Meningen

Dé seriehype van dit moment, maar het maakt het jammer genoeg niet helemaal waar. Het begin is enorm sterk als beide hoofdrolspelers (die overigens overtuigend hun rol spelen) met elkaar in contact komen en zij wel erg opdringerig begint te worden, maar daarna wordt de serie rommeliger en doet onze comedian wel echt zoveel domme en onlogische dingen dat het heel lastig is nog veel empathie voor hem te voelen. Hij had zoveel kansen dit op een slimme manier op te lossen en laat dit na, waarna hij wel in haar trucs trapt en gewoon een pussy is dat hij het zover laat komen.

Verder is het ook gewoon regelmatig awkward om naar te kijken, zoals bij zijn zeer matige comedyshows. Het is ongemakkelijk, je wil dat de scène voorbij is. Dat heb ik sowieso bij deze serie, het kijkt soms wel stroef weg. Martha wordt natuurlijk overtuigend neergezet, maar haar karakter is zo irritant dat de scènes ook al gauw pijnlijk zijn. Is uiteraard ook wel de kracht van deze serie, maar toch. En de serie is geregeld heel intens, maar richting het einde is het toch een beetje het klassieke kaarsje dat dooft, ik had een sterker slot verwacht en gehoopt.

3,5*

I treasure my remark to my grandson who asked, "Grandpa, were you a hero in the war?" Grandpa said, "No... but I served in a company of heroes".

Band of Brothers is vermoedelijk de beste miniserie ooit gemaakt. Werkelijk alles is perfect aan dit imponerende, ontroerende epos rondom de Easy Company tijdens WO II. Toen de serie een kleine 15 jaar terug verscheen was ik al weggeblazen en kocht ik de serie ook meteen op DVD. Daarna nog tig maal opnieuw gekeken en elke keer weer blijft het briljant.

Je leeft mee met de personages, die je al leert kennen tijdens de trainingen en waarvan je weer afscheid neemt als de oorlog voorbij is. In de tussentijd zijn er velen gesneuveld of getraumatiseerd. Wat ik zo sterk vind is de enorme diversiteit in de afleveringen. Van training tot gevechten in Frankrijk, Nederland, België en Duitsland, elk met de eigen landschappen en sfeer. De afleveringen in Nederland hebben ook behoorlijk veel indruk op me gemaakt, maar de allerbeste en meest beladen aflevering blijft nummer 9, Why We Fight, met de bevrijding van de kampen. Vermoedelijk de beste aflevering ooit gemaakt in een serie. Zo emotioneel, zo pijnlijk en zo confronterend. Iedere keer weer een brok in mijn keel van tijdens het kijken.

De decors, het ijzersterke acteerwerk, de diversiteit, de ongelofelijk mooie themesong (kippenvel waardig) en de muziek algemeen, de details en het feit dat het gewoon helemaal compleet is zorgt ervoor dat ik dit nog vele malen in de toekomst ga kijken en niks minder dan 5* geef.

Vorig jaar de hele reeks eens teruggekeken, dus het zit nog vers in mijn geheugen.

De derde serie over ons duo Bassie en Adriaan brengt een verhaal over een gestolen diamant waar Bassie en Adriaan achter lijken te zitten, waarna ze hun onschuld moeten bewijzen door de echte boeven te vangen. We zien wederom de 3 boeven uit de vorige serie (Geheim van de sleutel) terug, iets wat wisselend niveau met zich mee brengt. Dit groepje boeven vind ik een tikje saai en heel veel leuks brengen ze ook weer niet. Het verhaal is ook wat langdradig en slechts in het laatste uur wordt het een beetje leuk als Adriaan wat slimme dingen gaat bedenken. Het slot met het vuurwerk is wel weer typisch Bassie en Adriaan; echt humor wat ik als kind vroeger goed kon waarderen. Ik merk wel dat de het anno nu allemaal een tikje te kinderachtig is, maar dat stoort me niet zo heel erg. Overigens leuk om hier voor het eerst Adjudant van der Steen te zien.

3*

Ik ben al een tijdje bezig met het opnieuw bekijken van de hele Bassie en Adriaan collectie en eindelijk dan aangekomen bij de series die ik het leukste vind. De reis door Europa en daarna die door Amerika. Als kind heb ik erg vaak naar Bassie en Adriaan gekeken, heb de seizoenen grotendeels wel gezien, maar vooral deze twee verhalen bleven me bij. Vermoedelijk door de mooie locaties en de geweldige Baron, die hier werkelijk op zijn allerbest is.

Erg fijn om te constateren dat De Geheimzinnige Opdracht na 25 jaar (jeetje, wat gaat de tijd toch snel) nog altijd staat als een huis. Het is erg vermakelijk en ook absoluut leerzaam om ons duo in flink wat Europese landen te zien lopen. Ik ben in een hoop van die landen (en ook wat van die steden) geweest en dan is de herkenbaarheid net nog wat leuker. Wat je als kind niet door hebt is dat het wel een heel opzichtig verhaal is om de Europese Unie te promoten en wel heel positief neer te zetten met verhalen over open grenzen, lekker makkelijk betalen met 1 centrale munt en leren van elkaars culturen. Allemaal leuk bedacht, maar de werkelijkheid liep en loopt wel wat anders. Toch steekt alles wel intelligent in elkaar op kinderniveau. Bassie die steeds aan Adriaan vraagt waar een land ligt, Adriaan die er wat feitjes over vertelt en uiteraard ook de bekende liedjes over hoe je heel snel een taal kan leren. Grappig dat je zo al die jaren later zulke liedjes nooit bent vergeten. Tijdloze fun.

