Meningen

Natuurlijk is El Chapo een rip-off van Narcos, maar wel een hele goede. Sterker, ze benaderen ook wel dat niveau. Grote plus van deze serie is dat ik weer naar een drugsserie kijk met een charismatische, brute hoofdpersoon, net als Pablo Escobar dat in de eerste twee seizoenen van Narcos was. In de seizoenen en spin-offs daarna was hij er niet meer en lag de focus meer op de DEA dan op de drugsbazen. Hier is dat dus weer zoals ik het boeiender vind, want El Chapo doet weinig voor Escobar onder.

Eigenlijk zijn ze wel een beetje dezelfde figuren, met een drang naar macht, luxe, zwaar geweld en met een zwak voor hun familie en geliefden. Dus is El Chapo als serie origineel? Nee. Maar het wereldje spreekt gewoon aan voor een serie. Drugs, geweld, omkoping en toch ook de rustige momenten waarin zulke monsters net mensen lijken. Ik vond trouwens de laatste afleveringen erg goed, in de gevangenis waar El Chapo echt enorm af ziet onder een dictatoriale directrice met een spartaans beleid. Ook tof was om te zien in de flashbacks hoe El Chapo nou het wereldje in was gekomen. Wel had ik iets meer van het drugswereldje zelf willen zien. Na een wat stroef begin is het een serie waar ik snel de andere seizoenen van ga bekijken.

3,5*

Sterk slotseizoen. Deze serie doet niet onder voor Narcos, die kakte best in na de eerste twee geweldige seizoenen rondom Pablo Escobar. Ik vind El Chapo net zo interessant om te volgen. In dit laatste seizoen is hij grotendeels op de vlucht voor de overheid en weet hij ook te ontsnappen voor hij definitief vast kwam te zitten. Ik denk dat zijn verhaal wel vrij bekend is, maar het word alsnog spannend gebracht met sterk acteerwerk en een paar brute actiemomenten.

4(

Ik heb zelf deze week ook de gehele serie gekeken. Even netjes gewacht tot alles uit was, dat kijkt toch altijd net wat prettiger. Chernobyl is een bijzonder sterk geschreven en geregisseerde serie, waarbij de nasleep van deze historische ramp met groot respect wordt behandeld. De serie is zeker niet gericht op choqueren, maar toont wel de gruwelijke gevolgen voor de bevolking. De afleveringen zijn grauw en somber, al komt dat ook door de wereld van toen daar. Al die lelijke flats en treurige gebieden. Het was even wennen aan het feit dat er Engels gesproken werd, maar het acteerwerk van dusdanig hoog niveau dat het al snel wende en ook niet meer zo erg was. Dit had ik ook bijvoorbeeld bij Schinder's List.

4*

Ik ben de laatste jaren een beetje op de jeugdsentiment tour, kijk veel wat ik vroeger als kind keek opnieuw. Toevallig vorig jaar ook Rescue Rangers opnieuw bekeken. Blijft een iconische serie met een aanstekelijke intro themesong, een leuke groep hoofdpersonages en genoeg creativiteit in de verhalen om te blijven boeien. Niks mis met dit korte eerste seizoen. De aflevering Adventures in Squirrelsitting is me het meeste bijgebleven met die 2 kleine schattige eekhoornmeisjes waar op gepast moet worden en waar er eentje verliefd op Chip was. Later moesten ze het Casino van Fat Cat in, in undercover kleren. Zo'n aflevering die ik nog van vroeger kende en niet ben vergeten.

3,5*

Erg veel afleveringen in dit tweede seizoen, maar ze zijn gemiddeld van een prima niveau. Bijzonder dat er een 5 afleveringen lang verhaal in zit, toch niet iets wat je vaak in zo'n tekenfilmserie ziet. Verder niet beter of slechter dan seizoen 1.

3,5*

En het slotseizoen, vreemd genoeg zeer kort nadat seizoen 2 extreem lang was. Daar zit best een achtergrondverhaal achter vermoed ik, maar het interesseert me niet echt. Meer van hetzelfde, dat krijg je na ruim 60 afleveringen, maar dat is op zich niet erg. Was er toen ik dit vorig jaar opnieuw keek toch vrij snel doorheen omdat het gewoon amusant is.

3,5*

Als je dit objectief beoordeeld dan is het matig. Beroerde scripts, slecht acteerwerk (Jennifer Tilly, zucht..vreselijk), middelmatige effecten. Maar het is wel Chucky en Chucky is cool. Zijn duivelse gedrag in combinatie met humor werkt dik 30 jaar na dato nog altijd. Wat ik hier wel fijn vind is dat er al snel mensen zijn die zien dat hij leeft, terwijl in de films dit buiten Andy en Tilly zelden zo was. Wel duurt dit gewoon te lang, het is verre van de hele tijd goed. Maar ik heb me er wel mee vermaakt en nu lees ik dat er ook een tweede seizoen komt, benieuwd wat ze gaan brengen.

