Meningen

Teleurstellende, nietszeggende finale. Waarmee een heel zwak seizoen erop zit. The Walking Dead zet al meerdere seizoenen een dalende lijn neer (maar was wel een stuk beter dan dit seizoen) en vooral de voorspelbare wijze hoe ze een seizoen maken begint me de keel uit te hangen. Altijd een spectaculaire opener en een actiegerichte afsluiter en alles daar tussenin is grotendeels langdradig en saai. Neem nu ook dit seizoen, je ziet de groep zo goed als niet samen en al die losse personages volgen is doodsaai, aangezien er maar een paar namen (Daryl, Rick, Negan voorop) echt leuk zijn. Maar je moet wel elke keer een aflevering met weer een ander uitzitten waarin niet al te veel gebeurd. Na al die jaren weet de serie me nog maar zelden te verbazen. Slechts de seizoensopener was van briljante kwaliteit, zo extreem smerig en wreed, met een excellerende Negan. Was meteen de beste aflevering van de gehele serie voor mij, maar tevens ook het enige hoogtepunt van dit seizoen. Ik heb er dan ook geen voldoende meer voor over en omdat ze dit al enkele seizoenen flikken trek ik er voor straf nog wat meer punten vanaf. Stop ermee of ververs de serie. Jammer dat ze niet gewoon zoals in het begin het bij 8 afleveringen per seizoen houden, die wel beter gevuld waren. Helaas blijf ik toch wel kijken, na al die jaren wil ik ook weten hoe het gaat eindigen.

2,5*

Slappe finale. Zoals dit past in een heel zwak seizoen van een serie die al een paar jaar steeds zwakker wordt. De finale was wel exemplarisch; weinig opbouw, nauwelijks spanning, een totaal gebrek aan beleving en het meeleven doe ik al lange tijd niet meer. De confrontatie waar 2 jaar naar uit is gekeken werd ook een enorme sof. Echt jammer dat de neergang maar niet gestopt wordt. Ik geloof ook niet meer in een kentering in het nieuwe seizoen, maar ik ga het vast wel weer volgen omdat stoppen na zoveel jaar ook gewoon als verspilling van 8 jaar TWD aan voelt voor mij. De verhalen dat het een ander seizoen gaat worden geloof ik niet zo, maar wie weet. Ben uitgekeken op deze groep en vooral het feit dat ze zelden nog maar van locatie wisselen. Als beide problemen opgepakt kunnen worden, dan wordt het heel misschien nog kijkbaar. Maar als er van de 16 afleveringen elke keer slechts 2 of 3 de moeite zijn, dan moet je je als producers maar eens goed achter de oren krabben. Zelden een serie gezien die verhaallijnen zo weet te rekken, richting het slaapverwekkende. Gelukkig wordt dit ook keihard afgestraft, want de kijkcijfers dalen nog harder dan het niveau.

1,5*

Apart. Ik vond de finale juist wel mooi, op een ingetogen en menselijke wijze. Het verhaal leek me even zelfs weer te boeien. Het sneeuwlandschap bracht ook welkome verandering mee in de vrij voorspelbare looks die de serie al jaren nu heeft. Het blijkt maar weer dat het juist vreselijk irritant is dat men bij deze serie steeds lange tijd op 1 locatie blijft zitten. De kracht van de eerste afleveringen was dan ook destijds de afwisseling. Maar niettemin ben ik wel opgelucht dat ik besloten heb te stoppen met kijken. Het is mooi geweest na 9 jaar, waarbij ik ook Fear the walking dead volledig heb gezien.

De wereld van de walkers boeit me niet meer, de glans is al jaren van de serie af. De films met Rick (samen met Daryl het enige personages die me wist te boeien) wil ik de komende jaren nog wel de kans geven, de rest in principe niet, mezelf kennende. Al is de kans best aanwezig dat ik in de toekomst het gedeelte wat ik heb geskipt alsnog ga kijken. Maar alles wat deze serie ooit zo sterk maakte is gewoon verdwenen. Als je tig afleveringen doelloos uit zit te zitten en na afloop al niet meer weet wat je hebt bekeken, dan weet je dat je gewoon moet stoppen. Ik zocht een serie die over overlevenden in een wereld vol walkers ging, niet een soapserie vol menselijke bad guys waarbij de walkers nog maar een bijrolletje spelen.

