Meningen

Misschien wat overdreven maar toch een genietbare actiefilm waarin hoofdacteur Danny Trejo, hoe lelijk ook, met de mooiste momenten gaat lopen.

Heerlijke humor als je tientallen geldautomaten kunt omver rijden met het excuus dat je geen kleingeld bij hebt.

Het vlotte verhaal is wat voorspelbaar plat maar toch gestrikt in het racistische Las Vegas. Waarvoor de politiek niet moet onderdoen in corruptie. Maar ja daarvoor moet je niet alleen in Las Vegas zijn.

Opvallend is ook dat Trejo altijd de autobus neemt als vervoer en als verwaarloosde underdog voortdurend in het verhaal voorkomt.

Een genietbare avondvullende film die niet onder de 3.5* uit kan.

Heel wat actie zoals in honderden in Japanse gevechtsfilms.

Er er dan nog flauwe humor trachten aan te koppelen is een brug te ver.

Voor mij hoeft dit echt niet.

Eerst leren acteren is de boodschap en met momenten wie is wie en bij wie?

Gewoon een film zonder verhaal. Of beter gezegd: tegendraads verhaal. Zoals de politie die een bank gaat overvallen of enkele ministers ontvoeren. En laat het geld (hoeveel weer?) maar rollen. Je pokert je er wel uit. Mafia binnen de mafia.

En blij dat de regie was, toen ze aan de 90ste minuut was.

Een afrader van jewelste.

1,0 voor het gelaten zweet van te kijken. Naar wat?

Prachtige oorlogsfragment uit het woestijngebied van Afghanistan. Russen tegen de Afghaanse bevolking.

Eerder een anti-oorlogsfilm waarbij zelfs de afgrijselijke houding van de tankleider tot de ondergang lijdt en duidelijk laat merken hoe beestachtig een mens kan zijn of worden in extreme omstandigheden.

Zeer goed verwerkt verhaal, geregisseert door Kevin Reynolds en prima vertolkt door voor mij onbekende acteurs. Alhoewel het gezicht van de tankleider George Dzundza mij bekend voorkwam.

Sommige annekdotes komen mij wat ongeloofwaardig over, moest men in dergelijke situaties komen. Maar toch om het verhaal voldoende spanning te geven was dit wel nodig of de film werd eentonig of langdradig. Want het is toch een vrij lange film in een zanderig rotslandschap.

Het was voor mij een topfilm die ik toevallig, na jaren, voor de tweede maal zag, maar zo goed als alles van de eerste keer vergeten was.

Naar het verloop van de film herinnerde ik mij de beelden. Maar het vrij realistisch slot wist ik mij niet meer voor te stellen. Maar gepast.

Prachtig!

Verdient een 4,5plus.

Een film van enkel dialogen wordt rechtgehouden door twee prachtige acteurs en een herkenbare inhoud.

Spijtig dat deze teksten veel beter zouden overkomen in een boek dan in een vooruitstuwende film.

Ondanks dat is de verfilming prachtig in mekaar gestopt en raad ik hem niet af.

De spontaniteit van het gesprek draagt ook bij tot het volhouden van kijken tot het einde.

Geen andere delen gezien. Zal ook niet gebeuren.

3,0*

Vrij spannende oorlogsfilm rond het vinden van een massagraf van eigen burgers in Bosnië-Herzegovina.

Het verhaal op zich is eenvoudig en natuurmooi. Achtervolgen, misverstanden en schieten.

Dat mijn score slechts 3,5 punten is wil gewoon zeggen dat de Amerikanen weer de bloemetjes op hun hoed willen steken met deze beelden. Dus een storende propagandafilm in een richting. En voor een reclamespot van 106 minuten lijkt me dit er ver over.

De vertolking van Matt Damon en Michael Douglas, rond een deel van het levensverhaal van de pianovirtuoos Liberace, is fenomenaal. De karakters worden in detail uitgebeeld en geleid door regisseur Steven Soderbergh.

Ook al ben ik helemaal geen homo. Zelfs contra de huidige modetrend, heb ik dit drama van een totaal sexistische film uitgekeken en emotioneel ondergaan en vind geen woorden om deze prachtige gevoelens te omschrijven.

Hier wordt weer eens duidelijk gesteld hoe waardeloos rijkdom en weelde zijn tegenover een gemis aan gevoelens, emotie, liefde... In een zielige kunstmatige wereld van voor en achter de schermen.

Voortdurend werd ik geconfronteerd met het humoristisch gemaakte medelijden van een sexuele relatie tussen twee mannen. Een relatie met voortdurende storingen tussen het alles hebben door. Echt de ontroerende luxe waarop niemand jaloers kan zijn.

Een aanrader voor alle sexen. Mannen en vrouwen.

