Sen to Chihiro no Kamikakushi (2001)

Erg leuke en vermakelijke film die op t einde qua verhaal toch wel wat steken liet vallen. Het laatste half uur kwam op mij wat vaag en afgeraffeld over. Desondanks was de film erg boeiend , mede dankzij de mooie beelden en prachtige muziek.

4*

Sprookje.

En in mijn ogen een bijna-meesterwerkje. Had dan ook graag de 4 meesterlijke sterretjes uitgedeeld (en zelfs de 4,5 schoot heel eventjes in een flits door mijn hoofd), ware het niet dat het laatste half uurtje toch net dat ietsje minder sterk is.

Maar wat een pracht. Kan niet wachten tot ik deze in 1080p bekijk. Wat een wonderschone en vermakelijke film. Moet er nog heel wat zien, maar de leukste Miyazaki tot nu (samen met Howl). Aandoenlijk en mysterieus. Zo zie ik ze graag.

Zeer goed.

Prachtig sprookje, 1 van de eerste anime's die ik in jaren zie en gelijk een prachtige.

Miyazaki laat zijn fantasie volledig op de vrije loop, wat resulteert in prachtige omgevingen en zeer boeiende, interessante, aparte, maar vooral ook creatieve personages in de film. Dat geeft de film heel veel kleur en magie en laat je dromen van je eigen fantasiewereld.

Jammer dat het laatste kwartier opeens een complete omslag had naar zoetsappig Disney gehalte, anders had ie nog hoger gehaald, want tot dat laatste kwartier waan je jezelf ook helemaal in dit sprookje genaamd Spirited Away.

4*

Ruim anderhalf jaar geleden heb ik deze voor het eerst gezien. Ik gaf toen in eerste instantie 4* (was ook mijn eerste Ghibli). Later heb ik dit gewijzigd naar 4,5* omdat de film positief bleef hangen.

Vandaag herzien. Blijft een leuke film en ik blijf dit prefereren boven Pixar, vind de tekenstijl simpelweg mooier. De reden dat mijn 4,5 niet blijft staan is eigenlijk vrij simpel; richting het einde wordt het mij wat te zoetsappig.

Zakt terug naar 4*.

Vanavond deze film gekeken, ik moet zeggen dat ik het zeker wel de moeite waard heb gevonden. Het verhaal bevat beelden en situaties die echt nog wel een tijdje bij me zullen blijven. een liefdevolle film, waar je zeker het een en ander achter moet zoeken om hem extra te waarderen.

Anime. Nooit wat van gezien, maar eens moet de eerste keer zijn. Waar kan je beter mee beginnen dan de hoogstgeklasseerde.

Anime is denk ik niet aan mij besteed. Ouders die in varkens veranderen. Een man met 6 enorm, lange armen. Een heks met een enorm grote kop.

Het zijn een stel mafkezen die Japanners . Nu heb ik niks tegen onwaarschijnlijke dingen en verzinsels. Maar de Japanners drijven het wel erg door.

Ik heb liever die tekenfilms op wat vroeger Foxkids heette. Programma's als Shin Chan en Pokémon waren veel leuker dan dit. Daar boeit het niet dat het er lelijk uit ziet. Humor en actie compenseren dat ruimschoots.

Verhaal is i.m.o. niks speciaals. Af en toe wel vermakelijk, maar zeker niks speciaals. Natuurlijk ziet het er wel speciaal uit, maar het verhaal opzich is simpel.

Ik snap überhaupt niet dat iemand die ouder is dan 16 werkelijk van een film als deze kan genieten. Laat staan hem als meesterwerk te beschouwen, maar goed.. Ik zal wel iets gemist hebben.

Omgeving was niks speciaals. Geef mij maar een echte film of in ieder geval een echt-lijkende film. Muziek was niet noemenswaardig. Het was allemaal gewoon matig.

Nee, dit is niks voor mij.

2,0*

Alice goes asian. Prachtig sprookjesachtig geheel.

Visueel en qua audio zeer goed en kent ook zeker erg fijne momenten, maar wist me desondanks net niet helemaal te pakken en het afsluitende gedeelte had ik me toch iets meer bij voorgesteld.

Maar toch een dikke 4* voor nu.

Schitterende film. Zeer leuk verhaal, niet helemaal origineel, maar wel geweldig fantasievol uitgewerkt. De animatiestijl beviel mij goed, maar soms leek de stijl oppeens te veranderen. Ook zijn de karakters leuk, sommigen grappig zodat er een kleine portie humor in de film komt, wat ik ook goed kon waarderen. Zeer mooie film!