1*

Nou, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik heb na een jaar of vijf Walking Dead pauze een start gemaakt met het restant. Destijds was ik zó klaar met deze serie, laatste twee seizoenen hiervoor 1,5 en 1 ster gegeven. Onkijkbare troep, zo slecht geschreven, zo saai en nietszeggend. Toch jammer, want ooit was dit best een toffe serie.

En dus nu seizoen 10 bekeken. Misschien heeft de break geholpen, maar ik heb me met een hoop afleveringen vermaakt. Nog steeds geen topkwaliteit, maar wel tempo, actie (ook weer eens grootschalig geweld) en screentijd voor oa Daryl en Negan, karakters die me nog wel kunnen boeien. Ik mis Rick nog steeds, hij was by far het boegbeeld van de serie, maar het was best weg te kijken. Het scheelt enorm als je niet meer elke week op een nieuwe aflevering moet wachten maar gewoon jezelf door troep heen kunt bingen. Ik vind nog steeds dat deze serie veel eerder had moeten stoppen, maar ze hebben zich redelijk herpakt. Prima seizoensafsluiter ook. Binnenkort dan ook maar het slotseizoen meepakken.

3*

Dit is een van de mooiste dagen in mijn serie-kijk-leven, ik ben klaar met The Walking Dead! Een jaar of vijf terug mee gekapt na vele doodsaaie seizoenen vol GTST met zombies. Maar het knaagde wel, bijna alles gezien maar niet alles. De afgelopen tijd toch maar even het restant bekeken en nu dan geëindigd met dit bizar lange slotseizoen.

Fucking 24 afleveringen, hoe verzin je het. Waarbij de groep uiteraard wéér een nieuwe vijandige groepering vind die bestuurd word door een kneusje en met volgelingen in witte Stormtrooper pakjes. Hahaha. Ik snap nooit dat in tijden van een apocalypse vol met anarchie mensen een gekke leider gaan volgen die ook nog eens niet het beste met de mensen voor heeft. Het levert weer veel saaie afleveringen op.

Goddank heeft deze serie wel het gaspedaal flink ingedrukt in dit slotseizoen. Het zit vol met actie en heerlijke gore, de enige reden waarom dit kijkbaar blijft. Het ziet er nog steeds zo bizar goed uit als ze rond strompelend mensen verscheuren. De gore is nergens beter geweest. Maar dit is ook het enige wat me nog boeit, want ik ben allang klaar met de serie. Enkele personages zijn wel oké, maar na 11 seizoenen brengt niemand nog wat nieuws. Toch wil ik wel enkele spin-offs proberen, die van Daryl en ook de nieuwe met Rick en Michonne.

Wel een prima finale trouwens. Zo eindigt de serie nog wel bevredigend.

3*

Ik was echt klaar met The Walking Dead, maar afgelopen maanden toch maar eens de serie afgekeken en het eindigde nog wel redelijk. Maar meer dan de dikke actie stelde het niet voor, want bijna geen karakter wist me meer te boeien. Dat had ik wel met Rick Grimes, die alweer een paar jaar uit de serie was. Jaren werd beweerd dat hij drie films ging krijgen, maar uiteindelijk werd het deze spin-off serie The Ones Who Live.

Jammer dat het een teleurstelling is geworden. Ik had eigenlijk gehoopt op Rick die door een ander deel van America ging en eens wat nieuws ging doen, maar het werd een zoektocht naar Michonne (daar had ik in de serie al niet veel mee). De Walkers zijn zo zwak aangezien ze elke keer met een steek of mep door gaan dat je nog weinig spanning voelt aangezien beiden zich al jaren prima redden. Pas bij massa's van die dingen viel er wat te genieten. En verder zijn het weer de zoveelste menselijke conflicten met bendes en groeperingen dat ik er een beetje van moest zuchten. Wel leuk om Terry O'Quinn nog eens op tv te zien, oftewel John Locke uit Lost. De laatste aflevering was dan ook veruit het beste en meest spectaculair. Het zal hier wel niet eindigen en met een tweede seizoen verder gaan. Hopelijk vernieuwen ze zich eens wat meer. Nu nog binnenkort de spin-off met Daryl bekijken en dan kan The Walking Dead even weer een tijdje verdwijnen wat mij betreft.

