Meningen

Slaapverwekkend saai en oninteressant. Zoveel gelul over randzaken, zo weinig episch geknok. En als er dan wel actie in beeld komt maakt het ook weinig indruk. Vergelijk dat eens met die briljante eerste Pacific Rim film. Je voelde de grootsheid, de dreiging. Hier helemaal niks. Een saai familieverhaal en wat generiek geram tussen een robot en een monster. Ook steeds in lege verlaten omgevingen, wat het ook erg suf maakt. Visueel zien de kaiju er nog wel aardig uit, maar het stijltje is me te flitsend en weinig gedetailleerd. De hele reeks voelt gewoon inspiratieloos aan en veel interessant in het onvermijdelijke vervolg heb ik niet. Positief is dat je er met 7 korte afleveringen snel doorheen bent, dus het is het proberen waard onder dat het je veel tijd kost.

2*

Na Band of Brothers volgde jaren later The Pacific, waar we op een zelfde wijze een groep soldaten tijdens WO II volgen, maar nu met de strijd in Azië. Persoonlijk is het deel van WO II over Azië niet het gedeelte wat ik het meest aansprekend vind, maar ze hebben wel heel knap een goed beeld van de oorlog daar weten te creëren. De beelden zijn hard en direct, zoals de strijd daar was met de vele man tegen man gevechten en de vele nutteloze doden die vielen doordat er erg vies werd gestreden. De landen en de gevechten op Peleliu vind ik de sterkste delen van de serie. Wel ligt het tempo een stuk lager en is alles buiten de actie vrij teleurstellend.

Jammer genoeg heb ik emotioneel gezien weinig binding met deze groep soldaten, helemaal in vergelijking met de Easy Company uit BoB. De lovestory van de hoofdpersoon boeit me niet en de personages worden ook niet genoeg uitgediept om interessant te worden. Ook kent de serie een paar onnodige onderbrekingen waardoor je als kijker weer helemaal uit de oorlogssetting bent gehaald.

Heel veel van verwacht destijds, maar meer dan 3* levert het niet op.

Dit had best wel boeiend kunnen worden als ze het gewoon in een film hadden gestopt in plaats van een veel te langdradige serie waarbij bijna drie afleveringen nodig zijn om de rampspoed los te laten barsten. En als het eenmaal zover is, dan is het vrijwel meteen afgelopen. En om het nog tenenkrommender te maken overleeft zo'n beetje iedereen de ellende op de meest onrealistische manieren die er zijn. Het is dat de CGI echt indrukwekkend was, maar het weet de serie niet te redden. En dan zwijg ik nog maar over de vele domme keuzes die iedereen maakt.

2,5*

Paar jaar terug mee begonnen, maar dit was niet mijn ding. Twee seizoenen vol gehouden, daarna gestopt. Veel te flauw, met een cast die ik niet leuk vind. Amy Poehler is vrij irritant in haar rol, slechts Ron Swanson, gespeeld door Nick Offerman was wel leuk. Doordat het een kort eerste seizoen is ook nog seizoen 2 meegepakt, want overal las ik dat het vanaf daar leuker zou worden.

2,5*

Het tweede en laatste seizoen die ik heb geprobeerd, maar deze serie slaat bij mij gewoon niet aan. Te flauw, te weinig (of helemaal niet) gelachen bij diverse afleveringen en er zit geen stijgende lijn in waardoor ik seizoen 3 en verder vermoedelijk nooit ga kijken. Of het moet nog zijn omdat ik meer van Ron wil zien die wel leuk was.

2,5*

Ik had in het begin mijn twijfels hoe goed ik dit zou gaan vinden maar des te verder in de serie, des te beter het weet te zijn. The Penguin heeft een fijne misdaadvibe en is bij vlagen genadeloos hard en grimmig waarbij ik een paar keer wel echt positief verbaasd was hoever acties gingen. Colin Farrell is heel erg goed in de hoofdrol (keiharde man maar wel een zwaar moederskindje) en Cristin Milioti is als tegenspeelster ook uitstekend. Maar ik had eigenlijk op geen enkele rol wat aan te merken. Voegt de serie nou heel veel toe aan het Batman-universum? Niet, echt. Maar de extra verdieping maakt het wel de moeite van het kijken waard.

3,5*

Funny verhaal wat ook leuk uitgewerkt is in de vier afleveringen. Het begint nog gezellig, maar eindigt toch best negatief met bv die overleden lerares. En teleurstellend dat de rechter voor Pepsi koos, vind ik behoorlijk unfair. Al had ik als ik die gozer was geweest allang een deal aangenomen. Zou me niks verbazen als zo'n rechter niet wereldwijd belachelijk gemaakt wilde worden als ze wel de straaljager toe had gekend.

