Logboek

Interessant gegeven gekoppeld aan goed acteerwerk zet het brein aan het werk onder het mom van wat als? Redgrave vertolkt zijn rol met verve.

Goed opgebouwde wraakfilm met aandacht voor de menselijke processen van rouw die plaatsvinden. Sutherland en Field geven goede acte de présance.

Cusack en Weisz vormen een goed duo in deze film waarbij ze optreden tegen een corrumperende vakman in advocatuur en doorlichten van mensen die een plek innemen als jurylid tijdens een zitting. Hackman acteert zoals altijd "beetje bad" Hoffman heeft beter werk laten zien. De plot ligt voor de hand. Kernwoord: manipulatie.

Olsen, Vikander en Patel geven elkaar goed partij in deze schijnwereld waar een onzichtbare overheid het voor het zeggen heeft met strakke regelgeving. De film tast goed de menselijke interactie af bij crisissituaties, hoe klein of hoe groot dan ook. Uiteindelijk kiezen de hoofdrolspelers hun eigen weg. De gevaren van A.I en de invloed ervan op t menselijk brein worden goed weergegeven. Er is een keuze... ga je voor het echte leven of kies je voor fake.

Mooie inkijk in de struggle die vrouwen hadden om op te komen voor stemrecht. Dit gekoppeld aan een patriarchale maatschappij waarin een vrouw zeer weinig zeggenschap had over haar leven. Mulligan levert goede prestatie met haar vertolking van Maud die als vrouw al van alles heeft en nog moet doorstaan. Tevens een wakkerschud moment daar vrouwen langzaam aan hun zwaar bevochten rechten weer aan het verliezen zijn door de opkomst van andere stromingen. Goede film voor geschiedenis op elke middelbare school.

Opening is ruk... verkapte reclame om roken te bevorderen. Het lijkt in te zijn in de nieuwere Amerikaanse films. Wellicht sponsort de tabaksindustrie de filmbranche? Odenkirk speelt zijn rol met verve in deze actiefilm, waarbij McGyver haast jaloers zou worden met welk vernuft de hoofdrolspeler zijn "tools" creëert. Verder niks nieuws onder de zon, door de excessieve aanpak wordt de film het tegenovergestelde van een actiefilm en dat maakt deze rolprent beter dan de nieuwste Statham film.

Houterige amateuristische start met matige dialogen. Het lijkt wel of ze t script oplezen. Seahorn overtuigt nergens. De humor is ook matig en past niet. En de tralies aan het eind die zo worden meegenomen in 1 hand. Het gewicht is minimaal 100 kg...
McKee is de positieve factor in dit geheel qua acteren. Verder...Waarom draagt Ameen dezelfde kleur broek als de overvallers hun overall..

stem geplaatst

Overkill....

Van dik hout zaagt men planken. Overval en kraak zijn goed in beeld gebracht. Het is alleen allemaal al eens eerder gemaakt.... verder opvallend.. marketing voor roken en whiskey ( moment wanneer Butler en Jackson Jr. elkaar ontmoeten).

Klassieker met een voortreffelijke opbouw van "killer" Fox die zijn uiteindelijke doel wil bereiken ondertussen in volledig zwaar speurwerk partij gegeven door Lonsdale. Jacobi geeft ook acte de presence. De gentleman achtig aanpak van Fox creëert een vertrokken beeld van hoe zijn personage werkelijk is, top acteerwerk. En ja, als je de franse gewoontes niet kent is een foutje snel gemaakt.. En ja veel beelden van Parijs uit de early 70's.

Een naar surrealisme neigend mysterie, waarbij Bakri als hoofdrolspeler in een hersenspinseldoolhof lijkt te komen of is t toch manipulatie van buitenaf. Het geheel is gekoppeld aan de bevrijding in water, waar door een hittegolf een tekort aan is. De priester maakt een mooi statement...er is een onzichtbare wereld rondom ons. Uiteindelijk neemt Bakri een definitief besluit. De film blijft te oppervlakkig, met name de interactie met zijn omgeving had meer uitgediept mogen worden.

Strakke actiefilm over de corrumperende machten binnen de verschillende divisies van de Franse politie, dit gekoppeld aan t politieke spel in de hogere regionen. De link naar hitteams, die invallen doen richting drugscircuit gekoppeld aan Marokko is goed gekozen binnen de realiteit van het heden. De kleinzoon van Jean Paul Belomondo levert redelijk acteerwerk af, er zitten wat gaten in verhaal, maar de invalshoeken zijn goed gekozen doch wat meer diepgang had de film goed gedaan.

