Star Wars (1977)

Star Wars: Episode 4 - A New Hope

Fantastisch begin van de Star Wars saga. Zodra de legendarische begintune van John Williams over het scherm rolt en daarna het kleine rebbelenschip met Princess Leia, R2D2 en C3PO wordt opgeslokt door een groot ruimteschip van het keizerrijk ben je verkocht. Als dan ook nog Darth Vader ten tonele verschijnt is er helemaal geen houden meer aan. Lucas neemt de tijd om alle karakters te introduceren en zorgt er zo voor dat je de karakters leert kennen. Eerst Dart Vader, C3PO en R2D2, daarna Luke Skywalker en Obi Wan, daarna Chewbacca en Han Solo en als laatste leren we Princess Leia (en het eeuwige, nooit vervelende gekibbel/geflirt met Han Solo) kennen.

De wereld die door George Lucas is geschapen is zo fantasievol en kleurrijk dat je geen moment de kans krijgt om je te gaan vervelen. De planeet Tatooine, de ruimtehaven Mos Eisley, de Millennium Falcon, de Death Star. Het is allemaal even schitterend vormgegeven. Ook andere dingen zoals de mysterieuze 'Force', de lightsaber en natuurlijk de stormtroopers hebben een iconische status verworven. De spanning in de Death Star is om te snijden en de verschillende karaktereigenschappen worden goed gebruikt om de dynamiek in de groep vast te stellen. De brutale en heldhaftige Han Solo, de rustige en krachtige Luke, de slimme Princess Leia, de alwetende Obi Wan en natuurlijk de 'voice of reason' Chewbacca . Het eindgevecht rond de Death Star is goed gedaan en indrukwekkend met de technieken voor die tijd.

Het zwakke punt van Lucas (de dialogen) komt ook in deze film soms naar voren maar de tenenkrommende dialogen zijn niet zo legio als in de prequels. Het lighsaber gevecht tussen Obi Wan en Darth Vader ziet er niet uit maar is zo slecht dat je er alleen maar om kan lachen.

Kleine minpunten voor een dijk van een film. Een soort film dat bijna niet meer wordt gemaakt (hopelijk in december!).

Onder het mom van 'zullen we weer eens...' heb ik gisterenavond voor de eerste keer sinds mijn kindertijd een Star Wars-film bekeken. UIt de enthousiaste reacties hierboven maak ik op dat de consensus over het epos van George Lucas is: iconische film, die je ook als product van zijn tijd moet zien. Natuurlijk, bij oude SF moet je een oogje dichtknijpen bij sommige special effects, anders moet je niet gaan kijken. Er zijn trouwens in dat opzicht veel ergere dingen dan Star Wars, al hadden ze ook toen al beter moeten weten met die malle beeldovergangen, vind ik.

Iconisch is de film zeker. Toch kan ik mezelf niet tot een hoge score bewegen. Het script rammelt aan alle kanten, met slecht uitgewerkte personages, idiote dialogen, en een matige dramatische opbouw waardoor er nooit een echte spanningsboog ontstaat. Dan werd er ook nog belabberd geacteerd, en was de actiechoreografie bijna de hele film lang om te huilen.

Een van de grootste filmepossen aller tijden begint met een mislukte scene aan boord van een ruimteschip, die je zo uit de film had kunnen knippen. Het verhaal van de twee ontsnappende robots is zonder context alleen maar verwarrend, en de verschijning van Darth Vader slaagt er niet in de dreiging op te roepen die waarschijnlijk bedoeld was. Vader lijkt hier meer een motoragent die zichzelf te serieus neemt, en het groepje overijverige laserquesters dat hem omringt doet me ook niet op mijn stoel bibberen.

Liever had ik in die tijd Luke Skywalker en zijn thuisplaneet beter leren kennen, een personage dat nu wel erg slecht uit de verf komt. Het helpt ook niet dat Mark Hamill kennelijk probeert dramatisch gewicht in zijn rol te leggen door de hele film lang te kijken als een kindje dat zijn sommetjes maar niet snapt, en eigenlijk ook best wel nodig naar de wc moet.

Het verhaal begint pas een richting op te bewegen als mentor Obi-Wan Kenobi in beeld komt. Alec Guiness, wel een fatsoenlijke acteur, slaagt er nauwelijks in echte mystiek aan zijn rol, of aan het jedischap mee te geven, zodat ik me afvroeg of hij de rol wel serieus nam. Met de dialogen die hij kreeg kon hij misschien ook niet veel beginnen.

Besloten wordt tot een queeste, en vervolgens verschijnt piloot Harrison Ford uit het niets, in de gedaante van een soort progrocker uit de jaren zeventig, inclusief open hemd met borsthaar. Hoewel Ford net zo slecht acteert als de meeste anderen, geeft hij een ieder geval een soort joviale sjeu aan zijn rol waarmee zijn karakter nog wel positief erbovenuit steekt.

Via een reeks van verwarrende toevalligheden belanden de helden uiteindelijk op de Death Star. De introductie van Luke tot het Jedischap wordt in de tussentijd ook even afgeraffeld, het is blijkbaar niet eens een montage waard. De indruk die blijft hangen is dat de hele Jedi-filosofie als slogan op een natuurfoto op Facebook zou passen, niet zoveel soeps dus, qua diepgang.

