menu

Hier kun je zien welke berichten Timey als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Before Sunrise (1995)

3,0
Halfje erbij door de scène waarin ze elk een vriend of vriendin bellen maar eigenlijk elkaar bellen en zo ook te weten komen wat ze echt van elkaar vinden. Erg grappig, schattig en hartverwarmend, dat stukje film.

Vond het verder niet altijd even sterk. Er waren wat mooie momenten, soms geloofde ik het, vaak ook wat minder. En mijn aandacht verslapte ook her en der tijdens een zoveelste 'filosofisch' gesprekje over liefde of over het leven.

Alles samen voelde de film, de relatie tussen beiden en de dialogen iets te 'gemaakt'. Niet 'écht' genoeg.

De film had niet veel langer hoeven te duren, daarvoor laat hij te weinig ademruimte. Maar hij was oké voor wat hij waard was.

Bo (2010)

2,0
Of hoe je een dertien-in-een-dozijn jeugdboek verfilmt, zonder het hoge 'kijk maar eens wat er kan gebeuren als je niet oplet'-gehalte natuurlijk in acht gehouden.

Realistisch vond ik hem niet, eerder voorspelbaar, clichématig en weinig boeiend.

Erg matige film met zwakke acteerprestaties. Kan hem geen voldoende geven.

Cakemaker, The (2017)

Alternatieve titel: האופה מברלין

2,5
geplaatst:
Aardige film, maar ook niet meer dan dat.

Nergens wordt de liefde tussen beide heren uitgewerkt, zomin zijn beweegredenen om naar Israël te trekken, er nooit zelf over te praten doorheen het verhaal. Waren nochtans voldoende voorzetjes. Hield hij dan zó veel van hem? Ik voelde het niet. Is het een vorm van verloren zijn en niet goed weten wat aan te vangen? Hulpeloosheid?

Het acteren en het script zijn vrij sec, vrij oppervlakkig. Het verloop van de film vrij voorspelbaar. De 'joodse achtergrond' van het verhaal vond ik ook niet danig veel toevoegen.

De muziek was eigenlijk het best. Mooie, sfeervolle, gevoelige pianomuziek. Had versterkend kunnen werken, maar dat deed het niet bij mij.

Aardig weliswaar, maar verwacht je niet aan een intens liefdesverhaal. Hier worden quasi alle conflicten uit de weg gegaan.

Clockwork Orange, A (1971)

5,0
geplaatst:
De film leek 5 uur te duren, meer dan het dubbele van zijn werkelijke speelduur. Normaal gezien zou je dit als negatief beschouwen, maar hier totaal niet. Is het de intensiteit? Het tempo? De veelzijdigheid?

Ik heb nu al verschillende films van Kubrick gezien, en geen enkele liet me onberoerd. Achteraf dat 'what the...'-gevoel. Heb nog geen andere regisseur gekend die dit met me doet. De... suspens, constant 'vreemde' sfeer, de manier van dingen in beeld brengen. Het 'ongemakkelijke'.

Magistrale film. Vijftig jaar oud maar zo... relevant? Hoe omgaan met het leven, met familie en vrienden? Als maatschappij met criminelen, jongeren, ouderen? Met elkaar? Een zeker gevoel van onmacht, zinloosheid en betekenisloosheid druipt ervan af.

Wanneer speelt het zich af? En welk genre moet je hierop plakken? Actie, misdaad, thriller, komedie, drama, horror? Absurdistische bullshit? Essentiële film, mocht je dan toch een canon willen opstellen.

Da Vinci Code, The (2006)

2,5
Het intrigerende en mysterieuze wordt quasi tenietgedaan. Quasi, want ben hem uit nieuwsgierigheid blijven bekijken.

Verder, weinig memorabele regie of acteerwerk. Over the top Hollywood scènes, plotwendingen en overgangen die geen schijn van geloofwaardigheid laten.

Het personage Silas was mijn favoriet en een heel grote meerwaarde voor de film.

Eigenlijk is het geen zo'n goeie film, op het interessant complottheorietje na.