3*

Nou, heb toch even aangezet en de rest van het seizoen afgekeken. Chucky blijft leuk, maar dan wel in een film van anderhalf uur. Deze serie geeft hem en anderen veel te veel screentime en dan blijkt hij wat minder te vermaken. Al ligt het hier niet aan Chucky natuurlijk, maar aan die vreselijke Jennifer Tilly die echt niet kan acteren en een vreselijk rol in de franchise speelt. Van mij hoeft er geen seizoen 3 te komen, maak over een paar jaar maar weer gewoon een nieuwe klassieke Chucky film, gewoon weer met net zoveel horror als humor. Dat eerste ontbreekt nu gewoon.

Dit seizoen had trouwens wel twee hilarische momenten. De ene was Chucky die voordat hij een non vermoord zegt ''Hi, i'm Chucky. Wanna pray?'' en de andere wanneer hij met een kettingzaag los ging. Half bonuspuntje voor die momenten.

2,5*

Uitstekende serie dat een direct vervolg op de film Cidade de Deus (Film, 2002) is, maar dan dus 20 jaar later. Diverse oude castleden pakken hun rol weer op en doen dit echt prima. Dezelfde vibe en sfeer uit de film is ook hier aanwezig en de zes afleveringen kijken prima weg. Het leven in de favela is nog steeds zwaar, gewelddadig en niet eens waar je ooit hoopt terecht te komen. Maar het is nu ook wel voldoende, hier hadden ze het van mij bij mogen laten, maar zo te lezen is seizoen 2 al bevestigd. En dat ga ik dan ook wel kijken, ook al had het niet gehoeven.

3,5*

Dit was zó enorm goed, ik heb in tijden niet zo hard van een serie genoten als bij dit eerste seizoen van Cobra Kai. Eigenlijk moet je wel de films hebben gezien om het sentiment achter alles te snappen. Dit heb ik uiteraard en de nostalgische walm die dan op je af komt voelt geweldig fijn aan. Opnieuw volgen we de rivaliteit tussen Johnny Lawrence en Daniel LaRusso. Daniel is ondertussen een succesvol man met een mooi gezin, veel geld en een goed lopend autobedrijf. Johnny is een loser die het verleden nooit is ontgroeid en liefde, inkomen en succes mist, waardoor hij zijn oude dojo Cobra Kai weer opent.

Het is voor de fans van Karate Kid heerlijk om zoveel bekende gezichten weer te zien. Allemaal ouder, maar nog steeds aanwezig. Uiteraard zonder Mr. Miyagi, aangezien Pat Morita jammer genoeg begin deze eeuw al overleed, maar zijn naam en zijn legacy komt nog geregeld voorbij. Ook erg leuk dat er een aantal keer oude beelden getoond worden. Nooit opzichtig of overbodig, maar altijd met een goede reden. Ook de nieuwe namen vind ik wel aardig, alleen Aisha vond ik een beetje een te opzichtige karikatuur. De rest was best leuk, maar de echt leuke momenten zijn gewoon die met Johnny en Daniel. Helemaal hun momenten samen zijn goed, met als beste stuk hun gezamenlijke autorit en kroegmiddag, waarbij er zelfs onderling begrip kwam.

Maar dat was maar van korte duur, nadat Johnny merkte dat Daniel zijn zoon traint, zonder dat Daniel dat weer wist. Sowieso knap hoe zoveel levens in die 10 afleveringen in elkaar verweven zijn geraakt. Het eindgevecht was natuurlijk wel voorspelbaar, met Daniel die Johnny's zoon en zijn medewerker in de finale coacht tegen Johnny die het vriendje van Daniels dochter daar heeft. Uiteindelijk draaide Karate Kid al vooral om eer en waardigheid en die boodschap was ook na de finale hier duidelijk. Ik heb genoten van alles. Het plot, de nostalgie, de muziek, de vibe, de gevatte humor en ik kijk uit naar seizoen 2 en 3. In dat kader waren het interessant slotseconden, als een cameo van een oude bekende bad guy de toon zet voor komend seizoen.

4,5*

Geweldig zeg! Cobra Kai seizoen 2 haalt niet dat torenhoge niveau van het eerste seizoen, daarvoor zitten er wat echte minpunten aan deze reeks, maar het was weer tien aflevering genieten van drama, emotie, sentiment en spanning. Het goede aan dit seizoen is dat iedereen wel in seizoen 1 is geïntroduceerd, waardoor de focus meer op het verhaal kan liggen. Nieuwkomers zijn Kreese, de oude sensei van Johnny bij Cobra Kai, en Tory, een tiener die zich mengt in het puberleven van de scholieren van deze reeks. Kreese is wel een goede toevoeging, duidelijk zo kwaadaardig dat Johnny er weer goed uit begint te zien als persoon. Bizar trouwens dat de acteur die hem speelt, Martin Kove, alweer 74 is. Hij heeft nog een imposant uiterlijk. Tory is een beetje een karikatuur en voegt eigenlijk weinig toe, op 2 scènes na met een drinkwedstrijd en met het grote eindgevecht. Verder moest ze vooral extra rivaliteit tussen Miguez en Robby opwekken.