Door de enorme mooie vertolking geef ik deze film de max: 5,0*

Een totaalverhaal van een vrij rustige, zelfs nietstorende langdradige, WO I waarin de aandacht vooral ging naar de loopgrachten en graven van de tunnels.

De sfeer tussen de soldaten van jong tot oud werd mooi opgebouwd.

Ook ging de aandacht naar de familie, tegenstand Frits-Duitsers, kledij...

Het plot geeft het dramatische weer van oorlogvoeren, waarin vooral de broederschap tussen de soldaten van jong tot oud, soldaat tot lagere officier worden belicht.

Vooral de actieve planwerkers op het terrein tegenover de theoretische denkers aan de top vormen een sterk contrast.

Het acteren liet wat te wensen over, het geluid soms overdreven.

Maar toch een aanrader van een gebeuren dat je zelden terugvind in de filmwereld: WO I.

Voor mij zeker een 4,5plus waard.

Een drama in kortverhalen die los van mekaar staan. Ook al geeft het de schijn dat alles aan mekaar hangt. Je valt van het ene ongelukkige moment in het andere in erg soms onduidelijke clips.

Een voor velen onbekende vriend, onbekende vriendin, onbekende omgeving en aanwezigen... Voor mij een vrij nutteloos simpel verhaal dat uitdraait op een nieuwe start voor iedereen. Vrij inhoudloos met veel vraagtekens omdat er heel wat uitleg ontbreekt en niet wordt ingevuld.

Niet direct mijn genre. Ook al worden de rollen vrij goed ingevuld en uitgebeeld.

2,0 * en volgens mij geen aanrader.

Misdaadfilm waarin maffiabendes elkaar bekampen.

Spijtig van de losse filmflashes aan mekaar gelijmd met speciale effecten en fotoshoots.

Hierdoor wordt het verhaal voortdurend onderbroken en maakt het me moeilijk om nog te volgen van wie bij wie hoort. De politie is er ook nog.

Schaarsgeklede losbandige mooie vrouwen en drugs sieren de hele film en zorgen voor de nodige animatie en romantiek.

Een verhaalstem begeleid de hele film.

Voor al dat kunstgebeuren een pluim voor de regie.

Ook de cast doet zijn best. Maar door de acties is dat helemaal geen must.

Met horten en stoten geen spannende film zoals ik verwachtte. Er wordt helemaal geen spanning opgebouwd. Je wordt voortdurend onderbroken door beelden en de stem die vertelt.

Het verhaal is gebaseerd op een mengeling van wantrouwen, hebzucht en gezinsperikelen. Dus niks nieuws. De zoveelste in een rij.

Een 2,0 is ruim voldoende

Sierra Leone in 1999 moest er bloed vloeien tijdens een burgeroorlog. Hierbij vielen duizenden doden.

Reden is diamanten smokkelen naar buurlanden die naar Antwerpen of Londen werden verkocht om wapens te kunnen kopen voor de rebellen.

Een prachtig verhaal. Ook de film onder regie van Edward Zwick, hoofdvertolker Danny Archer (Leonardo DiCaprio) en de ganse cast maken er een meesterwerk van. Ruim anderhalf uur zit je vol spanning in de zetel gekluisterd om geen seconde te missen, want de film gaat vlot vooruit.

Aanbevolen geef ik 4,5 punten voor deze dramatische criminele thriller.

Aardige misdaadfilm die bijna op een gezinsdrama gaat lijken.

Zowel de ruziemakende broers als vrouwen spelen hun rol.

Het acteren en de muziek waren uitstekend. Alleen het verhaal mocht wat vinniger.

Het plot was voor mij een verrassing.

Alvast een film die de 70-jaren prima weerspiegeld en die je bijna twee uren en half op de rand van de stoel houdt. Drank en chips waren voor later.

4,0*

Een naieve film over een bombardement in Nederland met lolbroek Jan Smit als slechte vertolker.

Eerder een familiefilm of drama om eens echt te genieten van romantiek met een bruidskleed tijdens een bombardement. Of was het humor?

Voorspelbaar verhaal met regelmatig hergebruik van beelden.

De intro gaf een prachtig stadsbeeld vanuit de lucht.

Het slot werd een langdradig zo goed als onmogelijk afscheid.

Echt niet om van een oorlogsfilm te genieten te genieten met een broodkar als rode draad. Dit verhaal kon heel anders en veel beter in beeld gebracht worden.

Sorry.

1,0* omdat het genre niet uitgewerkt werd.

Een prachtig verhaal waarbij kinderen, ouders, pleegouders, boekenverbranding, Joden... betrokken worden zonder echt te weten wat oorlog betekent.

