots de hoofdrolspeler en dat stoort me wel, want zij heeft niks te maken met het verleden uit de eerdere seizoenen. Later went het iets meer, maar ze is best bijdehand, irritant en te aanwezig. Ik had liever de focus vooral op Clay en zijn medescholieren willen hebben. Verder proberen de makers wel weer erg opzichtig allerlei puberthema's er doorheen te drukken. Homoseksualiteit, immigratie van een puber, verkrachting, slachtoffers van verkrachtingen die kracht tonen en ga zo maar door. Beetje too much. Alles bij elkaar was dit toch beter dan gedacht en geef ik er opnieuw een voldoende voor. Geen hele grote, maar het wekt voldoende interesse bij me dat ik seizoen 4 ook wil gaan zien.

3*

Dit was zó enorm slecht zeg. Lang geleden dat ik zo'n belabberd seizoen van een serie nog heb gezien. Dat 13 Reasons Why een seizoen of twee te lang door is gegaan zal iedereen wel vinden, maar seizoen 1, 2 en ook 3 gingen tenminste nog ergens over en staken nog redelijk in elkaar. Maar dat alles is hier in season 4 gewoon helemaal verdwenen. Je kijkt 10 afleveringen naar niks. Overal zijn kleine incidenten en drama's, maar een grotere lijn is er niet. Consequenties zitten nergens aan vast. Iemand onder schot houden? Dreigen met een pistool? Met je auto crashen? Mensen in elkaar slaan? Enorme high school rellen waar zelfs de lokale ME aan te pas moet komen? En kan ik nog tig situaties noemen die nergens op sloegen en extreem slecht af zijn gehandeld.

Maar het meest irritante was hoofdrolspeler Clay Jensen. Ik vond hem voorheen nog wel sympathiek en boeiend, maar wat hebben ze er een tergend vervelend zeikwijf van gemaakt met zijn psychoses, hallucinaties en debiele acties. Wat een vreselijke kneus, er viel echt nauwelijks naar te kijken. Iedereen die het beste met hem voor had werd alsnog op idiote wijze opzij gezet. Daarnaast had ik ook het gevoel dat dit seizoen het gebrek aan inhoud wilde compenseren met shock-momenten. De dood van Justin op het einde bijvoorbeeld. Zal er 1 kijker zijn geweest die er emotioneel van werd? Zo enorm slecht geschreven. Sowieso hing er wel een heel moralistisch, prekerig toontje over dit seizoen. Zo lekker politiek correct allemaal.

Jammer dat het zo moet eindigen, want het begon ooit wel veelbelovend en interessant. Maar dat vond Netflix ook, die het uitgemelkt hebben tot de laatste druppel verdampt was. Totdat mensen nu negatieve gedachten over de serie hebben gekregen. Ik verwacht niet dat ik 13 Reasons Why ooit nog eens zal zien.

1,5*

Niet zo enorm boeiend of pakkend. We volgen fictieve personages die voor, tijdens en na de Breivik aanslagen er op een of andere manier bij betrokken zijn geraakt. Van de aanslagen zie je sowieso nauwelijks wat en echt heel goed vind ik het niet om er 6 volle afleveringen aan te besteden. Het zit wel degelijk in elkaar, maar niet iets waar ik nog over na zou willen praten, in tegenstelling tot bv de fantastische film Utøya 22. Juli (Film, 2018) - MovieMeter.nl waar ik echt door ben geraakt qua verhaal.

3*

24 is een jaar of 10 geleden heel snel mijn meest geliefde serie geworden, vanwege de ongekende spanning, de fantastische personages en de zinderende actie. Het real-time concept bleek een briljante vondst en heeft het tot het einde van de serie toe geweldig gedaan.

