Meningen

Het is een absolute klassieker uit de wereldliteratuur, maar als filosofische roman is L'Étranger nogal lastig te verfilmen. Er is veel innerlijke monoloog van de hoofdpersoon Meursault. Die hoofdpersoon is bovendien bedoeld om een filosofische denkbeelden te illustreren en hij is daarom expres heel extreem, de totale vreemdeling. Alleen raakt zijn beleving heel erg aan zaken die iedereen wel eens in meer of mindere ervaart: het gevoel volkomen los staan van de rest wereld, een soort onzichtbaar schild waar alleen extreme fysieke sensatie nog doorheen komt en het gevoel dat er geen reden is voor wat dan ook, alleen absurditeit. Daarom is er soms de neiging Meursault te gaan psychologiseren: hij is depressief, hij is een psychopaat, hij is autistisch. Maar dat is dus niet de bedoeling. In film gebeurt dat psychologiseren van het personage om de een of andere reden gemakkelijker dan in een boek. Oh, en het tweede deel van het boek is een rechtszaak plus lange passages van Meursault in zijn cel, wat gewoon niet filmisch is.

En dat deel van het boek werkt in deze verfilming van François Ozon ook niet heel goed. Te veel tekst, te weinig film. Zeker de confrontatie met de priester komt nooit echt los van het papier.

Maar het eerste, meer visuele deel is uitstekend. Ozon kiest voor hel zwart-wit, dat doet denken aan Antonioni. Zo weet hij goed de hitte en felle zon, twee belangrijke elementen van het boek, te vangen. Ozon weet de begrafenis en de moordscène in mijn optiek ook precies goed te vangen.

En het ziet er ook gewoon fantastisch uit. Ozon en zijn Meursault, Benjamin Voisin, weten ook goed de afstandelijkheid en het gebrek aan affect van het karakter te vangen. Het helpt ook dat Voisin en Rebecca Marder, de actrice die Marie speelt, allebei klassieke Franse filmster looks hebben. Kijk ze samen très hot zijn. (Waarmee ik niet wil impliceren dat Meursault liefde voelt. Wat is dat?) Pierre Lotin is ook heel goed als Raymond. Hij zorg met zijn gangster swagger voor de nodige sjeu in de film.

Een imperfecte film dus, maar ik denk niet dat het heel veel beter kan.

Oh ja: wat heeft Denis Lavant - die Salamano, de buurman met de hond, speelt - een oude kop gekregen! Dat karakter is natuurlijk oud, maar het is echt niet alleen de makeup. Ik zocht zijn Wikipedia-pagina op en hij blijkt pas 64, terwijl hij op de in 2025 in Locarno genomen foto ter illustratie wel 80 lijkt.

(Gezien in FilmHallen)