Meningen

Heb me er eigenlijk best wel mee vermaakt en je vliegt ook vlot door de acht afleveringen van een half uurtje heen. Vond je de film uit 2016 leuk, dan ga je dit ook leuk vinden. Zelfde personages, zelfde stemmencast, zelfde op seks en gore gerichte situaties. Het is plat en puberaal, maar dat weet je met Seth Rogen aan het roer. Het is dan ook niet erg goed, maar het is wel geinig en ik vermoed dat dit niet voor een hoop mensen iets is dat ze leuk vinden. En ook nog die bizarre seksscène tussen mens en worstje, hoe verzin je het

3*

Bijzonder vermakelijk door de werkelijk fantastische chemie tussen de diverse personages. J.D. is een sympathieke, maar ook interessante hoofdpersoon die vooral met Turk, Elliot en de geniale dr. Cox (om zijn botheid moet ik zo vaak lachen) heerlijke dialogen heeft. De humor is scherp en verrassend, mede ook door de fantasieën in zijn hoofd, die ik overigens ook soms een beetje storend vond. Buiten dat weet de serie ook geregeld de gevoelige snaar te raken met emotionele momenten zoals de serieuze ziekenhuis-perikelen. Dan is de muziek ook meteen op z'n best.

4*

Scrubs was echt jarenlang op een heel constant en goed niveau een geweldige komedieserie over het leven van een groep vrienden in het ziekenhuis. Niet voor niets hebben seizoen 1 tot 6 bij mij ook allen 4 sterren gekregen. Daarna werd het al ietsjes minder en die neerwaartse lijn zet dit achtste seizoen helaas door. Dit ligt niet aan de oude cast, want zij doen het nog prima, maar het is juist dat er een nieuwe cast bij is geplaatst die én niet leuk is én veel te veel screentijd heeft. Dit zal gedaan zijn omdat de oude cast er langzaam klaar mee was, maar jammer is het wel. Het zorgt er ook voor dat er in diverse afleveringen niet eens iedereen van de oude groep te zien valt. Ook weten ze verhaaltechnisch met een aantal personages niet veel meer te doen. Carla krijgt nog een tweede kind, Dr. Kelso is weg bij het ziekenhuis en zit de hele dag muffins te eten. Het is een beetje teleurstellend allemaal. De echt scherp geschreven verhaallijnen zijn schaars en ook emotioneel pakt dit seizoen me een stuk minder.

Gelukkig is de finale wel weer heel behoorlijk en precies in de stijl van de reeks. Niet te klef, personages zijn ook nog steeds zichzelf (Dr. Cox die J.D. die vertrekt geen gedag wil zeggen, maar dit per ongeluk wel met mooie woorden doet als hij achter hem staat) maar de boodschap is wel duidelijk. Het was een goed slot geweest, al is het wat flauw dat ze J.D. bij het ziekenhuis laten vertrekken. Het had ook gewoon mogen eindigen op een minder pijnlijke wijze. Wel bestaat er nog een negende seizoen, die uiteindelijk na twijfels er toch kwam, maar wat van laag niveau is en tevens Scrubs onwaardig. Toch overheerst wel vooral dat Scrubs een geweldige serie was, die alleen een tikje te lang door is gegaan.

3*

Dit slotseizoen is een behoorlijke smet op een jarenlang fantastische serie waar je lief en leed deelde met een hele likable cast en waar behoorlijk vaak wat te lachen viel door de vele absurde situaties. Seizoen 1-7 was van hoog niveau, seizoen 8 kende door diverse toevoegingen van nieuwe castleden al een minder (maar nog steeds goed te doen) niveau, maar seizoen 9 zakt echt keihard door de ondergrens heen. Dat dit er nog kwam was er ook nergens voor nodig, aangezien seizoen 8 al een behoorlijke seriefinale kende. Het gros van de cast had er ook al geen zin meer in, waardoor we slechts J.D., Turk en Dr. Cox nog geregeld zien. Andere castleden doen nog af en toe kort mee en een paar zelfs helemaal al niet meer. Ook is Sacred Heart Hospital er niet meer, waardoor dit hele seizoen gewoon niet meer als Scrubs aan voelt. De nieuwe cast is irritant, de verhaallijnen stellen niks voor en de emotionel touch die de eerste jaren van Scrubs zo goed maakten ontbreekt volledig. Door hun gewijzigde rollen is de onderlinge verhouding ook totaal anders, zoals tussen J.D. en Dr. Cox.

Nee, dit is gewoon flut. Snel vergeten en gewoon weer herinneren hoe leuk Scrubs tot aan dit was. Eigenlijk moet je dit seizoen gewoon volledig vergeten.

1,5*

Nadat ik ruim 10 jaar terug voor het eerst Seinfeld heb gezien en er echt totaal verslaafd aan raakte, ben ik nu begonnen met een grote herziening. Iets om me op te verheugen, want ik beschouw Seinfeld als een van de beste sitcoms ooit gemaakt. Sterker, na Married with Children is het voor mij de leukste sitcom, staat ook in mijn top 10 op een vijfde plek.