Maar goed, op zich wel vrij slim bedacht van ik vermoed onze overheid om Bassie en Adriaan te sponsoren met een avontuur om kinderen van de EU bewust te maken. Helemaal op het einde volgt nog een moralistisch praatje van de minister om het af te maken. Maar boven alles is dit gewoon een erg geinig avontuur waarin we constant pakjes zoeken die door raadseltjes te vinden zijn en waar we ook weer eens de Baron en zijn boevengroep volgen. Alleen is dit wel een redelijk losstaand verhaal, want de boeven komen pas in de laatste aflevering in aanmerking met Bassie en Adriaan, die ook niet wisten dat zij achter hen aan zaten. Zonder de boeven zou het denk ik wel een wat te leergierige serie zijn geworden, want zij zijn een welkome afwisseling op de zoektocht naar de pakjes. Ditmaal geen dove B2 en Vlugge Japie (je krijgt even kort mee wat er met hen is gebeurd), maar B100 en Handige Harrie. Dat zijn toch ook wel 2 leuke iconische boeven geworden. Harrie met zijn bommen en B100 met zijn eeuwige pech hebben een leuke chemie met de fantastische Paul van Gorcum, die van mij echt de allerleukste van de serie is als de Baron. Hij speelt met zoveel enthousiasme en overtuiging, schitterend. Zijn ''Drommels, drommels en nog eens drommels'' en ''Bamibal, zak patat, frikandel'' zijn echt van die scheldwoorden die net zo herkenbaar zijn in de Nederlandse filmwereld als pakweg de ''Buurman, wat doe u nu?'' quote denk ik. Ook B100 zijn ''Ik heb ook altijd pech, ze moeten altijd mij hebben'' is fantastisch. Het was ook wel eens aangenaam om wat nieuwe boeven te zien, aangezien de voorgangers jarenlang mee hebben gedaan.

De Geheimzinnige Opdracht is voorlopig de leukste B&A serie, al moet ik de reis in Amerika nog opnieuw zien. Die was altijd mijn nummer 1 geweest.

4*

Ik heb vorig jaar dit nog bekeken tijdens een herziening van de hele reeks die ik als kind al graag zag.

Ditmaal weer een seizoen zonder de bekende baron met zijn handlanger, want de tegenstander is hier een gemene professor die een gas heeft ontwikkeld waarmee iedereen moet huilen. Best aardig bedacht, al is de uitwerking wel vreselijk kinderlijk, al is dat gezien de doelgroep van B&A natuurlijk wel logisch. Handlanger Joris (hij deed me trouwens denken aan Newman uit Seinfeld) ondersteunt de professor, net als zijn kleine legertje privébewaking van mensen die door het gas hun geheugen kwijt zijn geraakt.

Blij vlagen acteren die schurken wel echt tergend slecht, maar ondanks dat is het allemaal best vermakelijk. Het tempo ligt hoog en zeker richting het einde als ze bij de geheime basis zijn valt er best wel het een en ander te genieten. Wel valt op dat het camerawerk en de beeldkwaliteit vrij matig zijn. Het is dat de chemie tussen Bassie en Adriaan goed werkt, waardoor het nooit echt slecht wordt.

3*

Ik heb me voorgenomen om de komende tijd eens de oude Bassie en Adriaan series opnieuw te kijken. Puur jeugdsentiment, maar in mijn gedachten ook zo dusdanig grappig en karikatuur dat ik dit als een volwassene ook leuk zou moeten blijven vinden. En dus maar eens begonnen aan De Plaaggeest, de oudste serie van ons gekke duo.

Wel even wennen om een B&A serie zonder de boeven te bekijken. Je ziet duidelijk dat dit erg amateuristisch en simpel is, met een ontzettend karig verhaaltje rondom Bassie en Adriaan die hun circus uit het oog verliezen en lastig worden gevallen door de Plaaggeest. Kan me nog wel herinneren dat destijds kinderen dit best wel eng vonden. Doe mij maar gewoon de boeven, kan hier niet zo heel veel mee. Gelukkig voelt het wel echt als een B&A serie, met de bekende melodietjes en termen als ''aan de binnenkant van mijn ogen bekijken''. Dit seizoen zit ook vol met karakteristieke liedjes, al zijn dit er wel wat veel. Volgens mij hadden Bas en Aad van Toor er duidelijk plezier in, ze ogen fris en energiek, al is vooral Aad wel een hele matige acteur in deze serie, moest duidelijk groeien in zijn rol, want latere series deed hij wel goed. Gelukkig blinkt hij als acrobaat wel uit, maar Bas heeft als clown gewoon meer natuurlijk charisma.

Prima vermaak, maar ik weet gelukkig al dat latere seizoenen veel leuker worden.

3*

Ik heb de afgelopen maanden de gehele Bassie en Adriaan collectie opnieuw gekeken, maar wist dat het allerleukste voor het laatst werd bewaard, want ik vond hun reis door Amerika gewoon het leukste seizoen van allemaal. Dat vond ik als kind al en schijnbaar is mijn smaak op Bassie en Adriaan gebied niet verandert, want na alles te hebben gezien staat deze Reis vol verrassingen nog met afstand op de eerste plek.

