Sen to Chihiro no Kamikakushi (2001)

Afgelopen vrijdag verder met de top250, en daarmee de volgende stap betreffende animatie, in dit geval Japans. En daar zag ik toch wel een beetje tegenop aangezien ik geen liefhebber ben van animatie, dit in combinatie met de aziatische cultuur en daar vaak aangekoppelde hysterie deed mij het ergste vrezen. Maar goed, het staat in de top250 en dan zal ik het zien ook, en ach, dit was nog lang zo gek niet.

Lastig vind ik toch altijd het kinderlijk perspectief van waaruit je moet kunnen oordelen, maar Spirited Away laat er wat dat betreft geen gras over groeien bij de aankomst in een zeer apart wereldje waarin niets is wat het lijkt en de kleine zich al snel alleen voelt. Kinderlijk of niet, animatie of niet, de aandacht wordt in die zin toch wel goed gevangen en beet gehouden want oninteressant is het zeker niet met de veranderde ouders en het beeld van het dorpje dat plots erg duister en spookachtig aan doet. Is dit voor kinderen? Goed, ik ben niet van deze tijd en men ziet op jonge leeftijd al veel ergere dingen en de lijftijdsclassificaties kunnen net zo goed afgeschaft worden heb ik de indruk. Desalniettemin maakt Spirited Away zeker indruk dat eerste half uur tot drie kwartier rond de verloren Chihiro, ziet het er mooi en spookachtig uit en is de soundtrack geweldig te noemen. Tot daar zeker 3,5 plus aanschurkend tegen de 4 sterren.

Maar dan komt voor mij toch een beetje de klad erin. Weliswaar gaat het een beetje de absurdistische kant uit met de baby, springende hoofden, de stinkgod en Yubaba, en heeft het een zekere humor, toch wordt het in het badhuis rond de stinkgod mij allemaal een beetje te kinderlijk en flauw en stort mijn interesse behoorlijk in en zakt het niveau wat mij betreft wel naar een 3 sterren. Maar de verschijning van Kaonashi haalt het geheel weer uit het slop en geeft het geheel weer iets grimmigs en mysterieus. Ander minpuntje dat dan langzaam begint te spelen is toch wel de aanzienlijke lengte van het geheel. Uiteraard rest dan nog de diepgang en het uiteindelijke onderwerp van dit geheel. Zo lees ik onderandere het gerucht dat de film zou gaan over kinderprostitutie maar lijkt de meest voor de hand liggen uitleg de natuurlijke weg van een kind dat zijn karakter moet ontwikkelen, op eigen benen moet staan en de weg van volwassenwording die voor hem ligt moet accepteren. Bijzonder detail, geen idee of het waar is, betreft dat de film zonder script gemaakt zou zijn. Verder zitten er kleine lessen in over geestelijk evenwicht, overdaad, hebzucht en dat dingen zelden zijn wat ze lijken.

Helemaal mijn ding blijkt Spirited Away niet te zijn, maar de kunde en kwaliteit is absoluut te herkenen. Daarom een prima voldoende wat mij betreft.

Leuk om eens te zien. Twee uur totale kinderlijke fantasierijke gekkigheid waarbij je van de ene verbazing in de andere valt. Meer een soort trip om je in te laten meeslepen dan een film om te volgen.

Animaties zijn mooi en de sprookjesachtige sfeer heel fijn. Het verhaaltje is grappig, al hadden de 'sentimentele' elementen (Chihiro/Haku) niet zo gehoeven.

Doordat er voortdurend van alles gebeurt verveelt de film geen moment, maar uiteindelijk duurt hij toch net iets te lang. Alles went, dus ook deze fantasie-explosie. Met een kwartier à 25 minuten minder was deze film nog net iets krachtiger geweest. Verder niets dan lof.

De film was mij door iemand aangeraden, en daarom voelde ik mij een beetje verplicht om er naar te kijken. Maar ik vind dit echt verschrikkelijk. Het chaotische, onzinnige verhaal, de tetterende muziek en die foeilelijke anime stijl.

Ghibli magie

Spirited Away gaf me een soortgelijke ervaring als Princess Mononoke en The Boy and the Heron. Net als bij die films is het weer een feest om zoveel authentieke, unieke personages te zien. Het verhaal heeft ook een bepaalde volwassenheid; het is een stuk complexer dan je op het eerste moment zou denken. Toch vind ik Spirited Away wel wat toegankelijker dan die andere titels.

Ik val nu in herhaling voor iedereen die mijn review over the Boy and the Heron gelezen heeft, maar ook hier heb ik genoten van de prachtige animaties. In combinatie met de sterke personages blijft dit de grootste trekpleister van de film. Tegelijk merkte ik dat ik ook hier op een gegeven moment enigszins vermoeid begon te raken door alle diepere lagen die ik probeerde te doorgronden. Daarom moet ik echt in de stemming zijn voor een Ghibli-productie, wat overigens niet wil zeggen dat ik hier op zijn tijd niet enorm van kan genieten.

Deze zelfde vlieger gaat ook op voor Spirited Away al vind ik deze dus niet perse beter dan de twee andere aangehaalde voorbeelden in deze review. Ik ben daarom benieuwd of er ook nog verhalen uit de Ghibli stal zijn die een 4, of hoger bij mij aan weten te tikken.

3,5*