3*

Dit was toch wel een aflevering of 5, 6 bijzonder spannend en boeiend, met de vragen wat er nu precies aan de hand was en vooral wie er nou verantwoordelijk waren. Het hele buurtje zit vol malloten, dus je verdenkt iedereen. Het maakte de serie ook soms wat lastig te kijken, want eigenlijk nam ik op de kinderen na niemand voor onschuldig aan, niet pa en ma, niet de makelaar en zeker niet de detective. Het had van alles kunnen zijn, van een sekte tot een persoonlijke vendetta, maar eigenlijk is het bijzonder teleurstellend dat er op veel vragen geen antwoorden komen en dat de serie in de slotminuten doodleuk even komt melden dat de Watcher nooit officieel is ontmaskerd. Ja jezus, daar kijk je toch voor? Dan had je dit net zo goed kunnen behandelen in een andere Netflix-serie, Unsolved Mysteries. Toch geef ik een ruime voldoende, want ik vond het tot pakweg aflevering 7 erg lekker wegkijken.

3,5*

Best boeiend, maar iets te langdradig om als docu van begin tot eind te boeien. Dit had ook wel in een documentaire van een uurtje of twee gekund toch? Wat vooral opvalt is hoe populair Bill Cosby bij zwarte Amerikanen was in zijn lange loopbaan, waardoor velen het maar niet konden geloven wat hij had geflikt of het hem juist extra kwalijk namen omdat hij een zwart icoon was. Wel vermoeiend trouwens, zwarte mensen die insinueren dat blanke mensen een zwarte ster kapot wilden maken. Zelf had ik vroeger al niet zo veel met iets als The Cosby Show, was me toen al te zoetsappig en braaf. Ik keek als kind al liever naar iets als Married with Children, die ironisch genoeg ''Not the Cosbys'' als werktitel hadden tijdens hun productie van het eerste seizoen omdat ze genoeg hadden van zulke brave sitcoms.

Wat de docu wel goed doet is diverse mensen uit verschillende kampen aan het woord te laten. Het geeft een compleet beeld van de artiest, de mens en de verkrachter Cosby, al mis ik wel een kritische noot want de docu neemt wel klakkeloos aan dat alles wat is gezegd ook de waarheid is. Op zich denk ik dit ook wel, maar als je zoiets maakt moet je kritischer denken vind ik.

Maar Bill Cosby is dus gewoon een smerige verkrachter die het zelfs voor elkaar kreeg om de slachtoffers te laten denken dat zij foute dingen hadden gedaan. Bah. Ook schandalig dat hij alweer vrij is gekomen dankzij een vormfout. Ongelofelijk dat je tientallen vrouwen kunt drogeren en verkrachten en dan nauwelijks in de gevangenis hebt gezeten. Die man had in de gevangenis moeten overlijden, terwijl hij nu nog jaren in luxe kan leven. Ook bizar dat Cosby dit nodig vond om te doen, want hij was rijk en machtig, hij had denk ik iedere vrouw in zijn bed kunnen krijgen op vrijwillige basis. Beetje wat Ali B. in Nederland heeft gedaan dus, zelfde verhaal. Schijnbaar vervagen voor sommige rijke en machtige mensen de normen en waarden en denken ze dat ze ongestraft misdaden kunnen plegen.

3,5*

Goede serie, leuke spin-off van The Addams Family. Dit is vooral heel sterk door de typische Tim Burton-sfeer en muziek. Beetje gothic, duister en volwassen. Toch miste ik hier wel de typische Addams Family luchtigheid en personages. Ja, ze hebben allemaal een bijrol maar je ziet ze nauwelijks. Catherine Zeta-Jones is subliem als Morticia en wat is ze toch nog altijd een prachtige vrouw. Veruit de beste bijrol. Aan deze Gomez kon ik niet zo goed wennen, geen beste vertolking van Luis Guzmán. Jenna Ortega is gelukkig wel een waardige hoofdrolspeelster die haar rol erg goed neer zet, waardoor je wel vlot door de afleveringen heen gaat. Plotinhoudelijk wist het me niet altijd even hard te boeien.