Het is ''the show about nothing'', zoals men Seinfeld noemde en dat is meteen de grote kracht van de reeks. Hier geen intieme vriendengroep, emotionele scènes en een warm gevoel tijdens het kijken, zoals bij Friends, How i met your mother of The big bang theory. Nee, hier volgen we vier vrienden die vooral aan zichzelf denken en alle moeite moeten doen om boven water te blijven in hun leven. Als ze elkaar wat moeten flikken om er zelf beter van te worden, dan zal dat gebeuren. Ik vond de botte, lompe, cynische en sarcastische humor echt enorm leuk. Jerry en Elaine zijn leuk, Kramer is heerlijk bizar en George is een van de leukste sitcom-personages ooit. Iedereen ziet graag een loser in een serie als deze en Jason Alexander vervult deze rol met heel veel plezier.

Seizoen 1 is erg kort, gewoon een intro op wat nog gaat komen. Er is een pilotaflevering en daarna volgden nog vier afleveringen. Ik heb me er meteen weer goed mee vermaakt, maar Seinfeld wordt gelukkig in de volgende seizoenen vele malen beter. Toch valt er al genoeg te genieten, zoals Jerry die met een advocate op date wil. Ook ontmoeten we alvast Jerry zijn ouders, is het begrip Art Vanderlay er meteen en valt Kramer al meteen steeds onaangekondigd het appartement van Jerry binnen. Ik ga me de komende maanden goed vermaken.

3,5*

Seizoen 1 was even een leuke opwarmer, maar mijn oude Seinfeld-verslaving is alweer voor een groot deel terug met dit tweede seizoen, dat overigens ook nog steeds kort is met slechts 12 afleveringen. Meer daarover in een bijgevoegde special van een uur over het ontstaan van deze serie, waarbij ze ook nog even Larry David aan het woord laten over de hoeveelheid afleveringen van dit seizoen, hij zat helemaal niet aan zoveel te denken haha. En dan te bedenken dat latere seizoenen nog veel meer afleveringen kennen. Wel irritant trouwens dat de volgorde van mijn Seinfeld box niet overeen komt met de volgorde van het Amerikaanse uitzendschema. Snap ik niks van dat dit is gedaan, al maakt het bij Seinfeld weinig uit omdat er geen rode draad in een seizoen zit. Nouja, meestal dan niet.

Seizoen 2 kent nog geen totale gekte in afleveringen, dat komt in latere seizoenen wel. Ook ontbreken jammer genoeg nog de ouders van George, al worden ze al wel genoemd in een verhaal over een beeldje. Idem met Newman, die zelfmoordneigingen heeft. Ik verheug me er nu al op om hem in afleveringen te gaan zien in de komende seizoenen. Wel valt er weer een hoop te lachen om hele simpele zaken als het etentje met de vader van Elaine, Kramer die illegaal kabel-tv bij Jerry laat installeren, George die een antwoordapparaat-bandje wil deleten bij zijn vriendin en Jerry die niet wil dat Elaine in zijn appartementencomplex komt wonen omdat ze anders constant bij hem binnen zal vallen.

De sfeer, de dialogen, de onderlinge chemie. Het kijkt heerlijk weg. Morgen snel aan seizoen 3 beginnen.

4*

Een fantastisch seizoen, met The Limo ruim bovenaan. Werkelijk briljant als Jerry en George zich voordoen voor iemand anders om gratis met de limo van het vliegveld naar huis te rijden, waarna George aan wordt gezien als de partijleider van een neo-Nazi partij Maar ook George die zijn vriendin een neuscorrectie probeert te laten doen, George die ruzie krijgt over het inparkeren van zijn auto, Kramer die een filmrol krijgt en laten we vooral de heerlijke aflevering The Subway niet vergeten, als iedereen z'n eigen verhaal in de metro beleeft. Het komt bij een sitcom niet vaak voor dat er meer dan 1 legendarisch karakter is, maar Seinfeld heeft er met George en Kramer sowieso twee en ook Jerry en Elaine zijn erg leuk. Verheug me gewoon elke dag weer op een paar afleveringen te bekijken.

4,5*

Dit vierde seizoen is toch wel bijna comedy-perfectie zeg. Het seizoen begint wel wat flauwtjes zonder de aanwezigheid van Julia Louis-Dreyfus die op dat moment zwanger was, maar na een paar afleveringen is ze er gelukkig weer en volgt het ene na het andere fantastische moment. Er zitten afleveringen bij die ik echt ongelofelijk grappig vind.

The Bubble Boy is briljant, met een reisje naar een houten boshut. The Airport heeft me hard laten lachen, met een aflevering rondom vliegen. Jerry die eerste klasse kan vliegen en Elaine niet, waar ze het heel lastig heeft. The Pick, als Elaine een zelfgemaakte kerstkaart verstuurt naar iedereen waar ze per ongeluk met zichtbare tepel te zien is. The Visa, als Jerry de voormalige restauranthouder Babu weer in grote problemen brengt. The Handicap Spot, als George zijn auto op een gehandicaptenparkeerplaats neer zet, waarna grote problemen volgen. En uiteraard de allerbeste aflevering: The Outing, als Jerry en George door een journaliste aangezien worden voor een homostel. ''Not that there's anything wrong with that'' werd een heel bekende uitdrukking na deze aflevering.