Zojuist gekeken.

Vermakelijk? Ja. Een topfilm in mijn ogen? Nee.

Toch een aparte verhaal, met een hele rare fantasy-wereld vol met Goden en heksen. Wel erge mooie piano-muziek tussendoor en de tekening-animatie zagen er indrukwekkend uit.

Dit is toch één van de eerste teken-animatiefilms die ik heb gezien (samen met Akira en Transformers uit '86), het is dus een klein beetje wennen aan het gevoel dat ik niet naar Cartoon Network series van een kwartiertje zit te kijken, maar naar een volle film.

Binnenkort op naar Grave of the Fireflies.

Mijn 2e anime na Mononoke-Hime en ook in deze film wordt er weer een mooie fantasiewereld gecreëerd. Alhoewel ik Mononoke-Hime mooier en wat duisterder vond is ook dit een verhaal met veel sfeer.

Ik denk dat ik toch nog meer anime zal kijken aangezien ook deze mij niet heeft teleurgesteld.

3.5*

Kort gezegd gaat de film volgens mij over de zelfstandigheid en identiteit van de Japanse burger (jeugd?), tegen de achtergrond van een steeds individualistischer wordende maatschappij. Thema's als identieit (No Face heeft geen identiteit, de identiteit van Chihiro wordt afgepakt), natuurvervuiling (denk aan de stinkgod en Haku) en de teloorgang van Japanse tradities geven invulling aan de hoofdlijn. Het is eigenlijk niet zo random als het lijkt.

De geestenwereld (ik denk niet dat het als droomwereld of fantasie bedoeld is) wordt langzaam aan vergeten door de huidige generatie. Op weg door het bos aan het begin van de film zie je allemaal overwoekerde beeldjes en tempeltjes, uit de tijd dat de natuur nog vereerd werd met kleine offers en gebeden. De ouders van Chihiro rijden er gewoon langs, hebben er blijkbaar weinig aandacht voor. Ze komen vervolgens in een verlaten pretpark dat door de mensen net zo gemakkelijk vergeten werd na het knappen van de Japanse economische bubbel als dat het opgebouwd werd (wordt letterlijk gezegd in de film). Mensen hebben niet eens door dat er tegenwoordig geesten huizen. Verder gaan de ouders zich als mensen van hun eigen, moderne tijd gulzig te buiten aan het uitgestalde eten dat niet voor hun bestemd is, terwijl ze er vanuit gaan dat ze het gewoon met hun creditcard kunnen oplossen.

Zo zijn er heel veel vrij duidelijke aanwijzingen waar Miyazaki op aan stuurt. Hij laat Chihiro juist het omgekeerde leren in de geestenwereld. Voor haarzelf opkomen, hard werken, natuurbehoud, geesten eren etc. De plot mag in de basis wel simpel zijn, maar de film heeft meer te bieden dan een schijnbaar stuurloos verhaal

Ik snap wel dat je weinig kan met dit soort uitbundige fantasieën, maar als je naar HP kijkt zijn er toch veel gelijkenissen? Jongetje komt in een vreemde wereld terecht, moet zich daar eveneens staande houden en bovendien zit die wereld ook vol met wonderen en vreemde creaturen (spoken, draken, driekoppige slangen, trollen en weet ik wat). Ik denk dat het grootste verschil tussen beide een soort van ongrijpbaarheid is wat betreft deze film. Wat minder voorgekauwd, ook al ligt de thematiek niet erg diep verscholen in de mateire!

Tastbare fantasie.

Vandaag zowel de Japanse als de Engelse versie bekeken, John Lasserter van Pixar -- De man van de "Toy Story" reeks -- Is de Executive Producer van de Engelstalige versie.

Opvallend, is de vertaling, wat de Engelse versie dan ook bagger slecht maakt. Desalniettemin, de parade van wilde beesten gaat voort, lopend en kruipend door het badhuis,

en ik vraag me af wat voor creaturen ze moeten voorstellen in de Japanse mythologie. Het culturele aspect van de film verklaard deels waarom deze prent voorbij ging aan de Titanic in de Japanse Box Office.

De schoonheid van de animatie, een proffessionele mix van handgeschilderde voorgrond en een goed geplaatste computer achtergrond, geeft dit verhaal een behoorlijke dosis sfeer.

