Logboek

Absurdisme ten top, waarbij de visuele vormgeving een geweldige discrepantie vormt met de klassieke muziekstukken. Bijv. "The flight of the bumblebee" Alhoewel..kruisbestuiving.. Verder politieke statements in de landenverdeling. "Holland place yourself between Bosnië and Servië, oh no go back" Zo zijn ook de namen die de aanwezigen krijgen toegewezen veelzeggend, net als de dieren, "een kraai die Duce heet".

Whodunit in toneelstukstijl. Price als speurder die 7 dagen de tijd heeft om de werkelijke dader te vinden. Alle typetjes komen voorbij, die ook elk zo hun geheimen bij zich dragen. Mooie kledij overigens. De ontknoping is er één uit een Christie boek. Kijkt makkelijk weg. Opmerkelijk: Dominee in dodencel, "je moet wel lezen hoor dat stopt t piekeren" 2,7*

Doorheen de dimensies, gekoppeld aan onverwerkt trauma van 1 van de hoofdrolspelers, zodat afzet en agressie om, het diepe verdriet continu uit de weg te gaan, uiteindelijk leidt tot verschrikkelijke daden. Novotny en Skarsgård spelen top. Verder gaat dit ook over leiders, meelopers en éénlingen. En bestaan echte vrienden wel? De film wordt realistisch gebracht met hierin topspel van Novotny als nietsontziend leider. Uiteindelijk speelt doorheen de rouwverwerking het belangrijkste thema, na ontkenning, boosheid en verdriet, loslaten een grote rol. Uiteindelijk het ultieme loslaten... Verder is de muziek krachtig aanwezig. 3,8*

Toneelstuk in filmversie met ijzersterk acteerwerk van Mitchel, die we nowadays zouden kwalificeren als iemand met een milde persoonlijkheidsstoornis. De uitzichtloosheid binnen het bestaan van haar man, goede rol van Quayle, uit zich in patriarchisch gedrag, waarbij uiteindelijk de tekortkoming aan liefde wordt gevonden bij Syms, die op haar beurt weer een oprechte liefdesverklaring aan een vaderfiguur geeft. De menselijke interactie op emotioneel vlak wordt knap vertolkt zonder overdrijving. De kernvraag in deze film, durf je echt voor jezelf te kiezen ongeacht wat... Filmisch goed gekaderd met sterke close-ups. Opvallend: de buurman die zijn vrouw om de voordeursleutel vraagt. Wat een patriarchische lading... 4*

Come on Eileen klinkt t in t café, de song pas naadloos aan bij deze film, al is het alleen al dat de vrouw van Murphy in deze film dezelfde naam draagt. De film biedt een inkijkje in de ware terreur die tot 1998! voortduurde in het conservatieve katholieke Ierland met de nonnen aan het hoofd van dit wrede instituut. De beelden zijn traag close-up geschoten en vertellen het verhaal van een man die zijn eigen jeugdtrauma weder ervaart en in een veraderingsmodus raakt waarbij hij tegenover het gevestigd gedachtengoed komt te staan. Sterke rol van Murphy, ook Watson met verve in haar rol als moeder-overste. De puzzelstukjes vallen voor hem langzaam in elkaar.

Prachtige beelden van de besneeuwde vlaktes in het hoge noorden van Zweden, waar de lokale rendierhoeders, de samí bevolking als lastig wordt ervaren en als 2e rangs burgers worden behandeld. Zoiets als Denemarken en de bewoners van Groenland. Deze vorm van onderdrukking, waardoor hun cultuur onder druk komt te staan als gevolg van verrijkende mijnbouw in hun leefgebieden, triggert Oskal om op te komen voor haarzelf en haar bevolking. De problematiek van alcoholgebruik en zelfmoord wordt aangestipt. De kern van dit waargebeurde verhaal zit 'm bij een groep met 1 specifiek persoon, hoe dat zich ontvouwd is goed gebracht. Een politieke film die gaat over opkomen voor je rechten. Karakteruitdieping was op zijn plaats geweest, nu blijft t iets te vlak. Goed spel van Oskal en Pittja. De muziek is klasse.