3,5*

Met Planet Earth is mijn drang om veel van de BBC kwaliteitsdocu's over de natuur, dieren en de wereld te bekijken denk ik wel begonnen. Hierna ook nog series als Life en Human Planet gekeken en momenteel volg ik uiteraard Planet Earth II, maar Planet Earth maakte wel de meeste indruk op me. Haarscherpe beelden, veel diversiteit in de omgevingen en hele bijzondere beelden die je in andere docu's niet op zo'n wijze ziet. Het is ongetwijfeld een peperdure productie geweest en dat zie je terug. Heb de box al een kleine 10 jaar in mijn DVD-kast staan. Overigens is de aanwezigheid van David Attenborough een hele dikke plus. Die man heeft absoluut de prettigste stem die je kan bedenken bij dit soort projecten. Ik heb ook wel eens op tv een aflevering van Planet Earth gezien met een Nederlandse voice-over, maar dat voelt gewoon echt totaal niet goed.

4,5*

Net als de voorganger weer vreselijk knap gemaakt, met prachtig geschoten beelden, geweldige slowmotions en hele bijzondere dingen die je normaal nooit zal zien. Het hoogtepunt zat al in het begin, met de hagedis die door de slangen wordt opgejaagd. Dat waren misschien wel de mooiste minuten die ik ooit in een natuurdocumentaire heb gezien. Ik vond aflevering 1 en 2 ook het beste, de afleveringen daarna waren ook gewoon uitstekend, maar kenden niet echt hele memorabele hoogtepunten. Planet Earth II is gewoon stabiel. Sublieme beelden, fraaie soundtracks en weer die hele fijne stem van David Attenborough. Als ik kritisch moet wezen; de 6 afleveringen vliegen wel alle kanten op, ook in een aflevering zit nooit 1 rode lijn, behalve dan dat het over 6 verschillende soorten gebieden gaat. De making offs na afloop van elke aflevering zijn ook de moeite waard. Ze hebben echt belachelijk veel inspanningen verricht om dit alles op beeld te krijgen.

4*

Schitterende docu, echt met enorm veel plezier naar de vijf afleveringen op Amazon Prime gekeken. Je krijgt in een minuut of 300 een overzicht van de historie van Nintendo, waarbij de docu ook geregeld een uitstapje opzij maakt en bijvoorbeeld SEGA, Playstation, Xbox of iPhone bespreekt, partijen die op een gegeven moment grote concurrentie werden. Alles wordt getoond met fraaie beelden waar mijn gamehart warm van raakt, maar ook de interviews zijn leuk. Ze spreken met voormalige Nintendo-medewerkers, maar ook met externe mensen zoals Phil Spencer van Xbox. Het leuke is dat ze allemaal lovend en kritisch durven te zijn op keuzes van Nintendo. Zo sloeg de WiiU voor geen meter aan, wat je ook gewoon voorbij ziet komen. Wel jammer dat ze ruim de tijd nemen voor de beginfase met de NES en SNES, maar het einde met de Wii, WiiU en Switch gaat weer vrij snel. Maar dit moet je gewoon kijken als je iets met games hebt.

4*

- Cigarette?

- Yes, I know.

Met deze Police Squad! televisieserie als voorloper begon het allemaal voor de latere Naked Gun films, een reeks waar ik dol op ben en waarin Leslie Nielsen schittert als de hilarische Frank Drebin. Deze Police Squad! haalt nog niet het niveau van vooral de eerste film doordat ze soms nog wat lijken te twijfelen of ze een scène doortrekken naar het compleet absurde of niet (wat de films dus wel deden), maar is toch wel erg amusant met de vele woordgrappen, achtergrondsituaties, running gags en natuurlijk de rare fratsen van Nielsen. Jammer dat er maar 6 afleveringen zijn gemaakt, dit smaakte wel naar meer.

3,5*

The Powerpuff Girls is ook echt zo'n serie die ik eind jaren 90 echt heel vaak heb gekeken, net als de rest van de Cartoon Network programmering uit die tijd. De reden dat ik dit destijds zo leuk vond was door de afwisseling en de humor. Afleveringen hebben een hoop tempo, diverse hele vermakelijke personages en flink wat actie. Maar uiteindelijk blijft het toch wel een hele grappige serie die erg herkenbaar blijft, want bijna 20 jaar na dato herkende ik nog bijna elke aflevering.