Aan boord van de Death Star vindt een soort klucht plaats die wordt doorspekt met slechte geweergevechten. Het lijkt me ook moeilijk in die onhandige playmobil-pakjes, maar als van die keizerlijke troepen er één een beetje fatsoenlijk had kunnen schieten, dan was het een erg kort filmpje geworden.

Het mondt uit in waarschijnlijk het meest houterige zwaardgevecht in een kaskraker ooit. Maar ja, wat maakt het allemaal uit in een film waarin het hoofdpersoon vijf seconden rouwt om de oom en tante die hem opgevoed hebben, en vervolgens veel langer zit te treuren als de mentor dood gaat die hij net een paar uur geleden heeft ontmoet? Of waarin de cynische huurling ineens als held komt opdagen bij de eindstrijd, zonder dat de reden daarvoor ooit duidelijk wordt? Dramatische ontwikkeling is voor sukkels, hoor je George Lucas bijna denken.

Niet dat het allemaal beroerd is. Het eindgevecht rond de Death Star is leuk gedaan, combat in de ruimte lijkt sowieso Lucas' voornaamste talent. De muziek wordt terecht veel geroemd, en de wereld die Lucas heeft bedacht spreekt tussen alle matige plotontwikkelingen nog steeds wel tot de verbeelding. Carrie Fisher weet als powergirl van de film redelijk te overtuigen en te vermaken, bij de scenes tussen haar en Ford zou je bijna van chemie gaan spreken. Voor de rest is het niet allemaal stomvervelend, maar deze volwassen kijker kon zich toch niet meer echt door het sprookje laten betoveren.

Pas een keer op youtube een video gezien waarin de genialiteit van Star Wars uitgebreid werd toegelicht en hier vertelde iemand een kwartier lang over waarom de overgangen in Star Wars zo goed zijn.

De overgangen zorgen er namelijk voor dat de scènes allemaal goed in elkaar over lopen en dat de film nergens te langdradig word. Als deze overgangen niet werden gebruikt en in plaats daarvan gewone fade-out/fade-in's dan zou de overgang voor de kijker een stuk langer duren. Bovendien zijn de overgangen ook steeds erg slim uitgekozen, het beeldaspect dat het belangrijkst is in het oude shot blijft namelijk tijdens de overgang het langst in beeld. Ook is er soms interactie tussen wat er op de opnames te zien is en de overgangen, bijvoorbeeld wanneer Ben en Luke C-3PO optillen en onder de robot een nieuw shot omhoog schuift.

Toegegeven, dit soort overgangen kunnen gedateerd overkomen. Tegenwoordig doen ze dat immers nooit meer. Maar zonder zou de film zijn snelheid verliezen. Bovendien moet je ook een beetje door de gedateerde aspecten van een film heen kunnen kijken.

Eerste film uit de Star Wars reeks, die inmiddels is uitgegroeid tot een cultureel fenomeen. De film was destijds zijn tijd dan ook ver vooruit. Star Wars was een pionier op het gebied van trucages, waarbij diverse nieuwe technieken voor het eerst werden toegepast. De baanbrekende trucages verhullen enigszins het ietwat simplistische plot en zijn vrij karikaturale personages: Mark Hamill acteert hier nog wat houterig als de jonge, onervaren Luke Skywalker, Harrison Ford is de koene held, Carrie Fischer de mooie prinses en Alec Guinness de wijze, oude tovenaar (of in dit geval Jedi-meester). De show wordt gestolen door de bijfiguren: de robots C-3PO en R2-D2. Deze twee stelen werkelijk elke scène waarin ze meespelen, evenals de harige Chewbacca. Ook Darth Vader is één van de beste schurken uit de filmgeschiedenis.

Tegenwoordig heeft Star Wars weinig van z'n charme verloren. Op technologisch gebied is ze een mijlpaal in de filmgeschiedenis, die het beeld van de cinema voorgoed veranderde.

Een prachtige film met veel actie, leuke dialogen en een prachtig verhaal. Je verveelt je geen moment. Ik heb er van genoten.

Alhoewel Star Wars een relatief oude film is, zie je dat niet. De trucages zijn geweldig en de technologie in de film is ook niet mis. De acteerprestaties zijn behoorlijk goed waardoor je direct in het verhaal komt en er moeilijk uit gaat. De scènes tussen C-3PO en R2-D2 zijn fenomenaal, werelderfgoed bijna.

Minpunt: het verhaal komt traag op gang. Pas wanneer Obi-Wan Kenobi zijn verhaal vertelt over de Jedi, Darth Vader en "The Force" komen we in het echte epos. Luke lijkt ook niet rouwig om de dood van zijn oom en tante, terwijl ze hem hebben opgevoed. Maar als Obi-Wan sterft, schreeuwt hij zijn verdriet uit. Om een man die hij een paar dagen kent, maar niet om zijn familie? Dat vond ik toch raar.

In ieder geval, Star Wars is een klassieker die iedereen gezien moet hebben. Een zekere 4.0 waard

Aah Star Wars, dus zonder toevoeging dat dit de vierde episode is, natuurlijk. Een fenomeen, waarvan je je best kan afvragen waarom nu uitgerekend deze film zo populair is geworden - het moet de tijdsgeest zijn geweest, want een echt goede film is dit niet te noemen. Daarvoor is het allemaal wat te houterig en zeker nu oogt het design wat gedateerd en voelt de film als geheel wat amateuristisch.

