Meningen

Volgens mijn mening een van de meest onderschatte films in het genre. Ik begrijp niet dat het zo'n flop geworden is. Moest Tarentino de regisseur zijn geweest en dezelfde film afgeleverd hebben, het zou een kassucces geweest zijn. Nu weet je ineens wat ik van deze film vind : TOP!

De eerste vijftien minuten waren lastig, maar eens je door hebt dat deze film eigenlijk jeugdherinneringen zijn (en daarom niet de exacte waarheid), en je beseft dat je zelf eigenlijk ook wel van die flarden herinneringen hebt, dan is deze film best aangenaam om naar te kijken, zeker bij een tweede kijkbeurt. Mooie muziek ook.

Spannend, al weten we hoe het afloopt, en zijn alle overbekende truukjes van de foor gebruikt om de spanning er in te houden. Misschien daarom dat Affleck geen regisseur-nominatie heeft gekregen bij de Oscars, omdat het een beetje te doorzichtig was.

Dit moet zowat een van de slechtste films zijn die ik ooit in de cinema heb gezien. Ik ben fan van Brian de Palma, maar wat hij hier uithaalt is gewoon saai en het duurt allemaal veel te lang. Een paar mooie Hitchcockiaanse beelden (een trademark van De Palma), maar daar heb je het dan ook mee gehad. Vermijden deze handel!

Ik heb het boek gelezen, en het is altijd moeilijk om niet te gaan vergelijken dan. Ik vond het een goede film, met goed acteerwerk, en nee, het "russisch engels" stoorde me niet echt. Wat wel een gemiste kans is, is dat de seriemoordenaar en Leo geen echte link met elkaar hebben en in het boek wel. Ze halen het wel even aan op het einde maar dat komt dan uit het niets en was voor de film helemaal niet nodig. Voor de rest jammer dat Gary Oldman eigenlijk een weinig betekende rol heeft. Over de ontbrekende chemie tussen Hardy en Rapace werd ook al wat gezegd, maar zonder iets te verraden, moet men wel weten dat het de bedoeling was en dat het kunstmatig moest overkomen.

Voor de rest had ik nog de indruk dat er heel wat uitgeknipt is. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik ergens las dat de eerste cut 5 uur was.

Een goede film, met mooie fotografie, maar ergens toch op mijn honger bljiven ziitten. Misschien had Ridley Scott hem ook moeten regisseren ipv enkel produceren.

Goede "Southern", maar het einde is een beetje te voorspelbaar. De film kan niet goed herstellen van het feit dat het karakter van Walz sterft, omdat hij de film zowat droeg. Het is ook een fout om Django nog eens te laten weghalen van de plantage om dan nog eens te moeten terugkeren. Dat maakt het onnodig te lang. Goede muziek ook in de film, afgezien van een ongelooflijk foute keuze van liedje tijdens het finale vuurgevecht (van James Brown & 2Pac).
Het eerste uur van de film is echt schitterend (met de Klu Klu Klux clan scene als een van de meest grappige die Tarantino ooit geschreven heeft), maar het einde is zo puur Tarantino dat je toch wel een beetje het gevoel krijgt dat je het al eens gezien hebt.

Knappe beelden en goed geacteerd, waarbij tijd wordt genomen om de vele (misschien wat te veel) personages te leren kennen. Maar de topper in dit genre blijft voor mij de film Nord Wand. Everst kan er qua spanning en meeleving net niet aan tippen.

Een mooie film, die de acteur Donnat nog eens goed in de verf zet. Heeft hij terecht de oscar gewonnen tov Clark Gable in Gone with the wind? Waarschijnlijk niet, maar toch ben ik blij dat Robert Donnat ereentje gewonnen heeft (Clark Gable heeft er uiteindelijk toch al eentje voor It happened one night). Donnat had nog een grotere carriere kunnen hebben had hij niet zoveel gezondheidsproblemen gehad. Hictchcock wou hem na de 39 steps eigenlijk nog meer rollen geven.

De enige zwakkere momenten van de film (daarom ook 4.5 ipv 5 sterren) zijn de scenes in de bergen die toch wel wat gedateerd overkomen maar vooral nogal gekunsteld zijn. Kijk maar eens naar de beginscene waarin Mr Chips het koud heeft in de bergen. Hilarisch, maar niet zo bedoeld.

Maar voor de rest geeft de film een mooi beeld van het schoolleven van toen, en kan je dit niet anders dan een mooie film noemen die dankzij spitsvondige dialogen regelmatig een lach op mijn gezicht toverde.

James Earl Jones en Jane Alexander maken deze film de moeite waard om te kijken. Jones heeft dit toneelstuk eerst lange tijd op Broadway gespeeld, en dat zie je wel. Jones IS gewoon die bokser. Hier en daar wel wat verouderd (vooral de eerste tien minuten viel het me erg op) maar de film wordt beter naarmate het vordert, en als finale krijgen we dan eindelijk een bokswedstrijd te zien. Daarvoor werd er alleen maar over gesproken of zagen we enkel de laatste mokerslag. Het uitblijven daarvan tot het einde maakt wel dat als het zover is, je wel echt mee bent.