Ja, zo fantastisch geschreven zie je een sitcom eigenlijk niet. Eigenlijk heb ik geen reden om hier niet de volle score voor te geven, dus ik geef 'm gewoon.

5*

Seizoen 5 is ook weer ongelofelijk vermakelijk geworden, vol met bizarre misverstanden en rare zaken.

Denk aan Jerry die op tv een ''puffy shirt'' moet dragen, George die zijn bril kwijt is geraakt en mensen door elkaar haalt, caloriearme yoghurt, Jerry die een Indiaanse vriendin van Elaine beledigt met een Indianenbeeld, George die zich laat bekeren tot het Lets-Orthodoxe geloof om een vriendin te krijgen of de groep die een bezoekje brengt aan een stel die een lelijke baby hebben gekregen. Ik heb weer zo enorm vaak moeten lachen, poh De enige reden waarom dit seizoen geen vijf sterren krijgt, net als het vorige seizoen, is omdat dat seizoen een paar afleveringen had die behoren tot de 5 of 10 beste Seinfeld afleveringen ooit. Dat heeft seizoen 5 in mijn ogen denk ik niet. De serie haalt een ongekend hoog niveau voor een sitcom, maar ook per seizoen maak je onderscheid. Jerry en Elaine zijn erg leuk, maar George en Kramer zijn wel de grote sterren van de serie. Destijds vond ik vooral George briljant, maar ik lach me ook dood om het bizarre gedrag van Kramer. Ook op fysiek vlak is hij geniaal, met zijn mimiek en met het regelmatige uitglijden of vallen om niets.

Een enorm dikke plus is wel dat de ouders van George hier een grote bijrol nu hebben gekregen. Ik vind ze beiden echt hilarisch en het feit dat George uit geldnood weer thuis moet wonen is echt een heerlijke verhaallijn gebleken. Zijn ouders behandelen hem als een kleuter en laten niks toe wat hij wil. George die seks heeft gehad op het bed van zijn ouders was zo geestig. De reactie van zijn moeder toen ook: ''I go out for a quart of milk... I come home, and find my son treating his body like it was an amusement park!''. Ik wilde hier neerzetten dat het leuk is dat de ouders van George beiden nog leven, maar Jerry Stiller is vandaag overleden zie ik net. Bah.

Ik begin deze week weer snel met seizoen 6, het is echt een fijn idee om dagelijks weer dit te kunnen bekijken.

4,5*

Wederom fenomenaal, met zoveel gekkigheid rondom zaken als een hardloopwedstrijd op de middelbare school, Jerry's date met de ex van Newman, Jerry's sociale probleem met zijn flatbewoners of de ijshockey-vriend van Elaine. Erg leuk allemaal, wederom haalt Seinfeld een zeer hoog niveau. Wel jammer is dat de ouders van George er flink minder in voor komen. Sowieso zijn ze gescheiden van elkaar minder leuk, aangezien ik hun gevit op elkaar zo hilarisch vind. En sowieso is George als medewerker van de New York Yankees wat succesvoller dan in de eerdere seizoenen, wat ik ook een klein minnetje vind. Al levert zijn nieuwe werksituatie ook wel weer leuke verhaallijnen op. Het schrijfwerk van Larry David blijft gewoon briljant en dat zie je gewoon bijna elke aflevering weer terug. Er is zo goed over nagedacht.

4,5*

Seizoen 7 is dus het seizoen van The Soup Nazi, een van de meest legendarische Seinfeld afleveringen. Schitterend, hoe ongemakkelijk de communicatie tussen hem en zijn klanten is en ook hoe mensen eruit gaan als ze niet zijn procedures volgen. Maar het is ook het seizoen van George en Susan, wat weer jammer is want ik vind George in een relatie een stuk minder geestig. Gelukkig wil George ook helemaal niet trouwen en zoekt hij constant uitwegen, wat het wel weer leuk maakt. En de dood van Susan is vrij hilarisch, als ze sterft door de lijm van de goedkope trouwkaarten en enveloppen die George wilde hebben. Het tekent hem als hij vlak na haar dood in het ziekenhuis tegen de rest zegt dat hij koffie wil gaan drinken.

George zijn baan bij de New York Yankees is wel weer grappig, zeker met zijn baas Mr. Steinbrenner die je nooit van de voorkant ziet. Ik las online dat hij gevraagd is voor een rol en dit weigerde, daarom hebben ze het zo gedaan. Ook een hele populaire aflevering is The Sponge, waar Elaine's anticonceptie uit de handel gaat en zij met het beetje wat ze nog heeft per bedpartner beoordeeld wie sponge-worthy is. Wel spijtig dat de ouders van George nauwelijks aanwezig zijn in afleveringen. Ik mis ze. Maar dit is ook weer een dijk van een seizoen, vol met heerlijk awkward verhaallijnen.