Eigenlijk is dit ook een vrij kleine film en nergens enigszins episch zoals The Empire Strikes Back (die ik overigens in tegenstelling tot deze wel écht goed vind). De locaties zijn klein en benauwd, de plot is vrij rechtlijnig en de vertelde tijd is ook maar een dag of twee. En toch leeft de wereld wel waarin alles zich afspeelt, of dat nu komt door die canteen met vreemde wezens of de oude Guinness die een bepaalde authenticiteit meeneemt alsof dit een echt gebeurde geschiedenis is.

Daarbij staat ook de funfactor, die prima is. De film vermaakt constant, de droids stelen elke scène en Vader blijft een überschurk pur sang. Daarnaast is het vooral Hans Solo die de film leven inblaast. Grappig eigenlijk, want van de acteur Ford ben ik niet echt een fan, maar de man heeft zulk een charisma dat hij het daarmee uitstekend redt. Bovendien heeft de film een bepaalde charme die ook wel voortkomt uit dat amateurisme en dit zo'n fijn gevoel geeft.

Ik denk niet dat ik dit wereldcinema zal noemen, maar het is wel jeugdsentiment dat de score flink opschroeft. Niettemin wel iets verlaagd naar 4,0*.

Herziening Episode IV !

Star Wars weekend ! De vierde film ( eigenlijk dus de oudste ) is een uitstekende SF-film.

Een klassieker in zijn genre. Amusement van de bovenste plank.

Na de prequels nu opnieuw begonnen aan de originele trilogie. Beginnend bij de eerste Star Wars, die in alle eerlijkheid niet echt overeind blijft staan. Alles aan de film is inmiddels iconisch en staat hoog aangeschreven, maar als je daar doorheen kijkt, zie je op veel vlakken een best matige film. Luke Skywalker is een vrij nietszeggend en nogal suf hoofdpersoon. De film begint best interessant als hij wordt geïntroduceerd als normale jongen, die vastzit op een saaie zandplaneet. Maar na één lesje Jedi (als je het al een les wil noemen), blijkt hij plots de beste piloot aller tijden te zijn. Tweede helft van de film is ook duidelijk een stuk minder dan de eerste helft.

De film krijgt vooral kleur dankzij de bijpersonages als Solo, Chewie of de Droids, de hoofdpersonen zijn echter niet zo boeiend. Zelfs de grote en iconische Darth Vader eigenlijk behoorlijk underwhelming. Peter Cushing straalt veel meer dreiging uit en oogt als een betere bad guy. Vader leek ook meer een assistent, zeker als hij aan het einde mee gaat vliegen. Maakt hem toch veel minder imponerend. Maar sowieso is de hele dark side hier echt vrij bespottelijk, met name door die lachwekkende stormtroopers. Ze schieten hopeloos op niets, lopen erg klungelig rond, vallen bij het minste of geringste om en zijn in al hun acties oerdom. Dat maakt het niet erg spannend. En dan is er het ultieme gevecht (tussen Darth Vader en Obi-Wan), wat uiteindelijk niets meer is dan twee oude mannen die twee stokjes tegen elkaar aantikken.

Bepaalde dingen kun je de film best vergeven en de enorme sets en kostuums zijn indrukwekkend, zeker voor een film in de jaren 70. En eerlijk is eerlijk, Star Wars vermaakt ook prima. Maar sommige oninteressante personages, de suffe dialogen en vooral de knulligheid van de slechteriken en gebrek aan spanning maken Star Wars alles behalve een fantastische film. Het is begrijpelijk waarom de film iconisch werd, maar één van de beste films ooit gemaakt? Zeker niet.

3 sterren.

Naar aanleiding van Star Wars: The Force Awakens speelt de Vlaamse zender 4 alle reeds verschenen Star Wars-films af in chronologische volgorde. De Vierde in rij was dus A New Hope en dé film die ons tot vandaag de Star Wars-wereld gegeven heeft. Ondanks ook hier de regie van George Lucas werd deze film véél beter ontvangen dan de prequels en daar is zeker iets van waar, hoewel A New Hope mij niet meer kon bekoren dan Revenge Of The Sith.

En je merkt ook wel héél hard dat George Lucas ook hier aan het roer stond. Mensen die de overvloed van R2D2 en C3PO's (geslaagde) pogingen tot grappig zijn al niet graag hadden in de prequels hebben in deze eerste van de originele trilogie hetzelfde aan hun broek. De film volgt hun personages in dit deel dan ook nauwgezet. Maar door hun te volgen merk je ook wel foutjes in de links van de prequels naar deze trilogie. Zo weten C3PO en R2D2 blijkbaar niets meer van de prequels: personages en plaatsen die in de prequels van belang waren zijn volkomen vreemd voor hun. Nu kan hun geheugen inderdaad gewist worden en zal dit ook het geval zijn, het toont toch enkele zaken dat George Lucas de originele trilogie niet te goei heeft bekeken terwijl hij de prequels aan het schrijven was.