Soms wat onsamenhangend, maar in zijn geheel een best te genieten film. Een paar subplots zijn niet goed uitgewerkt maar het algemene verhaal is ok. De muziek kwam soms te bombastisch over op momenten dat het niet paste. Het leek alsof men zei "ok, hier is het even wat saai, we zullen er wat spannende muziek onder zetten om het te verdoezelen"...

Clint's eerste amerikaanse western overigens. Hij weigerde Once upon a time in the West voor deze film.

Weer een topfilm van deze regisseur, na Atonement en The soloist. Het is een ongeloofwaardig verhaal maar zo gefilmd en verteld dat het zo niet overkomt. Dit is niet zomaar een actiefilm maar een spannend verhaal met volwaardige karakters. Puike acteerprestaties ook van Eric Bana, Tom Hollander en het hoofdpersonage (Saoirse Ronan). Zien!

Steve McQueen is het beste dat over deze film te melden valt, al is zijn rol niet zo groot en is hij vooral de stilzwijgende, coole McQueen zoals we die kennen van The magnificent seven. De scene in de bar is de beste, en natuurlijk de eindscene ook.

Maar voor de rest vond ik er eigenlijk weinig spannend aan, en bij momenten ook redelijk ongeloofwaardig en dom. Neem daarbij dan die stomme pool die zogezegd voor de grappige noot moet zorgen, en dan had ik het toch na drie kwartier eigenlijk wel gehad met deze film.

Ik had er veel meer van verwacht. De eindscene maakt inderdaad wel iets goed, maar dat redt de film alleen van een 1 ster naar anderhalf. Dit moet je niet gezien hebben en zeker niet te vergelijken met films als Path of Glory of The thin red line. Deze film komt zelfs niet in de buurt....

Serieuze tegenvaller. Justin Timberlake kan duidelijk geen film dragen. Het concept is ongelooflijk goed gevonden, maar zo slecht uitgewerkt in het verhaal en wordt al te snel een achtervolgings-actie-filmpje van dertien in een dozijn.

Als je dit in 1 keer ziet als een film, zal het wel als te lang beschouwd worden. Bekijk het als een serie en dan is het best te doen. Het is geen topserie, maar Christopher Lee is geweldig en de serie wordt ook beter naarmate je verder kijkt. De beste rol is voor Ciarán Hinds (topacteur). Ivanhoe zelf verdwijnt voor een hele poos uit het verhaal, wat dom lijkt, maar dat was in het oorspronkelijke boek ook zo.

Ik ben misschien de enige maar ik vind het eigenlijk een geweldige soundtrack maar ben dan ook een liefhebber van de Alan Parsons Project. Maar ook Rutger Hauer speelt een van zijn beste rollen, en Michelle Pfeiffer in een van haar eerste films en ook op haar mooist. Spannend ook!

Best een goede film, alleen de filmmuziek vond ik er soms wat over (te romantisch klinkend soms). Heel goed geacteerd, van alle hoofdrolspelers. Het verhaal is simpel maar toch meeslepend. Ik sta er van versteld dat de film niet zo bekend is. Momenteel loopt er een BBC reeks over hetzelfde onderwerp en ook met dezelfde titel.

Saoirse Ronan wordt nog een grote actrice... wat zeg ik, ze is het al! Een heel mooie film, waarbij 1 scene voor mij uit het oog springt : als de zus in het huis van de moordenaar het boekje vindt en de moordenaar terug thuis komt. Superspannend gefilmd !

Stanley Tucci had voor mij ook een oscar mogen krijgen voor deze rol : hij is bijna onherkenbaar ook en het duurde even voor ik door had dat hij het was.

Dit is geen whodoneit, en ook geen wraakverhaal. Het einde is heel mooi, en hoe de moordenaar uiteindelijk aan zijn einde komt... voor sommigen misschien niet bevredigend genoeg, maar wie zegt dat het vermoorde meisje er toch niet voor iets tussen zat? Het ijspegeltje glinstert eerst eventjes...

Mooie film van Peter Jackson!