Wat overigens wel helpt is dat ik een groot deel van de reis van Bassie en Adriaan in Amerika zelf ook heb gedaan. Dat wil zeggen, een road trip door de westkust van Amerika, dus die afleveringen deden me best wel wat, want het was weer allemaal erg herkenbaar. Florida en New York heb ik nog niet bezocht, dat komt nog wel eens, dus dat waren wel leuke afleveringen, maar ik haalde pas echt veel plezier uit de bezoeken van Bassie en Adriaan aan San Francisco, Alcatraz, Hollywood, Zion Park, The Grand Canyon, Death Valley, Las Vegas en noem nog meer van die fantastische locaties op waar ik zelf intens heb genoten. Amerika is een fantastisch mooi, divers land en dat is ook wel hetgeen wat zo naar boven komt in deze reeks. Sterker, misschien wilde ik wel zo graag daar heen nadat ik als kind deze Reis vol verrassingen heb gezien, geen idee. Leuk is het ieder geval wel dat zoveel erg herkenbaar is.

Buiten de geweldig mooie gebieden heeft de Reis vol verrassingen sowieso veel te bieden. Het is leerzaam, het is erg afwisselend, er zitten leuke liedjes in en het is vooral erg vermakelijk. Bassie en Adriaan zijn leuke figuren, maar ik heb vooral van de 3 boeven genoten. Paul van Gorcum is wederom meesterlijk goed met zijn overacting als de Baron zijnde en ook B100 en Handige Harrie (die ik overigens leuker dan B1 en Vlugge Japie vind( doen het fantastisch. Ze volgen Bassie en Adriaan, maar komen nooit in contact met hen, behalve op het einde. Dat is wel het enige wat een beetje jammer is, ik had ze best een paar confrontaties met elkaar willen zien hebben, al krijg je dan wel een wat apart verhaal. Wat dat betreft lijken de reizen door Europa en Amerika enorm op elkaar qua wijze hoe de verhalen verlopen. Mij beviel het prima, want de kracht van de herhaling is hier een grote kracht. Altijd dezelfde situaties met de bom of de eeuwige pech die ze hebben. En het slot met de arrestatie van de boeven is hoogst vermakelijk en leuk bedacht.

Wat is me wel weer afvraag is waarom dit avontuur is bedacht. De reis door Europa is overduidelijk iets waar de Nederlandse overheid om heeft gevraagd om kinderen iets over de Europese Unie van destijds te leren, maar waarom een reis door Amerika? Buiten het feit dat het natuurlijk prachtige beelden oplevert...Het is bij mij ieder geval de reeks met het meeste jeugdsentiment geworden, dus ik klaag niet. Jammer dat dit hun laatste grote avontuur was. Ik had ook nog wel een reeks willen zien waarin ze door Zuid Amerika reisden. Of China. Of waar dan ook. Bassie en Adriaan is gewoon tijdloos, ik neem aan dat huidige kleine kinderen dit ook weer gaan kijken.

4,5*

Waar eerdere series er vrij lang over deden om het hoofdverhaal te vertellen, daar zit het tempo er hier meteen aardig in. En het is ook tevens de eerste serie waarin Paul van Gorcum de Baron speelt. Mijn favoriete Baron, want dit is de Baron uit ''mijn'' kindertijd. De voorgangers waren ook oké, maar dit voelt gewoon goed. Zijn stem, zijn houding, zijn gescheld en getier, zijn enorme afkeer tegenover Bassie en Adriaan; leuk!

Op zich is het allemaal wat herhaling, vooral als Adjudant van de Steen weer eens problemen heeft met Bassie en Adriaan te geloven, waarna ze zelf maar weer achter de boeven aan gaan, maar het voelt tegelijk ook weer vertrouwd aan. Ook B2 en Vlugge Japie zijn weer leuke toevoegingen. Het leukste blijft vaak om te zien hoe ze de boeven weer in de gevangenis krijgen en dat is hier nog best vermakelijk uitgewerkt.

Hiermee staat de hele serie op deze site, goed werk van pulleke!

3,5*

Een bijzonder vermakelijk en soms zelfs goed uitgewerkt Bassie en Adriaan avontuur dat zich volledig op Griekenland af speelt. Een goede keuze om Nederland en het circus even te vergeten, dat hebben we nu wel voldoende gezien in eerdere avonturen. Griekenland is mooi en sfeervol en geeft meerwaarde aan dit seizoen, dat wel 1 van de betere uit de reeks is.

De bekende boevengroep is weer eens uit de gevangenis ontsnapt en is toevallig ook naar Griekenland gegaan, waar ze Bassie en Adriaan snel ontmoeten. Pluspunt van dit verhaal dat de eerste confrontatie er al vrij snel is. In eerdere seizoenen vond ik dat het hoofdverhaal vaak pas ruim na de helft van de speeltijd belangrijk werd, maar hier staat het hele verhaal in het teken van de 2 hoofdverhalen, het vangen van de boeven en het ontcijferen van een oude steen. Iedereen lijkt hier net wat meer op dreef en alles is is ook wat leuker geschreven, zo lijkt het. Ook ligt het tempo wat hoger en valt er meer van de mooie omgevingen te genieten.