Tory is dan ook een beetje een synoniem aan wat me dit seizoen een beetje tegen staat aan deze reeks en dat is dat het wel heel erg de dramakant van het puberen op gaat. Dat zat ook al voldoende in het eerste seizoen, maar hier slaan ze een tikje door. Iedereen heeft wel iemand waar ze of verliefd op zijn, een relatie mee hebben of haten. Het meest beroerd uitgewerkt vind ik wel de transformatie van Eli/Hawk, de loser met de enorme hanenkam. Dat laatste ziet er overigens zo belachelijk uit dat je hem als persoon al niet meer serieus kan nemen en zijn gedrag is ook veel te absurd. Dat zijn oude vriend Demetri hem compleet voor schut zet na flink getreiterd door hem te zijn op het feestje was wel weer een leuk moment, maar verder sloeg het wel door.

De focus lag in de films en in het vorige seizoen nog op de rivaliteit tussen Johnny en Daniel en dat zakt een tikje weg, maar is gelukkig nog wel genoeg aanwezig als ze beiden een dojo hebben en elkaars vechters weg willen kapen. En uiteraard zijn er op privévlak een hoop misverstanden. Soms dacht ik wel, als je gewoon even met elkaar praat kom je er beiden achter dat een verhaal niet klopt en was het opgelost geweest. Maar dan was dit vermoedelijk een saaie serie geweest. Ik vind William Zabka echt fantastisch als Johnny. Hij is een loser, maar tegelijkertijd ook best een goed mens en iemand die zich wil verbeteren. Ralph Macchio is ook nog steeds prima als Daniel, maar die rol neigt soms teveel naar mister perfect, waardoor de sympathie bij Johnny komt te liggen.

Het einde van het seizoen levert nog wel een hoop vuurwerk op, met best een tof groot gevecht op school met enorme gevolgen. En Kreese werkt Johnny uit zijn eigen Cobra Kai. Mijn vermoeden is dat Daniel en Johnny tegen wil en dank samen gaan werken om Kreese te verjagen en dat de terugkeer van Ali weer voor extra rivaliteit zal zorgen, aangezien ze beiden op haar verliefd waren. Ondanks de minpunten kijk ik enorm naar seizoen 3 uit. Heerlijk dat ik dit weekend meteen verder kan kijken aangezien dit vandaag op Netflix is gezet. Het blijft een geweldige serie die nog steeds de juiste snaar raakt. Elk 80's liedje slaat aan, de personages zijn tof en het is gewoon een serie met weinig poespas en gekke plottwists. Gewoon zoals een serie ook wel eens mag zijn.

4*

Ik heb in minder dan een week alle drie de seizoenen bekeken, dan kan je wel raden hoe enorm goed ik dit vind. Doodzonde dat ik er al doorheen ben, ik zou graag nog drie seizoenen nu willen bingewatchen. Cobra Kai doet echt bijna alles goed wat ik in een serie zoek.

De personages zijn geweldig, zeker nu ze in de drie seizoenen volop worden uitgediept, waardoor je van ieder wel de beweegredenen snapt. Zelfs de kwaadaardige Kreese heeft een geweldig verhaal achter zich, met zijn tijd in Vietnam. Wat seizoen 3 ook goed doet is wat minder het puberdrama op plaats 1 zetten, waar het vorige seizoen een tikje last van kreeg. We zien minder scènes op school. Die oninteressante Aisha doet dit seizoen niet mee. Robby heeft een groot deel van het seizoen een bijrol. Ik vind het goede keuzes. De focus ligt hier op twee verhalen. De nasleep van het grote schoolgevecht en de tirannie van de Cobra Kai dojo. Misschien wordt het langzamerhand wel erg over de top, want in feite is het gewoon een zwaar criminele bende die mensen aftuigt, die in winkels stelen, die bedreigen, plunderen en genadeloos slachtoffers maken, maar het toch werkt dit hele gedoe gewoon wel.