Het maakt het hoesje van alle karakters uniek en dit voorkomt, zoals je dat vaak ziet, dat ze een paar centimeter boven de grond vliegen. Je voelt de magie van de film, behekst, zelfs je naam ben je vergeten, langzaam vervaag je, hier en daar wat varkens, want wie veel eet is een varken, onthoud dat. Alle ingrediënten voor een braaf maar fantasierijk verhaal, ondersteund door een sfeervolle soundtrack maak je deze reis. Geniet volop maar, onthoud wie je bent.

Op zich wel een leuke film om naar te kijken, niet zo zeer vanwege het verhaal - dat ik persoonlijk niet erg boeiend vind -, maar des te meer vanwege de prachtige animaties en wonderschone omgevingen, tevens zijn de verscheidene opmerkelijke figuren die je voorbij ziet komen echt te hilarisch.

3,5 Sterren lijkt me wel mooi.

Prachtige animatiefilm. De eerste anime die ik heb gezien, en deze was zeker de moeite waard. Een prachtige wereld waarin Sen terechtkomt, schitterend vormgegeven. Origineel verhaal, een heel aparta ervaring.

4*

Volgens mij pas mijn tweede anime in mijn hele leven, maar eens moet de eerste (of tweede) keer zijn. Na Grave of the Fireflies probeer ik langzaam de klassiekers voorbij te stromen. Anime is geen stijl/weg die ik heel erg aanbid. Enthousiast word ik er niet van, maar in combinatie met de Japanse taal, een schattig meisje en een toch wel sterk verhaal (met heel veel inhoud) houd je me wel wakker en ben ik toch wel heel blij om deze gezien te hebben.
Wat mij vooral opviel is dat er echt karakter opbouw en verandering in het personage Chihiro zat, dat vond ik wel verrassend dat dit zo goed naar voren kwam en ook zo mooi en goed verfilmd werd. Van een verlegen meisje, bang voor alles, sjokkend achter haar ouders aan tot een dapper meisje die zelf iets overwint om niet zo boos en bang voor de wereld te zijn. Ze heeft aan de eind van de film er weer echt zin in, mooi gegeven. Sterk uitgevoerd. Er zullen vast wel wat symbolen of andere verwijzingen naar de ''echte'' wereld zitten, wellicht ook mee gekregen maar heb me gewoon heerlijk geamuseerd en met een goed gevoel beëindigt. Dacht eerst dat de film 85 minuten duurde dus op geven moment werd het wel klokje / moviemeter kijken maar toch maar tot 2 uur 's nachts afgekeken. Mooie film die het van mij moet hebben aan de karakterveranderingen en daarvan de uitwerking. Natuurlijk spelen de mooie kleuren en het schattige/ fantasie achtige sfeertje ook mee. 4 hele dikke sterren

Ok gister gekocht en gezien.

Vond het wel een aantrekkelijk schouwspel en keek lekker weg, maar toch wat moeite met de wat hakkelende animaties van de bewegende objecten, waaronder levende wezens dus. Echter, de stilstaande plaatjes en omgevingen zagen er soms adembenemend uit.

Verhaal is wat standaard en er gebeurd in wezen niet zo heel veel, maar het blijft leuk om naar te kijken. Het laatste half uur (met die wolf/Haku) werd het wat vervelend en ik denk dat ik het eind ook niet helemaal begreep maar goed. Zal ik nog wel eens ergens lezen.

Jammer ook dat het meisje Chihiro een wat vervelend jankertje is. Zal ongetwijfeld zo bedoeld zijn, maar het karakter irriteerde mij meer dan dat ik er symphatie voor opwekte.

Verder stond alles ook wat ver bij mij vandaan, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik niet zo bekend ben met dit soort animatie enzovoort.

Bepaalde elementen en scenes vond ik wel weer te gek (bijvoorbeeld het wassen van dat modderfiguur en sowieso het eerste half uur) en de details waren uniek.

Ik twijfel maar geef toch een ruime voldoende.

De eerste anime die ik heb gezien; en meteen een tegenvaller van formaat. Een goede film had ik sowieso niet verwacht (aangezien ik niet meteen de grootste fan ben van animatiefilms en sprookjes), maar dat ik het zo'n verschrikkelijk slechte film zou vinden had ik in de verste verte niet zien aankomen...