Mayor is echt een heerlijk naïef, dommig, maar o zo geestig personage. Ook dat stemmetje van hem erbij, helemaal als hij bang is, haha. Maar ook bad guys als The Amoebe Boys, Fuzzy Lumpins of Mojo Jojo zijn erg leuk bedacht en krijgen leuke verhaallijnen. De allerbeste schurk is overigens de naam die niet uitgesproken zal worden.....Him! Een rode, duivelse travestiet met een hele creepy galmende stem. Best bijzonder dat zo'n bizar iemand in een tekenfilm zit, want ik kan me best voorstellen dat je er als kind bang van kan zijn.

Het zorgt er wel voor dat elke aflevering weer anders dan de vorige voelt. Overigens zijn de 3 hoofdrolspeelsters zelf ook wel leuk. Het zijn nog echt kleine meisjes, maar ze doen wel hele volwassen dingen. De serie speelt er wel leuk mee dat ze in een kinderomgeving zitten, maar als 3 Avengers over de stad waken. Dit wordt leuk versterkt met de voice-over stem die je constant hoort en het erg aardig doet. The Powerpuff Girls was jeugdsentiment, maar is nog steeds sterk. Ik heb seizoen 1 nu opnieuw bekeken en dan vallen wat meer volwassen geintjes ook wel op. Zo is de slotaflevering Uh Oh Dynamo een overduidelijke knipoog naar Godzilla, om eens wat te noemen.

4*

Ook seizoen 2 is enorm geestig. Deze serie kent naast leuke hoofdpersonen zoveel leuke andere personages, van vrienden tot de bekende schurken. En ook zit er nog steeds veel creativiteit in de afleveringen, die ik ook nu vrijwel allemaal nog herken van toen ik dit begin van de eeuw op tv zag. Zo is de ''Best Rainy Day Adventure Ever'' een erg grappige parodie op de normale verhaallijn. Ook de 2 afleveringen met de vervelende buren die crimineel worden deden het goed bij me. Misschien kwalitatief gezien wel de leukste Cartoon Network classic.

4*

Ook seizoen 3 is erg geestig en de serie blijft erg leuk om te bekijken. Ik heb de afgelopen 2 jaar alle grote Cartoon Network series van weleer opnieuw bekeken en ik merk dat ik het snelste door de Powerpuff afleveringen heen ga. De afleveringen hebben een hoop tempo, zijn erg divers (verwisselen van lichamen, de Professor die zelf superheld wordt etc) en bijna elk personage is de moeite waard.

4*

Zucht, net als bij latere afleveringen van Johnny Bravo hebben de makers ook bij deze serie in dit seizoen bedacht dat lange afleveringen van 20 minuten wel leuk zouden zijn. Not. Het is meteen een heel stuk minder vermakelijk. Ik kijk dit soort cartoons niet voor een verhaal, maar vanwege de snelle fun en dat werkt dus niet als 1 verhaaltje 20 minuten duurt. Hoop niet dat de resterende seizoenen dit euvel hebben, dan is de lol wel weg. Alleen de aflevering Him Diddle Riddle vond ik wel leuk, moest een beetje denken aan de verhaallijn van Die Hard 3.

3*

Gelukkig weer een seizoen met voor het grootste deel korte aflevering, aangezien ik die lange verhalen van 20 minuten niet veel aan vind zoals ze in seizoen 4 veel zaten. In het korte format blijft dit gewoon een erg vermakelijke serie met ontzettend veel grappige of leuke personages en genoeg originaliteit in de afleveringen. De alledaagse problemen en activiteiten verpakt in het superheldensausje blijf ik het leukste vinden, zoals de chili-bak-wedstrijd van de Professor.

3,5*

En klaar met de reeks. Erg van genoten, toch wel de tofste van de klassieke Cartoon Network tekenfilms van destijds. Dit concludeer ik na het opnieuw bekijken van Dexter's Lab, Cow and Chicken, Johnny Bravo, Courage en Iam Weasel. Al mogen de overige series er ook zeker wezen.

The Powerpuff Girls is het meest divers, heeft de leukste humor en heel veel oprecht leuke personages. Knap dat ze 6 seizoenen gewoon weten te entertainen en overtuigen.

3,5*

Ik hou van dino's, sinds ik kind was al onder de indruk van dankzij Jurassic Park en het vele dino-speelgoed uit de early 90's. Deze docureeks is visueel en qua designs ontzettend knap gemaakt en de stem van de fantastische David Attenborough blijft legendarisch en rustgevend, maar inhoudelijk toont dit niet zo veel nieuws en lijkt het best wel op reguliere natuurseries, maar ipv een leeuw en een poema doen nu wat grotere beesten jagen, eten, slapen en jonkies opvoeden. Eigenlijk kan de serie er niks aan doen, maar ik heb teveel van dit soort docu's gezien om nog helemaal weggeblazen te worden.

