Sen to Chihiro no Kamikakushi (2001)

Film ging nergens over!

Uw argument gaat nergens over.

Het fijne aan deze film is dat het niet makkelijk te achterhalen is waar hij over gaat. Maar dat hij ergens over gaat weet ik zo zeker als dat het nu buiten wit is.

Maak je geen zorgen, ik ben een van de weinigen.

Dat is dus totaal niet het geval. De film gaat over de hoofdpersonage Chihiro die haar reis

van kind naar volwassene doormaakt. In de Shinto traditie moet je, voordat je iets nieuws kunt worden, je oude zelf verlaten. Daarom verdwijnt Chihiro in de geestenwereld. Dit is als het ware de overgangsfase tussen de twee stadia waarin ze moet leren een pure geest te verkrijgen.

Het is daarnaast zeker niet zo dat de wezens in Spirited Away willekeurig zijn. Het is

zelfs zo dat deze film juist bekend staat om zijn connectie met Shinto en

Japanse folklore. De film speelt zich grotendeels af in een badhuis voor kami geesten.

Sowieso is het badhuis (onsen) een belangrijke plaats in de Japanse samenleving.

Maar het is voor Shinto aanhangers gebruikelijk om geesten uit te nodigen

in hun badhuis om zich te reinigen.

In het begin van de film lopen Chihiro en haar ouders onder een Torii door.

Deze poorten geven aan dat men een heilig gebied betreedt waar zich

kami (geesten) bevinden.

Deze geesten kunnen zich in alle mogelijke vormen uiten. Ieder object

heeft een spirit in zich. En dus kan ieder object gerepresenteerd worden als

kami. Vandaar dus dat je zoveel verschillende vreemde beesten tegenkomt.

De "zgn. Stink Spirit" bijvoorbeeld. Zijn niets meer dan de geest van een vervuilde

rivier, die zichzelf komt reinigen. Dit is ook een van de vaak terugkomende

thema's in werken van Miyazaki: klimaatvervuiling.

De ronddwalende geesten die Chihiro in het begin vooral tegenkomt zijn

ook een bekend aspect in de Japanse cultuur. Het zijn geesten van dode

mensen die rouwen of spijt hebben. Zo hebben alle vreemde wezens die

je tegenkomt in de film wel een betekenis.

Ga hem anders nog eens kijken, hij komt over 3 minuten op BBC

De engelse dub is dat altijd op de BBC, beetje zonde.

Ja dat wel, ach ik zet hem toch maar op. Ik heb donderdag een tentamen over o.a. Shinto dus het zal geen kwaad kunnen...

Downloadtip verwijderd.

Ik bedoel, gewoon netjes kopen!

Ik heb hem ook thuis staan, en ben er elke dag blij mee!

Op zich wel een leuke film om naar te kijken, niet zo zeer vanwege het verhaal - dat ik persoonlijk niet erg boeiend vind -, maar des te meer vanwege de prachtige animaties en wonderschone omgevingen, tevens zijn de verscheidene opmerkelijke figuren die je voorbij ziet komen echt te hilarisch.

3,5 Sterren lijkt me wel mooi.

Prachtige animatiefilm. De eerste anime die ik heb gezien, en deze was zeker de moeite waard. Een prachtige wereld waarin Sen terechtkomt, schitterend vormgegeven. Origineel verhaal, een heel aparta ervaring.

4*

Zeer mooie animatie, maar fantasy is toch niet echt mijn genre denk ik.

screw vampires and werewolves

i want a dragon boy

love haku

Dit is mijn tweede anime. De vorige die ik zag was Hotaru no haka en die vond ik geweldig. Met mijn verjaardag had ik Spirited Away van mijn broertje gekregen, maar ik was bang dat deze me erg tegen zou vallen. Ik zag op tegen de 'fantasy'. Maar goed, ik wil niet graag oordelen voordat ik een film gekeken heb, dus hij ging vandaag de dvdspeler in.

En daar heb ik absoluut geen spijt van gekregen. Ik vond de film inderdaad wat minder als Hotaru no Haka, maar toch vond ik het echt een mooi filmpje. Met als klein minpuntje het begin van de film.