Dagen zonder Lief (2007)

3,5
Felix van Groeningen, stilaan de Dimitri Verhulst van de Vlaamse film. Of ben ik te voorbarig? Artistiek geforceerd en pretentieus bij momenten, maar soms verhalend sterk en stilistisch verfijnd.

De regie is nochtans niet om over naar huis te schrijven. De film in zijn geheel boeide me ook aanvankelijk niet, maar beetje bij beetje werd het pakkender en ook beter. Plottwisten, onthullingen en sterke acteerprestaties.

Een heel grote stap vooruit tov Steve + Sky, een lege doos die me vooral irriteerde. Stuk beter dan ik verwacht had en inderdaad, ik ben zelf 27, vat soms sterk samen hoe zoekend je bent in het post-jeugd-tijdperk en alles wat het met zich meebrengt.

Eighth Grade (2018)

Alternatieve titel: The Coolest Girl in the World

2,5
geplaatst:
Zeer kleine film, letterlijk en figuurlijk. Staat bol van clichés en gênante momenten. Op zich niet vreemd voor een film met een pubermeisje als hoofdpersonage, maar de film overstijgt het gegeven zelden tot nooit. De vader-dochterrelatie is niet goed uitgewerkt en er gebeurt heel weinig. Verwacht er niet te veel van.

Hangover, The (2009)

2,0
Snap het hoge gemiddelde niet. Rommelige, typisch Amerikaanse over-the-top komedie met personages die switchen van verotwaardiging, naar humor en naar boosheid alsof het niets is. Quasi nooit moeite lachen, zelden glimlachen. En een van de pot gerukt script met belachelijke omwentelingen en een voorspelbaar einde.

Heat (1995)

3,5
geplaatst:
Veelbelovend begin, leek me qua thematiek en stijl denken aan een Tarantino film avant la lettre, maar het bleef bij een kat-en-muisspel tussen de twee hoofdpersonages met of course wat liefde en bedrog/'verraad erin verwerkt. Desondanks een goeie film.

Hundstage (2001)

Alternatieve titel: Dog Days

3,5
Had de film verder geborduurd op de eerste 80 minuten, had ik het volgende gezegd:

"Wat een onheilspellende, deprimerende prent. Waar Import/Export nog ruimte had voor hoop, vertedering en mededogen is dit echt treurnis en nihilisme ten top. Bijna onmogelijk om deze rit uit te zetten: een krappe 3 sterren."

Gelukkig is er een climax, een resem onwaarschijnlijke (alhoewel...) en ingrijpende gebeurtenissen die ervoor zorgen dat de menselijkheid en het mededogen onder de personages wederkeren. Toegegeven, ik ergerde me aan bepaalde 'onderdelen' van de film (zoals dat geschift, irritant wijf van een liftster) en had eigenlijk ook een probleem met het gebrek aan verhaal. Er is een rode draad, dat wel: verveling, bekrompenheid, onverdraagzaamheid; een al te grauwe werkelijkheid, maar een uitgelijnd verhaal waarbij je met personages kan identificeren is er niet. De film zit wel boordevol krachtige beelden (het koppel in de regen op de schommels, de knuffel van 'het sletje' met haar minnaar na de bedreigingen met het geweer, en zo kan ik er nog wel opsommen) en laat zo ook, zoals bij Import/Export, en erg diepe indruk na.

Into the Wild (2007)

4,0
Wat een traag begin. Ik dacht dat ik begonnen was aan een moderne Disneyfilm met wanna be filosofisch geneuzel en een dikke laag moraliseren.

Maar ik moet zeggen: het sloeg om naarmate de film vorderde. Het werd boeiender de reis van Chris te volgen. Zijn drijfveren beter te begrijpen. Ik kreeg zelfs een vorm van affectieve gevoelens naar hem toe. Perfect gecast ook, zijn rol.

Vond het ook interessant dat het verhaal niet chronologisch verteld werd. Gaf een meerwaarde aan de film en zorgde voor een spanningsveld.

Sommige van zijn ontmoetingen waren erg intens, hartverwarmend of aangrijpend. Heb vaak een traan gelaten tijdens de film. Er zat een vorm van diepe 'menselijkheid' in de film die ik nog niet zo vaak gezien heb in een film. Had een 'Boyhood' ook, bijvoorbeeld.