De drie boeven zijn onderling weer heerlijk dom en de cheesy dialogen met vooral B2 en zijn doofheid doen het bij mij erg goed. Ook is Paul van Gorcum werkelijk fantastisch als De Baron. Zijn gevloek, getier en gedrommels, drommels, drommels is gewoon legendarische tv. Aad van Toor speelde eens een lollige Baron, maar van Gorcum is gewoon de absolute meester. Erg fijn dat hij in diverse seizoenen actief is. Jammer dat Bas en Aad van Toor ruzie met hem hebben gekregen over geld, want zijn aanwezigheid is bijna net zo bepalend voor het succes van Bassie en Adriaan dan de 2 hoofdrolspelers zelf. De leukste scene uit deze reeks blijft toch wel het idee dat Bassie en Adriaan als poppen in het huis van de boeven staan en hen steeds een schop geven. Dat is gewoon tijdloze, grappige humor. Maar ook de boeven foppen met de poppen op het terras of de ontsnapping uit het busje zijn prima momenten. Wel eindigt het wat flauw, met de vrijwillige overgave van de boeven bij de politie. Dat was niet erg sterk en past ook niet erg bij de zelfingenomen Baron. Sowieso vraag ik me altijd af waarom 3 boeven toch bang zijn voor een mollige clown en een acrobaat Trouwens, over cheesy eindes gesproken, de ontcijfering van de steen had wel iets meer aandacht verdiend als in die paar minuten op het terras in Belgie. En sowieso wat krom dat er Nederlandse teksten op een Griekse steen worden ingebrand. Ik weet dat je niet te kritisch moet zijn op een kinderserie, maar dat kwam wel wat amateurisch over.

Verder heb ik me hier zeer mee vermaakt. Nu alleen nog de De geheimzinnige opdrachtgever en de Reis vol verrassingen opnieuw bekijken en ik ben er alweer klaar mee. Leuk vermaak.

3,5*

Best een heel aardig avontuur, dat zoals gewoonlijk weer ruim de tijd neemt met subplotjes rondom voetballen e.d. voordat ze met het hoofdverhaal stappen zetten, namelijk de schatkaart en het avontuur op Lanzarote. Het is nog steeds dat de serie teert op de chemie tussen Bassie en Adriaan, want ze rekken soms de boel wel erg lang op, inclusief tig liedjes die van wisselend niveau zijn. Wel geinig zijn de boeven, waarbij dit de enige keer is dat Aad van Toor ook de Baron speelt. Iets wat ik als kind niet eens door had en wat nu nog best lastig te zien valt als je het niet weet. Prima vermaak.

3,5*

Bedankt voor het toevoegen!

Ik heb de hele Bassie en Adriaan collectie vorig jaar nog eens bekeken in een nostalgische bui, dus ik weet hier nog voldoende van.

Er gebeurt in dit seizoen lange tijd vrij weinig. Bassie en Adriaan werken in het circus, vinden een sleutel en gaan op vakantie naar Spanje. De boeven volgen hen, want de sleutel hoort bij de kluis waar gestolen juwelen in liggen. Maar voor het echt tot een confrontatie tussen beide kampen komt, zit je al bijna aan het eind van het verhaal. Tussendoor zie je wat onnodige opvulling, zoals B&A die problemen met locals hebben of een auto-ongeluk mee maken. Ook worden er wel heel veel liedjes gezongen, waardoor ik een beetje uit het verhaal viel. De humor is een beetje hit or miss, maar kan er op kinderniveau wel mee door. De te serieuze Adriaan en de wel hele domme Bassie blijven toch wel echt een iconisch duo. Je vraagt je wel af waarom Bassie volledig geschminkt als clown op vakantie gaat, haha.

Het drietal boeven dat hij wordt geïntroduceerd weet me niet te overtuigen. Deze baas is vrij saai en bepaald geen interessante, grappige man zoals de boevenbazen uit latere series en de 2 domme handlangers zijn ook geen niveautje Vlugge Japie of B-100 uit latere seizoenen. Al was deze dove versie nog wel aardig, de andere niet. Uiteindelijk heb ik me er best mee vermaakt, maar wordt het in latere seizoenen gelukkig veel leuker.

3*

Ik vond Fransje in Argentinië niet zo heel boeiend. Nauwelijks iets van de natuur gezien, weinig boeiende verhalen, alleen maar Nederlanders daar weer opgezocht. Het voelt nu als een matig reisprogramma en een matig amusementsprogramma. Neemt niet weg dat de Bauers wel sympathiek zijn en best leuk om te volgen zijn.

2,5*

Hele boeiende en vermakelijke docu over het leven van David Beckham, een absoluut icoon op alle gebieden voor vele jaren, zeker toen hij nog voetballer was. Ik heb hem altijd wel gemogen, het leek me een sympathieke gozer ondanks zijn sterrenstatus en na het zien van de dik vier uur beeld vind ik dit nog steeds.

Elk van de vier afleveringen volgt een deel van zijn leven, van Manchester United tot het eind als eigenaar van Inter Miami in Amerika. De eerste twee afleveringen vind ik het meest boeiend, met de periode bij Manchester United en zijn eerste jaren bij de Engelse nationale ploeg. Iedereen die het voetbal een beetje volgde kent de meeste momenten wel, maar deze docu brengt ze toch vrij spectaculair en tof in beeld. Zijn schitterende goal van eigen helft tegen Wimbledon, zijn Champions League finale van 1999 met het meest onwaarschijnlijke eind ooit en ook zijn haat en liefde met de nationale ploeg. De rode kaart op het WK in 1998 tegen de Argentijnen, met de nasleep dat hij jaren echt gehaat werd in eigen land, maar ook zijn cruciale vrije trap tegen de Grieken waarmee hij Engeland naar het volgende WK schoot en alles weer een beetje normaal werd. Daarna volgden nog jaren bij Real Madrid, LA Galaxy, AC Milan en Paris Saint-Germain, maar dat pakte me wat minder.