A New Hope is duidelijk een soort 'origin' story. De film start heel traag en laat ons de personages stuk voor stuk kennen. Het is dan ook vooral genieten van de mooie werelden en nog steeds verrassend sterke effects (nu weet ik niet zeker of VIER de herwerkte versies of originele exemplaren toont) die zelfs bij momenten effects van de Prequels overstijgt. Op actie is het dan ook best lang wachten maar eens Ford zijn intrede doet en men op avontuur vertrekt valt de actie nooit meer stil hoewel die niet allemaal even vermakelijk is. De schiet-scènes worden nogal snel repetitief en waar in de prequels het gevecht tussen Obi Wan en Anakin wel vermakelijk was (hoewel belachelijk in uitslag en vooral manier waarop) is hier het Jedi-gevecht eigenlijk wel zeer belachelijk. Statisch zonder beweging en dat zorgt toch voor een opdoffer voor een gevecht dat eigenlijk de basis vormde voor een hele prequel trilogie. De finale in zijn geheel is dan weer wel zeer vermakelijk en zorgt voor een mooie apotheose die inderdaad doet snakken naar meer.

Over de cast kunnen we redelijk duidelijk zijn. Die is in zijn geheel beter dan in de prequels, mede door ook betere dialogen en vooral wat meer pit in de dialogen. Ook blijven de personages nog in mysterie omdat ze in het verhaal gedropt worden en ze eigenlijk gedragen worden door de actie wat het vergemakkelijkt. Toch moet me 1 ding van het hart. Hayden Christensen kreeg (redelijk terecht bij momenten) bakken kritiek als Anakin Skywalker en zorgde ervoor dat zijn personage en de films eigenlijk soms enorm wankelden. Op zich kan ik mij vinden in die redenering aangezien Christensen zeker geen oscartalent was en soms inderdaad nogal zwak acteerde, al kwam dit volgens mij ook door de gebrekkige voorgeschotelde dialogen. Maar als Christensen werd bekritiseerd vind ik persoonlijk dat Mark Hamill minstens evenveel kritiek zou mogen krijgen. Als Luke Skywalker acteert hij even houterig en zijn de emoties en uitdrukkingen die hij wil tonen vaak meer lachwekkend dan doeltreffend. Al een geluk dat de dialogen hier sterker zijn waardoor vooral door de aanwezigheid van Ford en Fisher die zwakheid minder opvalt.

Star Wars: A New Hope is een vermakelijke blockbuster met dank aan een zeer sterke tweede helft van de film die actie perfect in balans brengt met het verhaal na een aardige introductie van de Star Wars wereld gedragen door nog steeds overeind blijvende Special Effects.

Over c3p0:
in deel drie wordt gezegd dat zijn geheugen gewist moet worden. Dus dat eindje is wel goed gezet door Lucas.

Star Wars

Het moet nog ergens in de vorige eeuw zijn geweest dat ik deze film had bekeken, dus nu leek me een mooie gelegenheid om het weer eens op te pikken. Het was zowel toffer als slechter dan ik me herinner en er zitten wat haken en ogen aan, maar overall gezien gooi ik er toch een half sterretje bij.

Minpunten zitten 'm mijns inziens vooral in het feit dat de vertegenwoordigers van The Empire weinig tot geen indruk weten te maken. Het optreden van de Stormtroopers neigt naar slapstick, Darth Vader in zo'n krappe TIE fighter is geen gezicht, een houterig gevecht tussen Vader en Obi-Wan; het laat zich allemaal het best kwalificeren als niet best. De battle tegen Darth Maul in The Phantom Menace is zoveel beter. Jammer, daar hadden ze echt wat meer tijd aan kunnen besteden.

Anderzijds is het allemaal een welhaast magisch geheel en het plezier waarmee het gemaakt is, straalt ervan af. De sfeer, de settings, de iconische karakters, de muziek, het is met recht een groot avontuur te noemen en verveelt geen seconde. Ik heb meteen zin om naar The Empire Strikes Back te kijken en dat is dus ook wat ik zo ga doen.

“I felt a great disturbance in the Force, as if millions of voices suddenly cried out in terror and were suddenly silenced. I fear something terrible has happened.”

Ter voorbereiding op de nieuwe Star Wars-film die volgende week zal gaan verschijnen weer begonnen met het kijken van alle eerdere Episodes. Star Wars is natuurlijk de ultieme film, geen enkele film is zo klassiek en zo algemeen gewaardeerd als de eerste Star Wars film.

Als het ruimteschip van Prinses Leia word onderschept door het Keizerrijk stuurt ze de Robot R2-D2 erop uit om de hulp van Obi-Wan Kenobi te vragen. Gevolgd door C-3PO beland R2-D2 op Tantooine waar hij word gekocht door een lokale boer. Zo komen ze in de handen van de jonge Luke Skywalker, al snel ontdekt deze het bericht en gaat op zoek naar Ben Kenobi. Ben verteld dat hij Obi-Wan is en dat hij vroeger samen met zijn vader zij aan zij heeft gevochten als Jedi. Als het Keizerijk aanvalt sluit Luke zich bij Obi-Wan aan en gaan ze samen met de smokkelaar Han Solo en zijn maat Chebakka erop uit om de geheime plannen van R2-D2 naar de rebellen te brengen…

– Film technische beoordeling –
Mark Hamil heeft na zijn Star Wars-dagen niet veel bijzonders gedaan. Behalve zijn briljante rol van The Joker in de Batman-tekenfilms dan. In b-films uit de jaren ’70 / ’80 acteerde hij dan ook tenenkrommend slecht. Toch moet gezegd worden dat hij een bijzonder sterke rol neerzet als Luke Skywalker. Meteen in de eerste film heeft hij de smaak eigenlijk al te pakken. Hetzelfde geld voor Harrison Ford die op meesterlijke wijze Han Solo neerzet, ieders favoriete ruimtepiraat. Alec Guinness zet, ondanks dat hij geen vertrouwen in de film had, een bijzonder sterke rol neer als de oude Obi-Wan Kenobi. En natuurlijk ook Peter Cushing als Grand Moff Tarkin, toendertijd de beroemdste van de hele cast.

