Logboek

John Robie, een voormalige juwelendief die zich heeft teruggetrokken aan de Franse Rivièra, wordt verdacht wanneer een reeks nieuwe juwelendiefstallen plaatsvindt volgens zijn vroegere werkwijze. Om zijn onschuld te bewijzen, gaat hij zelf op zoek naar de dader en maakt hij kennis met de aantrekkelijke, steenrijke Frances Stevens. Terwijl de romantiek tussen beiden opbloeit, raakt Robie verwikkeld in een gevaarlijk kat-en-muisspel.
Met "To Catch a Thief" levert Alfred Hitchcock een bijzonder elegante en onderhoudende misdaadkomedie af, waarin romantiek en spanning elkaar moeiteloos afwisselen. Cary Grant schittert als de charmante voormalige juwelendief, terwijl Grace Kelly met haar uitstraling en verfijning een ideale tegenspeelster vormt. De schitterende fotografie van de Franse Rivièra, de sprankelende dialogen en de stijlvolle regie maken de film tot een visueel feest. Hoewel het verhaal minder psychologische diepgang bezit dan Hitchcocks meesterwerken, blijft dit een heerlijke, lichtvoetige thriller die vooral uitblinkt door zijn onweerstaanbare charme en bijzonder geraffineerde sfeer. Genoten op Apple TV 4K. 3,5/5

De 17-jarige Vincent is een radicale milieuactivist die zijn familie tot wanhoop drijft met zijn obsessie voor een ecologische levensstijl en die een zelfmoordpoging ziet als een protest tegen de wereld. Zijn levenslustige maar chaotische Parijse tante Nikki neemt hem mee naar Frankrijk, waar ze hoopt hem op andere gedachten te brengen. Onderweg groeit hun band, maar Vincent blijft vastbesloten om in Parijs een drastische actie te ondernemen.
Met "Vincent" levert Christophe Van Rompaey een sympathieke en gevoelige film af die op een ingetogen manier menselijke relaties en persoonlijke verlangens onderzoekt. De regisseur kiest voor een natuurlijke vertelstijl, waarin kleine gebeurtenissen en herkenbare emoties centraal staan. De vertolkingen zijn overtuigend en geven de personages voldoende geloofwaardigheid. Toch mist de film soms de nodige dramatische kracht om werkelijk te beklijven. Het verhaal ontwikkelt zich vrij voorspelbaar en bepaalde situaties worden onvoldoende uitgediept. Ondanks enkele ontroerende momenten blijft de emotionele impact daardoor beperkt. Vincent is een verzorgde, oprechte en aangename productie die zeker weet te boeien, maar uiteindelijk geen onvergetelijke indruk nalaat. Goed maar geen topper. 3/5

Susan Jeremy gaat als volwassen vrouw naar het ziekenhuis voor de uitslag van een routineonderzoek. Daar wordt ze vastgehouden door iemand die vervalste testresultaten in haar medisch dossier stopt. In het hospitaal hangt een onheilspellende, verlaten sfeer en al vlug vallen er doden. Achter de moorden schuilt Harold, een gestoorde man uit haar jeugd die haar ooit een Valentijnskaart gaf en wraak wil nemen.
"Hospital Massacre", uitgebracht op Blu-ray als "X-Ray" is een vreemde, hectische slasher waarin Boaz Davidson het ziekenhuis omtovert tot een nachtmerrieachtig labyrint. Het verhaal is onwaarschijnlijk en de personages gedragen zich vaak absurd, maar juist die wanordelijke gekte geeft de film een eigenzinnige cultcharme. Barbi Benton draagt de productie redelijk goed als panische Susan, terwijl de donkere gangen, bizar geënsceneerde moorden en claustrofobische sfeer voor spanning zorgen. Het plot is dun en de ontknoping voorspelbaar, maar de film levert wel enkele memorabele, droomachtige horrormomenten. Als slasher rommelig; als gestoorde vroege jaren tachtig-grindhouse toch nog vermakelijk. 2,5/5
Uitgebracht in de states als double bill met "Schizoid", helaas zonder Engelse ondertitels.