De rode draad in zijn carrière is Victoria, zijn vrouw en tevens voormalig Spice Girl. Door met haar samen te komen werden ze een van de grootste glamourkoppels in de wereld en zat de pers 24/7 achter hen aan. Het lijkt me allemaal erg ongemakkelijk. Maar ik moet wel zeggen dat ik Victoria niet al te leuk vind. Ze kwam toen al niet fijn over en nu vind ik haar nog een dominante zeur die zelden eens gezellig of leuk is. Wel grappig dat Beckham enkele grappige momenten tijdens interviews met haar in de docu liet. Zegt ze dat ze gaat werken, zegt Beckham dat ze alleen maar naar de schoonheidsspecialist gaat haha. Volgens mij is zijn loopbaan wel echt minder geworden dankzij haar. Hoe verzint zij het dat ze hem de avond voor Engeland-Argentinië in 1998 gaat vertellen dat ze zwanger is? Weg focus. Ze lijkt zichzelf belangrijker te vinden dan wie of wat dan ook.

Pluspunt trouwens dat werkelijk elke grote naam die iets in Beckham zijn carrière betekent heeft voor de camera zijn zegje doet. De legendarische Sir Alex, maar ook Neville, Cantona, Solksjaer, Figo (die buiten het veld een aardige kerel is, maar op het veld vond ik hem een enorme naaier), Ronaldo (de echte!), Capello en ga maar door. Ze durven gelukkig ook kritisch op hem te zijn, al zijn het vooral positieve verhalen. Hier vind ik de docu trouwens wel een grote fout maken rondom het verhaal van Beckham zijn affaire met Rebecca Loos. Je krijgt wel mee hoeveel pijn de Beckhams van alle media-aandacht hadden, maar verder niks over of het waar was en waarom hij het heeft gedaan. Zelfs haar naam is hier niet genoemd. Los van dat is echt zeer de moeite van het kijken waard. Alleen al vanwege de prachtige voetbalbeelden. Maar ook omdat Beckham best kwetsbaar durft te zijn. En laat zien dat hij redelijk neurotisch is. ’s Nachts zijn bed uit gaan om kaarsen goed te zetten en rotzooi op te ruimen. Ik vind het een mooie persoonlijkheid.

4*

Ik heb dit vroeger als kind veel gekeken en dus vind ik het leuk dat er een terugblik op deze iconische serie op tv is deze weken. Lachen om de oude parcours en wagens weer te zien, net als presentatoren als André van Duin en Jack van Gelder. Dit programma staat voor mij een beetje gelijk aan hoe kneuterig en gezellig Nederland vroeger toch was.

Jammer dat de serie een beetje wordt verpest door aandachtsgeile BN-ers die schijnbaar ook hun mening moeten geven over de serie, iets wat me nu echt totaal niet boeit. Met die vreselijk irritante, theatrale Francis van Broekhuizen voorop, bleh.

3*

Ik ben een fan van Breaking Bad, zeker de laatste 2, 3 seizoenen waren daar van ongekende klasse. En toen was er de spin-off rondom Saul Goodman, iets wat leuk qua idee was, maar na een goede start vrij saai werd. De stijl en sfeer van BB zijn redelijk goed op eigen wijze overgenomen in BCS, maar Saul is nu eenmaal geen Walter White. Ik vind Saul vrij saai. Het zijn ook vooral de diverse bijrollen die dit nog wel kijkbaar maken. Mike Ehrmantraut is natuurlijk fantastisch, was hij in BB ook al. De kleine verwijzingen naar die serie zijn trouwens wel leuk gedaan, maar verder was dit niet mijn ding.

2,5*

Een stuk vermakelijker dan seizoen 1, maar nog altijd ben ik geen fan van deze serie. Qua sfeer zit het wel goed, maar inhoudelijk en zeker qua interessante personages komt het bepaald niet bij Breaking Bad in de buurt. Gelukkig is Saul zelf al een stuk boeiender nu en is de rol van Mike Erhmantraut wederom heerlijk. Het seizoen heeft ups & downs, maar is bovenal gewoon nu wel leuk om te kijken.

3*

Knap hoe Better Call Saul per seizoen beter wordt, wat ook in mijn eindscore zichtbaar wordt. Seizoen 1 viel me nog tegen met een 2,5*, seizoen 2 was al een stuk boeiender en kreeg dan ook 3* van me en met seizoen 3 maken ze eindelijk de potentie van deze spin-off van Breaking Bad waar. Jimmy McGill is hier behoorlijk boeiend, als hij zich weer schuldig maakt aan allerlei dubieuze zaken waar hij zich elke keer weer uit weet te redden. Maar het is vooral de toevoeging van Gus Fring dat ik erg tof vind, mooie verbinding met Breaking Bad, waar hij al een erg gaaf personage was. De eerste scene waarin hij zit is subliem qua sfeer. En Mike blijft natuurlijk ook geweldig om erbij te hebben.

Maar ondanks alles weet BCS nooit echt spectaculair of zinderend te worden, zoals Breaking Bad dat wel werd. BCS kabbelt juist rustig voort en teert juist op het trage format zonder enorme plotwendingen. Misschien is het constante vergelijken ook niet erg terecht, want ik heb me goed met dit derde seizoen vermaakt. En gelukkig komt het vierde seizoen er al officieel aan, heb er zin in. Als ze deze lijn doorzetten hoop ik dat ik weer een hoger cijfer uit kan delen.