Seizoen 1 draait om presidentskandidaat David Palmer, waar een mogelijke aanslag op lijkt te worden gepleegd. Heerlijke rol van Dennis Haysbert, zijn personage werd voor mij al snel 1 van de tofste personages uit de serie, als loyale vriend van Jack Bauer. Waar het in latere seizoenen meestal over nucleaire wapens (of iets in die richting) ging, daar blijft dit eerste seizoen nog redelijk kleinschalig. De makers hadden ook niet verwacht dat de serie zo'n enorm succes zou worden, want de serie zou geloof ik halverwege eindigen, maar vanwege het succes werd dit seizoen verlengd. Dat is ook wel terug te zien in de verhaallijn, want de onzinnige activiteiten van Teri en Kim Bauer waren behoorlijk suf en vooral vervelend. Zeker Kim loopt van probleem naar probleem, pff.

We maken uiteraard ook kennis met Jack Bauer, CTU agent en voor mij de coolste man ooit in een serie. Jack is direct, keihard en altijd slimmer dan anderen. Maar hij bezit ook zeker emoties, iets wat goed zichtbaar wordt als hij op het einde denkt dat zijn dochter is vermoord. Geraakt door intens verdriet en enorme woede maakt hij zijn vijand Victor Drazen bruut af. En uiteraard ook de hartbrekende scene met de dood van zijn vrouw Teri, vermoord door zijn collega Nina Myers. Erg verrassend en ook zeker erg sterk.

Sterk seizoen, maar het beste moet absoluut nog komen.

4*

I'm gonna need a hacksaw.

Seizoen 2 is al een stuk grootschaliger dan het debuutseizoen, maar ondanks dat het spectaculairder is, is het niet meteen een beter seizoen geworden. Daarvoor blijft alles rondom dochter Kim ook nu weer enorm irritant. Het dieptepunt is wel het deel dat ze in de bunker beland bij een of andere hippie die haar vol doen geloven dat de wereld is vergaan. Ook wordt ze achtervolgt door een boze vader en komt ze in de gevangenis. Het waren constant irritante onderbrekingen, want het hoofdverhaal mag er wel degelijk wezen.

Jack rouwt om zijn vermoorde vrouw en heeft CTU verlaten, waar hij geen vertrouwen en gevoel meer voor heeft. Zijn dochter Kim en hij hebben er een slechtere band door gekregen, waardoor hij een mentaal wrak is. Toch raakt hij uiteraard weer betrokken bij CTU, als er gejaagd wordt op een atoombom. En in zijn oude rol blijkt Jack gewoon nog steeds die heerlijke bad-ass te zijn. Hij krijgt de ruimte om los te gaan en het blijft tot het einde toe zeer boeiend.

Maar toch komen de sterkste scenes dit seizoen uit de emotionele hoek. Jack die telefonisch afscheid neemt van Kim als hij denkt op zelfmoordmissie te zijn met de atoombom en Jack en George Mason die hun afscheidsgesprek voeren vond ik enorm indrukwekkende momenten.

En in dit seizoen heeft Jack gelukkig ook genoeg vrienden. Zo maken we kennis met Michelle en zijn uiteraard Tony en David Palmer present. Drie personages waar je als 24 fan toch erg veel voor voelt. Aan de andere kant staan weer enorm ergerlijke figuren als Nina Myers en Sherry Palmer, al is dat uiteraard hun rol die ze goed spelen. Maar ik kon Sherry echt niet uitstaan, was vrij lastig de scenes met haar uit te zitten.

Seizoen 2 weer absoluut te overtuigen.

4*

Seizoen 3 is voor mij ieder geval 1 van de beste seizoenen van de hele serie en sowieso de beste die in de eerste 3 edities is gemaakt.

Zo zijn een hoop minpunten plots opgelost. Jack werkt weer voor CTU en ook dochter Kim heeft daar een baan gevonden, waardoor ze niet meer van die tergend domme verhaallijnen heeft. Nog altijd is het niet geweldig, maar het is een enorme verbetering. Wel maken we mee dat Jack een drugsverslaafde is dankzij zijn undercoverwerk een periode daarvoor. Ik vond het lastig om te zien, een kwetsbare, zwakke Jack, maar wel sterk gespeeld. Hij krijgt er ieder geval problemen mee als nieuwe medewerkster Chloe O'Brian hem door heeft. Niet wetende dat Chloe een absolute heldin zal worden en de grootste bondgenoot die Jack ooit had. Zoals ook Tony, Michelle en David Palmer Jack weer goed helpen in dit seizoen.

