Meningen

Dit is een beetje lastig uit te leggen film, want hij is zowel heel erg origineel als helemaal propvol ideeën gestopt. Maar hij is in ieder geval erg goed en grappig. Het is dan ook de winnaar van de Grand Prix in het Semaine de la Critique programma voor eerste en tweede films in Cannes en de Thaise Oscar-inzending. Gelukkig is dit nu eens een film waarbij de trailer een goede indruk geeft van the tone of voice van de film, dus kijk die vooral. Als je niet helemaal dubbel hebt gelegen, dan is dit niet de film voor jou.

Het gaat over bezeten stofzuigers (en andere huishoudelijke apparaten), liefde die voorbij de dood gaat, spoken uit het verleden die de Thaise machthebbers proberen te wissen, vooruitgang ten koste van de werkende klasse en homorechten. Wel typisch voor een debuutfilm wel, die *iets* te ambitieuze opzet. Maar Boonbunchachoke komt een heel eind en het beetje overvolle is ook wel de charme van de film. En ondanks dat deze film behoorlijk gay is - het karakter van Wisarut Homhuan kennen we alleen als 'academic ladyboy', wat hoog scoort in beste karakternamen ooit - wordt het hoofdspook Nat gespeeld door de ravissante Belgisch-Thaise Davika Hoorne. Die dan wel weer vooral heel statig rondspookt in een designerjurk, wat toch ook wel gay voelt.

Op een gegeven moment voelde ik dat de vaart er een beetje uit ging, maar het is meer dat de film steeds meer van een komedie naar serieuze politieke film met satirische elementen gaat. Iemand op Letterboxd omschreef het perfect als "a joke that slowly turns into an accusation."

(Gezien op IFFR)