Dit keer heb ik de Despecialized version gezien. Wat een verademing, al tijden heb ik me lopen ergeren aan de slechte CGI toevoegingen op de special edition dvd en het slechte beeld van de vele VHS-rips. Eindelijk fatsoenlijk Star Wars kunnen kijken. Wat me nu wel op viel is dat de scenes met Biggs in de special edition wel een goede toevoeging waren. Nu, in de originele versie, komt het namelijk heel random over dat Luke de naam van Biggs terloops noemt en later ineens samen met hem de Death Star belegert. Verder is het kleurgebruik van de Despecialized version wel veel beter.

Misschien komt het omdat ik de film al ontelbare keren heb gezien, maar ik vond de film wat te snel. Het tempo licht veel te hoog en de personages hebben eigenlijk net niet genoeg tijd op het scherm. Zo had ik veel meer karakterontwikkeling willen zien, en meer scenes tussen het vinden van de rebellen en de slag om de Death star.

Ondanks dat is de film wel geniaal opgebouwd. De geweldige opening gevolgd door R2-D2 en C-3PO’s tocht door de woestijn, om vervolgens bij onze held te belanden. En niet te vergeten, zoals het hoort bij een epische fantasy, aan het einde staan alle personages keurig opgesteld om hun overwinning te vieren.

Star Wars zou Star Wars niet zijn zonder de geweldige soundtrack van John Williams. Hoewel de eerste film minder uitgebreide composities heeft als de latere Star Wars-films is de epische toon al meteen gezet.

De film is geweldig opgenomen en duidelijk zijn tijd ver vooruit als het om special effects en cinematografie gaat. De wereld die George Lucas in Star Wars neerzet is zo goed gemaakt en zo anders dan de meeste Science-fiction. Star Wars liet zien dat Science-fiction-werelden niet altijd zo perfect en modern hoefden te zijn. In Star Wars licht er zooi, schroot, is er criminaliteit… enzovoorts. Een veel geloofwaardigere wereld als in bijvoorbeeld Flash Gordon. Vandaag de dag ziet Star Wars er dan ook nog steeds geweldig uit. Ook de special effects zijn bijzonder goed gelukt. Slechts in enkele shots doet de film een beetje gedateerd aan (de landspeeder door Moss Eisley).

Hoewel het destijds een behoorlijke indruk op me maakte, moet ik wel zeggen dat het duel tussen Darth Vader en Obi-Wan nou niet echt heel spectaculair was. Vooral gezien het feit dat het hier gaat om twee van de beste Jedi’s ooit, die eigenlijk alleen maar zwaarden tegen elkaar tikken. Gelukkig is in de volgende film meer aandacht besteed aan het zwaardvechten.

– Verhaaltechnische analyse van de film in binnen het Star Wars-universum –
Nadat ik pas nog de Prequels heb gezien viel het me op dat Owen en Beru C-3PO en R2-D2 niet herkende. Wat natuurlijk erg raar is gezien C-3PO lange tijd in hun bezit is geweest. Ook raar is dat Owen zo laag spreekt van Obi-Wan. Wat verder nog vreemd was, was dat Obi-Wan R2-D2 niet herkende en zei dat hij nog nooit een robot heeft gehad. Hoe zit het dan met R4? En ik snap dat C-3PO’s geheugen is gewist, maar R2-D2 had hem natuurlijk makkelijk alles kunnen vertellen. Uiteraard zijn dat eerder fouten in de Prequels en niet in deze film.

– Conclusie –
Ja, wat valt er eigenlijk nog over te zeggen? Star Wars is een echte klassieker met iconische personages en een verhaal dat legendarisch is geworden. Heden ten dage heeft de film nog steeds niets van zijn glorie verloren.

Dit is gewoon de film die het leven van ieder kind voorgoed veranderde. Voor iemand die nu als volwassene de film voor het eerst gaat zien, doet de film misschien wat minder bijzonder aan. Maar zelfs dan valt niet te ontkennen hoe ver vooruit de film toendertijd was en hoe goed hij nu nog steeds is.

Star Wars is het begin van de hele saga en verdient daar waardering voor, maar toch vind ik dat de latere twee delen kwalitatief een stuk beter waren. Het verhaal heeft daar net een beter tempo en wat meer diepgang.

Desalniettemin is dit gewoon dé klassieker.

Natuurlijk een klassieker maar het valt inmiddels wel op hoeveel zwakke momenten en , zelfs voor een sf, ongeloofwaardige zaken er voorbij komen. De logica wordt toch wel heel erg getart ten faveure van het spektakel. Het doet niets af aan de enorme impact en invloed die de film had en nog steeds heeft. Puur als film an sich is het lang geen meesterwerk; net als de rest van de reeks. Het zal me benieuwen wat JJ Abrams er van bakt. Hopelijk meer dan Lucas met z'n prequels

Een van de bekendste films ooit, inmiddels bijna 40 jaar oud... niet te geloven. De eerste keer dat ik de special edition zie en is me niet tegengevallen. Was al van 1995 geleden dat ik nog eens de eerste Star Wars heb gezien. Het eerste uur viel vrij lang uit en ik kon me enkele stukken helemaal niet meer herinneren zoals de ontmoeting met Han Solo en Chewie. Zeker de dialoog met Obi Wan is vrij belangrijk om de link te maken met de latere prequels. Eigenlijk heeft deze film geen zo'n leuk tempo. De overgang van Mos Eisley naar de Death Star gaat wel heel snel. Ik sluit me aan bij degenen die vinden dat de volgende delen beter zijn. Beste aan de film vond ik de aanval op de Death Star. Leuk gedaan en voor die tijd vrij revolutionaire effecten van ILM. Schiet hier en daar wat tekort maar heeft niettemin invloed gehad op een volledige generatie... en nu al een volgende. Echt een tijdloze klassieker.