3,5*

Pfoe, hier was erg moeilijk doorheen te komen. Een fantastische cast met oa Antony Hopins en Jeffrey Wright die het uitstekend doen en visueel is het soms oogstrelend, maar ik vind het maar pretentieus, langdradig en niet pakkend als geheel. Het concept is tof, de uitwerking ronduit saai. Nee, ik hou het bij seizoen 1. In de rest geen interesse meer.

2,5*

Eigenlijk was het verhaal over The Central Park Five me redelijk onbekend, ondanks de enorme impact wat alles op Amerika had. Want mensen trekken vandaag de dag de ''het is racisme!!!''-kaart veel te snel, maar bij deze zaak eind jaren 80 lag het er wel heel dik bovenop. Want ook al leek iedereen te denken en te weten dat de jongens onschuldig waren, toch werden ze veroordeeld. Omdat ze zwart waren. Walgelijk hoe het rechtssysteem hier heeft gefaald en vreselijk hoe vijf onschuldige jongeren hun levens verwoest zagen worden. Pas jaren later kwam er gerechtigheid, maar niet omdat justitie haar werk had gedaan, maar door mazzel dat de echte dader begon te praten. En niet geheel verrassend dat een treurige volksmenner als Donald Trump destijds al door het ijs zakte als mens en als objectief denker. Bah.

Dit alles wordt in een enorm sterke en bij vlagen aangrijpende mini-serie van vier afleveringen getoond. De serie kent een bijzonder hoog en constant niveau, al vond ik de derde aflevering wel echt de minste, met beelden hoe ze weer in de maatschappij kwamen. Het kwam een beetje als goedkoop drama over. De andere afleveringen grepen me wel bij de keel. De arrestatie, de heftige ondervragingen op het bureau, het schijnproces, de vreselijke momenten in de gevangenis waar ze behoorlijk de lul waren en zeker ook het slot met hun vrijspraak. Het acteerwerk van de jongens vond ik ook van erg hoog niveau. Zeker Korey werd heel overtuigend gespeeld. De momenten dat ze de wanhoop nabij zijn en hun enorme verdriet getoond wordt zijn erg krachtig.

Naast het feit dat het gewoon een hele sterke mini-serie is, heeft dit natuurlijk ook extra bestaansrecht als waarschuwing dat racisme gewoon enorme gevolgen kan hebben. Ook wel mooi dat deze serie er nog voor zorgde dat de mensen die het proces hebben verknald nog steeds er gevolgen van voelen. Voormalig Officier van Justitie Elizabeth Lederer moest opstappen bij haar werk op de universiteit nadat ze weer extra naamsbekendheid kreeg.

4*

Vreemde serie, er hangt een vibe die ik eigenlijk nooit in een serie tegen kom, maar wat zeker erg geslaagd is. Na 1 á 2 afleveringen dacht ik, waar ben ik naar aan het kijken maar het intrigeert, boeit en je raakt er steeds meer ingezogen. Het is een bijzondere mix van maatschappelijke kritieken en donkere humor samen met unieke personages zoals die hotel manager. Jennifer Coolidge is wel de bekendste naam, maar haar rol vond ik denk ik wel het minste. De weirde familie + bonusvriendin en het trophy wife stelletje (wat een mooie vrouw!) vond ik leuker om te volgen.

Dat dit uit slechts zes afleveringen bestaat is ergens jammer, maar ook wel weer goed omdat ze dingen niet blijven rekken, waardoor elke aflevering heel geslaagd is.

Grote complimenten ook voor sterk camerawerk en een hele ritmische, ontspannen soundtrack die zó bij deze serie past. Binnenkort ook maar eens met seizoen 2 beginnen.

