Meningen

Ik ben liefhebber van de (betere) films van John Candy.

John Candy is hier weer als vanouds, maar de humor en het plot zijn niet meer dan vermakelijk. Vaak net iets te flauw en voor de hand liggend om echt indruk te maken.

De irritante Aykroyd speelt zijn rol dusdanig goed dat ik 'm ook snel goed zat was.

Het verhaal met de beer steekt er wel bovenuit. Verder wel goed 80s komedie vermaak, maar komt toch wat te kort om een blijvende indruk achter te laten.

Erg goede BBC mini-serie.

Met veel liefde en vakmanschap gemaakt, dat zie je meteen.

Een meesterlijke Albert Finney. Geweldig geacteerd. Finneys personage is erg leuk.

The Green Man is een aangename mix van goede Engelse humor en horror / bovennatuurlijke zaken.

Jammer dat het maar drie afleveringen van elk 50 minuten zijn. Hier had meer in gezeten.

De dvd-hoes is een beetje misleidend.

Fascinerende documentaire!

Je weet niet wat je ziet. Het komt in de buurt van de Arjan Ederveen 30 minuten films, maar dit is echt!

Hele aparte ervaring om zoiets te aanschouwen. Excentriciteit in het kwadraat. Heerlijk!

De film duurt eigenlijk net iets te lang, maar hij blijft nog lang in mijn hoofd zitten dus 4 sterren vind ik verdiend.

The Grey Zone is in meerdere opzichten een niet geslaagde holocaust film.

De film doet veel te Amerikaans aan, wat me behoorlijk stoorde. De joden zien er niet joods uit, een enkele uitzondering daargelaten. Iedereen spreekt vlak Amerikaans, ook de Duitsers en de dialogen komen ook nog eens zeer onnatuurlijk over.

De film zit vol met gruwelijkheden, een beetje te vol vind ik. De film leunt daar veel te zwaar op, om de leegheid van de film te verbloemen.

Tegenvallende film.

Ik ken de Griezelbus boeken niet, ik weet niet of dat gunstig of ongunstig is in dit geval. Ik denk dat het een hele klus was om uit 6 boeken één film te maken en misschien is dat toch niet zo geslaagd. Het plot is namelijk erg rommelig en het verhaal is te weinig pakkend. Een goede kinderfilm spreekt ook volwassenen aan en de trend die ik hier lees is dat deze film dat niet doet.

Het jongetje dat de hoofdrol speelt vind ik maar matig acteren. Heeft totaal geen uitstraling. Liselore vind ik daarentegen wel goed. Over het algemeen vind ik de acteerprestaties wat tegenvallend, ik ben onder Kuijpers regie beter gewend. Typetjes kunnen leuk zijn, maar iets meer ingehouden is vaak leuker. Vond het wat overdone en te hyper, vooral Willem Nijholt.

Ook van Bert Pot (camera) ben ik beter gewend. Ik vind dat 'ie stylistisch wel wat meer had mogen uitpakken. Er is vooral op schaduwen gelet begreep ik. Misschien had hij daardoor wat minder speelruimte met de camera? Ik zeg maar wat hoor, ik heb er geen verstand van. In andere films met Pot achter de camera ben ik vaak onder de indruk van het camerawerk. Dat had ik hier helaas niet of zelden.

Weinig bijzondere film, maar zeker niet slecht. 2,5 sterren

Hauer en De Gooijer zijn een prachtig duo. Goedgebekt en uitermate komisch. Helaas doet het slappe plot de film behoorlijk de das om.

Blijft over een vermakelijke film. Wisselvallig maar leuk.

Bijzondere film.

De film zit vol bizarre humor. Veel heerlijk lompe humor. In het begin bijvoorbeeld Frank Lammers met treffende oneliners. Lammers doet me denken aan Michiel Romeyn in vroeger jaren.

In deze Van Warmerdam film nu eens geen Van Warmerdam in een hoofdrol. Dat werkt verfrissend.