3,5*

The Prince heeft best wel wat ophef veroorzaakt als ik het zo online allemaal las, omdat deze animatieserie snoeihard de Engelse koninklijke familie hard schoffeert, belachelijk maakt en hun eigenschappen tot in het extreme uitvergroot. Dat is dus precies een serie voor mij, want ik ben wel van de grove humor.

Ieder personage word zeer onsympathiek en treurig neergezet. De Queen is een soort wrede godmother van de familie, de kleine Prins George een zeer verwend en onprettig persoon, Prins Charles is een enorme hielenlikker van zijn moeder die ook zonder moeite zijn vrouw Camilla volledig vernedert als de situatie erom vraagt, Prins Phillip is een bijna rottend lijk die al zo goed als dood is (anno vandaag de dag is de man natuurlijk echt overleden), Prins Harry is volslagen idioot en zo wereldvreemd dat hij dingen als een bakje ontbijt eten of melk in de supermarkt halen al iets bijzonders vind en Meghan is een mislukte actrice die niet aan fatsoenlijk werk komt. Verder hebben William en Kate een liefdeloos huwelijk en dan is er ook nog het personeel van het paleis dat van niemand respect krijgt en onderling bizarre dingen mee maakt, zoals gevangen genomen orcs die taartjes voor de Queen moeten maken.

Het is jammer dat de afleveringen niet allemaal even briljant zijn geschreven, dan had dit nog veel leuker kunnen zijn, maar ik heb toch echt wel meerdere malen moeten lachen om deze familie. Het is prima geanimeerd, er zit een goede stemmencast bij (een vloekende Queen is heerlijk) en het kijkt lekker weg, want elke aflevering duurt nog geen kwartier. Ik hoop op een tweede seizoen. Best wel gewaagd om dit uit te brengen.

3,5*

Seizoen 1 is echt een van de spannendste seizoenen die ik ooit van een serie zag. Hier stak alles nog erg goed in elkaar en was het script echt geschreven om je te verrassen en vooral het zweet op de rug te bezorgen van de ene na de andere net geslaagde actie in de bajes, recht voor de neus van Pope, Bellick en de bewaking. De hele voorbereiding van Michael om zijn broer Lincoln te bevrijden is gewoon ontzettend boeiend om te volgen. Misschien is Michael iets teveel als een genie neergezet, maar ook hij maakt foutjes en moet ze later maar weer zien te corrigeren. Richting het einde was het gewoon qua spanning nauwelijks nog te houden en wilde je perse zien hoe de ontsnapping plaats zou vinden. Mede ook dankzij een meer dan prima cast met diverse erg boeiende personages weet dit tot de laatste seconde te imponeren.

4,5*

Als de serie na dit seizoen was geëindigd, dan was het in totaliteit 1 van de beste series ooit geweest. Na het bloedstollende eerste seizoen is de groep op de vlucht in Amerika. Het constante gevoel dat ze worden opgejaagd en bijna weer opgepakt zijn blijft het gehele seizoen ontzettend goed uitgevoerd. Nieuwe namen in de vorm van Kellerman en Mahone komen erbij en voegen absoluut wat toe aan het verhaal dat ook zonder hen al een extreem tempo heeft. En richting het einde lijkt de serie ook naar een bevredigend slot te werken door de samenzwering bekend te maken, maar toen was de serie zo extreem populair dat het nog verlengd is met 2 seizoenen.

4*

Onnodige kopie van seizoen 1, maar dan op alle vlakken een stuk minder. Weer zitten ze vast in de bajes en is er een plan nodig om te ontsnappen. Maar Sona is een stuk kleiner, dus zien we veel meer dezelfde gebieden. Wat me wel weer bevalt is dat de gevangenis een stuk smeriger en gevaarlijker is, mede doordat het door een totale idioot wordt bestuurd die alle macht naar zich toe heeft getrokken. Het is dan ook nog steeds vrij boeiend, ook al is het niet een seizoen dat veel toevoegt en toch vooral aanvoelt als een verlenging van de serie waar dit niet nodig was geweest. Meer is niet altijd beter, maar nogmaals, heb me er wel weer goed mee vermaakt. Daarvoor is te cast te interessant en de sfeer ook nu erg goed. Nieuwe namen zijn Whistler, Sofia en Gretchen, waarbij zeker de laatste de moeite is op diverse vlakken, haha. Ook oudgedienden als T-Bag en Mahone doen het gewoon goed.

