Star Wars (1977)

Oh ja, Star Wars. Ik had het laatst weer eens opgezet met de naïeve verwachting dat ik een soort marathon kon houden (verspreid over een week of zo, dus niet echt een marathon, maar toch).

Maar goed, ik was alweer vergeten hoe saai het eigenlijk is. Hoewel ik de enorme culturele impact waardeer en het universum geweldige potentie heeft, valt het toch tegen. Het is goed voor die tijd, zoals een tekening van een vijfjarige mooi kan zijn als je in ogenschouw neemt dat het door een kleuter is getekend.

Ik ben best kritisch voor films (mijn 5* zijn dan ook zeldzaam), maar voor deze (oude) filmfranchise ben ik zo goed als blind voor al zijn tekortkomingen. Het is sterker dan mezelf...

Ik begrijp het, maar ik voelde me wel zo vrij om er op deze manier op te reageren.

47 jaar oud alweer. Ik sta soms verbaasd over de goede speciale effecten in deze film, en dat we bijna een halve eeuw later met allerlei computergedoe, vaak niet in staat zijn de effecten geloofwaardiger te maken. Wat dat betreft heb ik wel vertrouwen in de toekomst. Over twintig jaar komt elk effect goed en geloofwaardig uit de computer.

Puur uit nieuwsgierigheid: vind je de effecten (neem bijvoorbeeld een ruimtescène (piew piew piew)) uit de eerste Star Wars overtuigender dan die van Blade Runner 2049? Of van Alien: Romulus?

Wellicht ten overvloede: ik ben ook bekend met films waarin computergedoe zelfs anno eruitziet als een bak stront.

Ja. Zeker Aliën Romulus, een zeer goede film, had geen betere effecten dan het origineel, Aliën. Blade Runner 2049, daar kan ik me zo niks van voor de geest halen, behalve dat ik het een redelijk saaie vervelende film vond, maar daar gaat dit niet over. In zoverre dat ik dus ook niet ga herkijken om een oordeel over de effecten te geven.

Deze eerste classic Star Wars film, weer is van stal gehaald.

En voor de zoveelste keer gezien.

Zo bijzonder dit soort onvergetelijke films, zo uitmuntend blijven.

Met een sublieme cast en natuurlijk de schitterende film muziek van de virtuoos John Williams, zo genieten ook.

Wat dat betreft het old school film werk, echte handen ambacht nog, wat je ziet in deze film, zo ongelooflijk knap gemaakt.

De special effecten, de decors, de puppets, de miniatuur.

Zo waanzinnig mooi gemaakt.

En de heerlijke sfeer.

Daar kunnen de huidige Cgi overload films, niet tegenop.

Weer van genoten.

Hulde aan de makers en cast in deze film.

Die blijft genieten en ook voor de nieuwe generaties.

En de twee opvolgende classic Star Wars films, die vind ik nog beter.

Dat was weer genieten.

Classic, maar geen 5 sterren.

Meer bepaald het einde vond ik niet spannend.
Ik vond het doorzichtig hoe het ging aflopen.
Ik vond het ruimtegevecht op het einde ook te lang.

Met de eerste 18 Marvel-films uit Phases 1-3 heb ik de fout (of de onhandigheid) begaan om ze niet in de juiste volgorde te zien, zodat veel van de verbindende lijntjes omtrent plot, personages en Infinity Stones mij eigenlijk zijn ontgaan, en pas toen ik de films in de juiste volgorde herzag kon ik ze op hun waarde schatten en waarderen. Met die ervaring in het achterhoofd, en geïnspireerd door de twee fabuleuze en zeer gedetailleerde "Making Of"-boeken van Paul Duncan (The Star Wars Archives Episodes IV-VI 1977-1983 en The Star Wars Archives Episodes I-III 1999–2005), heb ik nu ook de Star wars-saga vanaf het begin gekeken in plaats van lukraak de losse films in willekeurige volgorde tot me te nemen en dan te zeggen "dat ik ze allemaal wel heb gezien".
        Ik ben oud genoeg om de allereerste Star wars in de bioscoop te hebben gezien toen het woord Episode nog niet in de titel zat, maar ik vond het allemaal wat te flauw en te weinig serieus. Desalniettemin is het duidelijk waarom deze film zo populair werd en zoveel ikonische popcultuur-verwijzingen opleverde die zelfs een belletje zullen doen rinkelen bij wie deze film nooit gezien heeft: Darth Vader, "May the Force be with you", R2-D2, Yoda, de stem van James Earl Jones en het krakelingenkapsel van Princess Leia. Het evidente vertelplezier, het tempo, de bordkartonnen maar ijzersterke personages, het contrast tussen de gravitas van Alec Guinness en het cynisme van Han Solo, de humor, en last but not least de opzwepende muziekthema's van John Williams werkten allemaal samen om hier een onvoorstelbare blockbuster van te maken.
        Kritiekpuntjes heb ik genoeg: de dialogen en het acteren zijn soms wat simplistisch, de muzikanten in de kroeg in Mos Eisley zijn enorm flauw, de aanwezigheid van niet één maar twee personages met een onverstaanbare taal die een ander personage de gelegenheid biedt om daar met iets grappigs op te reageren is gewoon dubbelop, de manier waarop Ben de patrouille in Mos Eisley zover krijgt dat die hen doorgang verleent is melig, met die hele Force kan ik niet zoveel, en dat ene shot van het verkoolde skelet van een lid van Luke's familie is eigenlijk te gruwelijk voor de toon van deze film. Maar uiteindelijk vallen al die bezwaren toch weg in de flow van de film, zeker nu ik hem kijk met de voorkennis van wat er later zal gaan komen: het gepraat over de vader van Luke bijvoorbeeld krijgt een extra lading voor wie de rest van de saga kent, en het gekibbel tussen Leia en Han krijgt een extra dimensie als je weet hoe het hen later zal vergaan.
        In de twee voornoemde boeken over de eerste twee trilogieën gaat Paul Duncan dieper in op Lucas' beweegredenen om deze film(s) te maken, op zijn inspiraties (onder andere Joseph Campbells The hero with a thousand faces en Kurosawa's Hidden fortress) en op de thematiek. Wellicht zal de (jonge) bioscoopbezoeker de fijnere nuances van dat laatste aspect niet helemaal hebben meegekregen, maar de mateloze populariteit van de negen officiële films, de spin-offs en de televisieseries (om nog maar te zwijgen van de merchandising) en de mate waarin met name Mark Hamill en Carrie Fisher nooit van hun rollen in deze films zijn losgekomen duiden er allemaal op dat Star wars als fenomeen de film van die naam overstijgt. 48 jaar geleden kon ik hier niet veel mee, maar nu ik me er meer voor openstel voel ik me opeens het kleine jongetje dat ik indertijd had moeten zijn.

De orginele version vond ik saai de remake van deze film was geweldig

'Star Wars' 50th Anniversary Gets Release Date - deadline.com

Deze wereld beroemde classic Star Wars film herzien op de 4k uitgave.

En die werkelijk van grandioze beeld kwaliteit is.

Een knap staaltje upgrade van beeld zonder grain.

Blijft een voor die tijd prachtig gemaakte film, met nog oude practical special effecten.

Heel wat beter als, de overload aan Cgi tegenwoordig.

En een uitstekend spelende cast, en schitterende film muziek.

Nog echte film kunst.

Blijft een hele leuke en uitstekende film, zeker voor de tijd, waar deze film uitkomt.