The Sisterhood of the Brave Beavers om maar eens een voorbeeld te noemen van de vele namen en codes die in deze film voorbij denderen. DeCaprio is heel goed, Penn is geweldig in zijn rol. De contradictie tussen de georganiseerde overheid en een groepje CAC leden, een extreem clubje, en French 17 etc. is qua organisatie goed uitgedacht. Aan de andere kant lijken ze ook op elkaar. Right wing left wing in een politieke omschrijving waarbij Viva la revolucion de echo van Guevara laat horen. Wat goed wordt uitgebeeld is hoe een heersende macht gebruik maakt van technieken die hun beleid kunnen rechtvaardigen. Aan de andere zijde de groep ongeregelde revolutionairen die vooral lijken op te komen voor vluchtelingen en de lagere klasse. Binnen dit gebeuren manoeuvreren DeCaprio en Penn op afstand met als kern een jonge dame van 16 jaar. De Finale mag er zijn met perfect gekozen route en het wegdek. Er wordt heel veel uit de geopolitiek aangehaald en ondanks de humor die men tracht te gebruiken is de ondertoon bloedserieus. Inclusiviteit meets exclusiviteit. De kracht van lidmaatschapsgroepen versus de solist. 4,7*

Goed acteerwerk in deze thriller, waarbij Mills, Farr en Middleton elkaar goed partij geven. De complottwist is goed bedacht en uitgevoerd. Leuk ontleed who is it...

Getraumatiseerde mensen in dit sterke drama over een verloren dorp in Vlaanderen waar een café aan de brug het troosteloze bestaan van de lokale bevolking compleet maakt. De Cleir speelt een krachtige rol als vader met een vriendin, goede rol van Arden, die een kind uit een andere relatie heeft. Er ontvouwt zich gedurende de film meer en meer de diepere emotionele wonden welke het geheel tot een krachtige finale maken. De solo van Arden in het toilet mag er zijn. Verder step back into the 70's in Vlaanderen, waar de jaarlijkse kermis tot een " waar dorpsfeest leidt" Kenmerk: de danseressen op t podium bij de live muziek. (Eddy Wally momentje) Uit t leven gegrepen rolprent. 3,2*

Opening met de tower of power, waarbij Conan the pirates of the Carribean kruist. Dan een humvee met heroische soldaten met dito linguo in irakese woestijnkledij. Na giga hoeveelheid munitie er doorheen gejaagd te hebben tegen de vijand, is de eerste opmerking..hoeveel magazijnen heb jij nog ik heb er 3. Wij zijn soldaten dus vechten wij.... We fight and we survive..hoezo geprogrammeerd .. Vervolgens veel monsters etc.. ho maar, zonde van mijn tijd.

Meesterwerkje van Becker, met zeer beperkte ruimtes neemt hij de kijker mee in de beleving van een 5 tal gevangen, die behalve zeer natuurlijk acteerwerk, ook een samensmeltend quintet laten zien als een minimaatschappijtje waarin gelijkwaardigheid de boventoon schijnt te voeren. Bij hiaten corrigeert de groep zichzelf als een kleine democratie. Neemt niet niet weg dat 1 persoon argwanend blijft. De key: Wat is de zwakte van de mens als het egodeel boven komt drijven. Tijdloze film. Als je dit goed vindt, kijk dan ook 12 Angry men.