En ook Daniel en Johnny zijn nog steeds super. Daniel heeft zijn beste stukken in Japan, waar hij zichzelf weer leert kennen en mooie ontmoetingen met oude bekenden heeft en Johnny is gewoon met afstand het leukste personage uit de reeks. Hij is een fossiel van het verleden die aan wil haken in het heden. Zijn Facebookgedrag is bijvoorbeeld erg leuk. Ook leuk dat ze Ali weer een rol in de reeks hebben gegeven. De makers hebben gewoon zo'n geweldig gevoel voor nostalgie, dat is bijna ongekend. Sterker, ik ken geen enkele reboot van een oude serie of reeks die dit zo goed beheerst als Cobra Kai. Het einde laat weer genoeg ruimte open voor nieuwe verhalen (al blijft het wel erg ongeloofwaardig dat Eli de hanenkam-kneus plots in kamp Miyagi komt) en ik baal als een stekker dat ik moet wachten op seizoen 4. Ik ben bang dat we dit pas ergens in 2022 weer krijgen. Bleh.

4,5*

Wederom een enorm vermakelijk nieuw seizoen, maar wel eentje waar ik ook wel echt aanmerkingen op heb. Voorop staat dat ik opnieuw weer heb gesmuld van de serie, met die geweldige strijd tussen Johnny en Daniel die niet met elkaar kunnen, maar toch elkaar steeds weer tegen blijven komen. Beiden staan geheel anders in het leven en ook in hun werkwijze in karate en dat blijft ook dit vierde seizoen interessant maken. Hun scènes samen blijven erg goed, al moet ik zeggen dat vooral Johnny ook prima in zijn eentje verhalen kan dragen. Hij blijft veruit de meest interessante van de serie. Hij is nu niet meer die loser uit eerdere seizoenen, maar kent nog wel geregeld dieptepunten dat hij weer even word geconfronteerd met zijn zwaktes.

Buiten dat alles begint de serie wel een beetje in herhaling te vallen met elke keer nieuwe vechters of oude vechters die van team wisselen. Het is af en toe nauwelijks nog bij te houden. Ook is eindigen met een nieuw All Valley karatetoernooi een beetje makkelijk, dat hebben we al vaker nu gezien. Gelukkig houden ze het wel boeiend en zien de gevechten er spectaculair uit. Het is wel mooi om te zien dat er tijdens zo'n toernooi diverse lessen worden omgezet in de praktijk. Daniel die toch moet erkennen dat karate niet alleen verdedigen is, maar ook aanvallen betekent, waarmee hij Johnny's werkwijze toch goed moet keuren, dat soort momenten vind ik mooi. Het was wel een voorspelbaar toernooi, want het lag er wel bovenop dat Cobra Kai uiteindelijk zou winnen, omdat je verhaaltechnisch daarmee verder kan. Wat ook wel weer sterk is gedaan is de rivaliteit tussen Tory en Samantha. Helemaal omdat Tory in dit seizoen meer achtergronden krijgt en veel minder een karikatuur is. Dat geldt ook wel voor Kreese, die de grote bad guy was, maar toch ook wel menselijke trekjes vertoont en toch niet op 1 lijn zit met Terry. Wel begint het wat vermoeiend te worden dat Cobra Kai steeds iemand heeft die hoger in rang komt en de boel over wil nemen. Johnny werd Kreese en die laatste lijkt nu vervangen te zijn door Terry. Zal je zien dat in seizoen 5 Kreese zich ook bij Daniel en Johnny aan gaat sluiten haha. Al lijkt me dat een beetje sterk. Ook Eli is in dit seizoen veel boeiender geworden. Ik vond hem zo'n belachelijke karikatuur in de eerdere seizoenen met zijn domme hanenkam en rare houding, maar hier is hij weer menselijk en sociaal. Wel jammer dat dat nieuwe donkere jochie Kenny nu zijn soort rol speelt van gepest kneusje die zich gaat verweren. Een irritante rol, maar dat word dus een strijd tussen hem en de zoon van Daniel.

Ondanks dat ik me hier goed vermaakt hebt begin ik wel enige slijtage in de formule aan te treffen, want hoe origineel kan seizoen 5 nog worden? Ik hoop dat dat het afsluitende seizoen is, maar ik las al dat ze verder willen dus dit gaat wel een paar jaar nog lopen. Ik blijf als fan wel kijken, maar hoop niet dat ze het echt uit gaan melken zodat de fans zich gaan storen. En ik hoop dat ze bv Hilary Swank die in Karate Kid: The Next Generation zat ook eens erbij gaan halen. Zou jammer zijn als zij niet in deze serie gaat zitten.

4*

Ik kan er weinig aan doen, maar ik val gewoon elke keer als een blok voor Cobra Kai. Elk seizoen weer. Dit is mijn guilty pleasure, een hoop tienerdrama gecombineerd met een stel ouwe bokken die willen knokken met elkaars dojo. Het zit iedere keer zo geweldig in elkaar en de acteurs spelen het met zoveel plezier, dat ik steeds meteen weer door een nieuw seizoen heen ben.