Het draait ditmaal om een virus dat wordt verspreid en uiteindelijk een vol hotel met gasten vast weet te houden, niet wetende wie wel en niet is besmet. Als later blijkt dat ook Michelle daar vast zit, dan komen de morele keuzes waar 24 bekend om staat weer boven drijven, als haar geliefde Tony haar daar weg wil halen maar dit niet kan. Het seizoen voelt als een sneltrein die langs tig stations raast, zoveel gebeurt er en zoveel actie zit erin. Het meest gruwelijke is wel de gedwongen executie van Jack zijn baas Ryan Chapelle. Ik heb niet vaak zoiets bizar en tevens indrukwekkends in een serie gezien. Zo pijnlijk en wreed.

En we zijn ook eindelijk van Nina Myers en Sherry Palmer af, beiden sterven. Zeker in het geval van Sherry erg prettig. Nina Myers was een erg fijne tegenstander, maar haar verhaallijnen waren in seizoen 2 en 3 soms vergezocht. Tijd om verder te gaan dus.

Absoluut topseizoen.

4,5*

Zeer onderhoudend seizoen waarin we kennis maken met minister James Heller, 1 van mijn favoriete personages uit deze serie. Dit seizoen draait om diverse terreuraanslagen, geleid door onder andere het echtpaar Araz, waarbij we hun zoon die zich er vanaf keert volgen. Het seizoen zit vol met heerlijke momenten, zoals de bijna-executie van Heller (met redding van Jack uiteraard), het neerschieten van Air Force One, de EMP bom en de schijndood van Jack. Een belangrijk moment in het seizoen is de inbraak van Jack bij de Chinese ambassade, iets wat hem de komende seizoenen nog zal achtervolgen. Het levert ieder geval de introductie van Chang op, een meedogenloze en slimme man, die Jack niet met rust zal laten.
Wat wel stoort aan dit seizoen zijn weer de nodige vervelende subplotjes, die met nieuwe CTU directeur Driscoll voorop. Is Kim eindelijk eens afwezig, krijgen we dit soort onzin terug. Gelukkig verlaat ze halverwege het seizoen en maken we kennis met Bill Buchanan, ook al zo'n held die ik echt fantastisch vind. Ook dit seizoen teert weer erg op de klasse van Kiefer Sutherland, maar de verhaallijn is zo sterk dat ik ook deze weer in 1 ruk uit zou kijken.

4,5*

Right here, right now, you are going to face justice!

Absoluut het hoogtepunt van de serie, met een nagelbijtend spannend verhaal en met Kiefer Sutherland in absolute topvorm, iets wat ook bevestigd werd met prijzen voor zijn prestatie in dit seizoen. Aflevering 1 is al meteen hartverscheurend als Tony, Michelle en David Palmer vermoord (lijken) te worden, drie personages die ik echt heel erg graag erbij had gehouden. Het zorgt ervoor dat Jack weer terug moet keren om Chloe te redden en daarmee is zijn schijndood aan het eind van seizoen 4 weer voorbij. Jack moet gedwongen weer de wereld redden en neemt de leiding (nadat hij eerst een gijzeling op een vliegveld mee heeft gemaakt) in de zoektocht naar zenuwgas. De ene weergaloze scene na de andere volgt elkaar op, met als hartverscheurend deel de aanslag met het zenuwgas op CTU waar de sympathieke Edgar eraan gaat. Als uiteindelijk blijkt dat de Amerikaanse president Logan betrokken is bij de terreurdaden, dan komt Jack zelfs achter hem aan en in een epische scene dwingt hij een bekentenis af. Fantastisch gedaan zeg. Gelukkig is er nog genoeg steun voor Jack door oa Chloe, Buchanan en Aaron Pierce, geweldig geacteerde rollen. Chloe komt zelfs nog met een mitrailleur in actie, haha. Het seizoen eindigt met een onverwachte Chinese ontvoering, waardoor het verlangen naar seizoen 6 enorm is. Waanzinnig goed seizoen, 1 van de beste seizoenen van een serie in zijn algemeenheid zelfs.