125 minuten een wat te rustig drama van stukjes geluk, verdriet en armoede met mekaar verweven tot een korte periode angst en liefde die slechts enkele jaren duurt. Iets wat we ons vandaag niet meer kunnen voorstellen in dit jachtige leven. Zelfs humor kreeg een plaatsje in dit drama. Bv het sneeuwgevecht in de kelder.

Sophie Nelisse vertolkte prachtig haar meisjesrol in deze film in 2013 geproduceerd. Wellicht met een succesrijke filmcarrière voor de boeg. Maar ook de andere acteurs vertolkten bovenmaats.

De voorlezer vertolkt de stem van de dood terwijl het leven de hoofdrol speelde.

Het trage ritme van deze film over het racisme zorgt voor de kalmte en duidelijkheid van het verhaal. Zodat het meedenken en -leven je eigen herinneringen beleeft.

Op enkele details na de regisseur Brian Percival in deze oorlogsfilm het leven van de achterblijvers belicht.

Sterk aanbevolen.

Voor mij een 4,0 punten waard.

Meesterlijke verfilming van een vrijheidsstrijd. Schotland vecht vandaag nog steeds voor hun onafhankelijkheid van het Engelse heiligdom dat zelfs Europa en de godsdienst nu nog op hun knieën dwingt. Of Mel Gibson deze prent historisch juist volgt kan en mag ik niet beoordelen, want dan moet men de ganse geschiedschrijving vernietigen. Beginnende met de krant van vandaag.

Deze film was een toonbeeld van heldhaftigheid tegenover macht en achterdocht.

Al de versieringen daarrond geven kracht aan dit verhaal dat krachtig begon, hoge tussenpunten had en heel sterk in vrijheid eindigde.

Een prachtige aanrader voor wie moed en wilskracht zoekt. Overgoten met een niet té romantisch sausje.

Een hoogtepunt van Mel Gibson's filmcarrière.

Meer dan 5,0 kan ik niet geven aan dit meesterwerk op alle vlakken.

Een heerlijk verhaal en een top-western die zich afspeelt in en rond een trein in een prachtige wild-west-natuur.

Criminelen, moorden en indianen zorgen voor de sfeer rond de dozen medicijnen, dynamiet en geweren.

Een rol weggelegd voor Bronson.

Meesterlijk verfilmd in 1975 door regisseur Tom Gries.

Voor de spanning en het avontuur een 4,0 punten voor deze aanrader.

Een drama kun je deze film niet noemen. Maar als man zo'n huwelijksvoorbereiding overleven van twee mooie hartsvriendinnen van in hun kindertijd... is een zware opdracht om er ooit aan te beginnen.

Dit is nu eens een echte vrouwenfilm waarvoor je het verstand niet op nul moet zetten. Het staat er gewoon al op.

Inhoud: heel weinig, veel drukte. Gewoon de maanden voor een huwelijk van twee vriendinnen die omwille van hun jalousieën elkaar beginnen te haten door wedijveren waarmee de hele entourage betrokken wordt. Gelukkig heb je nog een plot dat de hele zaak kan rechttrekken.

Een Franse film waardig.

Het begin van de film komt vrij moeilijk op gang. Maar eens de spanningen komen bovendrijven val je (als man) niet in slaap en is het zelfs af en toe lachen met de vondsten.

Ook mooi is dat er met foto-pauses wordt overgegaan van de ene scene naar de andere.

Voor de rest voeten op tafel. Af en toe knikken en laten we zeggen 2,5 om niet te negatief op te vallen. Maar voor dames moet dit een 10-film zijn. Dromen en nachtmerries zijn ook dikwijls de beste jeugdvrienden die mekaar zelden loslaten. Om van het getater maar te zwijgen.

Best bekijken na een huwelijk. Of nog beter: van een ander.

Zo'n 50 jaar geleden heb ik deze film nog gezien, maar het verhaal was ik totaal kwijt.

Twee dagen toen na mekaar in dezelfde bioscoop bekeken. Vergeet ik nooit als jonge gast.

En nog heeft mij deze film op vele vlakken opnieuw geraakt.

Prachtige vertolking en mensenkennis. Ook de zin van oorlogvoeren wordt hier aangeraakt.

De vriendschap onder mekaar en de fierheid.

Geen ogenblik verveling in deze bijna drie uur durende film.

De muziek ondersteunde deze film en dreef de spanning op tot het laatste moment.

Een evergreen in de filmwereld die zal blijven. Zeker aanbevolen.

Je moet de film wel zien als gedraaid in 1957 met zijn mogelijkheden van toen.

Prachtige sfeer en natuur.

Voor mij een maximum waard met 5*

Een prachtige vertolking van detective Mark Wahlberg in dit politieke misdaaddrama in New York, net voor de verkiezingen voor de nieuwe burgemeester.