Sommigen noemen dit een feelgoodmovie, ik niet. Integendeel. Het is eerder tragisch, en zet aan tot nadenken.

Blij dat ik heb doorgezet, want het eerste uur had ik hem een paar keer willen stopzetten.

En dan kwam dat einde.

Ben er toch even niet goed van, van de film. Jammer van het begin, ik kwam er moeilijk in, maar werd uiteindelijk helemaal meegetrokken. Meegesleept. Aanrader.

Jongens (2014)

Alternatieve titel: Boys

2,5
Ik ben homo, vandaar een zekere interesse ook in films met een homoseksueel thema, in die zin dat ik er soms naar op zoek ga. Logischerwijs kwam ik bij deze uit maar jammer, het voldeed absoluut niet aan mijn verwachtingen. Echt een enorm braaf, clichématig verhaal, weinig tot geen diepgang. Het bracht ook weinig teweeg bij mij, emotioneel.

Hij doet zoals hier al aangegeven erg denken aan Sommersturm. Heel erg zelf, al vind ik die eerste dan een tikkeltje beter. Er valt zo weinig te beleven in de film, buiten het constante geplaag tussen de twee jongens, dat ik op den duur wel heel vervelend begon te vinden. Dan waren de intrafamiliale problemen nog het interessants. En dat zegt veel.

Misschien ben ik wel te oud en verbitterd geworden om nog van een dergelijke film te genieten, ik weet het niet. Als zestienjarige had ik het vast leuker gevonden.

Wel moet ik zeggen dat het soms erg mooi in beeld werd gebracht (scène in het water, de atletiekpiste), en het deed me soms terugdenken aan momenten uit mijn jeugd, eerste ervaringen... Ohja, het waren ook heel knappe jongens. Maar dat redt de film niet. Matige film dus, ik zou de Nederlanders onder jullie de gelijkaardige maar meer gedurfde, charmantere en gewoon ook betere Vlaamse variant op het thema Noordzee, Texas willen aanraden!

Mario (2018)

3,5
Laat je niet afleiden door de al te typische eerste helft van de film, en ook niet door het quasi-amateuristisch knip-en-plakwerk. Naar het einde toe wordt de film gelaagder en aangrijpender.

Vooral de opoffering van Jenny en de slotdialoog tussen Mario en Leon raakten me.

Geen slechte film, en meer dan genoeg om niet enkel aan masturberen te denken als homo, tijdens of na het bekijken van de film.

Memento (2000)

2,0
Het deed me niets. Greep me nooit vast. Voelde persoonlijk quasi geen opwinding, verwondering, spanning of empathie; geen glimlach noch traan.

De structuur, het anti-chronologische was even interessant, maar dat zwakte snel af. Vond de plot ook niet veel soeps. Eervolle vermelding voor Pearce weliswaar, die de film draagt.

Voor mij voelde het aan als een langdradig experimentje zonder veel content.

Mitte der Welt, Die (2016)

Alternatieve titel: Centre of My World

4,0
Darbie schreef:
BBarbie het waren volgens mij wel 5 of 6 verhaallijnen, die er voor zorgden dat het een onrafelbaar verhaal werd.

Edoch, een Oostenrijkse film waarin zowel een ongetrouwde moeder als een homosexuele- & een bisexuele jongen voorkomen: een zevenenhalf, en die rond ik voor het gemak maar even af naar 4 ster.


Inderdaad, het was wat te veel van het goeie. Erg veel verhaallijnen en erg veel sprongen. Deed me aan MTV denken. Het is zo intens en zo 'hevig' allemaal, één grote hoop dat het wat moeilijk wordt de film te overzien en het echt ten volle te beleven.

Acteerwerk was oké, regie niet bijzonder. Er zaten weliswaar heel sterke scènes en momenten in de film. Het ontbrak wat aan uitwerking. Ofwel maak je een film die een uur langer is, ofwel doe je het met wat minder content.