Ik heb de film nu voor het eerst gezien en een tijdje reacties zitten lezen op moviemeter. Ik heb toch sterk de indruk dat deze film zijn score met name dankt aan (jeugd) sentiment. Er zijn toch een hoop dingen in deze film die gewoon onlogisch zijn. Het verhaal kabbelt enerzijds rustig verder, maar gaat anderzijds van de hak op de tak. Zoals de introductie van Obi Wan. Dat gaat gewoon buiten alle logica en geloofwaardigheid. Luke hoort via R2D2 van het bestaan van een Obi Wan Kenobi. Dan gaat ie op tour in z'n vliegtuig/auto ding en hup hij treft zomaar ben kenobi aan en dat blijkt ook nog eens Obi Wan te zijn. En Obi Wan blijkt z'n vader ook nog eens te kennen en hij heeft nog een lightsaber voor hem klaar liggen. Vervolgens krijg je een verstrooide uitleg over jedis en the force. Het komt allemaal niet over.

Luke verliest zijn oom en tante en dat nieuws dat lijkt er allemaal niet erg toe te doen. Ja, het is wel fijn want nu kan ie met Obi Wan mee.

Die gevechten zijn ook voor die tijd gewoon heel slecht. De eerste scenes uit de film waren zo slecht dat ik deze film in eerste instantie heb uitgezet na een kwartier. Wat een verschrikkelijk slecht geacteerd. Die rare plastic pakken helpen ook al niet. Later in de film volgt nog zo'n episch slecht gevecht.

Obi Wan vs Darth Vader, dit kun je toch niet serieus nemen. Zo vocht ik met zwaarden van de kermis toen ik een jaar of 8 was. En Obi Wan roept wederom wat verstrooide teksten "als je me verslaat wordt ik alleen sterker" of iets in die trant. Vervolgens vecht ie lekker verder, terwijl het kennelijk toch veel beter zou zijn als ie verslagen wordt....??? Dan verschijnt Luke ten tonele. Dit is voor Obi het sein om te stoppen met vechten en of te sterven of te verdwijnen, dat is niet helemaal duidelijk.

Dat deze film grafisch wat te kort schiet is nog tot daar aan toe (ik heb overigens de originele vhs rip gekeken, voor het nostalgische effect). In de geest van de tijd hebben die scenes nog wel hun charme.

C3PO zorgt nog voor enige humor in de film en princess Leia en Han Solo spelen hun rol ook nog wel aardig. Hoewel het totaal onlogisch is dat Han Solo op het eind van de film ineens weer ten tonele verschijnt. Het hoe en waarom daarvan dat moet je maar met je eigen fantasie invullen. Net als 'the force'. Dit is iets ongrijpbaars wat vooral mysterie aan de film moet toevoegen ofzo.

Naja, het was een bijzondere film, dat zeker, maar ik mis toch echt het sentiment hierbij. Als deze film me op m'n 8e had meegenomen in de sprookjeswereld van Star Wars, dan was dit misschien fantastisch. Nu is het voor mij gewoon een vage film met een niet overtuigende schurk en een verhaal dat simpel is en inhoud mist.

Eerste helft-veertig minuten waren zeer sterk, sfeervol en zag ik veel elementen die overgenomen werden van 2001: a Space Odyssey - the mother of all science-fictions. Daarna - van wanneer er wat meer actie aan te pas komt - stort het allemaal wat in. Ook is het verhaal niet logisch opgebouwd en zitten er teveel fouten in - zie bovenstaande opmerking.

Helaas overgewaardeerd.

Alec Guiness had graag eens in een sciencefiction film willen spelen, maar hij begreep het verhaal achter star wars eigenlijk helemaal niet. Hij was dan ook verbaast dat de film zo'n succes werd.

Ik ga dan ook maar beginnen aan Star Wars. Hopelijk klopt mijn beeld van de filmreeks niet net zoals bij BTTF het geval was.

Nu zie ik toch dat er best veel beginnen met episode I ipv IV. Wat is aan te raden?

Teejey ik zou persoonlijk toch met de originele trilogie beginnen. Heb ik ook gedaan.

Aangezien dit toch de betere films zijn. Het zou zonde zijn als je met moeite de eerste drie delen moet doorploegen en je hierdoor een negatief beeld van Star Wars krijgt om vervolgens deze trilogie over te slaan of minder vindt.

Ik vind deze film nog niet zo goed als ik had gedacht, maar alles wordt met The Empire Strikes Back en Return of the Jedi helemaal goed gemaakt.

En toch is dit ook een goede film met veel sfeer.

Na 37 minuten kon ik toch niet anders dan stoppen met kijken door dichtvallende ogen. Spijtig.