Jakob Derwig en Halina Reijn zijn een perfect op elkaar ingespeeld koppel. Ze spelen een stel dat oerinstincten toont om te overleven. Soms letterlijk, gelijk holbewoners. Een beetje zoals in History of the World, maar dan met dialoog.

De film kent veel mooie beelden en mooie shots. Leuk dat een Nederlandse film nu ook eens (deels) in een Zuid-Europees land speelt. Dat mag van mij wel vaker. Van Warmerdam verlegt dus zijn grenzen en daar is moed voor nodig.

Vandaag ben ik naar een voorpremière geweest!
De film viel me eigenlijk nogal tegen. Had van te voren (te) hoge verwachtingen, na alles wat ik er over had gelezen.
Ik had min of meer een spannende film verwacht, maar dat viel behoorlijk tegen. De kwalificatie thriller vind ik dan ook niet juist. Het wordt in feite nergens echt spannend.
Een ander minpunt van De Grot is dat een (wat mij betreft) te groot deel van de film over de jeugd van de hoofdpersoon Egon gaat (middels flashbacks). Meerdere malen komt het zomerkamp terug van Egon toen 'ie 14 was. Ok, het is voor het verhaal wel belangrijk, maar het was wat mij betreft te veel. 't Interesseerde me na de zoveelste flashback steeds minder.
De Grot kent net als Spoorloos een voor de kijker onbevredigend einde. In tegenstelling tot bij Spoorloos vind ik het einde van de film bij de Grot niet passend. Wat een climax zou moeten zijn, werd in feite een ongewilde anti-climax.

Tot zover de minpunten. Dan nu de pluspunten:
* het goede spel van Fedja van Huêt, die voor zijn rol enkele kilo's is aangekomen. Af en toe deed 'ie me qua verschijning zelfs denken aan Philip Seymour Hoffman.
* De tegenspeler van Fedja acteert ook prima.
* De film is professioneel gemaakt. Mooie beelden, opgenomen op meerdere locaties in verschillende landen.
Ik vind het ondanks de aanmerkingen die ik op de film heb, toch een vrij goede film.
3 sterren; het had alleen zo veel beter kunnen zijn...

Meer van dit graag!

In feite een (geslaagde!) Nederlandse variant op A Simple Plan (1998)

Ik zag in deze film allerlei dingen die ik normaliter niet zie in Nederlandse films: op een goede en inventieve manier worden Amerikaanse referenties aangehaald uit het misdaadgenre, zonder dat het op een goedkope copycat lijkt.

Als geoefend filmkijker heb je nog wel eens dat je dingen ziet die je al ontelbaar maal eerder hebt gezien, maar bij De Grote Zwaen had ik steeds het gevoel dat ik naar iets keek dat vernieuwend was en op geheel eigen wijze gebracht. Als geoefend filmkijker houd ik wel van films die ik niet meteen helemaal kan duiden en die 'vreemd' over komen. Dat zorgt er in ieder geval voor dat ik de hele film geboeid zit te kijken en benieuwd ben wat voor verrassingen de film in petto heeft. Hier komt het niet over als een al te kapotgeanalyseerd plot door dramaturgen in dienst van de publieke omroep.

In Franse films zie je ook vaak die vrijheid terug; films die alle kanten op gaan. Niet te veel belang hechten aan logica, maar toch binnen het idioom van de film een logica hanteren die past bij de betreffende film. Niet te veel binnen de lijntjes kleuren (waar veel Nederlandse films nogal eens last van hebben).

Peter van de Witte speelt een wat bleue weinig succesvolle middelmatige schrijver. Perfect gecast; hij speelt vol overtuiging een lulletje rozenwater type rol, met net genoeg brille en eigenheid om niet compleet voor een enorme stumper door te gaan. Hij doet dit ook zo dat het geen typetje wordt.

Dit is een klassiek Wet van Murphy verhaal.

