Meningen

De gotische horrorverhalen zijn weer terug in de bios.... Robert Eggers zal er mee begonnen zijn denk ik en deed dit erg goed! Guillermo del Toro dacht het ook te kunnen maar voor hoeveel Oscars je de film ook nomineert, het bleef een niemendalletje met een budget van 120 miljoen. Luc Besson moest het met 107 miljoen minder doen maar overtuigd op alle vlakke wel! Natuurlijk kent iedereen wel het verhaal van graaf Dracula , maar het verveeld mij nooit....tenminste als het zo wordt aangepakt als Besson !

Vlads liefde voor Elisabeta was zo groot dat hij 400 jaar naar haar zocht, en toen hij haar vond...kon zijn liefde haar alleen maar laten gaan dan haar onder een vloek te laten leven. Het verhaal bevat de oude elementen, als ook enkele nieuwe...er is wat ander achtergrondverhaal en iets meer liefdesverhaal (duh...de titel) Opvallendste waren toch wel de barokke gargouilles als de bondgenoten van Dracula. Voor het uiterlijk van Vlad "de Spietser" van Walachije als Dracula koos hij voor de versie van Gary Oldman/Coppola. Niets mis mee want het past goed bij de stijl van deze film!

In de film is er goed acteerwerk, Zoë Bleu Sidel (dochter van Rosanna Arquette en dus het nichtje van Patricia Arquette) als Elisabeta/Mina was zeker geloofwaardig om 400 jaar lang naar te zoeken. Fijne decors ook en daardoor waren er regelmatig erg mooie scènes te zien. Een werkelijk prachtige en visueel verbluffende film. Persoonlijk geef ik ook meer de voorkeur aan deze want heb hier zoveel meer van genoten dan de schamele gotiek van de film die gisteren enkele Oscars won.

Deze Hammer House of Horror pakt de draad weer op tien jaar naar de dood van graaf Dracula in de film Dracula (1958) Christopher Lee is weer van de partij en de rest van de cast is zo goed als bijzaak. Christopher Lee spreekt in deze film trouwens geen woord? We missen in dit vervolg ook Peter Cushing. Zijn taak werd overgenomen door Father Sandor (Andrew Keir) hij is aardig maar minder iconisch ook omdat hij hulp kreeg van Francis Matthews. Verder is het grotendeels formulewerk Gelukkig zijn er wel highlights in de film; het tot leven wekken van Dracula, een paard en wagen race en de ondergang van de graaf. Dit is vermoedelijk ook de enige film waarin een vampier niet tegen stromend water kan? Die scenes en de typische sfeer maken van deze film toch weer een leuke film om te kijken.

Lieve mensen dit is overduidelijk een productie met een beperkt budget! Het gaat dan ook niets bijzonders of nieuws leveren. En meer dan een zeer "losse" interpretatie van de Dracula-mythologie, is er ook niet te vinden! Dit is dan ook meer een actie-avonturenfilm dan een echte horrorfilm. Maar hoe dan ook, ik zag er nog een best behoorlijke en fatsoenlijke, rechtstreeks naar dvd, zwaard en tovenarij film erin en wie heeft genoten van Witchville (2010) van dezelfde regisseur Pearry Reginald Teo kan met deze zich ook geen bult vallen.

Onder voorbehoud dat je slechte CGI, piepschuimen sets, een hoogblonde Dracula, houterige vecht-scènes, met knullig uitziende wapens tegen een reusachtige geharnaste strijder en op de koop toe; gotische romantiek en gratuit vrouwelijk bloot Ook een het verhaal is niets meer dan een allegaartje; Abel en Kain en hun afstammelingen worden erbij gesleept, Belle en het Beest en een beetje Robin Hood. Gek genoeg wordt Leonardo van Helsing gespeeld door niemand minder dan voormalig Oscarwinnaar Jon Voight. Oké het is moeilijk om dit een goede film te noemen, maar van saaiheid kan ik regisseur Pearry Reginald Teo in ieder geval niet betichten.

Ondanks dat de naam van Bram Stoker boven de titel staat, had de film nergens veel van doen met het verhaal van de beroemde schrijver. Vreemd genoeg is deze "The Asylum" niet gemaakt als mockbuster van een bekende bioscoopfilm. Al zal het niet toevallig zijn geweest dat Underworld: Evolution op hetzelfde moment uitkwam. Als je me zou vragen of het de moeite waard is, zou ik zelfs geneigd zijn om ja te zeggen omdat het niet per se een slechte film is, maar ik kan ook niet zeggen dat het hele goede film is

Er zijn teveel negatieve punten om positiever over de film te zijn. Dit kom ten eerste doordat de film gewoon veel te lang is (mijn versie was 107 geen 88 minuten) en ook het een erg spraakzame film is. Het speelt zich veelal af in een pakhuis waar serieus cool -kijkende types hun speelgoedwapens op een tafel leggen en met elkaar praten. Het heet geloof ik acteerwerk maar af en toe was het verschrikkelijk. Er zijn ook meer gevechten of schietpartijen dan dat er bloed wordt vergoten of überhaupt is te zien. De kwaliteit is erg wisselend, op het gebied: van actie, acteren, dialogen, make-up en verhaal.