Een opmerkelijke rolprent uit de late 70's , waarbij het vrije gedachtengoed ten aanzien van sex duidelijk naar voren komt. De combinatie van vrijheid van de vrouw gekoppeld aan sterk patriarchaat, o.a. zelfstandigheid en ook abortus wordt omgeven door de schimmige wereld van de sexbladindustrie, waarbij er een moordenaar rondloopt. De film an sich kenmerkt de ommezwaai die in die dagen in de ero-filmindustrie plaatsvond. Het script is leuk bedacht, doch rammelt behoorlijk. Edwards en Campbell leveren redelijk acteerwerk af. Grappig dat Davies van " Ain't half hot mum" hier acte de presence geeft. Millington is een mooie verschijning. Veel naakt wat soms misplaatst is, gezien de thema's met een behoorlijk maffe fotograaf. Behoorlijk 'camp' 3*

1969, flower power, vrijheid van seksualiteit en list en bedrog zijn de elementen die zich in San Francisco in deze film afspelen. Mooie kleding en zeer melodieuze muziek maken het geheel af qua stijlelement. De film zelf is problematiek in de relationele sfeer, waarbij niets is wat 't in eerste instantie lijkt. De finale is goed bedacht en uitgewerkt. Het kernwoord is: Aandacht. Voor die tijd goed opgebouwd en goed geschoten scènes. Italianen beheersten dit soort films, neigt naar giallo, uitstekend.

Even retro met gematigde actie en een top achtervolging van een Ford Gran Torino. Newman speelt een redelijke rol als "wraaknemer" die een klus zal moeten klaren. Stapsgewijs wordt er opgebouwd naar een wat tamme finale, waarbij het verleden wordt ingesloten in het finale moment waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Kendall is een natural beauty in deze film. Goede muziek overigens. Kijkt makkelijk weg 3,25*

Nostalgische muziek icm klassiek en goede opbouw maakt deze film tot "una particulare" De 70's waarin mannen en vrouwen slank waren en in een Italiaanse film en dus ook deze het vrouwelijk schoon een bijzondere plaats inneemt. Het patriarchale gedachtengoed uit die tijd is ook helaas hier weer aanwezig. De film toont een sterk staaltje van psychose vorming door verdriet en rouw, waarbij de 1 de ander bedriegt op allerlei vlakken, dit maakt het geheel tot een best wel enigszins rommelige doch redelijke film. De finale is goed opgebouwd. Berger steekt qua acteren er bovenuit. Opvallend: de aanklager in de rechtbank lijkt wel een volgeling van Mussolini qua redevoering. Verder leuke antieke auto's. 3,25*

Schitterend voorbeeld van een zwarte tragi-komedie, zoals ze dat alleen in Scandinavië kunnen maken. Wat begint met de dood van een zoon ontaardt in een tumultueuze escalatie tussen verschillende groepen. De humor is briljant gevonden, bijv. de kist van de zoon van papa die wordt ingeladen.. Hagen als neurotisch getraumatiseerde baas speelt ook voortreffelijk. En Bruno Ganz, wat kon die man acteren.

Goed bedacht, wat minder uitgewerkt en dat is jammer. Weaver en Hunter doen hun best, doch het bedachte verhaal doet afbreuk aan de inhoud. Dit had wat dieper gekund, dan had t het niveau van een psychologische thriler kunnen bereiken, nu niet veel meer dan een politieteam gekoppeld aan een wannabe seriële killer die zijn leermeester vindt op een plek waar wellicht niet iedereen hem verwacht en laat dat nou degene zijn die eigenlijk de touwtjes in handen heeft. Wel goede filmmuziek.

Een kleurrijke film met dito beelden, waarin het verleden met het heden wordt verweven in het kader van de toekomst die wordt onthuld in de schoonheid en expressie van schilderkunst en fotografie tot in het moderne artwork van nu. Erfgenamen ontmoeten elkaar en kruisen zo het pad van hun voorouders, waarbij 1 dame in het bijzonder een breekpunt vormt die zijn weerga niet kent. Plaatje van een film. La venue de l'avenir in een woordspeling van L'avenue de l'avenir. De lichtstraat.. Opvallend: De look van Sara Giraudeau als ze haar dochter ontmoet, Sara zou de dochter van Silvia Kristel kunnen zijn..