5*

Do you understand the difference between dying for something and dying for nothing? Today I can die for something. My way. My choice.

Het was niet mogelijk om het bizar hoge niveau van seizoen 5 aan te kunnen houden, maar seizoen 6 is wel met afstand het minste seizoen van de gehele serie. Niet slecht, maar wel teleurstellend naar 24 maatstaven.

Het begint nog vrij sterk, met de ruil van Jack die verwilderd en verbitterd weer terug in Amerika is na zijn ontvoering eind seizoen 5. Uiteraard moet hij CTU weer helpen als er een atoombom is gestolen. De serie toont behoorlijk lef door de bom daadwerkelijk af te laten gaan, met duizenden doden. Uiteindelijk merkt Jack dat zijn familie betrokken is bij deze terreurdaden en wordt het een persoonlijk verhaal, waarbij Jack wel zijn hoofd koel weet te houden. Er volgt een vrij aardige reeks van goede stukken, maar het wordt nooit echt memorabel. Wederom wordt CTU aangevallen, iets wat nu wel afgezaagd is. De finale op het booreiland mag er wel wezen en de emotionele rede van Jack tegen Heller aan het bed van Audrey is fantastisch. Het laat het seizoen in mineur eindigen. Uiteindelijk is het gewoon een prima en amusant seizoen, maar er is wel een behoorlijke creatieve armoede opgetreden.

3,5*

Seizoen 7 herpakt zich erg sterk na het zwakste seizoen uit de serie, namelijk de vorige. De cast is ververst en met Renee Walker en President Taylor krijgen we er 2 nieuwe belangrijke personages bij. Beiden vind ik erg geslaagd en zeker Renee doet het erg goed samen met Jack. Uiteindelijk blijkt ze toch veel meer Jack-achtig te zijn dan ze zelf dacht. President Taylor is ook een welkome aanvulling als fijne president nadat er in de vorige seizoenen geen prettige presidenten zaten. Ze is niet van het niveau David Palmer, maar wel uitstekend.

Qua plot is dit nieuwe seizoen wel wat rommelig en het is best jammer dat er achter elke bad guy steeds weer een hogere pion stond. Dat is 1 keer oké, maar in dit seizoen slaat het wel wat door. Daardoor wordt de spanning nooit echt tot de climax opgebouwd. Maar gelukkig zitten er nog genoeg hele memorabele momenten in de serie, waaronder misschien wel het hoogtepunt van heel 24: de aanval op het Witte Huis. Ga weg White House Down en London Has Fallen, 24 was er eerder mee Hier verliezen we trouwens ook Bill Buchanan mee, iets wat ik betreurde. Erg fijn personage. Een ander belangrijk personage is de terugkeer van Tony Almeida, maar nu als terrorist. Ik vond het allemaal wel vergezocht, maar alsnog erg boeiend. Jammer dat het slot van zijn verhaal niet erg Tony-waardig was. Hoop dat er nog eens een nieuw seizoen komt waarin hij wordt gerehabiliteerd. Seizoen 7 is ieder geval erg sterk en ook een mooie bijrol van Jon Voight die het slot van het seizoen extra glans geeft. Samen met een opnieuw zeer goede Kiefer Sutherland uiteraard.