4,5*

Nog altijd haalt Seinfeld een heel hoog niveau, maar het neemt vergeleken met de seizoenen hiervoor ietsjes af. Net iets minder briljant, hilarisch of scherp. Al zitten er nog steeds fantastische momenten in, zoals George's antwoordapparaat, het Millenniumfeest dat Kramer en Newman willen geven, de yada, yada gesprekken of de hilarische English Patient aflevering met Elaine die de film in tegenstelling tot iedereen die ze kent niet uit kan staan. George zijn baas Mr. Steinbrenner heeft ook een grote rol, die blijft ook leuk. Wel doodzonde dat de ouders van George er nog nauwelijks in voor komen. Ik denk met weemoed nog terug aan het seizoen dat George weer thuis moest wonen. Anyway, dit is nog steeds top. Op naar het slotseizoen.

4*

Best jammer dat ik nu alweer door de gehele serie heen ben. Ik heb niet veel sitcoms waar ik zo 5, 6 afleveringen achter elkaar op kan zetten, maar Seinfeld is er een van. Een serie die van seizoen 1 tot het einde leuk, scherp en oprecht grappig bleef. Wel vind ik dat de piek van de serie halverwege lag en dat de laatste twee seizoenen soms wat rommeliger zijn. Het zal geen toeval zijn dat Larry David hier niet meer bij betrokken was. Maar ook de laatste seizoenen zijn nog steeds bijzonder geestig. De cast is gewoon op topniveau gebleven en nergens valt te zien dat ze er klaar mee waren. Seinfeld is dan ook gestopt toen ze nog echt er toe deden, ook al hadden ze zo nog jaren door kunnen gaan. De reden dat ik de serie zo waardeer is omdat ze echt wat anders hebben gedaan. Geen kleffe emoties die tig sitcoms al tonen, geen lange relaties, geen baby’s, geen lange doorlopende verhaallijnen, geen al te sympathieke karakters die goed voor iedereen zijn. Nee, Jerry, George, Kramer en Elaine doen vooral wat het beste voor zichzelf is. En dat punt komt dan ook terug in een ijzersterke finale.

Maar tot die finale zitten er nog echt zat leuke afleveringen in. George doet zich voor als gehandicapte, George’s vader met de Serenity Now brul, de bruiloft in India, Jerry die een werkster heeft die hij lijkt te betalen voor seks en uiteraard dus de grote finale waarin de vier een dikke man uitlachen die voor hun neus werd overvallen, waarna ze gearresteerd worden voor een nieuwe wet die het strafbaar maakt dat ze niet hebben ingegrepen. Om aan te tonen hoe slecht deze vier zijn halen ze bijna iedereen erbij die ooit last hebben gehad van de groep. Ik heb gewoon erg hard weer om de finale moeten lachen. Schitterend hoe ze zoveel oude namen nog op lieten draven. Het omaatje waar Jerry een brood van heeft gestolen, de vrouw met de zogenaamde nep-borsten, bubble-boy, de Soup-Nazi (sowieso de tofste bijrol uit de hele serie), de het land uitgezette Babu en noem ze maar op. Dat is pas op een waardige manier een finale maken met de volledige historie van de show erin. Ik snap er dan ook niks van dat mensen dit niet een briljante finale vonden. Wat ik zo online lees is dat mensen dit te grootschalig vonden voor een serie die ging over kleine randzaken, maar ik vind het wel ballen hebben dat ze juist zo zijn geëindigd. Ook lachen dat de laatste dialoog in de cel precies in de eerste aflevering van deze serie zat. Zo is de cirkel rond.

Nu ga ik nog even weer de bonusdisc bekijken en het prachtige ‘’The Coffee Table Book’’ van ruim 200 pagina’s die in mijn dvd-box zit lezen. En over een jaartje of 10 ga ik gewoon weer opnieuw alle afleveringen bekijken. Binnenkort Larry David zijn Curb your enthusiasm maar eens een herkansing geven, was ik jaren terug niet zo weg van.

4*

Ik zag de kwaliteiten van deze serie niet direct aankomen. Op basis van de beschrijving en de trailer verwachtte ik vooral voor flauwe puberale grappen. Daar ben ik op zich niet vies van, maar Sex Education blijkt veel meer te zijn. Wel na een moeizame start, want de eerste twee afleveringen vond ik redelijk stroef gaan. Daarna ontspint zich een verhaal vol leuke, interessante en sympathieke personages die allemaal dealen met hun eigen seksuele problemen. Allen acteren ook echt prima. Misschien had men de seksuele stukken wel iets gewaagder in beeld mogen brengen, aangezien dit het hoofdthema van de serie is.

Misschien ligt het dragqueen-deel er iets te dik bovenop bij Otis zijn beste vriend Eric, maar het weet tot het einde toe te boeien en ook geregeld wel mij als kijker te raken met een aantal emotionele momenten. Gelukkig blijft het vaak wel lekker luchtig en slaat de humor aan, zodat het geen zware kost moet zijn. De bijrol van Gillian Anderson is ook goed, als moeder, seks-therapeute en bemoeial ineen. Het is wennen om haar in een andere rol dan die van Dana Scully te zien, maar ze brengt het er goed vanaf. Fijn dat ik deze serie even links heb laten liggen, want nu kan ik meteen starten met seizoen 2.