Zal ik maar beginnen met te zeggen dat ik Citizen Kane qua verhaal ver overroepen vind? Ik heb het met moeite uitgekeken, en alhoewel het cinematografisch het baanbrekend was, vond ik er niets aan. En dan nu een film over het schrijven van het script door Herman Mankiewicz.. Ik had er dus al wat argwaan tegenover, of ik het wel boeiend genoeg zou vinden, en of het geen praatfilm is. Helaas is dat ook zo. Dit is een film voor mensen die iets van de filmwereld afweten, en misschien zelfs in de filmwereld werken, en daardoor kan hij ook genomineerd worden denk ik voor de Oscars. Het duurde ook een tijd voor ik door had waar het eigenlijk over ging - er was toch wel al een half uur tot drie kwartier gepasseerd. Het komt erop neer dat Herman (gespeeld door Gary Oldman) schrijft over iemand die door de macht en de roem vergeet wie hij eigenlijk oorspronkelijk was. En dat was gebaseerd op het personage dat Charles Dance speelt, namelijk William Randolph Hearst. Daar komt dan protest van, onder andere van zijn broer (Joe Mankiewicz, die later ook beroemd zal worden als scriptschrijver), maar ook van de maitresse van Hearst gespeeld door Amanda Seyfried (Marion Davies). Herman zet echter door, en Orson Welles vind het fantastisch en wil eigenlijk alle credit, wat oospronkelijk zo afgesproken was, maar uiteindelijk zullen ze er beide een oscar voor krijgen. Tussendoor gaat het dan ook nog over hoe MGM de verkiezingen van een gouverneur (Sinclair) gedwarsboomd hebben zodat de andere kandidaat overwon. Dat vond Charles echt een stap te ver, maar hij heeft het niet kunnen vermijden. Een vriend van hem, de regisseur van de propagandafilms, pleegt daar achteraf ook zelfmoord door. Nu ik het allemaal weer schrijf, bedenk ik dat een tweede visie van de film me waarschijnlijk beter zou bevallen. Ik vond dan ook het laatste uur veel beter dan het eerste uur, waar ik toch wel moeite mee had om te blijven kijken. Er werd heel veel gepraat door heel veel personages, je kan eigenlijk niet zo goed volgen en je weet niet goed wie wie is. De finale, de speech die een dronken Herman houdt op een diner, is meesterlijk gespeeld, maar omdat je eigenlijk maar juist kan volgen, verliest het toch wel wat van zijn impact. De allerlaatste scene, de reactie op het winnen van de Oscar, is dan weer wel subliem. Verder moet ik nog zeggen dat de film er heel mooi uitziet in zwart-wit en dat het lijkt alsof het gemaakt is in de jaren veertig; zelfs de zwarte bollen die vroeger een signaal gaven dat de filmreel moest vervangen worden, zijn aanwezig. Maar het is een moeilijke film, waar ik niet ten volle heb van kunnen genieten.

Veel beter dan ik had verwacht. Wel de director's cut gezien op blu ray. Wel dudelijk een "hommage" aan Alien en Aliens, maar dat stoorde me niet.

Nomadland komt bij momenten over als een documentaire, en dat is niet verwonderlijk. Er zijn eigenlijk maar twee mensen die echt als beroep acteren : Frances McDormand, het hoofdpersonage Fern, en haar vriend Dave gespeeld door David Strathairn. Je hebt dan nog de zus van Fern, Dolly, maar dat is een vriendin van McDormand. De film werd gemaakt met mensen die rondtrekken in een caravan, en die geen vaste woonplaats meer hebben. De verhalen die de mensen vertellen, zijn echt grauw maar je merkt gewoon dat het echt is. Ook de man die de mensen leert van nomade te zijn (Bob Wells) en die de laatste scene met Fern deelt, is ongelooflijk "echt". Hij komt echt heel warm over, en je ziet gewoon dat het niet gespeeld is. Ik was er wel wat door gepakt. Er is ook nog wel een verhaal : Fern en haar man hebben altijd gewerkt in een fabriek die uiteindelijk gesloten werd. Alle huizen van het stadje waren ook van de fabriek, en ze geven de mensen een half jaar de tijd om te verhuizen en een nieuw huis te zoeken. De mensen hebben echter niet kunnen sparen, hebben gewoon "geleefd" , en zitten dus met een probleem. Fern haar man sterft dan ook nog. Dit zien we niet allemaal gebeuren maar komen we te weten naarmate de film vordert. De film begint eigelijk met dat ze haar spullen in een gehuurde garage onderbrengt en vertrekt, en de allerlaatste scene speelt zich daar ook af, waarmee de film wel afrondt, maar toch een open einde heeft. Want Fern heeft wel een kans om het nomadeleven vaarwel te zeggen, maar we zullen nooit weten wat ze uitendelijk gekozen heeft. Frances McDormand heeft zelf bijna een jaar in het nomadeleven gewoond en ook de werkjes gedaan die ze in de film doet. Het is een tour de force van haar, waarmee ze ongetwijfeld een oscar zal verdienen. Het is een mooie film, echt een indie film ook, die heel goed toont hoe het leven van sommige mensen er uit ziet zonder dat ze er ooit echt voor gekozen hebben maar er door omstandigheden zijn in geraakt. Ook mooi om te zien hoe de mensen voor elkaar proberen te zorgen. Een eye-opener.

Dit is best wel een aangename film. Het is bij momenten jammer genoeg een beetje onnozel ongeloofwaardig (de "date" !) maar het akteerwerk is sterk (zowel voor Bill Paxton en Julia Ormond) en het camerawerk en de muziek zijn top. 3 sterren.

Op sommige punten verouderd (we zien geen druppeltje bloed, er wordt nochthans met veel bajonetten en speren in mensen gestoken). Akteerwerk van de hoofdacteurs maakt echter veel goed, en de Zulu scenes blijven indrukwekkend. Ik moest ook aan Peter Jackson denken op sommige momenten, en kijk, nu blijkt dat hij daar effectief inspiratie heeft uit gehaald.