Waar liep het dan juist mis? Tja, voor mijn part is deze film eigenlijk over de ganse lijn gebuisd... Mensen die in varkens veranderen, een heks met een hoofd zo groot als 3 pompoenen,... het is duidelijk niet aan mij besteed. Ik werd dan ook totaal niet meegezogen in de magie van het verhaal en heb me dan ook doodgeërgerd aan de verschillende gebeurtenissen.

Voor het eerst dat ik een 'anime' zie, en meteen een zeer sterke. Nou ga ik er niet vanuit nog veel meer te zullen gaan zien, want dit was meer om de status van de film. Maar het is een prachtige film, en het is ook mooi om te zien dat deze een Oscar voor beste animatie heeft gewonnen. Weer eens wat anders dan Pixar, waar verder niks mis mee is natuurlijk. Ik vond het verhaal van Sen to Chihiro no Kamikakushi erg interessant en vooral de fantasierijke beelden wisten me te boeien. Het is net een groot sprookje. Het is wel wennen zo in het Japans maar het hinderde absoluut niet, sterker nog het had wel wat. De beelden zijn ook zeer mooi. En de score is echt schitterend. Ik weet dat mijn neef die teken/handvaardigheid en CKV geeft deze film ook vertoond op de middelbare school. Zouden ze overal wel mogen doen.

4*

Deze hoog aangeschreven animatie komt goed weg met haar bijzonder visuele uiterlijk. Qua vormgeving zit het piekfijn in elkaar en de beesten hebben een unieke look die je zeker niet elke dag aantreft. De stemmen zijn zeer geschikt , geluidseffecten passen goed en ook de muziek is erg fijn gekozen. Jammer genoeg tref ik bij animaties vaak hetzelfde probleem aan: wanneer je eenmaal gewend bent aan het gecreeërde wereldje is er nog maar weinig waar je van kan genieten. En ook hier blijkt dat het geval te zijn. Naarmate de speelduur vordert wordt het steeds duidelijker dat we met een sentimenteel verhaaltje te maken hebben die de bekende factoren van een doorsnee kindersprookje bevatten. Het vriendje-vriendinnetje gebeuren is natuurlijk de bekendste vorm van 'n clichématige toepassing maar ook de stereotype personages, het relatief makkelijk redden van personages (in dit geval de ouders) en het helden-imago wat Chihiro op het einde overhoud waarbij alle inwoners van het dorp haar tegemoet juichen zijn ouderwetse invullingen. Daarnaast heb ik me op het einde geïriteerd aan de nutteloze rat en de vlieg die er bij hangen om de boel een nonchalantere sfeer te geven. Vanwege de prachtige uitstraling is dit een ervaring die ik nog enige tijd zal herinneren maar een echte must-see wil ik het niet noemen.

Met uitzondering van Vampire Hunter D: Bloodlust de eerste anime die ik zag, toentertijd op televisie nota bene. Omdat ik het begin had gemist heb ik de film later nog eens bekeken, omdat ik niet in het verhaal kon komen, maar wel gebiologeerd heb zitten kijken naar de prachtige beelden en de fantasierijke voorstelling van Japanse goden. Nu ik in de tussentijd echter films als Ghost In The Shell, Innocense, Angel's Egg en Jin-Roh gezien heb kan ik toch stellen dat Spirited Away een erg mooie, maar absoluut niet beste anime ooit is.

De goeie punten zitten hem in de fantastische achtergronden en animaties die duidelijk laten zien dat onze westerse fantasy met elven en orks een redelijk fantasieloze bedoening kan zijn. Fantastisch creature design en kleurrijke omgevingen strelen onze ogen en zorgen er tegelijkertijd voor dat we net als Chihiro met grote verbazing deze vreemde wereld aanzien. Waar de film hier echter wel een beetje in doorslaat is het voor mij wel een beetje style over substance, want het verhaal heeft nu ook weer niet heel veel om het lijf, terwijl de gebeurtenissen ook lang niet altijd even interessant zijn.