Kleine 3,5*

Tsja, de plank werd in dit toenmalige slotseizoen (we weten allemaal dat er een nieuw seizoen aan zit te komen, he) aardig misgeslagen. De hersentumor, de toch niet dode Sara, de strijd tegen The Company. Het was allemaal too much en te ver gezocht. Seizoen 4 wil gewoon een explosief hoog niveau aannemen, maar vergeet dat het allemaal niet meer valt te verkopen aan de kijker. Waar de serie in seizoen 1 en 2 nog redelijk realistisch probeerde te blijven, daar gaat het hier nergens meer over. Gelukkig is de cast nog altijd op dreef en kent de serie een aantal prima momenten (de wraak van Mahone op de moordenaar van zijn zoon, de ontroerende dood van Bellick) waardoor het nog net acceptabel blijft en ik er geen onvoldoende aan hang.

Dat het nog veel slechter werd in de tv-film The Final Break is wel knap trouwens. De plotschrijvers hadden er echt geen zin meer in. Het is dat de cast het al die jaren voortreffelijk heeft gedaan en dat het door het hoge tempo sowieso nog wel amusant bleef, maar de serie was echt legendarisch geweest als het bij seizoen 1 en 2 was gebleven.

3*

Ik heb echt naar deze miniserie uitgekeken, als fan van Prison Break. Seizoen 1 is absoluut van enorm hoog niveau qua spanning en sensatie. Maar vooral seizoen 4 was erg zwak en toen zat de serie erop, na ook een zwakke film die het verhaal af moest ronden. Na een kleine 10 jaar stilte is er dan plots een nieuw seizoen, maar waarom dit achteraf gemaakt is, geen idee. Het is nergens spannend geworden en het verhaal is zo warrig en simpel dat er praktisch geen plezier uitgehaald kon worden. Na de eerste afleveringen vond ik het nog wel aardig, maar dat was vooral omdat ik het gaaf vond om de oude personages weer te zien. De cast heeft namelijk nog altijd die fijne onderlinge chemie en op een enkeling na was eigenlijk iedereen weer present.

Maar ja, als dan blijkt dat ze daar ook heel weinig mee doen (wat was nou het nut van de aanwezigheid van oa Sarah, Sucre en T-Bag met hun rollen?), dan is dat ook niet echt een sterk punt meer. Vooral het feit dat T-Bag nauwelijks wordt benut is dood en doodzonde. En ook doen ze niks met het punt waar de serie ooit groot mee werd; een uitgekiende gevangenisuitbraak. Alles bij elkaar is dit gewoon compleet mislukt. Er komt volgens geruchten nog een nieuw seizoen, maar als ze geen betere scriptschrijvers aan weten te nemen, dan hoeft dat er van mij niet meer te komen. Dit is nog slechter dan seizoen 4 en de film en dat is een beste prestatie.

2*

Hahaha, dit was geniaal. Toen SBS6-tv naast slecht ieder geval nog vermakelijk was.

Het leken wel typetjes, fantastisch. Van de ''Het is de schuld van de Rabobank'' man tot de tokkie die zijn huurwoning te koop wilde zetten tot de aso die vond dat niet iedereen geschikt was om te werken. ''Dat moet je liggen''.

De foto's zijn ook al jarenlang hilarische meme's online. Enkele mensen die mee hebben gedaan hebben overigens in de jaren nadien wel zelfmoord gepleegd heb ik eens gelezen.

Heb het thuis nog ergens op een harde schijf staan. Te leuk om te vergeten.

4*

Bijzonder sterk, inhoudelijk ook net wat boeiender vergeleken met seizoen 1. Gister alweer de laatste afleveringen erdoor gejaagd. Dit kijkt echt heel lekker weg door de mix tussen het onderhoudende verhaal, de uitdieping van de mens Frank Castle en extreem bruut, bloederig geweld. Dit wist me 13 afleveringen lang weer erg te boeien. Laten we wel eerlijk zijn, bijna iedereen kijkt dit om te genieten van Frank Castle die zijn vijanden op snoeiharde wijze vermoord. Het werkt gewoon. De genietende sadist komt gewoon af en toe in jou als kijker vrij als hij er weer een paar ongenadig hard sloopt. Jon Bernthal doet het ook gewoon erg goed. Hij heeft een imposant lichaam, een stoere stem en straalt uit dat je met hem niet hoeft te fucken. En zo is het ook gewoon. Sterk slot van het verhaal ook. Laat dit alsjeblieft niet het einde zijn en kondig gewoon seizoen 3 snel aan!

4*