Maar 'k zal het negatieve niet laten primeren. De film neemt veel hooi op zijn vork, maar ik heb er wel van genoten. Vond het an sich ook geen gay film, not your typical 'uit de kast komen en aanvaard worden'-script, en ook geen halve pornofilm, en dat waardeerde ik wel. Zonder iets per se te mijden. Hoe hij zichzelf voorstelt in het begin van de film, ook! Gebeurt niet vaak in 'dergelijke' films.

Had veel sympathie voor de personages en herkende heel wat dingen uit mijn jeugd ook, en hoe je zoekend bent, jezelf en je seksualiteit ontdekt, verliefd kan zijn, enthousiast bent, naïef bent en alles intens beleeft. Universeel sterk thema, natuurlijk.

Maar de film is zo veel meer. Bekijk hem eens. Ik geef mild maar toch met goesting vier sterren.

Moonlight (2016)

5,0
Onvergetelijke film.

De veelzijdigheid aan thematiek: identiteit, druggebruik, kind-ouderrelatie, armoede, opgroeien, vriendschap, seksualiteit e.a. vloeiden mooi samen in een film die ik vooral qua regie magnifiek vond.

Sommige scènes waren hartverwarmend of hartbrekend, en zo mooi in beeld gebracht.

Ik vond de film wel wat kort. Had graag wat meer uitdieping van personages of verhaallijnen gezien. Ik bleef wat verwaasd achter. Van schoonheid, maar ook omdat ik het gevoel had dat er nog veel meer te vertellen was.

In mijn ontroering, enthousiasme en al de rest heb ik 5 sterren gegeven, en ik hoop dat het, als bij sommige films, niet wegebt en ik mijn score verlaag. Ben nogal emotioneel in filmbeleving en punten geven.

Heb één dag gewacht om er een kort stukje over te schrijven. De dag ervoor zag ik The Hangover, en die krijgt 0,2 meer dan deze. Heb me ingehouden, want daar heb ik het héél moeilijk mee.

Paradies: Liebe (2012)

Alternatieve titel: Paradise: Love

4,0
Seidl heeft klaarblijkelijk een voorliefde om het failliet van de kapitalistische consumptiemaatschappij te beschrijven en te verhalen. Hij is er erg sterk in. De film is choquerend, laat niet onberoerd, houdt je een spiegel voor en bracht veel bij me teweeg. Walging, ontroering, een glimlach, opwinding... Wel knap voor een film. Voelde vaak ongemakkelijk, al is dat in deze zeker niet negatief. Naar het einde verloor hij wat aan kracht maar ik vond het nog steeds een boeiende kijkervaring die zal me lang bijblijven.

Praia do Futuro (2014)

2,5
Vervelende film. Het was wachten tot de komst van Ayrton, Donato's broer, in Duitsland vooraleer de film enigszins begon te boeien. Traag, weinigzeggend, onderontwikkelde karakterschetsen maar wel mooie beelden.

Pride (2014)

2,0
Quentin schreef:
Tenenkrommende film vol vals sentiment en goedkope trucjes. Zoals de recensent van de FT het zo mooi wist te verwoorden "a parade of tricks, tropes and tritenesses, designed to keep its balance for two hours atop a political correctness unicycle."

1*

Ik moet Quentin bijtreden. Ik vond de film aan de vervelende kant. Het lijkt overgeromantiseerd, er te dik opgesmeerd, te klef, te veel van alles, eigenlijk. In plaats van me betrokken te voelen en 'in het verhaal te zitten', zat ik naar een geforceerde feelgoodmovie met enkele voorspelbare maar niet altijd even slechte grapjes te kijken.

Project X (2012)

1,5
Hoe ze er toch in slagen van een film van anderhalf uur te maken met een scenario van 3 regels. Flauwe moppen, blote tieten, hopen drank en drugs, over-the-top-plotwendingen. Wat er interessant is aan deze film weet ik echt niet. En diegenen die zeggen dat hij 'realistisch' is moeten me dat echt eens uitleggen. Toch niet omdat we het 'avondje' beleven vanuit Dax' camerastandpunt? Overigens mijn favoriet personage, denk ik.