3,5*

Tegenvaller na het veel leukere en interessantere derde seizoen. Better Call Saul haalt sowieso niet het niveau van Breaking Bad, maar had wel degelijk een vlot stijgende lijn van een matig eerste seizoen tot een heel amusant derde seizoen. Maar hier zakken ze weer terug door de rommelige verhaallijnen en het gebrek dat er echt ergens naar toe wordt gewerkt. Gelukkig maakt het sterke acteerwerk en de prima sfeer nog wel het nodige goed. Het is dan ook niet vervelend om naar te kijken.

3*

Met grote afstand het beste seizoen van de serie en het slot van dit vijfde seizoen komt heel dicht in de buurt van het beste dat Breaking Bad te bieden had. Die laatste drie afleveringen, oi oi. Zo spannend, zo goed geschreven. Het seizoen komt nog wel vrij rustig op gang, maar zo halverwege wordt het echt leuk en richting het slot dus zelfs imponerend. Jimmy, Kim, Gus, Mike, Lalo; wat halen al deze acteurs een geweldig niveau. Aflevering 8 Bagman is voor mij wel de beste, met een geweldige chemie tussen Jimmy en Mike. Lekker ongemakkelijk. De regelmatige knipogen naar Breaking Bad zijn trouwens ook weer goed aanwezig, inclusief weer een oude naam uit die serie die zich hier even komt melden. Het slot belooft vuurwerk voor het zesde en laatste seizoen. De transformatie van Jimmy naar Saul is bijna compleet. Can't wait for more.

4*

Dit zesde seizoen had lange tijd alles. Een enorm boeiend plot dat in een hoog tempo getoond werd, zinderende spanning en vooral weergaloze acteerprestaties van Bob Odenkirk en Rhea Seehorn in hun hoofdrollen, maar ook waren diverse bijrollen weer van een subliem niveau (Gus, Mike..). Jammer was even de korte periode met een zomerstop tussen deel A en B van dit seizoen, waardoor het wachten wel pittig was. Maar het was het waard...totdat vier afleveringen voor het einde plots alles over een andere boeg werd gegooid. Was even een afknapper als je zocht naar antwoorden en een waardig slot van deze geweldige serie. Maar toch, ook dat deel wist al snel weer te boeien en de grandioze finale vandaag maakte het af. Saul die uiteindelijk kiest om de rest van zijn leven weer Jimmy in plaats van Saul te zijn, ook al kost hem dat een levenslange gevangenisstraf. Het was een schitterende finale van een seizoen die gewoon op Breaking Bad niveau staat. Better Call Saul is zo'n waardevolle toevoeging aan het BB-universum gebleken zeg. Jammer dat we er nu klaar mee zijn. Het zal wel niet gebeuren, maar ik zou graag meer van deze wereld willen zien. Vince Gilligan is een genie van een bedenker. Zowel Better Call Saul als Breaking Bad ga ik zeker nog eens kijken.

4,5*

Ik ben een trouwe fan van TBBT, bijna vanaf het begin. Volgens mij begon ik alles te kijken toen men in Amerika rond seizoen 2 liep. Sindsdien altijd netjes trouw blijven kijken tot de grote seriefinale een paar maanden terug. Het is een serie die veelbelovend begon, maar steeds meer een Friends met geeks werd, op een negatieve manier. Ik had in de later seizoenen echt wel geregeld dat ik keek uit automatisme en niet omdat ik nou nog dolgraag wilde kijken. Gelukkig was het nog wel een behoorlijk slotseizoen, zodat de serie wel positief eindigde. Maar toch wilde ik graag weer eens in die vibe van de eerste jaren komen, dus ik ben maar overnieuw begonnen.

En als je dan dit eerste seizoen start, valt weer op hoe leuk het ooit eigenlijk wel niet was. Toen het nog alleen om de vier nerd en hun sexy buurvrouw Penny draaide. Toen Raj nog niet met vrouwen om kon gaan. Toen Howard nog een hilarische creep was die thuis woonde bij zijn schreeuwende moeder. Toen Leonard nog om Penny heen draaide. De enige die altijd een redelijk constant personage bleef was Sheldon. Die was in het slotseizoen nog net zo autistisch als hier, al hebben ze hem wel socialer gemaakt door de serie heen. Hij is hier in de beginjaren nog het leukst. Eigenlijk boeit het hem geen zier wat zijn vrienden van iets vinden, want hij weet het toch wel beter. Dat hij soms onuitstaanbaar irritant is, maakt hem meteen erg grappig. Zo grappig dat het eigenlijk jammer is dat ze er een lachband bij gebruiken, want dat heeft deze serie niet nodig. Althans, niet in de eerste jaren. De awkward dialogen, de sociaal ongemakkelijke situaties, de mimiek van de groep en het gebrek aan sociale vaardigheden is al leuk genoeg. Neem alleen al de eerste scène met Sheldon en Penny, als zij op zijn plekje van de bank gaat zitten of het Halloweenfeestje bij Penny waarbij Leonard een macho ex-vriendje van Penny probeert te imponeren.

Jammer dat ze dit niveau niet tot het einde vol konden houden. Zeker Howard was de helft minder leuk met zijn relatie met Bernadette. Gelukkig heb ik nu nog heel wat afleveringen voor de boeg voordat het drastisch minder gaat worden. Afleveringen waarbij de nerdzaken nog heel belangrijk zijn en waardoor je snapt waardoor dit uitzonderlijk populair is geworden. Ik denk dat TBBS het tijdperk na Friends goed heeft in weten te vullen.

