Meningen

Wat een slechte en simpele vertoning. Alleen de titel al. Mel Gibson valt hiermee alweer een stuk dieper; wat een dom geneuzel tussen hem en Eastwood. Snap niet dat Gibson zich voor dit soort bagger leent en dat geldt ook voor mevrouw Janssen. Pluspuntje vond ik de decors in de ondergrondse ruimtes. Daar waren wat meer tijd en kosten aan gespendeerd dan aan al het overige in deze B-film. Ondanks dat: weggegooide tijd.

Tja, dan zal ik ook maar iets over Liotta zeggen: "over de doden niets dan goeds". Toch blij dat ik hem niet meer in nieuwe films ga zien. Deze Dangerous Waters was net zo goed als het plot en de gehele cast inclusief Ray: bar slecht. Dat eiland was het mooiste van de hele film.

Zonder enige voorkennis hieraan begonnen. In de eerste helft dacht ik dat ik naar een remake van een film uit mijn eigen Moviemeter Top 10 zat te kijken, nl. Close Encounters of the Third Kind (1977) - MovieMeter.nl: o.a. de lichten in de lucht en het speelgoed dat uit zichzelf begon te bewegen. Daarna sloeg het om naar meer een mysteriefilm. Erg goed in elkaar gezet en ik heb best wel met verbazing zitten kijken. M.n. de scene van de aarde weg vond ik indrukwekkend. Mooie, aparte film met een aparte soundtrack!

Prima film, af en toe best wel hard. Duidelijk verhaal dat zo maar waar gebeurd zou kunnen zijn. Een film die geen moment verveelde. De cast was in orde maar of Garcia hiervoor de juiste keuze was? Het morele gepreek bij de radio vond ik iets teveel van het goede. De feitelijke 'extraction' van Francisco en zijn gezin uit de jungle besloeg een te mager deel van de film. Dat had wat meer uitgewerkt mogen worden incl. wat extra actie. Maar... al met al een goede film.

Veel te simpel, van het plot tot en met de humor. Of is dit als kinder-, misschien wel puberfilm bedoeld? Helaas, ik kan er weinig van maken. Er zaten enkele mooie shots in, maar daar heb ik zo'n beetje alles mee gezegd.

Wat een onwaarschijnlijke en domme vertoning. Het enige wat hier goed aan was, waren de shots waar geen personen in voorkwamen. Aan het verhaal, met hoofdzakelijk wat gebagger door de sneeuw, zit weinig origineels. Wat betreft de cast: ik weet niet onder welke steen ze zoonlief vandaan hebben gehaald, want een natuurtalent is hij zeker niet. Dreyfuss is zo te zien met z'n laatste loodjes bezig dat hij zich in dit soort B-films vertoont.

'Les Films Corona presentent'..... oeps!

Charles Bronson laat zich weer eens van zijn bekende relaxte kant zien in deze actiefilm/thriller. En daarnaast een aantal oude bekenden zoals Ullmann en Mason. De laatste vond ik er al redelijk slecht uitzien aan het begin van de film en dat werd er gedurende de film niet beter op. Op zich zat er genoeg vaart in de film tot aan de achtervolging. Die duurde iets te lang, net zoals de scene met Katanga waarin hij moeder en dochter achtervolgde. Ook in deze film een aantal onwaarschijnlijkheden. De meest opvallende vond ik dat Fabienne erin slaagde om met een klein bakje ijsklontjes een complete emmer te vullen. Zelfs dat maakt de film onderhoudend...

Aan de eerste zombiefilms heb ik me vergaapt; omdat het idee nieuw was. Helaas boeien mij de latere films die op dit onderwerp voortborduurden totaal niet meer. Het plot van deze 'Deadgirl' vond ik daarentegen best wel weer origineel. Jammer dat de uitvoering van het geheel wat minder was. Het beste vond ik nog de scene bij het tankstation toen de creep en de schlemiel er van langs kregen. Wat betreft de cast: respect voor Spain, die had de moeilijkste rol. Voor de rest vond ik het maar een magere vertoning.

Misschien dat dit bijna 40 jaar geleden iets voorstelde, maar ik vond dit nu een complete mislukking. Wat een onnozele vertoning en totaal amateuristische acteerprestaties. Hagman had beter in Dallas kunnen blijven. Een ding heeft deze film bij mij bereikt: ik kan voorlopig geen helikopter meer zien of horen. De muziek in deze film was ook zo'n beetje het slechtste wat ik ooit heb gehoord. Snel vergeten dit drama.

Het begon best goed. Je weet dat er iets niet klopt en met wie er iets niet klopt, maar het blijft lang onduidelijk wat er nu precies aan de hand is. Tja, en dan kom je bij de laatste 20 min. en dan slaat het verhaal om en blijft er niets meer van de film over. Erg jammer. De cast was op zich niet slecht. Het slot was voorspelbaar. Net zoals het ook duidelijk was wie er na de moord op Elaine naar buiten liep.

