Tenkû no Shiro Rapyuta (1986)

Deze film was denk ik de eerste van de Ghibli films die ik wilde zien. Ik wil deze film echt op bluray. Rede ook dat het lang duurde dat ik deze had gezien. Ik heb inmiddels andere Ghibli films hiervoor gezien: Spirited Away, Grave of the Fireflies, Arrietty, The Wind Rises, The Red Turtle, Princess Mononoke, maar...

In KINO Rotterdam draaien ze deze zomer tijd veel Ghibli films. Het is alweer een paar weken geleden dat ik deze film met mijn broer in KINO heb gezien. Dit was zijn verjaardagscadeau, maar tot nu toe vind ik deze de beste die ik heb gezien van Ghibli. Ik was al enthousiast na het zien van deze film. Na het bezinken ervan vond ik het steeds beter worden. Ghibli heeft tot nu toe letterlijk mijn hart veroverd. En in deze film ging ik helemaal op. Het voelde alsof ik letterlijk daar in die wereld was. Dat gevoel heb ik eerlijk gezegd heel lang geleden gehad toen ik kind was en voor het eerst in aanraking met films kwam. Ik dacht dat dit nooit meer zou gebeuren.

Laputa, de eerste officiële Ghibli-film, is al een hele vooruitgang op Nausicaä. Het gaat niet over een Spaanse hoer, maar over een meisje die in het bezit is van een magische steen die de weg wijst naar een zwevend eiland. Laputa heeft van alles; actie, avontuur, humor, geslaagde characters, mooie muziek en een goed verhaal.

De kracht van de film schuilt vooral in de chemie tussen de aandoenlijke Sheeta en Pazu. Maar ook Dola is een grappig character die je steeds meer gaat waarderen. En weer wordt er flink gevlogen in de film, toch wel een Miyazaki-dingetje. De animatie ziet er ook al stukken beter uit en heeft de tijd best goed doorstaan, in tegenstelling tot Nausicaä.

Ook deze film duurt twee uur maar wordt gelukkig nergens vervelend. Het prima start van de studio, en het wordt nog veel beter een paar jaar later.

Laputa, Castle in the Sky krijgt er van mij in de herkijk een half puntje bij. Een vrij vroege Miyazaki, met ook een hoop actie waarbij het leger, een groep piraten en ook hoofdrolspelers Sheeta en Pazu om verschillende redenen op zoek zijn naar het mysterieuze en legendarische Laputa. Het is vooral qua sfeer en locaties bijzonder de moeite waard, met de meest fantastische vliegmachines, steden gebouwd op ravijnwanden, en uiteindelijk ook Laputa zelf. De hele zoektocht en strijd tussen de facties kan me wat minder boeien, net als de niet zo interessante karakters, maar het zorgt voor wat plotontwikkeling en alles bij elkaar blijft het een bijzonder fijne kijkervaring. Na het toch behoorlijk matig bevallen Ponyo doet het me goed om te zien dat ik de klassiekers onder de Ghibli's in ieder geval nog wel kan waarderen.

Nog steeds de moeite.

Wat mij betreft de eerste Ghibli film die écht de stijl van de studio aangeeft. Avontuurlijk, met een stevige scheut fantasy, maar toch niet te druk, episch of voorspelbaar. Vooral dan de aankomst op het vliegend stuk land is opvallend, na 3/4 films nog zo'n sfeermoment inbouwen, dat zie je toch niet vaak.

Mooie designs zorgen voor een wereld waar het aangenaam vertoeven is. Leuke personages, vlotte afwisseling tussen actie en kleinere momenten, met toch nog steeds een ietwat donker randje aanwezig (de robots onder andere). Het is een film die mooi in balans is en nog steeds best veel te bieden heeft.

Qua animatie valt ook meteen weer Miyazaki's oog voor detail op, enkel het contrast tussen de tekenstijl van personages en achtergronden is hier wat groter dan bij recentere Miyazaki films. Was lang geleden, maar best wel weer van kunnen genieten. Blijven toch mooie films.

4.0* en een uitgebreide review

Er komt wat slijtage op deze animatie, maar de film is dan ook al 35 jaar oud. En toch blijft het genieten. De stijl ligt wat in de lijn van Nausicaä of the Valley of the Wind. Zowel qua animatie, avontuur en thema. Met opvolger Totoro gaat Miyazaki toch een andere richting op. Wat de kracht is van Studio Ghibli.

Het verhaal van een meisje met een magische steen die leidt naar een verborgen land. Achtervolgd door mensen die enkel denken aan materialisme en macht. Ze wordt gelukkig geholpen door een jongen met een groot hart. Good guys en bad guys, de nodige humor, actie en avontuur. Niet alleen de animatie met oog voor detail doet het goed, het verhaal mag er ook wel zijn. Het blijft een mooie film!

Dankzij Netflix heb ik toch al wel de nodige Ghibli-films die afgelopen jaren gezien, heel fijn dat ze erop staan. Af en toe zoek ik er eentje uit en dan is het toch weer genieten van die unieke tekenstijl en gekke verhalen. Deze Castle in the sky wijkt voor mijn gevoel een beetje af. Emotioneel minder pakkend, wel meer tempo en actie. Het keek ieder geval lekker weg, maar het zorgt er ook voor dat het geen film zal zijn die ik me over 5 jaar nog herinner. Buiten dat is het gewoon weer een mooi werkje met indrukwekkende landschappen en hele fraaie muziek.

3,5*

De iconische animatieregisseur Hayao Miyazaki heeft met het befaamde Ghibli-universum genoeg liefhebbers weten te bemachtigen, maar ik behoor absoluut niet tot die groep. De kinderachtige, karikaturale benadering is namelijk ook binnen Castle in the Sky in volle toeren aanwezig, waardoor het vanaf de eerste minuut al moeilijk is om oprecht wat te voelen voor de hoofdfiguren. De achterlijke vormgeving van specifiek de antagonisten is ook een euvel waar ik persoonlijk niet bij kan, al zal dat voor de jongere kijkers waarschijnlijk juist een plus zijn. De afwisseling tussen avontuurlijke taferelen en tragiek is verder best gebalanceerd en specifiek de explosievere momenten werken uitstekend, alhoewel de ietwat gedateerde animatie ervoor zorgt dat het wat aan kracht moet inboeten. De creatieve en oprechte inhoudelijke invulling zorgen uiteraard voor de bekende unieke toetsen binnen deze geanimeerde wereld, maar ik blijf bij anime en/of Ghibli altijd over dezelfde dingen struikelen (stemmencast, fysieke vormgeving etc.) om een film als deze van een hogere score te voorzien.

Deze eens geprobeerd en toch weer een mooie film. Toch wel een interessant verhaal met heel wat actie en avontuur. De film zag er ook goed uit en ook de muziek was mooi. Een redelijk lange speelduur, maar wist wel te boeien van begin tot einde. De moeite!