Ik vond het de eerste minuten erg moeilijk om in de film te komen. Dit kwam mede door het karakter van Chihiro. Ik vond haar een irritant kind en ik kon me totaal niet inleven. Daar kwam gelukkig naar een paar minuutjes al verandering in. Miyazaki heeft al zijn fantasie in het verhaal gelegd en daar kwam iets prachtigs uit. De beelden waren prachtig, de muziek was erg mooi en ook het verhaal sprak me erg aan. Echt een sprookje!

4*

heel benieuwd naar deze film, snel kijken

@Billy-Pilgrim:

Wat leuk om te lezen! Allemaal dingen waar ik niets vanaf wist.

Ik vraag me wel al een tijdje af waar het de geest met het goud voor staat. Diegene die iedereen op begint te eten en die Chihiro later volgt naar de goede heks ( ben even zijn naam kwijt )

Net als veel personages kan ik het belang van deze geest niet echt plaatsen.
Iemand uitleg?

No Face was de naam inderdaad.

En ik denk dat je er dicht bij zit, was inderdaad ook zoiets aan het denken.

Mooie aan de film is dat je geen enkel ding helemaal 100 percent kan plaatsen.

Bedankt!

Ik zie vooral het gebrek aan identiteit als belangrijkste drijfveer voor deze geest. Misschien is dit ook wel een slachtoffer van een heks die ooit zijn naam afnam. Misschien is hij in vergetelheid geraakt en afgegleden naar anonimiteit. Chihiro en Haku zijn ook beide voorbeelden van karakters bij wie de zelfstandigheid is afgenomen, al zijn ze niet zo naarstig opzoek om gezien en gewaardeerd te worden. Ik denk dat Miyazaki vooral wil verwijzen naar het individu in de Japanse samenleving dat steeds meer naar de achtergrond wordt gedrukt ten behoeve van het collectief. Het behouden van je 'ik' is heel belangrijk en het grootste motief voor Chihiro door deze film heen. No-face heeft geen ik meer en is daarom wellicht zo rancuneus (hij moet vrienden kopen, in plaats van dat hij ze maakt).

Goede theorie Prudh Ik had ook lang dat idee dat ooit zijn identiteit is afgenomen van hem door de heks. Maar ik denk niet dat Miyazaki zo erg diep ging als het ging over het ontwikkelen van zijn karakters.

Juist wél. Miyazaki probeert als geen ander maatschappijkritiek te uiten met zijn films en personages. Al zijn personages staan voor iets groters dan zijzelf. Ze belichamen vaak de strijd van natuur tegen cultuur (Nausicaä), of van zelfstandigheid tegen gebondenheid (Porco) en in grotere lijnen altijd wel het toen tegen nu. Daarbij is hij ook nostalgisch ingesteld, want het nu is altijd de boosdoener ten opzichte van toen, een tijd waarin waarden, tradities, natuur en het individu nog belangrijk werden geacht.

Het idee van No-Face is maar wat nattevingerwerk trouwens hoor, dat valt niet op te maken uit de context van film. Ik denk enkel dat zijn rol belangrijk is voor het uitbeelden van een persoonlijkheid of het gebrek eraan. Een soort dreiging van wat er met Chihiro kan gebeuren als ze niet onder de greep van Yubaba vandaan komt en altijd een bang klein meisje blijft.

Ik had inderdaad het gevoel dat no-face erg dreigend was. Maar ik denk er ook niet echt diep bij na. En ik weet dat Miyazaki in vele films maatschappijkritiek toont, maar ik denk niet dat hij zo'n azijnpisser om personages erg diepe lagen te geven. Ik heb bijna al zijn films gezien ,maar heb nergens echt gemerkt dat de karakters iets willen suggereren of een diepe psychologische laag hebben. Maarja, ik heb ook weer vaker in films dat ik de achterliggende boodschap niet begrijp

Ze hebben ook geen psychologische functie (tenzij hij op maatschappelijk niveau wilt sussen of geruststellen misschien ), maar een symbolische. Ze staan dus symbool voor iets groters dan zijzelf. Dat maakt hem absoluut geen azijnpisser natuurlijk, maar zoals ik al zei vooral een nostalgist. Hij blikt terug naar hoe Japan (maar niet alleen Japan, zie bijv. Porco) vroeger was en probeert mensen daar bewust van te maken. Dat ze de natuur, het verleden, de daarbij behorende tradieties en hun eigen ik niet vergeten. Ofzo.