Michiel Romeyn speelt een meesterlijke gangsterbaas. Ik had verwacht dat hij een simpele bijrol zou hebben, maar hij speelt hier gelukkig gewoon eens een volwaardige hoofdrol. Hij speelt hier echt een eng persoon. Dat doet hij extreem overtuigend. Hij gebruikt zijn imposante figuur ten volle, een enorme kleerkast die zowel fysiek als verbaal enorm dreigend overkomt.

De handen wassen na een grote boodschap scène bij het verhoor is meesterlijk.

Anniek Pheifer is gewoon een hele prettige actrice die aantoont dat ze ook met pit kan spelen.

Ton Kas, René van 't Hof, Ruben van der Meer, Pieter Bouwman (geef hem svp ook eens een grotere rol!). Het is wat dat betreft genieten van dit ensemble aan meesterlijke komische acteurs.

De jaren 90 referenties zijn leuk en erg herkenbaar.

De film is gewoon nog online te bekijken op de NP03 site.

Last but not leas, uitgebreid interview met de regisseur over zijn werkwijze en inspiratie:

Max Porcelijn: De grote zwaen - Nooit Meer Slapen - VPRO

Murray is heerlijk sarcastisch. Ik kende dat niet zo van hem.

Leuk en origineel verhaal.

Erg leuke en originele film!
Mads Mikkelsen is geweldig, wat een maf figuur speelt ie hier! Van mij had de hele film over hem mogen gaan.
De film ziet er ook goed uit, heeft een aangename sfeer.
Het verhaal zakt op een gegeven moment wel wat in. Als het zoveelste slachtoffer in de koelcel wordt gedreven wordt het een beetje eentonig.

Los Guantes Mágicos start veelbelovend. De grappige karakters worden geintroduceerd en leren elkaar kennen.

Het is een luchtige film met een vreemd soort humor.

De grappen zijn helaas allemaal een beetje van hetzelfde soort, waardoor de lach op een gegeven moment verdwijnt.

Het plot is vrij mager, zodat je vaak op een nieuwe wending zit te wachten, die maar niet wil komen.

Vanaf de introductie van de magische handschoentjes lijdt het script aan ernstige ideëenarmoede. Allemaal losse verhaallijntjes passeren de revue zonder naar een einde toe te werken. De film zakt op een gegeven moment dan ook in als een plumpudding.

2,5*, en dan ben ik nog mild

Prachtige film!

Ik ben blij dat Nederland een filmer als Nanouk Leopold heeft. Zij is net als Simone van Dusseldorp een dame met een duidelijke visie op film en iemand die stijlvast is.

In Nederlandse films wordt vaak eerder te veel dan te weinig gezegd. Ondanks dat ze weinig zegt, dring je diep in de ziel van Anne (Maria Kraakman) binnen.

Daarnaast valt het overtuigende spel van Johanna ter Steege op. Een bijrol, maar een belangrijke bijrol.

De film kent enkele erg mooie shots. De scène op de hevig op en neer schommelende boot is wel de mooiste vind ik.

Wat een teleurstellende film.

De Bottom serie vind ik geweldig, dus dat is 't niet. Echt een overbodige film. Jammer!

Nee dit was het allemaal net niet. Erg domme film.

Te veel los zand. Er zit ook vrijwel geen verhaal in en hoe hard Belmondo ook blijft grijnzen, deze volle film voelt erg leeg aan. Ik denk dat ik over een paar weken al niet meer weet waar deze film over ging.

Een paar aardige (buiten-) locaties maar daar is ook alles wel mee gezegd.

De aantrekkelijke Mirella D'Angelo verdwijnt veel te snel uit de film, de film had nog wat interessanter een aangenamer kunnnen zijn als zij langer Belmondo's tegenspeler was geweest.

Flutfilm.

De gesproken tekst loopt a-synchroon met de beelden. De film is zo camp, dat 't daardoor een beetje grappig wordt. Vandaar mijn hoge waardering van 1 ster...