Christy (2025)

Eigenlijk gewoon een lieve film. Niet heel bijzonder, er zijn veel van dit soort films over adolescenten die de weg naar volwassenheid moeten vinden, maar deze film trapt niet in de valkuilen van overdreven drama en sentiment. Christy had ook helemaal aan de drugs kunnen gaan, of finaal in elkaar gemept kunnen worden, of via de criminele weg in de boeien kunnen worden geslagen, maar dat gebeurt allemaal niet. En dat is ook wel eens leuk om te zien.

En ondertussen wordt er toch ook gewoon een verhaal verteld over de vroege jeugd van Christy, en zijn familie.

Aardige coming of age film. Zeker geslaagd als kitchen sink drama over de zelfkant van Cork, het verhaal was me wat te dun.

Nadat hij opnieuw in problemen komt bij een gastgezin, krijgt Christy onderdak bij zijn halfbroer Shane [Diarmuid Noyes] van wie hij is vervreemd sinds de dood van hun moeder. Voor Shane is het een tijdelijke oplossing, ook omdat Christy bijna 18 jaar is. In Cork vindt Christy aansluiting bij een groep jongeren, maar een manipulatieve neef [Lewis Brophy] dreigt hem terug in de problemen te brengen. Volwassenwordingsdrama is qua plot niet opmerkelijk, maar scoort hoge ogen door het natuurlijke spel van de jeugdige cast. Vooral de terloopse interacties tijdens een verjaardagsfeestje en op Bonfire Night geven dit een unieke mate van authenticiteit. Blijf aan het eind even zitten voor een rapvideo waarin vier jonge castleden op spitsvondige wijze hun leven in Cork beschrijven. Ondanks het zware onderwerp laat dit je met een glimlach achter.