4*

The White Lotus seizoen 2 is wederom uitstekend en doet niet onder voor het eerste seizoen, behalve dat je als kijker natuurlijk nu al wel weet wat dit een beetje voor een serie is. Nieuwe locatie, nieuwe gasten, nieuwe verhalen maar toch ook wel direct dat gevoel van het vorige seizoen. Italië is prachtig en dat zien we hier dan ook sterk terug met weer schitterende beelden en een passende soundtrack. Van de personages vond ik de opa en de hotelmanager toch wel het meest interessant. Leuk dat zij uiteindelijk een seksuele ervaring met een vrouw krijgt. De vete tussen de mannen van de beide stelletjes vond ik weer vaag eindigen, niet zo bevredigend.

Sommige verhalen lopen net anders af dan je dacht en ook het aangespoelde lijk steekt net even anders qua oorzaak in elkaar. Het is een beetje een soap, maar wel op hoog niveau met verhaallijnen die tot het einde toe boeiend blijven, al wist het plot rondom Jennifer Coolidge me wel minder te pakken. Maar zij acteert hier wel weer een stuk sterker dan in seizoen 1. Kom maar op met dat derde seizoen!

4*

Ik ben echt een fan van de eerste twee seizoenen (beiden vier sterren gegeven), maar dit derde seizoen is echt matig. Vervelende karakters met die midlifecrisis vrouwen, dat zeurende gezin en anderen die me echt totaal niet boeiden (minus Chelsea, die is met haar opvallende tanden erg cute), een verhaal dat acht afleveringen maar voort blijft kabbelen en waar geen enkele spanning of verdieping in zit en zelfs de typische White Lotus vibe is er te weinig. De muziek is lang niet zo opzwepend, de gitzwarte humor waar deze reeks zo sterk in was vond ik hier maar weinig en zelfs het exotische sfeertje spreekt me gewoon hier minder aan. Blijft over dat het laatste half uur van de finale wel aardig was, maar ik vond het een ergerniswekkende zit. waar ik Jennifer Coolidge uit de eerdere seizoenen eigenlijk best miste. Ik zet seizoen een en twee dus nog wel eens op, die waren zo fijn van begin tot eind.

2,5*

Inhoudelijk kent The Witcher niet heel veel vergelijkingen met Game of Thrones, maar aangezien beiden fantasy zijn en visueel de nodige kenmerken overeen komen, doe je het toch al gauw. En dan moet ik bekennen dat ik het meer op avontuur gerichte The Witcher veel interessanter vind dan het politieke Game of Thrones. The Witcher kijkt voor mij veel lekkerder weg en is voor mij vlak voor 2019 erop zit een van de beste series van het jaar nog geworden.

Ik heb de games nooit gespeeld en de boeken nooit gelezen. Dat zie ik denk ik terug in de verhaallijnen, die ik geregeld best verwarrend vond. Soms had er wel wat meer uitleg of verdieping mogen volgen, maar al te storend was het niet. The Witcher moet het vooral hebben van de mooi gemaakte werelden, de overtuigende CGI, de sterke soundtrack en de spetterende actie. Daarin blinkt The Witcher absoluut uit. Henry Cavill is erg overtuigend als Geralt of Rivia. Of hij de man uit de games en de boeken goed vertolkt, geen idee. Maar hij vertolkt de hoofdrol prima. Zijn connectie met Yennefer is ook goed te pruimen. Misschien had de focus nog iets meer op Cavill mogen liggen, maar het was allemaal geen punt.

Het eerste deel van het seizoen is boeiend, maar ik vond het in de laatste afleveringen nog beter worden. Daarmee verdient de serie ook een topscore bij me. Bij vlagen lekker episch en bruut, zonder de kern te vergeten.

4*

Misschien ligt het aan mij, maar ik vind dit inhoudelijk erg lastig te volgen. Nodeloos complex. Buiten dat is het wel weer schitterend gemaakt, met duidelijk een enorm budget om beeld, geluid, decors en actie. Henry Cavill blijft ook goed, de rest vind ik wat vlakker. Heb me er nog best mee vermaakt, maar ik vind het wel best dat ik weer lang op seizoen 3 moet wachten.