In dit vijfde seizoen is de hoeveelheid persoonlijk drama gelukkig omlaag geschroefd en draait bijna volledig om de expansiedrift van Cobra Kai onder leiding van Terry Silver (echt een geweldige rol, wat een kwaadaardige hufter is hij haha) en de pogingen van Daniel en Johnny om dit te stoppen. Er is dus minder romantiek aanwezig en ook zijn de familiedrama's vrij beperkt gehouden. Mooi, want de focus ligt nu op de ontwikkeling van karakters als die van Johnny, Kreese en Terry, maar ook van Tori met haar schuldgevoelens. Het werkt, net als de toegenomen knokpartijen tussen alles en iedereen. Schijnbaar denkt iedereen hier dat ze problemen op moeten lossen met op elkaar in rammen en dat is gewoon geestig. Johnny en Daniel zijn een soort van vrienden geworden en de toevoeging van Chozen met een grote rol is een geweldige zet. Met zijn drieën vind ik ze enorm grappig, zoals wanneer ze een avondje gaan drinken.

Ook fijn dat dit seizoen even niet over een nieuw toernooi in de Valley draait, maar om de onderlinge rivaliteit en Cobra Kai die wereldwijd wil gaan. Het levert heerlijke laatste afleveringen op met de twee groepen onderling, maar ook met directe confrontaties met Terry Silver. Heel tof hoe Johnny even helemaal los gaat als hij denkt aan wat hij zal verliezen als hij zou sterven en hoe Daniel zijn 3 geleerde lessen van vroeger in de praktijk brengt. Ben heel benieuwd hoe ze nu verder gaan, want Terry lijkt buitenspel te zijn gezet, maar Kreese is juist weer back in business. En hij zal wel pissig zijn, aangezien Daniel en Johnny hem hebben genept in de gevangenis. Even dacht ik dat het wel langzaam klaar was met de reeks, maar op deze manier mogen ze van mij nog wel een paar seizoenen door gaan.

Twijfel tussen 4 of 4,5*, maar mijn kijkplezier was weer zo enorm dat ik het omhoog af rond.

4,5*

Nou, dit was het dan. Seizoen 6 zit erop en daarmee ook de gehele serie. Op zich prima want alles moet een keer eindigen, maar wat heb ik hier jaren van genoten zeg. Best grappig, ik heb niks met karate en ik ben te oud voor dat highschool gedoe, maar het keek zo enorm lekker weg dat ik er de volle zes seizoenen van heb genoten.

Eerst een ergernis, super irritant dat Netflix zo commercieel is gaan denken dat ze dit seizoen in drie delen hebben opgesneden. Het haalde me steeds uit de vibe, omdat ik wel door wilde kijken. Het zorgt er ook voor dat je alweer veel dingen vergeet van de eerdere afleveringen als je acht (!) maanden over een seizoen releasen doet.

Maar het was opnieuw het wachten waard. Er is op een bevredigende wijze naar een eind toegewerkt, verhalen zijn netjes afgesloten en de meeste karakters komen leuk terecht. Silver en Kreese lijken dood te gaan (weet je natuurlijk nooit, mochten ze nog eens een vervolg willen maken) en Johnny en Daniel vinden elkaar op privé en sportief gebied. Mooie finale, al is het weer aardig Amerikaans natuurlijk. Los van alles, die karate toernooien boeien me vrij weinig. Ziet er allemaal mooi uit, maar ik heb deze serie leuk gevonden om andere dingen. De personages (vooral William Zabka als Johnny, wat een held), de nostalgie, de humor, de trainingen.

Eigenlijk 4 sterren, maar met een bonusje erbij omdat ik er weer enorm van heb genoten.

4,5*

Heb me hier wel goed mee vermaakt. Mockumentary's zijn als ze goed worden uitgewerkt (The Office UK als beste voorbeeld) echt leuk doordat het gewoon anders dan een standaard serie aan voelt en Come Fly With Me doet het best goed met geestige typetjes zoals eigenaar Omar of de dames achter de balies en in de winkel. Leuk kijkje met veel humor in de luchthavenwereld. Niet zo extreem zoals bijvoorbeeld The Office, maar alsnog de moeite. Maar 6 afleveringen is lang genoeg, anders had het de scherpte verloren. Triest trouwens dat Nederlandse tv dit concept gejat heeft en er zo'n versie met ongrappige RTL4 figuren van heeft gemaakt. Hoop dat de mensen gewoon dan eens het origineel gaan bekijken.

3,5*

Een paar jaar geleden heb ik Community met veel plezier bekeken, een erg frisse en zeer scherp geschreven serie. Ofja, de eerste seizoenen dan. Later werd het door mutaties in de cast en andere zaken minder. Ik ben maar eens opnieuw begonnen met Community te bekijken en voorlopig geniet ik weer net zo hard als jaren terug.