Echter zat de belangrijkste kracht is het idee achter dat verhaal: Drakulya een vrome krijgsheer die vocht tegen het Ottomaanse Rijk, krijg van een engel krachten maar misbruik ze en wordt vervloekt zodat hij nooit naar de hemel of de hel zou gaan Als demonisch, gespleten hoefdier dat heerschappij kreeg over de kwade dingen van de wereld, veranderde hij drie bruiden en gravin Bathorly in vampiers. Jaren later zijn vampieren in aantal gegroeid en bezitten verschillende vormen.

De ambities liggen vooral in het bedenken van een nieuwe mythologie. Het monster aan het einde van de film is gemaakt door Almost Human, de effectenartiesten die ook de Buffy- en Angel-serie maakten. Soms was dir best vermakelijk maar vaak ook minder aan te raden.

Het vervolg op de Drácula uit 1931 is bar slecht. Weg zijn de vleermuizen, de tanden en zelfs de kus des dood. Gloria Holden die de dochter van Dracula speelt doet dit zo waardeloos dat het gewoon irriteert. Otto Kruger en Marguerite Churchill als psychiater en zijn assistente doen hun rol met flair maar kunnen de film absoluut niet dragen. Verder zitten er nogal wat flauwe grappen in de film die totaal mistplaats zijn. Ik mistte daarnaast erg de sfeer van de voorganger. Zeer matige film, dan hadden de latere Hammer studio films het veel beter voor elkaar!

Nadat in Roemenië soldaten een graf blootleggen raakt één kist open en de soldaat op wacht is zo dom om de staak uit het hart te trekken. Echter herrijst niet Dracula hemzelf maar zijn hond Zoltan. Deze vampier-hond wekt dan Veidt Smith die half-vampier blijkt te zijn. Waarom deze dan ook niet de andere kisten opent maar opzoek gaat naar de erfgenaam van Dracula is mij een raadsel. Enfin het doet er allemaal niet toe want ondanks dat er nog meer van dit soort vreemde acties zijn, is het geeneens een hele slechte film. Goed is natuurlijk ook anders maar de Dobermann met grote hoektanden is best cool. En volgens mij zijn er in het subgenre van Killer-honden wel slechtere te vinden. Daarnaast is Reggie Nalder (de vampier Kurt Barlow uit Salem's Lot) best een enge verschijning. Helaas zijn ook de tijdsduur en de slechte climax aan het einde die de film parten spelen. Maar voor de rest is een film met zo'n absurd uitgangspunt als dit, echt zo slecht nog niet.

Ik vraag me eigen af; waarom is deze film toch zo goed? Is het een sentimentele reis naar de onschuldige jaren tachtig, toen horror nog griezelen met een knipoog was? Is het omdat echte horror/griezel films maar dun gezaaid zijn? Is het omdat bankfunctionaris Christine (Alison Lohman) een bepaald gevoel weet over te brengen? Die leuke meid die het niet verdiend om zoveel ellende mee te maken en die je maar wat graag wil helpen? Of is het toch het tegendraadse van Sam Raimi,? Een echte crowd-pleaser is het nu ook zo gauw weer niet! Ondanks dat het op een cartoonachtige manier werd gebracht, is er een flinke dosis smerigheid te zien. Alhoewel bloed maar schaars werd vergoten. Het is ook alles behalve een origineel idee qua concept en dan laat de film je ook nog menigmaal aan Evil Dead denken! En toch... Het plezier spat ervan af! Pretentieloos maar verfrissend dat is wat deze horrorfilm is. Met erg fijne grafhumor, gêne en walging. Raimi laat ook regelmatig zien dat hij de schrikmomenten die men heden ten dage zo graag ziet (of eigenlijk meer hoort) beter beheerst dan menig ander. Dat was wel jammer want hij het als regisseur helemaal niet nodig! De broers Raimi (Sam's broer Ivan schreef het script) zorgen met fijne humor, een flinke vaart zonder slepende sub-plotjes en een fantastisch einde voor een zeer degelijke bijna onweerstaanbare horrorfilm.

Eerlijk gezegd niet eens zo heel slecht voor een Fantasie-film van The Asylum. Het is geproduceerd door The Asylum! Wat had je verwacht?!? Dit is niet bepaald LotR maar je krijg dus: een belachelijke titel en eenvoudig verhaal, acteerprestaties zijn voor budget best in orde, onhandige dialogen en goedkope CGI Low-budget en was eigenlijk best leuk! Doordat het vol zit met van alles, zoals onder meer piraten, vliegende draken, heksen, amateuristische poging tot magie,, een meisje in nood, een stoer meisje dat karate en een zwaard hanteert in een kort rokje en tempeliers die in waterspuwers veranderen. Er gebeurd genoeg waardoor verveling niet echt toeslaat. Het . De weergave van de CGI-draken was positief, minder wren de waterspuwers die niet erg vloeiende bewegingen bezaten en bij de transformatie erg last hadden van een te kort aan budget. Ja dit product is te ambitieus voor zijn budget, is niet zo goed als films in het genre met ruimere budgetten maar binnen films met een gelijkwaardig budget zeker niet slecht! Als je eigen afvraag waarom kijk je dit; Ik heb dit bekeken voor de The Asylum Movie Club op Letterboxd.