4*

Ah, wat is het toch een verademing om de reeks geheel opnieuw te kijken en in de jaren zonder Amy en Bernadette nog te zitten. De jaren waarin het gewoon om 4 wereldvreemde vrienden en de mooie buurvrouw gaat. Ik was even vergeten hoe erg ik destijds ook alweer genoot van TBBT, maar ik kijk het nu in een hoog tempo, dus dat zegt voldoende. Afleveringen zitten nog vol met awkward dialogen over sociaal onhandige zaken, diepgaande nerdzaken (Sheldon en Stuart die ruzie maken over het DC universum) of diepgaande wetenschappelijke of wiskundige thema's. Ondanks dat niet elke grap een dikke hit is, moet ik wel geregeld lachen. Maar vooral omdat iedereen nog is wie ze ooit waren.

Vooral Howard is hier nog heerlijke creepy. Zijn dialogen met zijn schreeuwende moeder die je nooit in beeld ziet vind ik nog steeds genieten. Maar ook zijn toespelingen richting Penny. Wat bezielde Chuck Lorre om hem later in de serie aan Bernadette te koppelen waarmee al zijn hilarische eigenschappen bijna verdwenen? Verder blijft Jim Parsons absoluut fantastisch met zijn Sheldon-vertolking. Je voelt je als kijker gewoon geregeld ongemakkelijk, zo moeilijk kan hij doen of zo wereldvreemd als hij reageert. Of anderen die hier juist weer raar op reageren, zoals Penny die niet om kan gaan met haar lening die ze bij Sheldon open heeft staan. En ook de crush van Leonard richting Penny is hier nog leuk en sympathiek. Lekker ongemakkelijk ook als Stuart haar plots mee uit neemt.

4,5*

Seizoen 3 haalt nog steeds een hoog niveau, doordat de focus nog steeds voor het grootste deel op de vier + Penny ligt. Maar hier begint al wel wat de serie later grotendeels kapot maakte: het relatiegedeelte. Leonard met Penny (al maken ze het later weer uit), maar vooral de introductie van Bernadette en Amy. Hier zijn ze nog wel leuk, maar ik weet hoe storend ze later worden. Stomste zet ooit in deze serie om Howard een relatie te geven en daarmee zijn unieke eigenschappen die hem zo leuk en weird maken de nek om te draaien. Toch blijft dit wel erg lekker wegkijken. Sheldon blijft als opper-autist echt fantastisch en een hoop van zijn rare fratsen geven de serie veel kleur op de wangen. De inbraak, Sheldon die niet mee mag naar Zwitserland, de signeersessie van Stan Lee, Will Weaton. Ik heb geregeld moeten lachen. Echt een cliffhanger is er ditmaal niet. De serie kabbelt rustig verder.

4*

Mjah, eigenlijk is dit wel het seizoen geworden waar de neergang van de serie in werking is gezet, al valt het hier nog reuze mee gelukkig. De aanwezigheid van Amy en Bernadette is hier fors vergroot en om het erger te maken heeft Leonard ook een relatie met Prya, de mooie zus van Raj. Voor een nerd als Leonard heeft hij toch al aardig veel vrouwen in de eerste vier seizoenen gehad. Beetje jammer eigenlijk. Maar die relatie stoort me minder dan die van Bernadette en Howard, waarmee alle fun uit die laatste is gehaald. Howard is plots galant, meelevend en redelijk normaal als hij samen met Bernadette is. Uiteraard volgt al dit seizoen een huwelijksaanzoek, waarmee alle sitcoms op de proppen komen. De baby duurt nog even, maar als trouw kijker van de reeks weet ik al dat dit nog volgt.

Verder valt er nog wel genoeg te genieten. Amy is samen met Sheldon nu nog wel vermakelijk awkward, al neigt het al meer naar relatietrekjes, zoals het testen met zoenen of het praten in een meidengroepje. Daarbuiten zit er nog genoeg leuks in. Howard die masturbeert met hulp van een robot, Sheldon die zelf een robot wordt van afstand, de Raiders of the Lost Ark bioscoopaflevering, de Justice League oud en nieuw viering, de World of Warcraft hack en zeker ook al die ongemakkelijke Skype-gesprekken met de ouders van Raj in India. Maar toch, de serie zakt hier wel af van briljant naar gewoon vermakelijk. Meer mainstream dus.

3,5*

Seizoen 5 is eigenlijk het begin van het einde van de serie. Waar dit ooit een heerlijke nerdy sitcom over 4 vrienden en hun sexy buurvrouw was, daar is het nu Friends with nerds seizoen 1 geworden. Bijna een heel seizoen geneuzel over de bruiloft van Howard, vreselijk. Waarom komen dit soort series toch altijd met bruiloften of baby's? Echt zo enorm killing voor de fun van een leuke ongecompliceerde serie. Natuurlijk blijft dit goed kijkbaar, vooral omdat Sheldon nog altijd hilarisch is. Hij is zo ongeveer de enige die zichzelf is gebleven. Amy is nu al vrij irritant en eigenlijk is Raj hier al een beetje stuurloos tussen al zijn bezette vrienden. Dit blijft tot het einde van de serie, wat jammer is, want hij is na Sheldon nog de enige die een beetje fun oplevert met zijn verhalen. Howard zijn NASA verhaal slaat ook nergens op trouwens. De komende seizoenen volledig opnieuw bekijken zal best een uitdaging worden.

3* kan er nog wel net vanaf.

Het vorige seizoen leed heel erg onder relationeel geneuzel, maar het valt hier gelukkig mee. Ja, je hebt nog Sheldon en Amy en ook Raj zit in een romance, maar het is niet té aanwezig en het stoort ook een stuk minder. Wat ik wel merkte is dat ik een beetje last heb gekregen van een Big Bang Theory-moeheid na 6 seizoenen in een half jaartje opnieuw te hebben bekeken. Ik heb er ook redelijk lang over gedaan om seizoen 6 uit te kijken.