Met "Rain Man" brengt Barry Levinson een onderhoudend en bij momenten ontroerend drama over twee vervreemde broers. Dustin Hoffman levert een indrukwekkende, met een Oscar bekroonde vertolking, al blijft zijn personage soms gevangen in een nogal stereotiepe voorstelling van autisme. Tom Cruise overtuigt als de egoïstische Charlie, wiens geleidelijke verandering echter enigszins voorspelbaar verloopt. De wisselwerking tussen beide acteurs vormt de grootste troef van deze roadmovie. Levinson weet humor en ontroering doorgaans goed te combineren, maar schuwt daarbij niet altijd het sentiment. Bovendien verloopt het verhaal volgens een vrij conventioneel Hollywoodstramien. Ondanks deze tekortkomingen blijft "Rain Man" een boeiende, uitstekend geacteerde film, die vooral dankzij zijn hoofdrolspelers overeind blijft. 3/5

Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt de Duitse gevechtspiloot Franz von Werra boven Engeland neergeschoten en door de Britten krijgsgevangen genomen. Vastbesloten om naar Duitsland terug te keren, onderneemt hij verschillende gewaagde ontsnappingspogingen, waarbij hij telkens blijk geeft van een opmerkelijke vindingrijkheid en doorzettingsvermogen. Uiteindelijk brengt zijn vlucht hem via Canada naar de Verenigde Staten, waar hij zijn kans op vrijheid probeert te grijpen.
Roy Ward Baker levert met "The One That Got Away" een bijzonder onderhoudende oorlogsfilm af, gebaseerd op waargebeurde feiten. Hardy Krüger vertolkt de zelfverzekerde Duitse piloot met veel overtuiging en geeft zijn personage zowel charme als arrogantie. Baker kiest niet voor spectaculaire gevechtscènes, maar voor een ingetogen, spannende vertelling waarin vindingrijkheid en volharding centraal staan. De sobere zwart-witfotografie en de verzorgde Britse enscenering versterken de authenticiteit. Hoewel het verhaal soms wat voorspelbaar verloopt, blijft de film boeien dankzij zijn intelligente regie en sterke hoofdrolspeler. Een geslaagde, stijlvolle oorlogsfilm die nog altijd overtuigt. 3,5/5

Met "Christy and His Brother" brengt regisseur Brendan Canty een ontroerend sociaal drama over familiebanden, verlies en verbondenheid. Wanneer de zeventienjarige Christy zijn pleeggezin moet verlaten, wordt hij opgevangen door zijn oudere halfbroer Shane, die inmiddels een eigen gezin heeft. In een achtergestelde wijk van Cork ontdekt Christy vriendschap, gemeenschapszin en zijn talent als kapper, maar dreigt hij ook in criminele milieus terecht te komen. Canty combineert rauw sociaal realisme met ontwapenende humor en oprechte menselijkheid. De geloofwaardige vertolkingen en warme karaktertekeningen maken van deze film een sympathieke ervaring. Een hartverwarmend, hoopvol en charmant portret van kwetsbare jongeren. 3,5/5

Met "Odds Against Tomorrow" levert regisseur Robert Wise een degelijke film noir af, waarin racisme, hebzucht en wantrouwen centraal staan. Drie mannen met uiteenlopende achtergronden beramen een bankoverval, maar hun onderlinge spanningen dreigen het plan te ondermijnen. Wise bouwt de suspense goed op en schetst een somber beeld van een samenleving vol vooroordelen. Harry Belafonte, Robert Ryan en Ed Begley vertolken hun rollen met overtuigingskracht. De contrastrijke zwart-witfotografie en de sfeervolle jazzmuziek versterken de beklemmende atmosfeer. Het aangrijpende, explosieve slot maakt deze maatschappijkritische misdaadfilm tot een geslaagde afsluiter van het klassieke noir-tijdperk. Minstens 3/5

Vier jongeren trekken ondanks een sombere waarschuwing van plaatselijke benzinestationshouder Joe Taylor naar een afgelegen bergmeer voor een weekendje kamperen. Daar worden ze opgejaagd door een buitenaards wezen dat mensen als trofeeën verzamelt en hen aanvalt met vliegende, tentakeldragende vastzettende schijven. Sandy en Greg moeten samen met Taylor en de paranoïde veteraan Sarge zien te overleven voordat het monster ook hen buit maakt.
Greydon Clark combineert in "Without Warning" de slasherformule met klassieke sci-fi-horror, en doet dat met verrassend veel smaak. De vliegende “bloedzuiger-frisbees” zijn tegelijk gruwelijk, absurd en gedenkwaardig, terwijl de onthulling van de alien een heerlijk B-moviegevoel geeft. Jack Palance brengt gravitas, Martin Landau speelt zijn getraumatiseerde Sarge met fascinerende intensiteit, en de bosrijke locaties zorgen voor een dreigende, drive-in-achtige sfeer. De film is niet vlekkeloos, maar juist zijn gedreven low-budgetcharme, effectieve monsteraanvallen en onvoorspelbare bijfiguren maken hem tot een ondergewaardeerd plezier. 3,75/5