"Met meer draken dan The Hobbit-films gecombineerd" dus, eh...haha tja... het zijn er tenminste twee? De poster beweerd ook dat er hetzelfde speciale effecten-crew als die van de Harry Potter-films werd ingehuurd, maar de filmmakers moeten zijn vergeten er hen geld voor te beloven...want er is "een klein verschil" in de effecten en hoe ze eruit zien ... Nou, oké er zijn een paar draken, en ze zien "er niet al te slecht uit" voor een ultra low budget film. Dit Britse fantasy-avontuur is eigenlijk een vervolg op Knights of the Damned (2017) Tja, en het is in ieder geval duidelijk beter dan dat eerste deel! ... Maar daarvoor moet je wel van low-budget fantasie houden! Want een groot aantal van die fantasiefilms is vaak erg slecht geproduceerd. Ze lijken vaak alsof een stel LARP (Live Action Role Playing) enthousiastelingen wat geld bij elkaar hebben gebracht en samen een film hebben gemaakt. Met deze is dat eigenlijk niet veel anders! Goed eerst het wat betere... De Draak was zoals gezegd nog fatsoenlijk weergegeven En ook de monsters waren behoorlijk toereikend, afgezien van een groep blauwe Orken. Misschien hadden ze dus deze keer iets meer budget? De vechtchoreografie, hoewel over het algemeen nog steeds slecht, was op sommige plaatsen bijna goed. Het verhaal is niets nieuws, een wereld waar vreemde wezens, ridders en draken strijden om de balans tussen goed en kwaad. jammer genoeg konden ze de opgevoerde Furies (zombies) van het eerste deel er niet helemaal uit schrijven! Een paar castleden doen het goed genoeg, maar vaker wel dan niet zijn de personages overdreven en zonder inhoud. De film eindigt met een soort cliffhanger, wat doet vermoeden dat de regisseur toch weer een vervolg wil maken!?

Zucht...waarom gaan mensen dit kijken met de verwachting dat het een film met een miljoenenbudget is? Hallo...95% van de Fantasie-films zijn doorgaans het domein van low-budget! Beoordeel dan dit soort films ook zo...! Er zijn maar weinig films met het episch budget van LotR of GoT! Voor deze film werd via Kickstarter iets meer dan £ 70.000 opgehaald, dat is dus vergelijkbaar met die grote namen maar een zeer klein bedrag! Maar voor zijn low budget film ziet de film er geweldig uit....zeker als je het vergelijkt met andere Fantasie met een kleine beurs!

Wel volgen de meeste van die verhalen de gebruikelijk er is een kwaadaardige kracht...Hier bedreigt de demon Abaddon met een duivels leger, de vijf koninkrijken van Agonos De eenzame ridder Braedyn, laatste van Drakenridders gaat op zoek naar de laatste draak om hem te helpen de wereld te redden. Onderweg pikt hij natuurlijk nog een paar 'vrienden' op, met zijn alle vormen ze een onwaarschijnlijk team om deze missie te laten slagen.

Voor een film gemaakt met een laag budget is het erg ambitieus. Dat geeft nogal eens een probleem met dit soort films omdat het budget lang niet in de buurt komt van wat nodig is om wat er in het script staat op het scherm te krijgen. De kostuums zien er goed uit, de personages spelen niet al te slecht en de cast moet van enige zwaardtraining hebben genoten want de vechtscènes zijn niet eens zo beschamend slecht gechoreografeerde gevechten. Wanneer de draak zijn intrede doet, de CGI is tot een minimum gebracht, is het niet geweldig, maar ook niet een grote ramp! Ja, voor iets met zo laag budget, is dit eigenlijk best behoorlijk cool spul!

In eerste instantie vraag je je af in wat voor film je begint. Naarmate de film zich ontvouwt, wil je echter meer zien. De film heeft een eigenaardige toon waarbij je niet helemaal zeker weet of het wel als een komedie oftewel spoof -parodie was bedoeld. En vanaf de openingsscène is er een soort alomtegenwoordig gevoel dat de hele film beter is dan hij zou moeten zijn. Of dat de makers besefte dat het zo erg was dat het niet serieus te nemen was. Of misschien nog wel waarschijnlijker, in het enthousiaste enthousiasme werden meegesleept en begonnen rond te clownen op de set. De film werd daardoor wel sympathieker.