Wat de serie zo goed doet is dat de groep + de extra personages gewoon perfect gecast zijn. Ieder heeft andere karaktertrekken en daardoor zitten er vreselijk veel leuke situaties, dialogen en incidenten in de verhaallijnen. De chemie is echt verschrikkelijk sterk en ook personages als Dean en Ben Chang zijn echt hilarisch. Maar het draait natuurlijk om een rare groep die allen met een eigen verhaal aan Greendale Community College studeren, waarbij er een deel van de groep gewoon een student is zoals ieder ander, maar ook een aantal zijn veel ouder en zijn dus met een reden weer daar aan het studeren. Die mix maakt alles wel lekker vermakelijk en de vele pop culture referenties doen het ook erg goed bij me. Vooral Abed als filmnerd doet dat erg goed. De afleveringen zijn ook vaak erg origineel, met de schitterende Modern Warfare aflevering als hoogtepunt.

Community is sowieso 1 van de leukste sitcoms van deze eeuw.

4,5*

Seizoen 2 trekt het enorm hoge, hilarische niveau van vorig seizoen moeiteloos door en brengt weer tig heerlijk geschreven, originele en scherpe afleveringen waarbij de hele cast kan uitblinken. Vooral de twee afsluitende afleveringen met de terugkeer van het paintbal zijn echt episch goed. Daarnaast zitten de afleveringen weer vol met verwijzingen naar alles en nog wat, wat ik nog steeds zeer kan waarderen. De grotere rol van Ben Chang is ook leuk, nu is hij een gelijke van de groep in plaats van een afstandelijke leraar. Dat werkt op zich wel, sowieso is zijn personage heerlijk absurd. Levert leuke momenten met de groep op, waar vooral Chevy Chase zich steeds nadrukkelijker gaat manifesteren als de excentrieke, lompe en bij vlagen wat racistische Pierce. Maar iedereen speelt z'n rol gewoon enorm goed. Ook blijft de Dean echt een mooie aanvulling met cameo's in afleveringen.

4,5*

Community seizoen 3 valt me in vergelijking met de twee vorige seizoen wel wat tegen. Hier wordt het allemaal zo absurd en vergezocht dat het soms ook gewoon ongrappig is geworden, een gevoel dat ik voorheen nog niet bij deze serie had. Denk aan het Dreamatorium, Abed en Troy die zich bijna als een stelletje gedragen en de ontvoering van de Dean. Ik vond de kracht van de vorige seizoenen juist dat het lekker bizar werd in een redelijk realistische, normale omgeving. Die verkleedpartijtjes van Troy en Abed zijn gewoon flauw. Overigens was het ergens nog wel grappig hoe Chang een dictator werd, maar ik krijg ook het idee dat de makers niet altijd goed weten wat ze met hem willen. Het leukste vond ik hem toch nog gewoon als leraar Spaans die lullig tegen de groep deed. En de verhaallijn van Troy met de loodgietersopleiding was ook wel een misser.

Maar buiten dat is het wel weer een heel vermakelijk seizoen geworden, waarbij vooral de Dean echt vaak leuk is en waar afleveringen als Digital Estate Planning echt heel bijzonder goed geschreven zijn, met bijvoorbeeld hier een 8-bit videogame setting. Op zulke momenten besef je dat Community echt een heel goed uitgewerkte serie vol met details en kwaliteit is. Jammer dat ze dat niet elke aflevering meer halen, maar misschien is dat ook wel een onrealistisch hoge eis. De groepsdynamiek werkt ieder geval na drie seizoenen nog altijd heel goed en houdt het niveau toch wel aardig hoog. Wel jammer dat dit geloof ik het laatste seizoen is dat de cast compleet is, want vanaf seizoen 4 zal er geloof ik iemand uit de serie worden geschreven als ik het me nog goed herinner.

4*

Seizoen 4 zet de lijn omlaag een beetje in, al is het allemaal nog best geestig. Maar het is allemaal net wat minder scherp geschreven, de verhaallijnen gaan te ver over de top en de oude groep begint vanaf hier uit elkaar te vallen, aangezien Chevy Chase stopte met zijn rol van Pierce vanwege ruzies op de set. Erg jammer, want ik vond zijn personage erg leuk. Hij was bot, asociaal, een tikje racistisch en een fijne tegenpool voor de rest van de groep. In de laatste afleveringen zit hij al niet meer, al doet hij nog wel in de finale mee, omdat deze eerder was gefilmd. Ook Chang voegt in dit seizoen niks meer toe en zijn ''Changnesia'' verhaal is gewoon irritant. Gelukkig compenseert het maffe gedrag van Dean wel een hoop, daar moet ik nog steeds om lachen.