4*

Jammer dat Sex Education seizoen 2 extreem politiek correct en divers wil zijn met hun casting en de wel erg aanwezige gay-problematiek. Niet dat zoiets niet kan, maar dit was wel too much. Ook voelde dat wel vrij belerend aan en daarbij was het allemaal ook niet al te origineel, want alles liep zo'n beetje af zoals ik het aan zag komen. Maar poh, wat heb ik weer genoten van de serie. Het mag dan niet perfect geschreven zijn, maar de vele leuke, sympathieke en interessante personages en de combi seks met die typische Amerikaanse high school sfeer maakt er echt een bovengemiddeld goede serie van.

Afleveringen kijken zo lekker weg, dat heb ik in lange tijd niet meer met een nieuwe serie gehad. Ik heb in pakweg anderhalve week beide seizoenen gekeken. De chemie tussen Otis en z'n moeder Jean (fijn dat Gillian Anderson hier een prominentere rol heeft dan in seizoen 1), zijn issues met de de mysterieuze maar ontwapende Meave. Het werkt gewoon. Erg goede aflevering rondom het feestje thuis en ook het slot met het optreden was een fijne afsluiter. En met het open einde kan je gelukkig wel snel seizoen 3 verwachten. Ik zit dan meteen weer klaar. Wel mogen ze dan iets minder verschillende onderwerpen bespreken in een seizoen en wat meer de focus op het uitdiepen van verhaallijnen leggen.

4*

Sex Education haalt al 3 seizoenen een hoog niveau, omdat het naast een heel fijne sfeer ook goed uitgediepte personages met eigen emoties kent waar je als kijker een beetje om gaat geven. De eerste twee seizoenen heb ik op 4 sterren staan, maar dat halen ze hier niet, al blijft het gewoon enorm fijn kijkvoer. Ik blijf dat highschoolsfeertje tof vinden, maar ook dat rustige dorpje waar ze wonen. Zoveel series zijn druk en doen alles in een hoog tempo, maar hier nemen ze juist geregeld rust. Ook werken ze de personages weer leuk uit, maar ze slaan wel erg door met de representatie van elke doelgroep. Donker, blank, oud, jong, gehandicapt, LBTH-nogwat types. Het is niet storend, maar wel een tikje overdreven. En ze slaan in de verhaallijnen ook wel wat door, vooral met het totaal niet geloofwaardige verhaal van de gemene nieuwe directrice.

Alsof iemand wijs gemaakt kan worden dat leerlingen een week hun telefoon kwijt zijn of met schaam-borden om de nek moeten lopen. Wel krijgt ze in de slotaflevering enige achtergrond (IVM-behandelingen slaan niet aan), maar het voelt een beetje als een matig bedachte en uitgewerkte story. En wat ik jammer vond is dat Otis en zijn moeder nauwelijks scènes samen hebben, wat juist in de vorige seizoenen een sterk punt was. De baby die zij met Jakob krijgt was ook niet direct een geweldig deel van het seizoen. De kracht ligt wel in de emotionele momenten tussen de scholieren onderling. Dan is Sex Education op z'n best. Gelukkig is seizoen 4 aangekondigd, hopelijk zien we die weer ergens halverwege volgend jaar.

3,5*

Ik ben echt een liefhebber van deze serie, met 2x een 4 sterren voor seizoen 1 en 2 en ook een prima 3,5 ster voor het derde seizoen. De serie was ondankt een tikkeltje woke en politiek correct gewoon erg verfrissend en vermakelijk. De mix van humor en verhaal werkte goed. Jammer dat ze het helemaal hebben verknald met dit slotseizoen.

Er is echt helemaal niks meer aan en ik heb me echt door de acht afleveringen heen moeten worstelen. De humor en de ontspannende sfeer is er bijna helemaal uitgesneden en het is nu alleen nog maar gevuld met depressieve personages en een nog grotere overkill aan werkelijk elke seksuele groep. De serie is meer een promo voor de LHBT-dinges community geworden dan dat ze er nog een amusant seizoen van hebben gemaakt. Otis en Jean zijn niet eens echt de hoofdrolspelers meer, sowieso hebben ze Jean totaal oninteressant gemaakt door haar een heel seizoen met een baby opgescheept te laten zitten. Ze is irritant, belerend en onsympathiek geworden. Sowieso voelen de personages nog maar weinig authentiek aan, het zijn karikaturen geworden. Het levert tenenkrommende scènes op, zoals met de gehandicapten en de kapotte schoollift, waar niemand aan het examen wilt gaan totdat de lift werkt. Of neem Otis en zijn sekstherapeut concurrente die elkaar echt niet mogen en hoe cliché samen in een lift vast komen te zitten. De schrijvers hadden beter wat meer tijd en moeite in het verhaal kunnen stoppen en wat extra doelgroepen weg kunnen laten.

De enige aflevering die ik wel goed vond was met de uitvaart van Maeve's moeder. Dat was weer een beetje dat ongemakkelijke, schurende sfeertje aangevuld met een beetje humor dat Sex Education ooit zo sterk maakte. Verder opvallend dat er geen happy end is met Otis en Maeve. Misschien hoort dat bij het leven, maar zo sluit je de serie wel heel wrang af.

Als dit is waar de serie naartoe moest gaan van de makers, dan ben ik blij dat ze ermee stoppen.