Redelijk intelligente 50's Thriller met aangenaam acteerwerk van Leughton en Justin, die het eerste half uur wat overeenkomst vertoont met de latere Hugh Grant. Het geheel is een kruising van mysterie en thriller, waarbij de plot aan het eind goed is uitgewerkt. Jammer dat Hitcock dit niet gemaakt heeft, er was veel meer uit te halen.

Breinmanipulatie en het reduceren van elke menselijke behoefte, zodat elke verbinding die betrekking heeft op intermenselijke relaties, zoals vader, moeder, kind, liefde, aandacht, empathie, gevoel, totaal wordt verbroken en de mens als individu, ontdaan van alle waarden te manipuleren is in de ultieme vorm van slavernij. Uiteindelijk verdwijnt de persoon uit het geheel, omdat hij dat zichzelf oplegt na onder handen te zijn genomen door de heersende macht. Krachtige en heftige rolprent met Hurt als goed acterende intelligente burger. De romance tussen Hurt en Hamilton is het puntje van licht, evenals de uitspraak van Hurt op de "tafel". De link met het nazisme en het sovjet/ddr regime zijn snel gelegd. En K.I.?

Arkin en Carrel dragen de fundamenten van deze film waarbij de "9 steps" op ieder lid van de familie van toepassing zijn. De één aan het begin, de ander aan t einde van z'n/haar leven en dat maakt deze film sterk in het geheel. Een dramady met als finale het drama wat bepaalde Amerikaanse moeders hun dochters aandoen in beauty contests. De controverse van Olive in dit geheel zet de kijker aan t denken tijdens het lachen. Geweldig: de presentator van de contest..net zo bruin gespoten en opgemaakt als degenen die de contest aangaan met een vals klinkende america song. En de opmerking van de man die ze toch nog inschrijft: I'm not working with this people next year.. They're all crazy...

Deel drie in balle perdue blinkt uit in realistische actiescènes waarbij alles uit de kast wordt gehaald qua achtervolging. Een film met een rauwe randje gezien de liquidaties en vechtscenes. Het geheel komt echter beter over dan de gemiddelde Amerikaanse actiefilm. De hoeveelheid echt schroot is van bovengemiddeld niveau in deze cgi tijd en dat is een verademing. Verhaal is flinterdun en borduurt voort op de eerste 2 delen. In zijn geheel een goede mini-serie. Kijk ze achter elkaar. Pluspunt voor d'Hainaut de echte getrouwe in deze film.

Dureya en Miranda leveren goed acteerwerk, doch script en plot rammelt. Jammer.

Diep psychdrama met opening met een metrotunnel die niet onderdoet voor een gang in een bunker. Beauty for the beholded., waarbij het overlijden van een naaste de betrokkenheid van de hoofdrolspelers aanduidt. Het geheel wordt doorgetrokken in alle vormen van intermenselijke relaties, waarbij geloof, verlies, berouw, liefde, aandacht en seksualiteit de hoofdlijnen zijn, gekoppeld aan een innerlijk kind proces waarbij volledige afscheiding en herbeleving uiteindelijk leidt tot een integratie van de traumadelen met alle gevolgen van dien. Goed spel van Armas en Reeves.

Whodunnit in 56 minuten. Strak enigszins theatraal doch prettig om naar te kijken. Een piloot verliest zijn vrouw door moord en wordt zelf de detective. Keen speelt de ééndimensionale politieman en Patterson doet t werk. Het matje voor t achterwiel...geweldig.

Waargebeurd en goed filmisch het verleden aan het heden gekoppeld met nieuwe jonge generatie die luistert en wil keren, doch geen idee heeft hoe zwaar de terreur van een bezetter kan zijn. Mooi stapsgewijs opgebouwd met inzicht in het leven van de hoofdrolspeler Gunnar Sønsteby. De wil en het doorzettingsvermogen kenmerkt deze man, die veel verzetsheld tot een succes wist te brengen.

stem geplaatst

stem geplaatst

Neeson vs IRA. Een van de betere films van Neeson, haast Europees. Goede wisselwerking tussen de personages met Gleeson als welkome afleiding in een wannabe rol. Het geheel komt redelijk authentiek over gezien de slagkracht dmv bomaanslagen en liquidaties in het (Noord) Ierse milieu.

Traag frans drama gekoppeld aan intermenselijke relaties. Brasserie en Trintignant geven elkaar partij in een whodunit, waarbij de karakters van de personages iets van verdieping hebben. De innerlijke strijd van beiden gekoppeld aan de maatschappijke strijd en de vrijetijds strijd worden goed ineengeweven. De plot, politiek en netwerken levert veel op.