Wel kan ik me voorstellen dat deze film vaak gezien wordt als een van de beste animatiefilms ooit, omdat het een kleurrijke, fantasievolle en niet bijster gewelddadige film is. Waar ik liever nog een keer Ghost In The Shell zou herbekijken, kan ik me goed voorstellen dat Spirited Away ook voor de niet scifi/actieliefhebber een genot is om te zien. Voor kinderen kan het verhaal misschien nog wat vreemd zijn, maar de pracht en praal moet voldoende zijn om hier doorheen te kijken (Wie keek er hier vroeger nu immers niet naar animatiefilms waar je de ballen van begreep? Ik keek in ieder geval alles wat getekend was ). Echter, animatiefilms horen voor mij om beter gevonden te worden toch meer te zijn dan alleen mooi, daarom mijn onderstaande score en niet de topscore die hij volgens veel mensen zou verdienen als beste animatiefilm ooit.

Hele aparte film maar zeker geen slechte. Ik kijk nooit anime (vroeger keek ik wel veel Dragonball Z maar dit is wel andere koek) en ik ben dus niet bekend met dit soort films. Ik had natuurlijk wel verwacht dat die gekke japanners er iets vreemds van zouden maken.

Je komt bij deze film echt terecht in een soort droomwereld. Chihiro reageert erg realistisch op alles wat er gebeurt, al had ze op sommige momenten best wat paniekeriger mogen zijn. Het is aan het begin redelijk duister, haar ouders die veranderen in varkens en waardoor ze er opeens helemaal alleen voor staat in een onbekende wereld waar zij niet welkom is als mens.

Vaak gaan japanners veel te ver qua personages en hoe ze er uit zien maar hier had ik daar gaan moeite mee. Zelfs die Zonder Gezicht vond ik een prima personage.

Nogmaals, bij deze film kom je in een andere wereld terecht. Iets wat alleen met een animatiefilm gedaan kon worden. Spirited Away is een prima film, soms erg mooie animatie, een mooi verhaal en een klein beetje duister.

Ik schaam me een beetje, dat ik op deze film nog niet gestemd had. Ik vond het zeer mooi gedaan hoe ze juist de Japanse en Aziatische cultuur in beeld brachten. Al moet ik daarbij ook eerlijk zeggen dat ik niet weet hoe hun cultuur precies in elkaar schuift.

Het is een kinderfilm, maar als fan van animatie/fantasy en anime had ik deze film ook op het lijstje gezet. Waar de film precies omdraait dat is lastig uitteleggen aan iemand die de film niet gezien heeft. Maar het komt er op neer dat deze film in het dodenrijk/rijk van de (Aziatische)fabelen zich afspeelt. En ik als Westerling weet daar weinig van af, en deze film legt dat heel lief en rustig uit aan ons.

Deze film is zogoed als film opzichzelf dat je hem haast wel moet zien. Zeker als je van de Aziatische cultuur houdt en/ of anime/fantasy.

Een absolute aanrader.

Nadat ik eerder deze week Hotaru no Haka gezien had dacht ik dat dit gewoon mijn ding niet was. Maar ben wel beetje overdonderd. Prachtige animatie, goed verhaal, er gebeurt constant wat. Alle personages en decors zijn geweldig verzonnen, jah mooi hoor dit. Af en toe zelfs tikkeltje duister, mooi filmpje.

Episch.

Deze film werkt diep op mijn gevoel, alleen daarom al mijn hoge waardering. Daarnaast ben ik weggeblazen door veel afwisseling, kleur, personages en vormen.

Een schitterend product.

Vorige week heb ook ik een stuk van deze film gezien op tv, een mooie aanleiding om hier eens een mening neer te zetten.

Ik heb het geloof ik wel eens eerder vermeld, maar na Akira was dit waarschijnlijk de tweede anime-film die ik heb gezien. Hoewel flink verschillend vielen beide films behoorlijk in de smaak bij mij, en achteraf is het gek dat het daarna zo lang duurde voordat ik me echt in anime ging verdiepen. Het zou nog een aantal jaren duren voordat ik met Ghost in the Shell mijn derde grote anime-film gezien had, maar toen was ik inmiddels wel een 'otaku' geworden.

De reden waarom deze film mij meteen in de smaak viel heeft vooral te maken met dat ik totaal onbekend was met de wereld die in de film gepresenteerd werd, waardoor het als zeer verfrissend op me over kwam. De westerse fantasie komt vaak op me over als een slap aftreksel van Lord of the Rings, maar hier kwam ik in aanraking met een fantasiewereld die daar flink van afwijkt met al z'n vreemde creaturen.