Behalve de acteerprestaties was ik best wel onder de indruk van het plot. Zonder enige voorkennis begon deze film echt als een mysterie, zo van 'waar gaat dit eigenlijk over?'. Dat duurt tot ver voorbij de helft en dan gaat het mysterie over in de thriller met een spanningsopbouw richting het slot. Gelijkertijd nam naarmate de film vorderde ook de voorspelbaarheid sterk toe, wat eigenlijk jammer was. Al met al genoten van deze film.

Vanaf 48:30... Brown (Weathers): "My mama always said my hands were the best part of me". Millen (Marvin): "Your father said the best part of you ran down your mama's leg".

Niet de beste film van Bronson, maar evengoed prima het bekijken waard, mede vanwege het mooie landschap. In de eerste helft zat wat meer spanning en actie. Het deel met het gebagger door de sneeuw vond ik wat minder. Maar de prima cast heeft veel goed gemaakt. Ook leuk om Angie Dickinson nog eens te zien (o.a. bekend van de serie 'Police Woman').

Eindelijk weer eens een film waar ik van heb genoten. Enerzijds omdat het een niet standaard verhaal betreft, ondanks de onwaarschijnlijke elementen, en anderzijds vanwege de perfecte sfeer die werd neergezet. De muziek maakte daar ook deel van uit. Een prima cast, met een aantal oudjes die het nog steeds prima doen, bijv. Dern, Ashton en Lang. Maar Blevins vond ik ook een prima rol neerzetten. Actie en drama: klopt, mooie film. Voor herhaling vatbaar.

Sfeervol gefilmd, er waren een paar hele mooie shots bij, maar wat het plot betrof konden de analyses van Poirot met niet bekoren. Iets te lang qua speelduur: de helft was al nodig om het verhaal in te leiden. Wat mij betreft geen voldoende.

Redelijk amusement. Beacon vind ik geen slechte acteur, maar vind ik voor dit soort films geen goede keuze. In deze film zit af en toe wel wat actie maar het geheel laat weinig indruk achter. Dit was de tweede keer dat ik deze film heb gezien en waarschijnlijk ook de laatste keer. Vooral jammer van al die onwaarschijnlijkheden en standaard dingetjes bij dit soort films, zoals surveillerende agenten die het niet lukt om een object te beveiligen of dat de badguy altijd als laatste van de bende overblijft samen met de 'held'. Scoort net voldoende voor mij.

Thriller? Mystery? Dat vond ik beide wel meevallen. Toch keek deze film boeiend weg, voornamelijk omdat de vraag een beetje bleef spelen over het hoe en wat. Interessant plot en een paar goede acteurs/actrices waardoor dit neergezet werd. De kleine Trix moeten we zeker niet buiten beschouwing laten. Wat een geluksvogel die Vic, in meerdere opzichten. De finale keuze van Melinda was ook geen verrassing. Ik heb met plezier naar deze film gekeken.

Deze film vond ik net iets beter dan de serie die hieraan voorafging: Den som Dræber - Seizoen 1 (2011) wat hoofdzakelijk veroorzaakt werd door de niet verwachtte plotwending. De cast was weer prima, zoals in de meeste Scandinavische misdaadseries en -films. Boeiend en spannend; aanrader, met daarbij de kanttekening dat het vooraf kijken van de serie niet noodzakelijk is maar wél sterk aan te bevelen.

Nog beter dan de eerste. Leuk dat de hoofdrolspeler uit de eerste film (Gallardo) in deze tweede film een bijrol had. Ook Hoyos en Marquardt uit deel 1 waren nog even te zien. De rest van de cast in dit tweede deel was verder behoorlijk luxe. Dat beide films dezelfde regisseur hebben is duidelijk te zien al vond ik de filmstijl van de tweede nog net iets beter dan in de eerste. Het blijft een aparte film, maar wel een goede. Ik ga voor deel 3.....

Waarom hier 90 min. speelduur staat en de versie die ik heb gezien 110 min. duurde weet ik niet. Foutje van MM of heb ik een uncut/directors versie gezien?

Psychologisch drama waarin niet alleen eenzaamheid een rol speelt maar ook zeker enkele diep weggestopte jeugdtrauma's. Daarbij zijn de vrieden, vriendinnen en therapeuten in deze film ook niet geheel zonder rugzakje. De weg naar het einde van de film is lang, maar dan vallen er uiteindelijk toch een aantal de puzzelstukjes samen. Zeer de moeite van het bekijken waard, mede door het goede spel van Civil en Girardot.

Wel een open eindje: wat is er met Nugget gebeurd?

Een goede film met helaas een triest en deprimerend verhaal. Ondanks dat bleef de film boeien gedurende de redelijk lange zit. De sfeer was gepast en de muziek, m.n. de bekende songs, was/waren uitstekend gekozen. Aparte plaatsnaam: Knock-em-stiff. Maar geloof het of niet: hij bestaat! De cast was ook prima gekozen. Een aanrader, deze film.