Je moet niet gestudeerd hebben om in te zien dat het universum dat George Lucas in deze "eerste" Star Wars oproept zijn tijd ver vooruit was. Dat verklaart waarschijnlijk het enorme succes dat de hele serie tot op vandaag te beurt valt. Wie echter met een hedendaagse blik (als zoiets al bestaat) naar deze film kijkt, ziet een gedateerd product. Niet alleen qua visuele effecten, maar ook qua ritme, verteltrant, psychologie...het doet allemaal achterhaald aan. Voor mij dus verre van uitzonderlijk.

2,5*

Tijd voor herziening. En dan vallen toch enkele dingen op bij deze eerste film. Het verwijt dat de prequels krijgen wat houterig acteerwerk betreft, kom je hier anders ook best wel tegen. Alleen blijft dat niet in het geheugen zitten blijkbaar. Wel veel beter is de actie. De prequels hebben langere momenten van dialogen en daarom valt dat acteerwerk (hm) ook harder op.

Star Wars - in de volksmond ook 'New Hope' - is vooral creatief in het begin als ze op de planeet Tatooine zijn. Mooie landschappen, creatieve figuren en al meteen de gekende sfeer. Eens in de ruimte is de variatie veel minder, maar gelukkig wordt er uitgepakt met grootse effecten. Vooruitstrevend voor haar tijd en eigenlijk best nog in tact na al die tijd. De opkuis van de films helpt ook wel, maar dan nog kan je niet meer doen dan oppoetsen denk ik toch.

De film is op zich niet de beste uit de reeks, maar is sowieso een mijlpaal in de filmgeschiedenis. En van grote invloed want zelfs oudere iconen als James Bond gingen plots de ruimte in om 'mee te zijn' met hun tijd. Los daarvan heb ik toch wel genoten van deze nostalgische film.

De eerste Star Wars die uitkwam en een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Nee, deze episode IV is niet de beste van de saga, maar heeft wel het meeste culturele invloed gehad op de moderne filmwereld en mag best beloond worden enkel en alleen omdat ie het fenomeen Star Wars gestart heeft. Deze film ademt gewoon de onbetwiste Star Wars-sfeer uit; de iconische personages, het avontuurlijke gevoel, het heerlijke design van de planeten en aliens (met zo uitgewerkte poppen dat ze er in principe geloofwaardiger uitzien als de CGI-creaturen in de prequeltrilogie) en natuurlijk niet te vergeten de legendarische en meteen herkenbare soundtrack van John Williams. De acteerprestaties zijn in orde; Harrison Ford als de Übercoole Han Solo, Guiness als wijze Jedi Obi-Wan Kenobi, Fisher als prinses Leia,.. Ze zitten allemaal goed in hun rol, behalve Hamill. Hij zet Luke Skywalker niet meteen overtuigend neer. Als Christensen veel kritiek krijgt voor episode II en III, vind ik dat Hamill die ook mag krijgen voor deze film.

Maar bon; ook deze film is niet perfect. Sommige dingen sluiten niet goed aan met de rest van de serie (al ligt die fout dan wellicht eerder bij de prequels), Darth Vader krijgt hier in feite niet zo'n grote rol en sowieso komen de Stormtroopers wel heel amateuristisch over en het lightsaberduel is eigenlijk zo belachelijk dat het grappig is. Tuurlijk weet ik dat de techniek niet de mogelijkheden van de prequels bood, maar ik ben er van overtuigd dat het hoe dan ook veel beter in beeld gebracht had kunnen worden door er wat meer aandacht aan te geven. Kijk maar naar de duels in Empire en Jedi: die zijn toch wel prima en spectaculair?

In een film als deze zijn het echter schoonheidsfoutjes; de rest is allemaal prima, de film ademt sfeer en het entertainend gehalte ligt bijzonder hoog.

4.5* blijft staan.

Nog eens herbekeken en is me nu veel beter bevallen als vroeger. Vond deze vroeger minder vanwege de effecten na de prequels gezien te hebben. Nu jaren later allemaal aan het herzien en deze is me veel beter bevallen. Verhaal is weer zeer goed. Loopt perfect verder op deel 3 knap hoe Lucas dat gedaan heeft. De effecten enzo zijn wel veroudert natuurlijk en dit stoorde mij vroeger wel. Nu stoorde het mij niet echt meer. Knap wat ze in 77 al bereikt hadden van effecten voor die tijd zal dit wel fantastisch geweest zijn. Boeit van begin tot einde. Acteurs spelen allemaal zeer goed. Vind wel Ford het beste spelen als han solo. Niet mijn meest favoriete star wars film maar deze originele is direct wel een trendsetter en basis waarmee het allemaal begonnen is. Ik heb er van genoten op naar de volgende te herzien. 8/10

Maar weer eens zitten grasduinen en gestuit op een Despecialized versie van Star Wars, Empire Strikes Back en Return of the Jedi. De makers hebben gebruik gemaakt van 7 bronnen (waaronder de Blu-Ray, Special Edition DVD uit 2006 en een kopie van de originele film op 35 mm):

Harmy's Star Wars: Despecialized Edition v2.5 - Video Sources Documentary - YouTube

Ik ga deze eens opzoeken. Vorige week al George's Original Unaltered Trilogy zitten kijken van de 2006 DVD's. Maar die is bij lange na geen HD, behoorlijk veel grain en dirt en niet anamorph.