2*

Door alle media-aandacht die deze serie krijgt (BBC producties zijn bijna altijd top), nu ook maar eens mee begonnen ook al zijn detectives / misdaadseries niet echt mijn ding. Ook had ik weinig met het mythische personage van Sherlock Holmes, maar doordat het zich in de moderne tijd afspeelt vond ik het wel interessanter klinken. Echt heel goed bevallen is seizoen 1 me ook weer niet, maar het is goed genoeg om nog door te willen kijken, vooral door de moderne blik op Holmes en door het voortreffelijke acteerwerk van Cumberbatch en Freeman. Zeker die laatste is wel mijn favoriet. Freeman is sowieso een hele fijne acteur, bekend van oa The Office en de 3 Hobbit films. Inhoudelijk vond ik de afleveringen op zijn best redelijk, maar vooralsnog niet heel erg pakkend. Ben benieuwd of de volgende seizoenen dit gaat veranderen.

3*

Seizoen 2 is meer van hetzelfde. Nog altijd een kwaliteitsserie met 2 heel sterk acterende hoofdrolspelers. Maar net als bij seizoen 1 merk ik gewoon dat het niet echt mijn ding is. Op zich te prijzen dat afleveringen anderhalf uur duren, maar ik verloor gewoon regelmatig de interesse. Gelukkig volgt er dan wel weer een beter stuk, het wordt natuurlijk nooit slecht. Ik verbaas me wel over de enorm hoge scores op deze site bij Sherlock, heb geen idee waarom. Schijnbaar spreekt de mythologie van Sherlock mensen meer dan mij aan. Wel een opvallend einde trouwens, met de zogenaamde dood van Sherlock. Benieuwd hoe dit verder gaat.

3*

Voorlopig het beste seizoen van de 3. De eerste aflevering met de verklaring van de schijndood van Sherlock is vergezocht, maar was wel tof gedaan. De beste aflevering vond ik aflevering 2, met de aparte sfeer die hing boven de bruiloft van Watson. Lekker awkward en boeiend om naar te kijken. Aflevering 3 vond ik wat minder pakkend, minus het slot, maar dat mag de pret niet drukken. Nog altijd is Sherlock visueel en qua muziek erg sterk, net als met het acteerwerk en de vormgeving, maar ik had bij de voorgaande seizoenen wat minder met de verhaallijnen. Nu deze hier een stuk interessanter zijn, zit er ook een hoger cijfer in.

3,5*

Zo, hiermee ben ik weer klaar met deze serie. Sherlock is zeker geen verkeerde serie, vooral op visueel vlak en met acteerprestaties is dit erg goed, maar het pakte me gewoon te weinig. De slotaflevering vond ik nog wel het leukste, vooral omdat deze enorm over de top ging. Hopelijk was dit het einde, maar als er nog eens nieuwe afleveringen komen dan zal ik het ook wel kijken.

3*

The Simpsons. Waar te beginnen? Ik begin tegenwoordig een hekel aan de reeks te krijgen vanwege de waardeloze recente seizoenen. Jammer dat ik me toch geroepen blijf voelen om dit te blijven volgen. Het is ook een beetje lullig, want dit was gewoon een jaar of 20 erg leuk, daarna werd het steeds wat minder tot het nu al een paar jaar gewoon echt waardeloos is.

Ik kan niet geloven dat dezelfde mensen erachter zitten die ook het schrijfwerk in de eerste 15, 20 jaar hebben gedaan. Dat waren toen scherpe, warme of hele geestige afleveringen waarin de personages uit Springfield alle kansen kregen om te gloriëren. Tegenwoordig is het schrijfwerk echt lui. Copy and paste van een oude aflevering, beetje husselen en er is weer een nieuwe. Zelfs de ooit zo hilarische personages als Barney, Moe, Wiggum, Flanders of Skinner voegen echt helemaal niets meer toe. Zelfs de humor is niet meer leuk. Het enige wat ik nog altijd redelijk creatief vind zijn de couch-gags, zoals met The Avengers. En zo heel af en toe is er nog een mooie aflevering die me een beetje raakt, zoals de seizoensafsluiter met Santa's Little Helper, de hond van de familie.

Ik geef twee sterren voor het bedroevende niveau en haal er nog een half sterretje af omdat ze me tegenwoordig bijna chagrijnig maken en je weet hoe sterk deze serie ooit was. Onbegrijpelijk dat Fox niet gewoon een slotseizoen vorig jaar maakte van de mijlpaal, op papier althans, van seizoen 30. Eigenlijk hadden ze gewoon van seizoen 25 al een einde moeten maken, na een kwart eeuw was de koek gewoon al zichtbaar op. Overigens hebben ze het personage Apu ook weggemoffeld, wegens stereotypering. Hou toch op zeg.

1,5*

Het seizoen van dé benen van Olga Leyers. De leukste en mooiste dame die ik in de serie heb gezien in de 4 jaar dat ik het volg met bekijken van hele seizoenen. Echt een leuke meid.