Trouwens leuk om de zoon van Stellan Skarsgard, Bill, te zien in de rol van Willard en de zoon van Dominic Holland, Tom, in de rol van Arvin. Ze deden het goed.

Interessante film gebaseerd op ware gebeurtenissen. Het tempo ligt vrij laag, maar als je er in slaagt om door het eerste uur te komen dan rest een vrij aardige eindstrijd. De cast is prima voor deze film. Helaas ben ik geen fan van Sheen. Sommige goed geprobeerde humor hadden ze voor mij weg mogen laten, die vond ik er niet echt bij horen en kwam dus ook niet aan. De setting en sfeer van het geheel waren goed. Mede door het geslaagde einde en de niet te lange speelduur scoort deze film uiteindelijk toch nog goed voor mij.

Thriller? Wie heeft dat predicaat bedacht? Maak er maar een drama van, met een behoorlijk moraalgehalte. Behoorlijk trage film die de karakters af en toe voor stevige dilemma's zet. Met Marcus als middelpunt. Op punten zeer voorspelbaar: als iemand aan een AA-kringgesprek deelneemt dan weet je al gelijk waar het uiteindelijk met hem naartoe gaat. Het plot is gebaseerd op een ware gebeurtenis, dat maakte het nog enigszins interessant. Goede cast waarbij het geheel degelijk verfilmd is. Ondanks dat niet helemaal mijn ding.

Mooie en rustige film, misschien wel iets te rustig. Het had wat mij betreft wel iets spannender gemogen. Wel is het geheel voorzien van de juiste sfeer en muziek, met een prima cast. Ook het kleurgebruik is uitstekend aangepast naar de tijd waarin zich dit afspeelt. Het verhaal, gebaseerd op ware gebeurtenissen is goed neergezet. Op de website van het British museum is genoeg te zien over het mysterie van deze ontdekking. Op Wikipedia staat een interessante pagina over Edith Pretty.

Dit was geen thriller, geen misdaad, geen drama en geen komedie, m.a.w. dit was helemaal niets. Wat een domme wanvertoning naar een dito verhaal. Een belabberde cast waarvan Richard Riehle nog het beste presteerde en niet voor niets als eerste bij IMDb wordt genoemd, waarschijnlijk vanwege zijn staat van dienst. Nee, van deze simpele film kon ik niets fatsoenlijks bakken.

Eén lange wanvertoning. Wat een ongelooflijke irritante zooi. Vooral die Steve Coogan. Vond hem al twee keer niks in Stan and Ollie. In The Dinner is hij vier keer niks. Deze film was inderdaad echt een drama, maar zeker geen thriller. Daarbij ook nog een flut einde wat dit stuk ellende van twee uur 'compleet' maakt. 0 sterren van mij..... Vooruit, een halve ster, voor dat leuke vriendinnetje van die etter van een zoon.

Nog een vraag aan de muziekkenners die deze film hebben gezien: in de film is een paar maal een fragment uit Peter en de wolf (Wikipedia) van Sergej Prokofjev te horen. De film eindigt in 1935 met het concert in de Town Hall, maar 'Peter en de Wolf' ging pas in 1936 in Moskou in première. Foutje van de filmmaker?

Dit sloeg dus helemaal nergens op. Zinloos gepreek, een chronologie die totaal niets toevoegde en een matige cast met dito vertolkingen. Dit was dus geen thriller en ook zeker geen romantiek maar simpelweg een drama(tische film).

Lang geleden al eens gezien en nu nog maar eens gekeken. Onderhoudende film met een goede cast. Morse is echt een creep; dat matje van krullen in z'n nek doet het hem. Er zijn een paar spannende momenten richting het einde maar helaas ook in deze film weer enkele domme keuzes en voorspelbare momenten. Jammer. De sfeer en de omgeving maakt het totaal toch weer de moeite waard.

Ik vond 'The Shining' destijds erg goed. Ondanks dat het bij vervolgfilms vaak mis gaat, evenaarde 'Doctor Sleep' zeker voor mij de film waarvan ik in 1980 de première heb gezien. Erg goed in deze vervolgfilm waren de zeer bekende elementen uit de film van 'meester' Kubrick. Wat minder vond ik de titel van de film en de scene aan de bar op het einde van de film, wat al door meerdere forumleden is aangegeven. Daar hadden ze met de huidige technieken meer van kunnen maken. Al met al geen minuut verveeld met de director's cut. Die 3 uur zijn omgevlogen.

Gen hoogstaande cinema maar keek gewoon lekker weg. Madelyn Grace deed het prima. Het slot paste niet echt bij het geheel maar wat maakt het uit. Ben benieuwd of er nog een derde film komt. Misschien wel een prequel...