In Londen ziet studente Elizabeth tijdens een geheime afspraakje met haar getrouwde leraar Enrico een moord langs de Theems, maar zwijgt uit angst voor hun affaire. Wanneer nog meer schoolmeisjes op gruwelijke wijze worden vermoord, wordt Enrico door de politie als hoofdverdachte gezien. Samen met zijn vervreemde vrouw Herta sporen ze een verdwenen leerlinge op, Solange, wier verleden de sleutel tot de moorden blijkt te zijn.
"Cosa Avete Fatto a Solange?" is een prima giallo uit de vroege jaren zeventig: sfeervol, met een strak plot en ongewoon ernstig voor het genre. Massimo Dallamano combineert een klassieke whodunnit met een duister drama over seksualiteit, schuld en jeugdtrauma, zonder dat de onthullingen louter als sensatie dienen. Fabio Testi en Karin Baal geven het verhaal menselijke diepgang, terwijl de Londense setting en de melancholieke muziek van Ennio Morricone de dreiging verdiepen. De moordscènes zijn hard en provocerend, maar de film wint vooral kracht door zijn tragische ontrafeling. Een giallo die zeker de moeite waard is. 3,5/5

Nadat Kristen een afgelegen boerderij in brand steekt, wordt ze opgenomen in een psychiatrische instelling. Daar voelt ze zich bedreigd door een geheimzinnige verschijning en ontdekt ze dat medepatiënten op raadselachtige wijze verdwijnen. Terwijl ze de waarheid probeert te achterhalen, blijkt de werkelijkheid minder eenvoudig dan ze dacht.
John Carpenter bouwt in "The Ward" een beklemmende sfeer op met kille gangen, dreigende stilte en zorgvuldig gedoseerde schrikmomenten. Amber Heard geeft Kristen voldoende vastberadenheid om het verhaal te dragen, terwijl de sobere enscenering Carpenteriaans vakmanschap verraadt. De film blijft wel hangen in vertrouwde psychiatrische-horrorconventies. "The Ward" is eerder degelijk dan memorabel: een sfeervol gemaakte, soms spannende terugkeer van Carpenter, maar zonder de inventiviteit of impact van zijn beste werk. 3/5

Met "Autofiction" levert Pedro Almodóvar opnieuw een intrigerende, maar behoorlijk complexe film af waarin werkelijkheid en fictie voortdurend door elkaar lopen. De ingenieuze verhaalstructuur vraagt de nodige aandacht en maakt het niet altijd gemakkelijk om de verschillende personages en gebeurtenissen te doorgronden. Vooral de overgang tussen beide verhaallijnen zorgt aanvankelijk voor verwarring. Toch weet Almodóvar met zijn karakteristieke visuele stijl, sterke vertolkingen en psychologische diepgang te boeien. Thema's als verlies, schuldgevoel en de relatie tussen kunstenaar en werkelijkheid worden op intelligente wijze uitgewerkt. Hoewel de film soms wat afstandelijk en ingewikkeld overkomt, blijft het een originele, gelaagde en uiteindelijk geslaagde productie die ook achteraf tot nadenken stemt.

In 1937 kopen de Londense broer en zus Roderick en Pamela Fitzgerald het mysterieuze Windward House aan de kust van Cornwall, zonder te beseffen dat het huis door een tragisch verleden wordt achtervolgd. Wanneer ze onverklaarbare geluiden, koude plekken en verschijningen ervaren, raken ze betrokken bij de geschiedenis van Stella Meredith, wier moeder zeventien jaar eerder van een klif viel. Terwijl Roderick verliefd wordt op Stella, onthullen hij, Pamela en dokter Scott dat meerdere geesten en een verborgen familiegeheim met het huis verbonden zijn.
Lewis Allens "The Uninvited" is een ouderwetse gotische spookfilm die angst vooral laat ontstaan uit suggestie, stilte en emotionele ambiguïteit. Het verlaten Windward House, de mistige kust en de onheilspellende geluiden creëren een beklemmende sfeer zonder voortdurend op schrikreacties te rekenen. Eng is het echter nooit. Ray Milland en Ruth Hussey geven de film warmte en intelligentie, terwijl Gail Russell ontroert als een jonge vrouw die gevangen zit tussen herinnering, schuld en bovennatuurlijke invloed. De elegante fotografie, beheerste regie en dubbele geestenmythologie maken dat deze prent sfeervol overkomt. Goed maar geen topper. 3/5.