Fantastische serie. Kijk het al een paar jaar volledig (dit seizoen dus volledig gezien), maar het wordt steeds lastiger om de volledige afleveringen te kunnen bekijken. De Nederlandse versie kan niet eens een beetje tippen aan de Vlaamse versie. Erik van Looy, Jonas Geirnaert, Jeroom, Geubels. Geweldig.

De fijnste gast was trouwens Olga Leyers, maar dat was niet in seizoen 16, maar ergens in 15 of 14. Ik was op slag verliefd op haar. Die benen

Afgekeken. Verdiende winnaar, met afstand de slimste en met kennis over een breed scala aan onderwerpen. Vond de meeste kandidaten wel saai, slechts een paar hadden een beetje flair.

Moest wel erg lachen om die finale, met eerst Jonas Geirnaert die na 5 minuten als jurylid werd vervangen door Jeroom. Had ze graag beiden gezien, maar Jeroom is sowieso de grootste baas van alle juryleden. Jammer dat Geirnaert het hele seizoen geen jury is geweest. Zal hij wel een reden voor gehad hebben.

Leukste dame van dit seizoen was Lotte Vanwezemael.

Ik vind alleen bij de jury die Wim Helsen echt pijnlijk ongrappig en die Stefan Degand zelfs tergend irritant.

Het blijft een leuke quiz waar de Nederlandse versie nog niet eens een kwart zo leuk is.

Ik heb het hele seizoen nog eens in enkele dagen achter elkaar opnieuw bekeken en dan is het allemaal wel beter te pruimen, doordat je gewoon lekker door kan kijken. Want het nadeel van deze doorlopende verhaallijnen is dat het pas echt de moeite is als alle afleveringen van het seizoen uit zijn. Los zijn deze afleveringen eigenlijk niet echt interessant en ik kan me voorstellen dat dit op tv ook niet echt meer scoort als je willekeurige South Park afleveringen gaat tonen. Het seizoen begon nog vrij goed, met leuke verhaallijnen rondom Mr Garrison, Gerald Broflovski, de memberberries en Cartman, maar zo richting het einde krijg je toch het gevoel dat Parker en Stone niet goed wisten wat ze met dit seizoen gingen doen, want niks eindigt op een echt bevredigende wijze.

De verhaallijnen sluiten wel, maar op vrij saaie en totaal niet memorabele wijze. Vooral het memberberries-verhaal gaat echt nergens meer over en volgens mij hadden Parker en Stone sowieso niet gerekend op het presidentschap van Donald Trump, want het verhaal liep plots wel heel krom.. Ik heb het idee dat ze in het volgende seizoen wel met Mr Garrison zijn rol door gaan, dus dat is nog even afwachten. Ook het jongens tegen de meisjes verhaal eindigde niet. En het TrollTrace verhaal begon goed, maar eindigde echt vermoeiend. Wel erg gelachen om de Ford Collins aflevering, als de internetgeschiedenis daar wel vrij komt.

Wat ik vooral pijnlijk vind is dat de bekende South Park sfeer ontbreekt in de meeste afleveringen. Waar zijn de keiharde momenten? De echt hilarische scenes? Oke, Gerald en Sheila in bed was wel episch, maar verder? En wat het meest irritante is; ze hebben Cartman verpest. Was eventjes grappig hoe soft en politiek correct hij is geworden, maar op het einde had men dit moeten wijzigen. Er kwam geen Cartman wraak, geen Cartman moment. Boring. Echt zo spijtig. En eerlijk gezegd miste ik Randy Marsh ook wel in de hoofdrol. Randy was 2 seizoenen terug met oa cock magic juist wel hilarisch in een doorlopend verhaal. De woede-uitbarstingen van Sheila vond ik wel weer ouderwets grappig.

Nog wel net een nipte voldoende, maar absoluut een van de zwakste South Park seizoenen van de gehele serie.

3*

Ik vond het een leuk seizoen dat zich goed heeft herpakt na een teleurstellend twintigste seizoen dat gewoon langdradig en vaak weinig grappig was met het doorlopende verhaal dat over van alles ging, maar heel weinig over de 4 jongens en hun South Park-issues. Er kwam terecht veel kritiek op Parker & Stone dat de fans weer gewoon losstaande verhalen wilden zien in de stijl zoals het ooit was en daar is redelijk aan voldaan. Het is niet van het niveau van de allerbeste seizoenen, daarvoor had het nog absurder en minder politiek gemogen, maar er valt weer genoeg te lachen en de verhalen zijn divers genoeg. Nog altijd zit er veel satire en maatschappelijke kritiek in, maar wel gedoseerd en met de focus gelukkig weer op South Park zelf.

De leukste afleveringen waren over Noord-Korea, het heksenfeestje, Heidi die op Cartman ging lijken en de een na laatste aflevering met heel wat herinneringen aan de South Park film uit 1999. Ik moest echt lachen om de M.A.C. verwijzing en de aanwezigheid van dezelfde Canadese minister die in de film met Kyle's moeder ruzie zat te maken. Enige jammere van het seizoen is dat ze nog steeds Mr. Garrison als president hebben (ik wil hem weer terug als schoolleraar) en dat Heidi nog steeds zo aanwezig is. Ze domineert Cartman, die ik gewoon weer graag zijn oude slechte zelf wil zien zijn. Al kende dit seizoen wel een paar classic Cartman momentjes, zoals dat hij zijn vriendin aan de heks wilde opofferen of dat hij Heidi heeft erg anti-Kyle kreeg. Maar tijd om deze verhaallijn ook eens te lozen, ben daar na twee seizoenen wel klaar mee. Verder was het gewoon heel aardig en is het jammer dat we weer drie kwart jaar moeten wachten op meer.