Taggert wordt ingehuurd door de huidige burgemeester om een privaatzaak uit te zoeken. De detective ontdekt dat dit een afleidingsmaneuver is om de aandacht van een immens financieel bouwproject te houden.

Een voorspelbaar klassiek herkenbaar verhaal met niet erg veel spanning.

De verfilming van Hughes doet hem blinken. Ondanks de clichés bij de vleet.

Een aardige, vlotte film voor wie van politiek doordacht, crimineel gesjoemel houdt. Daarvoor moet je echt niet in New York of een wereldstad zijn.

Alvast geen meesterwerk.

Maar toch goed voor 3,5.

Stallone is Stallone.

Fans zijn fans.

All Stallone.

Toch heeft me deze film niet aangesproken omdat de vertolking ondermaats is.

Maar ok met weinig verhaal zo'n drukte maken moet kunnen.

Blij weer eens een Stallone-film gezien te hebben. Maar toch buiten zijn succesvol type moeilijk te smaken. Stijve gang en krakende lage stem.

Ik heb al betere films gezien. Vandaar mijn 2,0*

Echt terug in mijn westernjeugd van de goede, de slechte en de slijmerds uit de jaren 60-70. Een duidelijk verhaal. Gevechten op zijn Amerikaans. De grijzen tegen de blauwen. Oneindige zichten.

De ganse cast speelt optimaal en leeft zich in z'n rol. Ik miste de bars niet en genoot van de onderlinge strijd van de drie hoofdvertolkers die het verhaal uitstreken. Vooral met achterdocht en geduld. Het mooiste was nog het slot dat enorm lang duurde maar meesterlijk werd voorgesteld door het regieteam olv Sergio Leone. De muziek van meester Morricone zorgde sterk voor de opbouw van de sfeer tijdens de vele stille momenten. Een aanrader die terecht op de 8ste plaats in de top250 staat.

Verdiend met de max van de punten 5,0 sluit ik dit bericht af van een meesterwerk dat bijna 3 uren duurde met Clint Eastwood in topvorm.

Heerlijk! Nog eens genieten van de tijd van toen en een van mijn lievelings-songs van het Kingston Trio "When the rain falls on my head"...

Een kanjer van een western van meer dan anderhalf uur glimlachen met de slimme ingevingen van het onafscheidelijk duo Paul Newman, Robert Redford en Katharine Ross, ontelbare overvallen, vuurgevechten, doden en heerlijke zichten. Dat voor 1969. Ik denk zelfs dat ik toen deze film zeker minstens eenmaal gezien heb. Alleen vermoed ik. In onze dorpscinema "Hollywood". Voor 5 Bf kon je er elke zondagmiddag terecht voor zulke knallende films. 's Avonds vrijden er de koppeltjes. Voor de beeldschone Bloody Mary's moesten we al naar de provinciehoofdplaats.

Het verhaal is super-eenvoudig met, zonder veel inspanning voortvloeiend van de ene fase in de andere.

Dit is mij, met de voeten omhoog, ontspanning ruimschoots 4,5 punten waard.

Vrij aardige actiefilm met een verwarrend verhaal waarbij je de slechten niet meer uit de slechten kunt herkennen.

Opvallend is dat er tientallen worden neergeschoten door ex-profbokser - de slachter - en de vriendelijke gokverslaafde Merle.

Aan overdrijving heeft deze film zeker niets te kort. Zeker naar het einde toe.

Het plot blijft toch verrassend niet in de lijn van het verhaal.

4,0*

De geschiedenis van de gelijkheidsstrijd tussen neger en blank in de Verenigde Staten,

verteld op basis van het ware gebeurde leven van neger-Buthler, op het Witte Huis, Eugene Allen die zowel binnen zijn huwelijk als in dienst deze strijd voor zichzelf beleefde als trouwe stille voorvechter van de gelijkheid. Hij diende 8 Amerikaanse presidenten. Van Truman tot Reagan.

Als buthler "Cecile", vertolkte Forest Whitaker zijn rol meesterlijk. Maar ook de overdrukke VIP-cast deed zijn waardige bijdrage.

Een minpuntje is toch dat het verhaal vooral in de menselijke, familiaire fragmenten werd behandeld, terwijl de politieke ondergrondse strijd, oa een Martin Luther King en zijn volgers veel te zwak aan z'n trekken komt. Weinig politieke interne keuken kregen een begrijpelijke beurt en misten grond.

Na de indianenvervolging en de slavenperiode is dit wel de derde donkere periode in de Amerikaanse vrijheidsstrijd tot Obama in 2008 president werd.

Een aan te bevelen historisch drama uit de geschiedenis.

4,5*plus