3,5*

Had Community slechts uit seizoen 1 tot 3 bestaan, dan was het een van de beste sitcoms ooit geworden. En seizoen 4 was ook nog goed te pruimen, maar van iets minder niveau. Alleen ging de serie verder en met een uitgedunde cast zonder Pierce en halverwege dit seizoen ook zonder Troy is het gewoon niet meer zoals het was. De synergie van de groep is anders geworden zonder de lompe, racistische Pierce en de gevatte Troy die vooral met Abed een sterk duo was. De Abed uit dit seizoen is eigenlijk vooral over de top en soms best irritant. Ook is het schrijfwerk van de afleveringen gewoon minder, met weinig memorabele afleveringen en met een GI Joe aflevering erbij die gewoon ronduit kut is. Was echt niet doorheen te komen. Als je dit vergelijkt met bijvoorbeeld de 8 bit game-aflevering of de stop-motion kerstaflevering uit eerdere seizoenen, dan is dat een gigantisch verschil.

De nieuwe personages doen wel hun ding, maar zijn ook niet overdreven leuk of boeiend. Daarnaast is het jammer dat het idee dat ze een studiegroep zijn hier redelijk los is gelaten doordat ze begin van het seizoen allemaal van de school af waren. Verder is Chang vrij nutteloos in zijn huidige rol en is zelfs de normaal hilarische Dean niet meer zo briljant. Maar goed, het is ook geen bagger geworden, er zitten nog wel voldoende leuke stukken in om er een voldoende uit te halen, maar het voelt allemaal wel spijtig omdat dit ooit zo goed was.

3*

Wat scoort dit hele slappe laatste seizoen nog hoog hier zeg. Community is echt een favoriete serie van me, maar dan wel de eerste 3 seizoenen en vooruit, seizoen 4 was minder maar ook wel aardig. Maar seizoen 5 was al heel beperkt en dit laatste seizoen stelt al helemaal weinig voor. Ik mis de oude groep, ik mis het leven op Greendale toen ze allemaal nog gewoon de lessen daar volgden en ik mis de scherpe en enorm grappige afleveringen van weleer. Er zit een nieuwe paintball-aflevering in, maar als je dat vergelijkt met hoe het ooit was, dan is het nu niet veel. Wel vond ik de slotaflevering op een of andere manier sympathiek. Toen ik dit seizoen een paar jaar terug bekeek heb ik er wel van genoten, maar als je de 6 seizoenen kort op elkaar bekijkt, dan merk je het enorme kwaliteitsverschil.

De nieuwe castleden zijn het ook gewoon niet en ze verknallen ook een beetje de onderlinge verhoudingen die de groep voorheen had. Community is gewoon 2 seizoenen te lang doorgegaan. Maar toch mag dit niet eindigen zonder de ''and a movie'' waar ze door de hele serie naar hebben gehint. Zou fijn zijn als ze die film nog eens realiseren met de complete cast uit de eerste jaren.

Ik heb erg getwijfeld of ik dit een onvoldoende moest geven, maar ach. Het is nog vermakelijk genoeg voor een hele krappe voldoende.

3*

Erg lekker tussendoortje, met erg veel actie en gore maar ook wel met vrij inwisselbare personages. Dat maakt dat dit nooit het John Wick niveau benadert. Mel Gibson is wel tof moet ik zeggen, maar hij is sowieso iemand met veel charisma. Verder miste ik een beetje de excentrieke hotelregels die in de Wickfilms wel aanwezig waren, maar door het hoge tempo verveel je je ieder geval niet snel. Maar had dit nou echt gemaakt hoeven te worden? Neuh.

3,5*

Ik vroeg me af waarom we deze driedelige docu nog kregen, kort na de lange mini-serie over Jeffrey Dahmer, want het verhaal werd daar overtuigend verteld. Na het kijken van deze docu moet ik zeggen dat het toch wel meerwaarde heeft. Het is een aanvulling met meer achtergronden en feiten van de betrokkenen van destijds waarbij toch nog wel nieuwe dingen worden verteld en waarbij misschien nog wel duidelijker word hoe ziek en gestoord Dahmer was. Achteraf heeft de mini-serie zich qua gruwel misschien nog wel ingehouden. Er zijn gelukkig veel beelden van destijds bewaard, zeker van de rechtszaak, wat behoorlijk interessant is. Normaal had ik dit nog een half punt extra gegeven, maar na anderhalve week bijna non-stop info over Dahmer te hebben bekeken ben ik er wel klaar mee. Het is net wat too much, maar het is wel aardig interessant om het allemaal te hebben bekeken. Ik wist zijn naam, maar nauwelijks wat hij heeft gedaan. Dat is nu wel duidelijk.