De film is gemaakt met een budget van $ 216.000 dat is ingezameld op Kickstarter. En dat terwijl meer dan 90% van de film werd opgenomen op een groen scherm. Zodoende ziet het er als fantasiefilm redelijk goedkoop uit. Gek genoeg heeft de film aan het begin een cameo van Luke Perry (ster uit Beverly Hills, 90210, Buffy the Vampire Slayer- film en recent te zien in Once upon a Time in Hollywood) En er is James Marsters (Spike uit de televisieserie the Buffy the Vampire Slayer en spin-off Angel) Regisseur Maclain Nelson speelt zelf de hoofdrol als Camilan, een blonde pruik dragende held die gemodificeerd Middle Earth English spreekt (waar uiteraard mee gespot wordt) Clare Niederpruem is de vrouw van Nelson en speelt de Elfenprinses. Wel moet ik toegeven dat de jongens de beste regels krijgen en de vrouwelijke personages worden niet zo goed bediend in dit gebied.

De filmmakers geven regelmatig elke poging tot ernst op en gooien er een heel reeks humor in die is gebaseerd op solide basis van de filmreferenties. Regelmatig natuurlijk Lord of the Rings maar dat was de meest voor de hand maar ook "Titanic" en "Star Wars" De film was bezaaid met kleine verwijzingen naar andere films. Dit parodie-element was nog best humoristisch. Een van de meest verbazingwekkend gekke aspecten van de film is de climax waarin Lord Tensley (Marsters), Ramicus (Adam Johnson) gevangen heeft gezet in een krachtveld en hem in elkaar slaat met een gigantische Green Lantern-vuisten. Natuurlijk moet je het een beetje liggen en de kans geven, maar dit was goed puur low-budget entertainment.

Zoals je mag verwachten begint de fantasie-film met een groep orcs die een elfenprinses, Aleya (Masiela Lusha) achtervolgt. Een van haar medevluchters komt om en verteld haar om naar een tovenaar te gaan. Als ze dan door een grot gaat, stapt er een man in beeld en blijkt de kracht van de tovenaar te bestaan uit "vuurwapens" En was dit de eerste film (zover ik weet) die de botsing tussen orc-hordes en mensen die zijn uitgerust met moderne wapens laat zien, dus daar krijgt het de eer voor. Niet dat dit verder heel origineel is want verder is het in de kern een redelijk standaard low-budget actie en fantasiefilm. Met veel vuurgevechten en natuurlijk een draak, want die scoort altijd extra punten! Maar toch...al heb ik geen idee waarom, werkte het! Het werd netjes geregisseerd en de actiescènes hadden een goede flow. De orc-make-up en kostuums zien er overtuigend uit, en zelfs de CGI-draak had een stuk slechter kunnen zijn, dan dat die was! Er is zelfs wat bloed en een slasher-film verwijzing. De film neemt zichzelf niet al te serieus, wat natuurlijk alleen maar beter is! Er is niet veel van een plot; de helden vechten op steeds creatievere manieren tegen orc-squadron na orc-squadron die door het portaal gaan. Gelukkig is er net voldoende variatie tussen die schermutselingen om de aandacht van de kijker vast te blijven houden. Ondanks een enigszins originele premisse was dit dus verder een redelijk conventionele actiefilm met wat fantasie-elementen Maar wel eentje die voldoende entertainment bood!

Leuke opvolger van de eerste Dragonheart. De tweede film was een stuk minder! Vond de aaibaarheid van de (baby) draak verschrikkelijk. Gelukkig is in deze film de draak weer groot. Ook vond ik het fantastisch dat deze keer de draak werd gespeeld door Ben Kingsley. Hiermee is een waardige opvolger gevonden voor Sean connery. Er zal geen erg groot budget geweest zijn voor de film en dat is ook te zien. Veel daarvan zal ook nog wel in de acteurs en de draak gaan zitten. Dus vind het ook erg knap dat er ondanks het lage budget een goede opvolger is gemaakt voor deel1. Een leuk detail is misschien ook wel dat de vrouwelijke hoofdrolspeelster (Tamzin Merchant) in eerste instanties de rol van Daenerys Targaryen( game of thrones) kreeg.

Vermoedelijk zal deze direct-to-dvd film niet heel veel aandacht krijgen. Niet terecht want het is een zeer leuke film geworden. Na het succes van de eerste film uit 1996, vooral door de zeer mooi vormgegeven draak en de aanwezigheid van Sean Connery die zijn stem hieraan verleende, volgde er nog meerdere films. Inmiddels zijn we dan ook met de franchise aanbeland bij het vierde deel. De draak Drago is verbonden met het leven van King Gareth en als deze overlijd, blijkt dat er toch nabestaande zijn. Hierdoor kan Drago blijven leven om een nieuw verbond aan te gaan. Echter wordt algauw duidelijk dat er iets bijzonders aan de hand is. De troonopvolger is namelijk een tweeling. Ditmaal is het niemand minder dan Patrick Stewart die, na Sean Connery en Ben Kingsley, de stem van Drago mag verzorgen en hij doet dit zeer goed! Ook de zogenaamde tweeling: Tom Rhys Harries als de irritante ijdele Edric en Jessamine-Bliss Bell als de wraakzuchtige schoonheid Meghan spelen hun rol goed. Zo ook de rest of de cast. Op IDMB wordt ook Tamzin Merchant genoemd echter zij is niet te zien in deze film maar wel in derde. Ondanks dat er nogal een moraal in de film zit, waar Disney zelfs jaloers op kan zijn, is de film toch een hele fijne film! En voor mij een twijfel geval of ik de film nu 3 of 3,5 ster moet geven. Want voor een film die direct op dvd uitkomt, mag hij er best wezen!