3*

Ik hou wel van het feit dat er vandaag de dag series worden gemaakt, gebaseerd op bestaande horrorfilms. Het beste voorbeeld is wel de zeer geslaagde serie Ash vs The Evil Dead, maar deze Wolf Creek serie, gebaseerd op Wolf Creek (2005) en Wolf Creek 2 (2013), mag er ook zeker wezen.

We volgen net als in de horrorfilms de gestoorde moordenaar Mick Taylor, die op het Australische platteland al jaren mensen vermoord. Hier slacht hij een heel gezin af, maar dochter Eve weet te overleven. Behoorlijk wreed trouwens hoe hij in enkele flitsen pa, ma en het zoontje vermoord. Was meteen 1 van de betere scenes van de serie. Daarna volgen we vooral Eve, die op krachten komt en wraak wil nemen op Mick Taylor. Nou vond ik Eve niet zo heel interessant, maar de 6 afleveringen vlogen wel voorbij, ook dankzij de fraaie beelden van de Australische natuur. Ook Taylor zien we elke aflevering nog zijn ding doen. Hij had van mij nog wel meer tekeer mogen gaan, maar dit was al wel behoorlijk. In de grote finale komt je weer als kijker het een en ander over zijn verleden te weten en het is geen verrassing als het einde open blijft, zodat er nog een nieuw seizoen of een nieuwe film kan komen. En stiekem hoop ik daar wel op, want Mick is 1 van de leukere horrorkillers van de laatste 10 jaar.

3,5*

Deze horrorfranchise die nu al bestaat uit 2 films en 2 seizoenen serie bevalt me eigenlijk wel. Het is zeker niet briljant, maar Mick Taylor is gewoon een geinig horroricoon, die lekker op wrede wijze zijn slachtoffers maakt in de Australische wildernis. Dit seizoen heeft wat meer kills die ook wat origineler gemaakt worden dan het vorige seizoen, als ik het me goed herinner. Zeker de eerste afleveringen vond ik sterk. Richting het einde kakt het allemaal wel wat in, maar niettemin blijft het wel leuk. Wel jammer dat de hoofdrolspelers niet allemaal even snugger zijn en best vaak onlogische acties hebben. En ik geniet ook nog steeds wel van de mooie beelden van de Australische natuur. Wat dat betreft is deze serie wel een prima promotie voor een bezoekje aan Australië, al hoop ik dan niet iemand als Mick te treffen

3,5*, net als seizoen 1.

Fenomenaal document over de Tweede Wereldoorlog dat haarscherpe en ingekleurde beelden combineert met een zo goed als volledig verhaal over deze oorlog. Vroeger heb ik vaak op Discovery het programma Battlefield gekeken, dat dan steeds ging over een bepaalde veldslag tijdens WO II, maar die beelden waren (logisch) zwart/wit en vrij korrelig. Het geeft echt grote meerwaarde dat je nu echt enorm goed opgepoetste beelden hebt die ook prachtig zijn ingekleurd. Zo komt WO II nog meer tot leven voor de kijker.

Ik had altijd als kind een fascinatie voor deze periode en die interesse is nooit meer echt verdwenen, dus de meeste informatie was voor mij bekend, maar dan nog is het uitermate boeiend. En er zaten ook echt nog wel de nodige details tussen waar ik nog weinig of niks van wist. Van de opkomst van Hitler tot de Blitzkrieg tot de bevrijding tot de oorlog in de Pacific, alles is wel benoemd. Misschien had de Holocaust nog iets meer aandacht verdiend, maar het gaat hier natuurlijk over de gehele oorlog, dus het zal allemaal iets bondiger erin verwerkt zijn. En iets waar de docu natuurlijk niks aan kan doen, maar de oorlog in Azië vind ik nog niet de helft zo boeiend als in Europa, maar gelukkig gaat het gros dan ook over de strijd tegen Duitsland. Een onmisbare reeks voor wie er enige interesse in heeft en ook 13 afleveringen van een uurtje de tijd wil nemen. De indrukwekkende beelden spreken voor zich.

4,5*