3,5*

Alle afleveringen van dit seizoen weer even achter elkaar bekeken, dan herinner ik ze toch net wat beter als ik er een cijfer aan moet gaan hangen. De weg omhoog zette de serie vorig seizoen alweer in, toen ze die vervelende doorlopende verhaallijnen los lieten en weer terug naar de classic South Park humor gingen. Het verging Parker en Stone niet perfect, maar het voelde ieder geval weer of ik mijn serie terug had. Die lijn hebben ze nu doorgezet, maar helaas niet verbeterd. Nog steeds zitten er teveel storende zaken in en is het niet meer absurd genoeg zoals in de allerbeste seizoenen (tot pakweg seizoen 15 ofzo) om nog even extreem goed genoemd te kunnen worden. Ik heb nooit een seconden kunnen lachen om PC Principal en ondanks een kleinere rol is het nog steeds stront irritant, dat geneuzel met Strong Woman en de PC Babies. Bleh, stop daar gewoon mee. Pleur die vent de school uit en zet daar weer gewoon de oude kern van de schoolleiding neer. Daarover gesproken, doodzonde dat ze Mr. Garrison nog steeds niet meer gebruiken. Hij komt serieus een paar seconden in de slotaflevering voorbij en that's it. Ik wil hem weer terug als leraar in South Park, dat was altijd hilarisch.

Buiten alle kritieken heb ik me wel weer goed vermaakt met de meeste afleveringen. De school shooting running gag vond ik erg geinig en er zitten diverse maatschappelijke thema's in (de genoemde school shootings, de kerk, Amazon etc) die best rare dingen tonen. Daarbij was het voor mij als kijker van het eerste uur wel heel leuk om diverse oude personage's (Manbearpig!) weer terug te zien. Wat dat betreft snappen Parker en Stone nog best goed waarom we ooit allemaal deze serie zijn gaan kijken. Wel vind ik Cartman nog steeds te soft. Waar is toch die hele kwaadaardige, ronduit gemene Cartman gebleven die we tot een paar seizoenen terug constant zagen? South Park is wat dat betreft wel wat softer geworden.

3,5*, maar er valt écht nog meer uit de serie te halen dan de laatste jaren is gedaan.

Seizoen 23 is me tijdens het reguliere seizoen slecht bevallen. Veel te veel gericht op slechts een paar onderwerpen (wietgebruik en dat vreselijke PC gedoe) en veel te weinig die oude South Park feeling waar de jongens gewoon in hun belevingswereld dingen mee maken. Het moet tegenwoordig allemaal een dubbele boodschap of een politieke lading hebben. Mr Garrison is nog steeds president en doet dus nog steeds zo goed als niet mee, booooring. Dat Tegridy Farms geneuzel van Randy is echt vervelend geworden, maar als je zo in een paar dagen de 10 afleveringen opnieuw ziet, dan zit er nog wel genoeg leuks tussen.

Zeker Randy in China was wel erg leuk, met weer heerlijke kritieken op Disney. Mexican Joker was ook grappig (Een Jood, die moet weg anders denken mensen dat we racistisch bezig zijn!), net als de Scott Malkinson aflevering. Scott is geen Butters, maar is alsnog leuk genoeg een eigen aflevering te dragen. Dieptepunten waren de PC Babies en Strong Woman (please, make it stop....) en die aflevering met Sheila en haar poep. Zat zoveel potentie in, maar het bleek enorm ongrappig. De finale was wel weer geslaagd, met Santa, de burgemeester en de inwoners van South Park die schijt hebben aan veiligheid op de weg. South Park was ooit een parodie op de maatschappij verpakt in een kinderjasje, maar ze lijken zichzelf een beetje kwijtgeraakt. Ik wil gewoon weer dat oude gevoel terug. Voor het eerst in mijn leven (en ik volg de serie al dik 20 jaar) keek ik wekelijks niet meer uit naar een nieuwe aflevering, omdat het zo teleurstellend was. Na twijfel geef ik seizoen 23 toch maar nog die krappe voldoende, al zit het net zo dicht bij lager omdat ze de reputatie van de serie zo te grabbel aan het gooien zijn.

3*

Erg goed seizoen, veruit het beste seizoen in vele vele jaren omdat de focus eindelijk weer op verhalen van de jongens en hun omgeving ligt. Er worden wel grotere thema's bijgehaald, maar de verhalen blijven kleinschalig en lokaal en dat miste ik echt jarenlang. Hier zaten echt weer hele grappige afleveringen tussen, met als allerbeste uiteraard die van Harry en Meghan. Dat is een instant classic geworden. Hopelijk zetten ze deze lijn voort. Eigenlijk moet ik de serie eens opnieuw gaan bekijken, heb op de meeste oude seizoenen ook nog niet eens gestemd.

4*