Dit is volgens mij geen mockbuster, maar het leent wel veel van andere films! Ook met Dragon Quest-games heeft deze film weinig van doen. Deze film draait om een ​​man die op zoek is naar gekleurde steentjes voor zijn fidget spinner-aan een kettinkje en dan te bedenken dat de Avengers nog op zoek moesten naar hun Infinity stenen....Voor een fantasyfilm is deze niet eens zo heel slecht. Er zitten wel meerdere mindere dingen in maar daar is het budget ook na. Al kost die foeilelijke greenscreen-achtergrond en effecten de film wel punten.

Ook Paramount Studios in coproductie met Walt Disney, waren er vroeg bij met een zwaard en tovenarij-film. Een film die bijzonder goed was omdat het gelukkig veel van de gebruikelijke Disney-stereotypen weet te vermijden. Er zijn zelfs een paar scènes met bloed en bloot die minder geschikt zijn voor de jongere kijkers. Uiteraard flopte zo'n de film dan vanuit commercieel oogpunt. Iets wat niet echt terecht was want de film presenteert op een geloofwaardige manier een magische wereld: het platteland, het middeleeuwse gehucht, het kasteel en zijn kerker, het drakenhol het zag er allemaal sfeervol uit. Het plot is eenvoudig; Lang geleden in een land hier ver vandaan houd koning Casiodorus elk jaar een loterij onder zijn schone maagden. De ongelukkige die werd uitgekozen werd opgeofferd aan de draak Vermithrax Pejorative. Wat de film heel wat meer waarde gaf waren de opmerkelijk goede special effecten, zeker voor de vroege jaren '80. Clash of the Titans eveneens uit 1981 (twee weken eerder) bezat bijvoorbeeld nog Ray Harryhausen's traditionele stop-motion maar hier gebruikten men een proces dat Go-Motion heet (voor de film bedacht) Industrial Light and Magic van George Lucas slaagt erin om een fantastische draak te creëren. Minder was hoofdrolspeler Peter MacNicol, als de jonge drakendoder, door zijn look werd hij redelijk populair maar ik vind hem nogal irritant. Ach zo erg was hij nu ook niet en als fantasie-fan heb ik erg genoten van deze ouderwetse pulpachtige zwaard en tovenarij-film.

Erg mooi en sfeervol gefilmd en een degelijk verhaal, toch mis ik dat vonkje waardoor het boven andere films uitsteekt. Voor Vincent Price heb ik een zwak en ik kan die man ook niet betrappen op een slechte film of matig acteerwerk. Zag Gene Tierney voor het eerst en moet zeggen ze is een prettige actrice. Ze was erg mooi (RIP) en speelde niet verkeerd. Niet slecht al had het misschien iets beter gekund.

Of het nu gaat om obsessie, verslaving of onsterfelijke liefde, er zijn talloze films die vampiers en vampirisme gebruiken als metafoor. Deze film combineert een aantal van die aspecten in zijn eigen verhaal. Thomas, een werkloze kunstenaar die nog thuis woont, ontmoet Rhea in de bar van zijn vriend en is meteen geobsedeerd door haar. De Roemeense actrice Mădălina Bellariu Ion casten als verleidelijke vampier was niet verkeerd! Wel kwam dit verdraaide liefdesverhaal maar langzaam op gang. Tot op zekere hoogte is het ook al eens eerder gedaan dus de film is misschien ook wel een beetje voorspelbaar. Toch was het voldoende samenhangend om het tot de finale te bekijken. Het is daarmee een solide poging in het subgenre "vampirisme als verslaving" maar niet iets dat direct opvalt tussen de andere horror-romantische films. Maar zeker geen onaardige film om te kijken.

Deze verfilming van Clive Barkers korte verhaal komt uit een reeks films die het filmbedrijf After Dark maakte voor het 8 Films to Die For horror film festival. In plaats van fysieke martelporno was dit veel meer een psychologische martelporno...niet per se heel eng, maar wel erg onrustwekkend en draait meer om psychologische angst. Het probeert in te gaan op de essentie van angst zelf, dat onze angsten gevormd worden door onze levenservaringen. Het verhaal is duidelijk veel meer doordacht werk dan enkel een verzameling bloederige scènes. In minder bekwame handen had het gemakkelijk verpest kunnen worden, dus ik ben al blij zijn dat er een goede regisseur, een uitstekende cast en prachtige cinematografie waren om het verhaal en de onderliggende filosofie tot leven te brengen. De film stopt ook waar hij moet stoppen, wat betekend dat het voor sommige kijkers geen bevredigend einde biedt. Het tempo kwam ook opzettelijk wat traag op gang...maar dan belandt je weldegelijk bij wrede horror. Als bij regisseur Anthony DiBlasi alles goed lukt, dan maakt ongelooflijke fijne horrorfilms!