Verder is het heel erg goed geweest dat dit juist de eerste Miyazaki-film is geweest die ik heb gezien. Het stukje eco-gezeik in deze film is redelijk minimaal, en ik heb me er nooit aan kunnen ergeren, ook nu niet, maar ik weet zeker dat als ik eerst Nausicaä en Princess Mononoke had gezien die betreffende eco-scène me een stuk minder had gesmaakt, omdat dan ogenblikkelijk de gedachte "daar heb je ome Hayao met z'n eco-gezeik weer" in me opgekomen zou zijn.

Uiteindelijk ben ik deze film toch minder geweldig gaan vinden, of misschien beter gezegd: ik ben andere films leuker gaan vinden. In het oeuvre van Miyazaki zelf vind ik toch Totoro en Laputa boven Spirited Away uitstijgen, de eerste vanwege de fijnere sfeer, de tweede omdat daar het verhaal en de personages me meer meeslepen. Maar wat wellicht ook een rol speelt is dat ik toch ook wat vertrouwder ben geraakt met de Japanse mythologie, waardoor de film toch ook iets van z'n frisheid verloren heeft. Desondanks nog steeds fijn om te zien, zelfs in het Nederlands zoals ik vorige week heb mogen ervaren, al blijf ik nog steeds een duidelijke voorkeur hebben voor de Japans gesproken versie. De 4 sterren blijven dus ruimschoots staan.

Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in meer anime waarin de Japanse goden/geestenwereld een nadrukkelijke rol speelt kan ik de series Mushishi en in mindere mate Natsume Yuujinchou aanraden.

Wat een heerlijke animatie is dit. Je valt van het ene wonderlijk wezen naar het andere. Het verhaal is ook erg bijzonder. Ik heb het dan ook proberen te vertellen aan iemand die vroeg waar deze animatie over ging maar tijdens het vertellen merkte ik dat het zo absurt en wonderbaarlijk is, dat het haast niet mogelijk is omhet verloop van deze film uit te leggen. En dat is juist de kracht van deze film.

Ondanks de lange speelduur heeft mijn dochter hem in één weekend wel 4 keer gezien en nu twee weken later is ze er nog helemaal weg van. Mooi was ook het verhaal over de band tussen Chihiro en Haku. Dit is echt een wonderbaarlijke maar prachtige film.

2.5 jaar verder, en het respect voor deze film is alleen maar gegroeid. Nog steeds schitterende beelden en geweldige muziek met op de juiste momenten een vleugje humor en romantiek. Een pareltje!

4*

Een Japanse animatiefilm, maar een die het eens niet moet hebben van flitsende, hyperkinetische beelden, die we meestal gewend zijn.

Het is een mooie fantasiefilm geworden met de gebruikelijke elementen: heksen, draken en kotsende monsters , ... maar de niet zo fantasiefilm liefhebbers (zoals ik) heeft er toch ook wel iets aan.

Wel een beetje een speciaal verhaal, maar 't was boeiend om te bekijken. Ondanks de redelijk lange speelduur van deze animatiefilm (122min) verveelde hij niet door de vele belevenissen.

M'n eerste anime, en dus nog nooit zoiets raars gezien.

Ik vond het eerste uur echt nog spannend en nieuw, en was ook echt benieuwd wat er ging gebeuren en wat het allemaal te betekenen had, maar helaas werd het me het tweede uur allemaal te gortig, en merkte ik dat het verhaal me ook niet meer zo kon boeien.

Ik had op zich ook wel behoefte aan een soort 'uitleg', (hoe kwam ze er terecht, wat had die hele wereld te betekenen) maar ik begrijp dat het daar de film niet naar was.

Wat animatie betreft wel erg goed, prachtige achtergronden en decors, mooie sfeer. Echt heel uniek. Leuk om een keer een film in deze stijl te zien, maar denk niet dat ik me verder ga verdiepen in dit genre, het is toch mijn ding niet. Hoewel ik een animatiefilm in deze stijl met een meer normaal verhaal niet per se zou afslaan.

Lastig om dit te beoordelen, er is kwalitatief weinig mis mee. Dus gewoon een vrij ruime voldoende.

3* - 3,5*

Melig animatiefilmpje met een moraal die wij westerlingen in de diepste gronden van de Japanese cultuur minder snel kunnen vatten.

=> Bij mij kwam het gewoon neer op een jong meisje die haar verantwoordelijkheid met nemen met de keuzes in haar leven.

Desondanks is de animatie heel mooi, zijn de personages met onderlinge karakters zeer herkenbaar en er is zowaar humor te bespeuren wat altijd een pluspunt is.

3.5 sterren.