Dat begrijp ik ja Miyazaki's films zijn ook films om voor altijd te herrineren

Daar zijn we het allemaal wel mee eensch denk ik

Volgens mij pas mijn tweede anime in mijn hele leven, maar eens moet de eerste (of tweede) keer zijn. Na Grave of the Fireflies probeer ik langzaam de klassiekers voorbij te stromen. Anime is geen stijl/weg die ik heel erg aanbid. Enthousiast word ik er niet van, maar in combinatie met de Japanse taal, een schattig meisje en een toch wel sterk verhaal (met heel veel inhoud) houd je me wel wakker en ben ik toch wel heel blij om deze gezien te hebben.
Wat mij vooral opviel is dat er echt karakter opbouw en verandering in het personage Chihiro zat, dat vond ik wel verrassend dat dit zo goed naar voren kwam en ook zo mooi en goed verfilmd werd. Van een verlegen meisje, bang voor alles, sjokkend achter haar ouders aan tot een dapper meisje die zelf iets overwint om niet zo boos en bang voor de wereld te zijn. Ze heeft aan de eind van de film er weer echt zin in, mooi gegeven. Sterk uitgevoerd. Er zullen vast wel wat symbolen of andere verwijzingen naar de ''echte'' wereld zitten, wellicht ook mee gekregen maar heb me gewoon heerlijk geamuseerd en met een goed gevoel beëindigt. Dacht eerst dat de film 85 minuten duurde dus op geven moment werd het wel klokje / moviemeter kijken maar toch maar tot 2 uur 's nachts afgekeken. Mooie film die het van mij moet hebben aan de karakterveranderingen en daarvan de uitwerking. Natuurlijk spelen de mooie kleuren en het schattige/ fantasie achtige sfeertje ook mee. 4 hele dikke sterren

Ik mis wellicht de fantasie die nodig is om Japanse anime te waarderen, maar Spirited Away kon mij jammer genoeg niet grijpen. Visueel is het niet echt speciaal en het script is soms een beetje kinderachtig. Ik denk dat de film beter gewaardeerd wordt als je bekend bent met Japanse folklore. Het verhaal zegt me namelijk niet zo veel.

Sterke punten zijn absoluut de muziek en de evolutie van het karakter.

Het was ook absoluut niet vervelend om deze film te kijken, integendeel, maar animes met vreemde personages en lelijke monstertjes zijn blijkbaar niet voor mij weggelegd.

Van te voren had ik geen hoge verwachtingen. Ik hou helemaal niet van tekenfilms, en zeker niet als ze een speelfilm lengte hebben van ruim twee uur.

Maar dit was toch echt een mooi Japans sprookje, dat bleef boeien. Al moest ik er wel even inkomen.

vage, duister getinte film. als je eenmaal in het verhaal zit is hij wel leuk om te zien. apart, maar interessant... ik kan niet zeggen dat ik het een grootste film vind, maar op een of andere manier blijft de film me wel bij.

gisteren 2 anime's gekeken; deze en Casle in the Sky. Nou kijk ik niet vaak anime's, maar ik vind de stijl wel erg mooi, behalve dat stoterige vanwege het gebruik van nét te weinig frames. Anyway, het verschil tussen de 2 films was vooral qua verhaal en creativiteit enorm.

Castle in the Sky begon wel erg bombastisch en indrukwekkend, maar bleek al vrij snel een flinterdun en weinig creatief verhaal te hebben. Let wel, dan heb ik het niet over de setting, want die was dan weer wel creatief. Dit terwijl Spirited away juist wat op stoom moest komen, maar daarna ook indrukwekkend doorstoomde.

Waar deze film vooral uitblonk vond ik dat het verhaal erg mythologisch overkwam, maar toch door de ogen van een modern meisje van vlees en bloed werd verteld. Ook waren de figuren erg fantasievol in beeld gebracht en in mijn optiek niet flinterdun (zoals in Castle in the Sky wel het geval is jammer genoeg) Ook komt het thema hebberigheid meermalig aan bod, maar is het daarbij niet overdreven plat moralistisch....