Tja, ik denk nog steeds (na drie films en één korte film) dat de Iraans-Amerikaanse regisseur Natasha Kermani zich met het verkeerde genre bezig houdt.Want hoewel de film er grotendeels goed uit ziet is het dankzij het camerawerk van cameravrouw Julia Swain dat deze film onheilspellender is, dan dat het eigenlijk in werkelijkheid is. Daarnaast is het verhaal gedeeltelijk geleend van Onibaba (1964)

Nu speelt het zich af in een onbenoemde oorlogsperiode in middeleeuws Engeland, mogelijk de Rozenoorlogen, waar de getrouwde vrouw Anne en haar schoonmoeder Morwen proberen te overleven, dat verandert met de terugkeer van Annes jeugdvriend Jago. Vanaf dit moment wordt de film een soort liefdesdriehoek...

Euh had de film niet een horror-aanduiding? Tja...er zijn misschien enkele vage angsten; voorkomend uit het beeld over dat vrouwen niet alleen kunnen leven, overleven, of bang zijn om in de steek gelaten te worden. En er gaat wat dreiging uit van een ridder op een wit paard maar horror, spanning of rillingen heb ik niet kunnen ontdekken.

Er zijn hier genoeg (semi)bekende acteurs, maar tussen de Game of Thrones-sterren Sophie Turner (Sansa Stark en ook producer van deze film) en Kit Harington (Jon Snow) bestaat maar weinig chemie. Terwijl dit de hoofdpersonages zijn, hierdoor overstijgt Marcia Gay Harden in volle Grande Dame Guignol-modus beide met gemak! Ook Laurence O'Fuarain (Seamus) als je die eindelijk ziet, doet het goed! En er is in een cameo van Brother Penros nog Jonathan Howard.

Om terug te komen op de horror...heel af en toe probeet men het wel met een cheesy cliche-jumpscares in droomsequenties. Maar dat maakt het geen goede horrorervaring! Doordat de film langzaam opbouwt werd he teen beetje een sleur. Maar het is niet een verschrikkelijke film (oeps die grap schreef zichzelf), het lijkt er alleen op dat de maker van de film geen idee had van wat ze wil.

Ook in het tweede seizoen van Masters of Horror is er weer een Japanse bijdrage. Helaas is het duidelijk een mislukte poging om een soort kruisbestuiving tussen J-horror en Amerikaans drama te maken. Helaas kiest regisseur Tsurata (Kakashi , Ringu 0) ervoor om alle oude, gebaande wegen te betreden en wordt er ook nergens geprobeerd om met iets anders te komen. Een driehoeksverhouding tussen een rijke Japanse cliënt zijn vrouw en een Amerikaanse financieel adviseur. Tijdens een tochtje op een plezierjacht hadden de onderlinge spanningen hoog op moeten lopen. Helaas doen ze dat voor de kijker niet! Japanse cliënt Eiji Saito (Ryo Ishibashi) kampt uiteraard met een geest uit het verleden. Jack Miller (Daniel Gillies) heeft ook een trauma. Een die er blijkbaar met de haren bij is gesleurd. Zodat alles kan eindigen in een happy einde. Sommige scènes zijn weliswaar amusant of enigszins spanning-opwekkend, maar over het algemeen is er weinig opwindend te beleven.

Blijkbaar deed het Britse onafhankelijke Palace Pictures goede zaken....ze coproduceerde de hit-film The Company Of Wolves (1984) en hun distributietak had de Britse rechten voor The Evil Dead (1983) en A Nightmare On Elm Street (1984) verworven. En ook al zeggen ze dat het bedoeling was om een Engelse rip-off versie van die laatstgenoemde film te maken, is Dream Demon toch hele andere koek en meer overeenkomst dan het nachtelijke slaap onderwerp was er niet! De film mist ook het budget van de Elm Streetfranchise, dus de visuele effecten zijn beperkt, maar de make-upeffecten van Daniel Parker zijn effectief en verontrustend en er zijn enkele opvallend groteske taferelen! Het is zeker een product van zijn tijd en het ademt de bekende Britse horrorfilm-look uit de jaren 80. Jimmy Nail en Timothy Spall doen geweldig werk als perverselingen uit de goot die erop uit zijn om Diane's leven tot een ellende te maken, zowel in de droomwereld als in realiteit. De film bezit een redelijke goede sfeer tijdens het rennen door labyrintische kelders en spiegel-omgekeerde appartementen. Misschien dat de verwarring tussen droom en werkelijkheid je gevoel krijg dat het een raadselachtige puinhoop was. Maar die wendingen in de droomwereld zijn ook zeker de moeite om te bekijken waard!

"Een normale kerel als hoofdrolspeler in de nachtelijke fantasieën van zo beetje iedereen. "

Regisseur Kristoffer Borgli haalde dit idee van het real-life fenomeen 'This Man', dit is een schets van een psychiater die zelfs heeft geleid tot de website This man? (Every Night Throughout The World Hunderds Of People Dream About This Face ) Er zijn namelijk nogal wat mensen die beweren te hebben gedroomd over dit een ogenschijnlijk gewoon gezicht.