4*

Seizoen 8 is een kleine 10 afleveringen echt tergend saai zeg. Er wordt herhaalt wat we al in de 7 voorgaande seizoenen 24 hebben gezien, inclusief een stront irritante mol binnen CTU. Echt spijtig en even vreesde ik dat dit seizoen een enorme mispeer zou worden, maar plots neemt het seizoen een draai en is het tweede deel van dit seizoen 1 van de allerbeste 24 delen uit de serie met een waanzinnige Jack Bauer die de dood van Renee Walker komt wreken en alles en iedereen bruut kapot maakt. Ik zal Charles Logan (erg fijn dat deze enorme schurk er weer bij kwam) zijn angst als Jack in een stalen pak op hem af loopt niet vergeten, haha. Net als de sniper die Renee doodde die zijn ingewanden kwijt raakt. Dat tweede deel van 24 is echt een enorme adrenalinerush. Ik vond het wel enorm jammer dat Renee eraan ging, want ze was cool en ook best schattig. Had haar graag langer erbij gehad. Het goede acteerwerk van Kiefer Sutherland bij haar dood in het ziekenhuis is wel weer een bevestiging hoe sterk hij zich in weet te leven in Jack zijn personage. Ik kan me geen 24 zonder hem voorstellen...en toch komt het er in 2017 aan, blegh.

Ook inhoudelijk werd het allemaal een stuk beter, met de vredesonderhandelingen tussen President Taylor en President Hassan. Zelfs President Suvarov uit Rusland wordt weer bij de serie betrokken. Zo is het toch een gezellige boel van oude bekenden richting het einde zullen we maar zeggen. Er zitten weer een paar niet te vergeten momenten in. Hierboven heb ik er al wat genoemd, maar de executie van Hassan was ook wel even een gigantische schok. De makers tonen echt ballen door dit in het verhaal te stoppen. Wel jammer dat het einde een beetje teleurstellend is. Had zo gehoopt dat Logan en Suvarov een kogel door hun hoofd kregen geschoten, al snap ik wel dat Jack het niet deed.

Seizoen 8 heeft zich erg goed herpakt. Was het begin beter geweest, dan had ik 4,5* gegeven. Nu 4*, volledig gebaseerd op het tweede deel van dit seizoen.

You should have stayed hidden like a rat.

Ik was destijds echt enorm blij toen het nieuws van Live Another Day bekend werd. Na 4 jaar meer afleveringen met Jack Bauer was fantastisch, ook al was het ''slechts'' een miniserie van 12 afleveringen. Terreur in Londen en Jack komt de boel redden, beter kon het bijna niet.

Jammer genoeg hebben de makers die 4 jaar niet gebruikt om een fris script af te leveren. Het seizoen zit prima in elkaar, maar is weinig verrassend en bij sommige dingen die we opnieuw zien raak ik wel wat vermoeid. Weer een verrader in het goede kamp, weer wordt Jack niet geloofd. Na 9 seizoenen 24 mag het ook wel eens anders. Maar goed, wat er is geproduceerd is wel heel degelijk en stabiel. Alles zit erin, maar dat kan je ook positief opvatten. James Heller is zelfs president van Amerika geworden en zelfs Audrey zien we terug. Blijft toch mooi hoe zij en Jack met elkaar om gaan. Wel typisch 24 dat ze haar uiteindelijk laten sterven...ook weer door een oude bekende. Nu zien we Cheng terug, 1 van de toffere bad guys uit 24. Het levert ieder geval mooie emoties bij Jack op en de slotaflevering op het grote schip (die uit Nederlands komt, let maar op de details!) is erg machtig. Jack die Cheng onthoofde voelt toch wel bevredigend. Wel enorm irritant dat het einde open wordt gelaten. Jack meegenomen naar Rusland, een ideaal scenario voor een nieuw seizoen lijkt me. Hoop dat dit er nog van komt. De echte bad guy van dit seizoen, terroriste Margot, vond ik wel wat saai. Echt heel veel terreur richtte ze niet aan eigenlijk. Had wel wat meer grootschalige actie verwacht. Neem ook de ''dood'' van Heller op Wembley. Erg gedurft, maar best een afknapper dat hij toch nog gewoon leefde. Dat past niet bij 24. Dat Jack Margot en haar zoon uit de flat gooide was wel weer een heerlijk what the fuck moment. Echt met een grijns naar gekeken.