3,5*

Ondanks sterk bronmateriaal viel hier wel meer uit te halen denk ik. Ted Bundy is misschien wel de bekendste seriemoordenaar van de moderne tijd, maar ondanks vier lange afleveringen over hem heb ik niet het idee nou heel goed te snappen waarom hij het allemaal deed. Ik had meer van hem willen horen en wat minder over hem. De afleveringen waren daardoor soms redelijk traag en stoffig, want de bekende feiten zijn natuurlijk al wel redelijk bekend. Ik vond bijvoorbeeld het slot van de laatste aflevering wel erg goed, als Bundy vast zit, ter dood is veroordeeld en begint te praten om de doodstraf uit te stellen. Zijn rechtbankveroordeling was ook wel interessant om te volgen, net als het toewerken naar zijn executie, waar Amerika wel enorm blij mee was gezien de massa hysterie in die dagen. Verder is het wel een solide documentaire die de moeite van het kijken zeker waard is. Al vond ik een aflevering per avond wel voldoende.

3,5*

Ik vind Courage altijd een bijzondere tekenfilm. Grimmig, duister, soms zelf vrij grof maar tegelijk sympathiek, warm en ook regelmatig grappig. Best opvallend dat dit jaren door Cartoon Network is uitgezonden, tussen alle vrolijke tekenfilms. Zelf vond ik dit als kind al erg tof, juist omdat het anders dan de rest was en omdat het gewoon vrij vreemd aanvoelde. Ook de setting, een verlaten huisje met helemaal niets in de buurt is een grote kracht, net als de 2 vreemde baasjes van Courage. De naïeve, lieve Muriel en de norse, alles ontkennende Eustace. Alles staat in het teken van de soms heerlijk geflipte horrorverhalen vol knipogen naar de horrorfilmhistorie.

Als kind merkte ik dat laatste nog niet zo goed, maar ik zit nu de serie opnieuw te bekijken en heb seizoen 1 er nu opzitten en het heeft absoluut meerwaarde om dit op oudere leeftijd nog eens opnieuw te zien. Een hoop afleveringen herkende ik meteen. Afleveringen als A Night at the Katz Motel (overnachting zoals je in klassieke horrorfilms ziet), King Ramses Curse (waarbij een vervloekte farao de plagen op het huisje loslaat) of Heads of Beef (Eustace en Courage zitten in een wegrestaurant een burger te eten) zijn echt schitterende afleveringen die behoorlijk weird zijn.

Benieuwd naar de komende seizoenen. Herinner me nog wel wat afleveringen die ik graag nog weer eens wil zien.

4*

Vermakelijk, maar wel iets minder dan seizoen 1. Ik miste hier de echt bijzondere afleveringen, maar overall is het dik voldoende. Lekker extreme en vreemde humor.

3,5*

Nog steeds vrij vermakelijk, maar de echte creatieve topafleveringen zaten wat mij betreft wel in seizoen 1 en 2. Ook stopt halverwege dit seizoen de stem van Eustace ermee (de stemacteur was ernstig ziek en moest vervangen worden, niet al te lang erna overleed hij) wat even wennen is, want die stem van Eustace vond ik heerlijk herkenbaar en erg goed passen. De opvolger lijkt erop, maar het is toch niet hetzelfde.

3*

Het slotseizoen en dat is maar goed ook, want bij mij is de Courage vermoeidheid toegeslagen na 4 seizoenen in redelijk korte tijd te hebben gekeken. Het is nog steeds vermakelijk, maar de echte originele, sfeervolle afleveringen zaten in seizoen 1 en deels 2. En ik mis ook nog steeds de oude stem van Eustace. Leukste aflevering in dit seizoen is wel die van Eustace die de oude vijanden van Courage belt om hem te vermoorden, omdat hij jaloers op Courage is. Voor mijn gevoel hebben ze de horrorkant die in het begin van de serie erg aanwezig was steeds meer losgelaten en lijkt het allemaal wat te mainstream. Maar ik heb me vermaakt met Courage.

3*

Ik ben in een nostalgische bui en heb een aantal klassieke Cartoon Network series in bezit. Ben onlangs begonnen met Cow and Chicken, destijds een favoriet van me. Alleen al die lekkere themesong. Leuk om te merken dat het 15-20 jaar later nog steeds erg weet te vermaken. Nu valt het overigens ook op dat de serie best een hoop volwassen grappen kent. Pa en ma die regelmatig opmerkingen maken dat ze een ander geslacht waren, de duivel die zoals de historie al zegt in alle soorten en maten aanwezig is. Ik herkende ook elke aflevering, heb vroeger geloof ik vrij veel gekeken

Afleveringen als The Ugliest Weenie, School Bully en Space Cow zijn gewoon geestig. Moet wel zeggen dat ik de afleveringen met de duivel het leukste vind. Briljante humor, briljante personages die hij vertolkt. En ook steeds van die namen als Lance Nopants haha.

3,5*