De regisseur laat Nicolas Cage in de huid van de op middelbare leeftijd zijnde professor kruipen die in de dromen van talloze mensen verschijnt. Wat direct ook het enige is, wat als vreemd kan worden aangeduid. Maar eigenlijk is dit niet veel meer dan het beetje oubollig wordende metafoor over de wispelturige grillen en kortstondige hypes op de socials. Het is het soort film waar denk ik is gebrainstormd over "Wat is een gek idee voor een film?"

Waarna men rond dit het uitgangspunt dus van alles is gaan bedenken maar uiteindelijk uitkwamen bij het bekende en niet iets echt interessants. Het lijkt gewoon nooit een echt punt te hebben, en bizar of eigenzinnig is het ook niet echt! Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe meer de film niet lijkt te weten wat hij met zichzelf aan moet. De film kom niet veel verder dan de wijsheid waar het een metafoor voor wil zijn. Het eindresultaat is dus maar een halfbakken onderneming.

Cage is Cage zoals altijd, kan hier misschien iets meer zijn acteerwerk laten zien. Hij is wat ingetogener, en draagt de film met gemak maar dit is ook niet de meest opmerkelijk rol die hij ooit heeft gespeelt! En een bevestiging dat hij een goed acteur is, is allang niet meer nodig! Tja in het beste geval zijn er in deze film dus af-en-toe een paar onafgemaakt goede ideeën van de filmmaker. (Had men maar meer gedaan met de dromen en flink waren losgegaan)Maar in het slechtste geval is er teveel slecht beargumenteerde (en bekende) tirade tegen de annuleringscultuur.

Heerlijk knullige Nederlandse film. Deze film reconstrueert de gebeurtenissen voorafgaand aan de geruchtmakende de Hogerhuis-rechtszaak. Een 'gerechtelijke dwaling met voorbedachte rade' dat Nederland in zijn ban hield. (SDAP-voorman Pieter Jelles Troelstra kreeg zelfs een celstraf) In december 1895 wordt er door drie gemaskerde mannen de woning van de rijke boer Gatze Haitsma overvallen hierbij vallen schoten en raakt de aanwezige broer van de huishoudster gewond. Nu was er in die tijd veel armoede en ging er een golf van inbraken door Friesland. Doordat het Justitiële apparaat niet bij machten was om dader te vinden werd er gekozen om de drie broers Hogerhuis die een rol speelden in de socialistische beweging, verantwoordelijk te houden, de hele zaak kreeg hierdoor een politieke geladenheid. Dat is zeer plausibel in het licht van de klassenjustitie van die tijd. De film laat de bewijsvoering komen uit een liefdesverhaal van Wiebren Hogerhuis (Peter Tuinman) met Ymkje Jansma. Doordat haar droom om te trouwen vervliegt Hoewel verhalend redelijk sterk was en de vertolkingen goed (Tuinman kreeg zelfs een Gouden Kalf) mist de film een ook duidelijke invalshoek. Huub Stapel loopt er ook in rond als een soort Sherlock Holmes maar ook een dorpsonderwijzer doet onderzoek. Blijkbaar ook één van de allereerste films in het Fries met Nederlands ondertiteling. De film wordt kneuterig en met lichtheid in beeld gebracht, wat dit tot een fijne film maakt.

‘Dreamcatcher’ is een verfilming van het gelijknamige boek van horrormeester Stephen King. Typerend voor King is hoe gebeurtenissen uit de jeugd kunnen doorwerken in het volwassen leven van de betrokkenen. De film begint nog veelbelovend, vier jeugdvrienden Henry (Thomas Jane), Jonesy (Damian Lewis), Beaver (Jason Lee) en Pete (Timothy Olyphant) hebben ooit een zeer speciale jongen genaamd Duddits gered van een stel gemeneriken.Maar algauw na dit goede begin raakt de film het spoor bijster. Plotlijnen worden niet of te vlug behandeld, over de personages krijgen we niet genoeg informatie. De titel ‘Dreamcatcher’ wordt bijna niet verklaard in de film. De boel wordt nog wat opgeleukt met standaard-actie-scenes, slappe humor en Morgan Freeman in eendimensionaal en doelloos karakter. Afgezien van een leuke verwijzing in de naam, door kolonel Curtis, van de parasiet of het virus en wat ranzigheid, was dit best teleurstellend.