Het hoge gemiddelde is me een raadsel. Ik heb hem uitgekeken maar op een paar grappige momenten na (hond aan de balonnen, dwerg in de oven ) is dit een film die mij niets doet en in mijn ogen weinig tot niets voorstelt.

Shining, The (1980)

4,0
geplaatst:
Voor mijn part is "Here Comes Johnny" en de bijhorende scène slechts een voetnoot in een film die vooral in het begin qua estethiek en stilistiek, maar vooral qua suspens me gebiologeerd deed kijken. Eyes Wide Shut is niet voor niets mijn favoriete prent. Maar ondanks de prachtige beelden zakte mijn interesse wat weg in het laatste uur. Horror is vermoedelijk niet mijn favoriet genre maar ook het zijne niet.

Single Man, A (2009)

4,0
Het esthetische primeerde op het verhalende, en hoewel het esthetische de film een trapje hoger brengt, bleef het verhalende iets te veel aan de wanden plakken, dan in het midden van de mooi versierde kamer.

Dat maakt de film erg kort. Enfin, doet hem in ieder geval erg kort aanvoelen. Een film waarin ik achteraf hoopte meer uitgewerkte karakters te leren kennen.

De casting is verrassend sterk. Had Firth niet in zo'n rol gezien, maar hij speelt het met verve, alsook het verleidelijke, guitige studentje, en zijn eenzame, decadente beste vriendin.

Bijzondere film. Heb het gevoel dat er iets meer in zat, had langer willen genieten van de sfeer en het acteerwerk, jammer genoeg bleef hij gebald maar hoe dan ook erg aangrijpend en genietbaar.

Stadt Land Fluss (2011)

Alternatieve titel: Harvest

3,0
Ik vraag me af hoeveel settings ze nog zullen uitvinden om een gay coming-of-age film en ontluikend liefdesverhaal in te situeren...

Ik ben het eens met de meeste meningen hier. De eerste helft is vervelend, zoals vaak komt het allemaaal erg traag op gang. Het tweede deel was boeiender, met enkele knappe scènes, al heb ik het gevoel dat er veel meer in zat. Het verhaal komt nooit écht op dreef en nergens is het beklijvend of boeiend. Daarom geen slechte film, maar kinda boring. En dan dat plotse einde... Ik had echt het gevoel van "Oké, was dit het dan?". Krappe 3 sterretjes.

Vie d'Adèle, La (2013)

Alternatieve titel: Blue Is the Warmest Color

5,0
De film beeldt op intense wijze de fundamentele eenzaamheid van het bestaan uit.

De smaak van een citroen in je mond, enkel door eraan te denken. Het verlangen om er nog eens in te bijten.

Adèle is exemplarisch voor de heftigheid van het leven en de film neemt gelukkig veel tijd om haar te volgen, zonder ergens te langdradig te worden, want steeds kwam er net op tijd een verhalende stroomversnelling. De film gaat ook niets uit te weg, zonder iets er vingerdik op te leggen of moraliserend te worden.

Ik ben verder geen expert als het op (non-pornografische) seksscènes tussen twee vrouwen aankomt, maar het was enorm passioneel; het verlangen en de lust spatten ervan af. Ook in andere scènes voelen de emoties levensecht aan. De woede, tranen of wanhoop.

Het heeft trekjes van Boyhood, qua duur van het verhaal, gaat om jaren, maar is veel intenser en krachtiger.

Zéér onder de indruk van de film, en wat een acteerprestaties van Exarchopoulis en Seydoux. Vooral van die eerste. Voelde ook erg veel empathie voor haar. Volle mep. Een prent om te koesteren.

(Ik vind trouwens dat de beschrijving van de film hier er afbreuk aan doet. Ze ridiculiseert hem bijna.)

World War Z (2013)

2,0
geplaatst:
Als je een liefhebber bent van voorspelbare rampenfilms is dit misschien iets voor jou. Ik vond het een verschrikkelijk saaie en stereotiepe film, met een slecht gecaste Pitt. Hij kan veel beter dan een dergelijke rol. Het einde maakte iets goed maar aanvankelijk zat ik te kijken hoe lang de film nog duurde.