Gelukkig zit er wel weer genoeg nerd-humor in, zoals de D&D spellen, de misverstanden tussen Sheldon en de donkere vrouwelijke schoolmedewerkster, de singles-avond in de comic book winkel en vooral de aflevering met Professor Proton die ik oprecht grappig vond. Het valt me trouwens hier ook op dat Bernadette hier soms nog best sympathiek is, waar ze in de slotseizoenen echt alleen nog maar een chagrijnige bitch speelt. Jammer dat ze haar rol zo hebben verknald.

Ik ben gul: 3,5*

Na een pauze ben ik recent weer gestart met het opnieuw bekijken van deze serie, waar ik nu in seizoen 7 zit. Gelukkig is dit een seizoen waar het relatiegedoe wat minder prominent aanwezig is en waar nerdzaken nog voldoende de ruimte krijgen. Wel beginnen de dames hier iets teveel screentijd te krijgen. Amy en Sheldon is nog wel ongemakkelijk geinig in dit seizoen, maar Bernadette wordt al steeds oninteressanter. Haar relatie met Howard vond ik altijd al een enorme buzzkiller aangezien Howard veel leuker zonder haar is. Gelukkig ligt de focus dit seizoen vooral op Sheldon die om moet leren gaan met veranderingen. Van een eettafel tot de cliffhanger met grote levensveranderingen. De serie is hier al zeker over z'n hoogtepunt heen, maar ieder geval nog prettig kijkbaar.

3,5*

Hét seizoen van de 4 nerds en hun kortharige buurjongen. Echt, wat vreselijk om Penny met een kort pittig huisvrouwen-kapsel te zien. Gelukkig bleef dit beperkt tot 1 seizoen en is ze het volgende seizoen weer zichzelf. Ieder z'n smaak, maar ik vind het een enorme afknapper. En dat terwijl Penny toch de eyecandy voor de kijkers moet zijn. Buiten dat is dit wel een vrij leuk seizoen. Weinig grote relationele randzaken en nog verrassend veel nerdy dingen. Raj heeft nu wel een vriendin, maar dat levert niet zo heel veel spannende afleveringen op.

Het belangrijkste ding van seizoen 8 is de dood van de moeder van Howard. De afleveringen waarin Howard er veel moeite mee heeft om het te accepteren zijn mooi en raken me als kijker zelfs wel. Verder weer de nodige leuke cameo's van bekendheden, maar ook van bv de vader van Raj en de moeders van Leonard en Sheldon. Beiden vinden hun moeder geen groot succes, maar die van de ander wel. Dat levert nog steeds wel leuke momenten op. De slotminuten van dit seizoen gaan toch weer voor wat geforceerd relatiegedoe, maar dat is zorg voor komend seizoen.

3,5*

De afgelopen seizoenen haalden niet het hoge niveau van de eerste seizoenen, maar waren nog steeds vrij goed. Dit negende seizoen haalt voor het eerst echt serieuze minpunten naar boven, namelijk dat het concept 4 nerds en hun mooie buurvrouw nu echt Friends met nerds is geworden. Een groot deel van dit seizoen draait om relationele zaken. Sheldon en Amy zijn uit elkaar, komen weer bij elkaar, hebben seks met elkaar, Bernadette is zwanger inclusief alle perikelen die daarbij horen zoals een overgevoelige Raj, Leonard en Penny hertrouwen nu voor de familie. Bleh. Zo jammer dat Chuck Lorre en Bill Prady deze weg in zijn geslagen. Ik snap wel dat je niet alles kunt negeren, maar nu overheersen die zaken wel heel erg de serie. Het is nog wel geregeld grappig en het kijkt ook hier nog goed weg, maar dit is niet meer de serie waar ik destijds voor viel.

3*

Dit is wel echt het seizoen waar ik tegenop keek voor een nieuwe kijkbeurt. Gelukkig ben ik er snel doorheen gevlogen wegens de Corona-ellende, dan heb je toch wat meer tijd over. Het is het seizoen dat echt alle entertainment eruit is gewrongen en we alleen nog kunnen kijken naar vreselijk slecht geschreven stukken over de baby van Howard en Bernadette. Echt tergend vervelende afleveringen zijn dat. Bernadette is al geen leuk personage, maar hier is ze ronduit onuitstaanbaar. Howard is ook definitief vermoord en is nu een huispapa in plaats van een grappige, wat creapy nerd. Datzelfde geld voor Raj en Stuart, die de nichterige babysitters mogen spelen, ook echt vreselijk vervelend om naar te kijken. En dan hebben we nog Sheldon, die plots zich als een womaniser gedraagt richting Amy. Sheldon die plots seksuele opmerkingen maakt, geregeld seks wil en Amy wil verleiden. Het is echt te triest voor woorden dat ze zelfs het beste personage uit de serie zo hebben weten te verknallen en er een personage van hebben gemaakt die hij nooit zou zijn geworden. En ook bij Leonard en Penny zit er nog weinig puf in. Die hebben geen vervelende rollen, maar ze maken ook vrij weinig mee. Dat militaire project van de mannen weet ook geen leuke verhaallijn te creëren. Het is dat ik weet dat seizoen 11 en zeker 12 nog wat leuker weet worden, anders was ik met een depressie aan de laatste twee seizoenen begonnen.

2*