Psychodrama waarbij de veranderende situaties met het moment vreemder worden. Tevens een inkijkje in de psyche van zomaar een man met een vrouw en 2 kinderen, die zich eigenlijk afvraagt of hij nog wel gelukkig is. Het lot brengt hem echter op een pad wat hem tot in het diepste van zijn zijn uitdaagt. De plot is remarkable en maakt deze film tot een bovengemiddelde franse rolprent. Filosofisch ookwel. De titel dekt de lading. Het telefoonmoment is geweldig, zeker voor de jongeren van nu. Hoe snel je aan informatie komt als t echt nodig is.

Een getraumatiseerde O'Toole in een wraaktocht waarbij hij voorbij gaat aan zijn medemens en aan de ethiek van het menszijn. De diepere laag in deze film geeft aan wat oorlog met een mens kan doen. Behalve O'Toole wordt dit ook perfect weergegeven in de rol van Janson als U-Boot lt.kapitän. De verstandigheid wordt goed vertolkt door Philips, waarbij Noiret in 1e instantie de schlemiel lijkt doch verder door denkt dan de verbolgen O'Toole. Juweeltje. 3,7*

stem geplaatst

ICS Internal Corrupt System. De nu enigszins gedateerde film over een autocratie, waarbij het systeem onderdrukking rechtvaardigt door het volk "brood en spelen" te geven. L'histoire se repête" Toentertijd actiefilm, nu in de tijd van toenemende autocratieën een cultmovie die deze werkelijkheid dichterbij brengt, al was t alleen al door visuele manipulatie... Schwarzenegger doet waar hij goed in is. Alonso speelt typisch 80's dame. Verder goede dansshow a la Fame en sterke muziek met eindtrack van John Parr. 3,2*

Vervolg op de eerste 2 delen. Dit deel is ietsje minder dan de eerste 2. Etura blijft haar rol goed vertolken. De sinistere verhaallijn blijft goed bewaard, doch het rekt zich allemaal teveel uit, her neigt hierdoor naar langdradigheid. Neemt niet weg dat de finale goed is doch wederom met een open einde....tijd voor deel 4. 1e deel La guardia invisible, 2e deel Legado en los Huesos.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

Een vrouw met een gebrek aan de semi-onderzijde van de maatschappij krijgt te maken met de corrumperende wereld van de schoonmaak als het bedrijfje waarbij ze werkt wordt overgenomen. Dit gebeuren opent een nieuw pad voor haar, waarbij ze haar innerlijke angsten tegemoet treedt en een belangrijkere rol gaat spelen binnen de lidmaatschapsgroep waarin ze functioneert. Knappe rol van Salette.

Hoe de persoonlijkheidsstoornis van een moeder zijn sporen nalaat in het leven van haar dochter, die vervolgens in haar loopbaan bij de politie met moorden te maken krijgt waarbij haar verleden weer naar boven komt in haar zoektocht naar de moordenaar. Beklemmende thriller met goed acteerwerk van Etura.

Kruisende genres qua film, noir-achtig goed geschoten scènes wat het geheel in een realistische sfeer brengt. De plot ontrolt zich stap voor stap en geeft goed de situatie van het patriarchale systeem uit die tijd in Frankrijk. Girardeau levert goed werk af als verdwaasde agent die toch zijn scherpte behoud. En Bastien...(La tentation de Isabelle) houdt zich goed staande in haar rol. 3,5*

Verrassende film, waarbij het niet om de actie draait, doch eerder een inkijkje geeft in de wereld van machthebbers en krijgsheren in de woestijn. Vrouwenonderdrukking en kindsoldaten, corruptie alles komt aan bod.Het geheel wordt goed gedragen door Negahban en Butler. Neemt niet weg dat iets meer verdieping prettig geweest zou zijn.

Foster draagt de film als desperate moeder die zeker is dat haar dochter aan boord is. De kracht van een moeder op zoek naar haar kind wordt perfect vormgegeven door Foster, waardoor de sympathie snel aanwezig is voor haar karakter. Verder een bekend gegeven, de plot is ver van tevoren al zichtbaar. Neemt niet weg dat het zich goed laat wegkijken. 3* met 1/2 ster extra voor Foster.

stem geplaatst

stem geplaatst