In het naoorlogse Venetië van 1947 is Hercule Poirot met pensioen, tot schrijfster Ariadne Oliver hem overhaalt een seance bij te wonen in een spookachtig palazzo. Tijdens die seance beweert medium Joyce Reynolds dat Alicia Drake, de overleden dochter van de gastvrouw, werd vermoord — waarna Joyce zelf op gruwelijke wijze sterft. Poirot hervat zijn onderzoek, ontmaskert leugens en ontdekt dat de waarheid dichter bij is dan iedereen dacht.
"A Haunting in Venice" is een matige aflevering in Branaghs Poirot-reeks. De film komt traag op gang, met een eerste akte die vooral sfeer creëert boven spanning. Personages blijven schetsmatig en de dialogen voelen soms uitgerekt. Pas in het laatste derde deel wint de film aan kracht: de onthullingen volgen elkaar sneller op, de sfeer wordt grimmiger en de plotwendingen verrassender. Branagh blijft een verdienstelijke Poirot, maar het script mist toch wat scherpte. De film is donker maar de 4K beeldkwaliteit van de Apple TV versie is wel goed. Wie geduld heeft, wordt beloond — maar de reis erheen had korter gemogen. 2,5/5

Cecil B. DeMilles “The Ten Commandments“ is een monumentaal bijbels fresco dat Mozes’ leven van prins tot profeet volgt, met Charlton Heston als iconische leider en Yul Brynner als zijn trotse rivaal Ramses. De film combineert gigantische decors, duizenden figuranten en baanbrekende effecten – zoals de iconische scheiding van de Rode Zee – tot een visueel spektakel dat decennia later nog indruk maakt.
DeMille balanceert tussen plechtige religiositeit en Hollywoodse melodrama’s, met theatrale dialogen en een moralistische toon die vandaag soms gedateerd aanvoelen. Desondanks blijft het bijzonder boeiend. Elmer Bernsteins bombastische score en het Technicolor-palet versterken de epische grootsheid, terwijl de cast – met Anne Baxter, Edward G. Robinson en Vincent Price – overtuigend acteert binnen DeMilles theatrale regiestijl. Als tijdscapsule van Hollywoods gouden eeuw en als visueel meesterwerk blijft “The Ten Commandments“ onverminderd indrukwekkend, ondanks zijn lange duur. 4/5
Gezien op Apple TV 4K en dat is toch een hele upgrade in vergelijking met mijn dvd.

Danny Roman is een plichtsbewuste en eerlijke politieonderhandelaar in Chicago. Hij wordt vals beschuldigd van verduistering en de moord op zijn partner. Om zijn onschuld te bewijzen, neemt hij zelf gijzelaars in het kantoor van Interne Zaken gevangen. Hij eist dat collega-onderhandelaar Chris Sabian, die niet tot zijn verdachte eenheid behoort, met hem onderhandelt.
“The Negotiator” is een strak geregisseerde politie-thriller die vooral leeft van de elektrische confrontatie tussen Samuel L. Jackson en Kevin Spacey. Jackson speelt de gedreven, wanhopige Danny Roman met overtuigende woede; Spacey geeft Chris Sabian koelheid, intelligentie en morele scherpte. F. Gary Gray houdt de gijzelingsituatie spanningsvol, terwijl de dialogen en plotwendingen het verhaal voortstuwen. De film is bijzonder boeiend dankzij zijn sterke cast en psychologisch kat-en-muisspel. Een uitstekende negentigerjaren-thriller met een krachtige ontknoping. Minstens 4/5.

“The Ballad of Tam Lin” is de enige langspeelfilm die acteur Roddy McDowall regisseerde. De film, uit 1970, is een vrije, eigentijdse bewerking van de traditionele Schotse ballade “Tam Lin” en verplaatst het verhaal naar de late jaren 1960, met een mix van folk horror, psychedelische sfeer en decadente esthetiek.
Een mysterieuze, rijke oudere vrouw, Michaela, houdt een kring van jonge, aantrekkelijke trawanten om zich heen die haar helpen haar jeugd en vitaliteit te behouden. Ze is bijzonder gehecht aan Tom Lynn, een charismatische, jonge fotograaf/muzikant in haar entourage. Wanneer Tom verliefd wordt op de onschuldige domineesdochter Janet Ainsley en haar zwanger maakt, probeert hij uit Michaela’s greep te ontsnappen. Michaela reageert met jaloezie, manipulatie en uiteindelijk een bovennatuurlijke, dodelijke wraak.
McDowall creëert een visueel weelderige fabel over jaloezie, decadentie en het einde van de sixties-utopie. Narratief is de film echter soms onsamenhangend en komt hij te traag op gang. De film flopte bij zijn release maar werd later voor sommigen een fascinerend cultobject met Gardner op haar meest raadselachtig en verleidelijk. De Amerikaanse blu-ray heeft helaas geen Engelse ondertitels. 2,5/5