Jack is gelukkig niet alleen dit seizoen. Chloe keert ook terug, al vind ik die bittere gothic Chloe niet heel veel meer aan. Beetje jammer, al was wel te zien dat zij en Jack nog duidelijk om elkaar gaven. En er is nog Yvonne Strahovsky, wat een heerlijk sexy vrouw zeg. Ook een prima actrice, want haar dialogen met Jack bevielen wel. En ze is niet vermoord, dus wie weet zien we haar nog eens terug in 2010.

Live Another Day is prima, maar het had nog veel beter kunnen wezen als ze er goede scriptschrijvers op los zouden laten. Overigens verkies ik dit nog 100 keer liever dan de nieuwe 24 reboot met een geheel nieuwe cast. Dat is gewoon kut. Dan liever de oude cast en een minder sterk script.

3,5*

Zo, nu ik de laatste aflevering heb afgekeken kan ik er een beoordeling aan hangen, maar ik wist al na een paar afleveringen dat het een zware onvoldoende zou worden. Totaal ongeïnspireerd qua verhaal en cast. Alles wat we hier meemaken hebben we in de vorige 9 seizoenen van de oude 24 al gezien (en veel beter, dit voelde allemaal weinig groots en spannend aan) en dat was met een geweldige toffe cast, terwijl deze nieuwe groep echt dodelijk suf is. Corey Hawkins als hoofdrolspeler Eric Carter is 't gewoon niet. Geen enkele uitstraling, flair of coolness over zich en als acteur vind ik hem een beetje beperkt.

Vergelijk dit eens met de fantastische prestatie van Kiefer Sutherland als Jack Bauer; 1 van de meest epische rollen ooit in een serie voor mij, zowel emotioneel als in keiharde actie. Hij wist de serie te dragen, dat lukt Hawkins op geen enkel vlak. Neemt niet weg dat de gehele cast op dat niveau acteert. Slechts de terugkeer van Tony Almeida was het enige hoogtepuntje dit seizoen, maar met zijn rol is veel te weinig gedaan. Spijtig, want hij was echt bruut in voorgaande seizoenen. Nee, deze 24: Legacy wil ik snel weer vergeten en ik zit ook niet op een nieuw seizoen te wachten als het zo moet. Alleen een comeback maken met de oude cast, anders laat het maar. Toch jammer dat het zo is gelopen met de oude serie die ik op plek 1 in mijn top 10 heb staan.

1,5*

Enorm indrukwekkende en complete docu over die donkere, duistere dag in september 2001. De beelden blijven fascinerend boeien, zo gruwelijk en emotioneel zijn ze. De brandende torens, de springende mensen, de moedige brandweermannen, de gigantische stofwolk na het instorten en zo blijf je kijken van het ene naar het andere bizarre moment. Er was een wereld voor en na 9/11, deze dag was zoveel meer dan ''slechts'' een grote aanslag. Denk dat iedereen nog wel wist waar 'ie was toen deze beelden live getoond werden. Als docu leer je overigens niet veel nieuws aan grote dingen, wel aan details.

4*

Wat een hele fijne serie is dit zeg. Door een bericht in dit topic van vorige week wilde ik dit ook kijken en dat is me dan dit weekend nog gelukt. Kerst is net voorbij, maar het kan nog prima. Dit zijn niet zo snel series die ik in de zomer op zou zetten. Wat ik vooral zo goed vind is dat dit zo realistisch is geschreven. Er zijn geen helden, mensen maken gewoon fouten en dat kan gewild of ongewild gebeuren. De mix van drama, komedie, cynisme en zwartgallige humor werkt geweldig. Ik vond de allerbeste trouwens de oma, wat kwam zij geregeld erg lomp en grappig uit de hoek. Natuurlijk is het einde een beetje voorspelbaar, maar daardoor wel heel warm en menselijk. Moet iedereen veranderen, of moet jij het misschien eens zijn? Los van alles vond ik de beelden van het knusse dorp en de fijne soundtrack erg aangenaam. Normaal komen dit type series uit Noorwegen, maar schijnbaar kunnen de Duitsers het ook. Klasse.

4*