Met het boek van Stephen King met dezelfde naam heeft deze film niets te maken. Alhoewel ook dit verhaal best interessant klinkt. Bevat het script zelf, alle horrorclichés, rare logica en maak daarnaast gebruik van gemakken om het plot maar vooruit te helpen. Het typische hutje in het bos, het papa-personage dat afwezig is (door een wel heel onwaarschijnlijke reden), een personage dat alles weet over het bovennatuurlijke element, (Lin Shaye financierde mede de film en doet niet veel anders dan haar gekke oude dametje), een paar goedkope schrikjes (bv de koelkast dichtdoen) en een 'spookachtig' achtergrondverhaal. Ondanks het hoge aantal clichés, bevat de film ook een paar elementen met aardige kwaliteit. Allereerst ziet het er goed en gepolijst uit qua locaties en setting en verrassend genoeg zijn er ook enkele goede griezelige en gewelddadige momenten. Daarom voelt deze film meer als een gemiste kans: het had namelijk alle ingrediënten om een best ​​goede en creatieve horrorfilm te zijn, maar men besloot helaas om het saai, ongeïnspireerd te brengen. De film heeft soms zijn spookmomenten is daarom gelukkig geen complete tijdverspilling.

Als er één tip past bij deze film is het wel; 'Denk er niet te hard over na'.

Want de titel "Droomland" is zeker passend! Het is een film met wazige, dromerige logica. Zo speelt de film zich af ergens in een naamloze Oost-Europese stad en weigert het in te gaan op de precieze tijdsperiode. Het is ook een ietwat rare film, en die gekheid zal je leuk vinden of juist nog meer vervreemden. Het is lastig om te onderscheiden waar het allemaal omdraait of wat het allemaal betekent. Maar ik moet zeggen dat ik goed heb genoten van deze apartere filmvisie, die met veel enthousiasme van alle betrokkenen in beeld werd gebracht. En ik vond het nu ook niet zo vreemd dat het niet te volgen was. Snap u het nu nog?

Stephen McHattie, is geweldig als de twee hoofdrolspelers; de heroïneverslaafde jazztrompettist en de koelbloedige huurmoordenaar Johnny. Verder zien we Henry Rollins als de gangsterbaas Hercules en is Juliette Lewis de maffe aristocraat die een bruiloft voor haar vampier-broer en minderjarige bruid probeert te regelen. Ja echt waar! En dan had ik het nog niet over een gangsterbende van schietende kinderen. Uiteindelijk was het aangrijpend onvoorspelbaar en prachtig van de start tot het einde. Het is een soort mini-odyssee die nooit zijn gevoel voor humor verliest en die toewerkt naar één grote actiescène die is opgebouwd rond een spookachtige weergave van Eurythmics '' I Save the World Today '', die McHattie croont met een ongelooflijke tederheid. Onder het mom van zo heb ik ze nog niet eerder gesmaakt! Toffe film!

"Is er echt een gat in de muur, of niet?" Hongaarse horrorfilm die zich meer op psychologische desintegratie richt maar dit zonder groot budget, wel prima weet te doen! De film begint precies midden in zijn situatie zonder opbouw. Je leert dat de vrouw en twee dochters van Josh zijn ontvoerd en worden vastgehouden door een onbekende beller die hem opdraagt een reeks "taken" te voltooien als hij hen weer wil zien. Verward, in paniek en gefrustreerd gehoorzaamt hij. Meer zeggen over het plot zou het einde kunnen verraden...De film bezit altijd welkome praktische effecten, het tempo en de speelduur waren niet vervelend of te lang, terwijl de conclusie bevredigend was. Enige minpuntje was dat ik het visueel een beetje euh... laten we zeggen...grof vond. Verder een leuk eerste horrorlangspeelfilm (wel al verschillende shorts gemaakt) uit Hongarije van filmmaker Demeter Lóránt

In de veertiende en laatste film uit Sherlock-Holmesserie met Basil Rathbone draait alles om drie goedkope muziekdoosjes, die elk een iets andere versie spelen van het nummer "The Swagman". Vernuftig en spannend om te zien hoe Holmes en Watson achter de code die verborgen in de muziek is, komen. Het maakt dan ook dat deze film een heerlijk nostalgisch mysterie is, met vage echo's van Arthur Conan Doyles The adventure of the six Napoleons en een verwijzing naar 'A Scandal in Bohemia' Rathbone en Bruce waren nog eenmaal goed in vorm! Rathbone was Holmes-moe en hield er hierna dan ook mee op. Actrice Patricia Morison speelde een fijne femme fatale. Naast het prima plot waren mede de stijlvolle studiodecors, kostuums en belichting verantwoordelijk, dat dit een waardige slot van de Universal-Holmesreeks werd.

Tjonge die viel tegen! Een wannabe iedereen maar haalt nergens ook maar de kwaliteit om in de schaduw te mogen staan. Bij aanvang van de film is er een verwijzing naar Rodriguez From Dusk till Dawn (1996) om vervolgens George Millers Mad max te misbruiken. Desolate zanderige beelden en mannen die het niet zo nauw nemen. Hierna komen ze bij een dorpje. Wat dan weer Cravens The Hills Have Eyes of misschien de remake van Aja nabootst. De freaks leken ook zo weg gelopen te zijn uit Rob Zombies House of 1000 Corpses en het eind gedeelte had een vleugje Tobe Hoopers The Texas Chainsaw Massacre. Helaas hebben alle genoemde films meer kwaliteiten dan de verwijzingen in dit slappe aftreksel. Nee, dit kan echt niet aanbevelen.