Als je ziet wat voor werk erin zit... dan is het minder werk voor Lucas / Disney / Fox om de original trilogy te restaureren.

Nog nooit had ik iets van Star Wars gezien of meegekregen. Het enige wat ik wist kwam voort uit de Mastermovies variant (ja, ik ben iemand van die generatie). Na veel te hebben gehoord over de nieuwe film, heb ik maar besloten dit eerste (of vierde) deel te gaan kijken. Ik bleef achter met dubbele gevoelens.

Alles wat ik van Star Wars verwacht had, kwam niet uit. Over het algemeen loopt het verhaal vrij langzaam en is het acteerwerk niet al te best. En wie heeft die verschrikkelijke overgangen bedacht?! Daarnaast is de stem van Darth Vader zelfs een beetje 'pussy'.

Toch is de nostalgische waarde erg hoog en je krijgt zin om verder te kijken. Dat verder kijken heeft niets te maken met het plot (zo interessant vond ik dat in dit eerste deel niet), maar met de creativiteit die er omheen zit. De wereld die gecreëerd is en de karakters die daarbinnen vallen zijn zeker de moeite waard. Daarnaast zijn de special effects naar mijn mening erg goed. Zelf denk ik dat ik de remaster heb gekeken, dus dat zal zeker meespelen.

Al met al is het concept erg interessant met een eigen gecreëerde wereld die goed in elkaar zit. De uitwerking kan hier en daar nog verbeterd worden. Wel moet ik zeggen: mijn score is een halve ster omhoog gegaan nadat ik de andere delen heb gekeken.

Precies wat ik dacht, perfect omschreven.

In aanloop naar The Force Awakens besloten eerst alle voorgaande films (weer) te kijken, en ik vind dit nu toch wel duidelijk de beste van het stel. De meer serieuze en zelfs wat duistere aanpak van The Empire Strikes Back is ook zeer sterk, maar wat deze eerste film nou zo leuk maakt is dat ongeremde gevoel van avontuur en plezier waar de film van overloopt. Je wordt meteen in het simpele verhaaltje gegooid en in de wereld van de film gezogen. Het is niet alleen door herkenbaarheid en nostalgie dat de ontwerpen, personages en muziek direct zo enorm positief opvallen. De locaties zijn altijd erg leuk memorabel, ook al zie je vaak dat je naar een set loopt te kijken. Ontwerpen als dat geluid dat een TIE-fighter of lichtzwaard maakt of de kleding van de X-Wing-piloten zijn gewoon schitterend.

De personages zijn ook echt leuk. Leia is hier op haar mooist en al echt een sterk vrouwelijk bijpersonage, meer dan de prinses die gered moet worden, en haar relatie met Han Solo (Harrison Ford is zo'n fijn blockbusteringrediënt) maakt de film nog zoveel sympathieker. Dat geldt ook voor het duo C-3PO en R2-D2. Die brengen met hilarische dialogen humor maar ook de juiste aaibaarheidsfactor en zijn hier veruit op hun leukst. Het zijn personages waar je om kunt geven. Wat dat betreft ook wel een geslaagde set om de film met hen te beginnen in plaats van met de relatief laat geïntroduceerde Luke, de uiteindelijke hoofdpersoon door wiens ogen we dit hele avontuur meemaken. Wat hierbij ook heel goed werkt is dat Luke aan het begin een haast onbeschreven blad is met wie we ons allemaal nog wel kunnen identificeren, maar zijn karakter maakt een subtiele ontwikkeling door en is op het einde van de film al niet meer helemaal de wat naïeve en nog wat kinderlijke jongen van aan het begin. En wie me eerder op een of andere manier nooit zo was opgevallen maar nu des te meer is Alec Guinness als Obi-Wan. Hij speelt hem in een klein rolletje majestueus.

Het lage budget en de leeftijd van de film zijn hier en daar natuurlijk wel te zien en te horen, in de gevechten en maskers van buitenaardse wezens in de barscène bijvoorbeeld, maar verder vind ik veel effecten juist nog heel overtuigend. De aanval op de Death Star op het einde, de beste finale van alle Star Wars-films, ziet er nog heel behoorlijk uit. Ik verkies de effecten in de oude Star Wars-films ook zo boven het meeste CGI-geweld in de prequels. Echt een 3D-momentje al als ze door de geulen van de Death Star vliegen. En wat me opviel was dat dit slotstuk zo voorbij was. In tegenwoordige blockbusters wordt zoiets altijd uitgesponnen. De vaart wordt er dan ook altijd verrukkelijk ingehouden in deze film. Een haast perfecte mix van pulp, humor, luchtigheid en ernst. Het avontuur en de verbeeldingskracht spatten van het scherm. Een verhoging naar 4.5*.

Ja wat een toffe docu en wat een project hé!

Ik kwam zijn kanaal gisteravond ook op YouTube tegen toen ik aan het zoeken was naar "comparison" videos tussen de oude (unaltered) en nieuwe Star Wars films. En het was voor mij een korte nacht geworden en moest weer vroeg op naar mijn werk .

In de resultaten zag ik "Star Wars: Despecialized" ertussen staan en moest dat gewoon zien.

Super gaaf.

Ook tof is dat hij nog een video heeft gemaakt voor zijn blu-ray box set van Star Wars: Despecialized.

Een man met wie hij samenwerkte aan dat project heeft een blu-ray box vormgegeven met gebruik van het originele artwork van de filmposters en veel extra content.