Halloween II (1981)

Samen met het eerste deel herzien gisteravond. Dit waren de twee delen die de spanning van de reeks echt toonaangevend vast wisten te houden. Het verschil tussen deze film en de vorige is vooral dat deze wat grootser wordt opgezet en het daardoor meer zoekt bij de brutale moorden dan de beklemmende spanning. Deze iets onevenwichtigere combinatie zorgt ervoor dat dit vervolg van regisseur Rick Rosenthal het niet kan halen bij de originele klassieker, maar wel redelijk in z'n sporen blijft staan. Bijzonder matig is het nieuwe, opgeblazen masker van Michael Myers en het soms krankzinnige gedrag van Donald Pleasence. Dat moment waarop hij z'n snuit bijna volledig in het gezicht van Jamie Lee Curtis drukt in de gang van het ziekenhuis om te vragen of het goed gaat zorgt voor misplaatst ongemak, maar als acteur draagt hij nog altijd zijn steentje bij. De bewerking van de soundtrack is logisch, alhoewel iets minder geslaagd in vergelijking met de originele muziek. Al bij al blijft het een genietbaar vervolg met genoeg griezelwerk en tempo om niet weg te zakken. De delen die hierna in de (originele) reeks werden uitgebracht lagen me allemaal aanzienlijk minder.

uiteraard moest er een deel 2 komen en deel 2 gaat gewoon verder waar deel 1 was gestopt. Het nadeel is wel dat deel 2 zelf een herhaling van zetten is waarbij MM er lustig op los moort. Op een gegeven moment weet je het wel en dan besef je creatieve armoede van dit deel. Deel 2 moest er komen om het succes van deel 1 verder uit te melken.

Best redelijk, maar haalt het niet bij het origineel. Die was veel luguberder, en minder expliciet. Daar was het kwaad minder in beeld, en kon het overal opduiken, dat suggestieve alleen al gaf me kippenvel, kortom die ging echt onder mijn huid zitten. in tegenstelling tot deze. Zeker niet slecht, maar hier is het meer van dik hout zaagt men planken, deel 1 is veel subtieler imo. Maar toch zeker 3 sterren waard.

Film die ik toch wel een tijdje gemeden heb, ondanks dat ik de klassieker van John Carpenter uit 1978 echt helemaal geweldig vind. Die film is toch wel bijna ieder jaar vaste prik geworden zo eind oktober. Misschien is dat ook juist wel de reden: beter dan die film kan het toch niet worden. Dát en het feit dat dit volgens mij de meest slordige franchise is die er bestaat. Het vervolg uit 2018, dat ik wel gezien heb, zou dit tweede deel en andere vervolgen namelijk weer links laten liggen.

Dat laatste blijkt inderdaad het geval. Men kiest hier voor de twist om Michael Myers uit de bus te laten komen als broer van Laurie, hetgeen in het late vervolg genegeerd, zelfs bespot, wordt. Ergens kan ik het begrijpen, want ik vind die twist ook niet heel erg goed uit de verf komen. Het lijkt er een beetje bij gesleept en voelt ook niet geloofwaardig. Het is veel aannemelijker als je het origineel bekijkt dat Michael willekeurig te werk gaat en niet bewust achter Laurie aan zit.

Halloween II weet nog best te vermaken als 80s horror flick. Zeker de momenten in het ziekenhuis leveren toch wel enkele brute momenten op, waaronder natuurlijk de beruchte scène met de badkuip: toch wel zo'n scène waar je nekharen van rechtovereind gaan staan. Ook daarna, wanneer Michael weer achter Laurie aan gaat, is de spanning bij vlagen goed voelbaar, waardoor het tot het einde best een onbehaaglijke zit blijft.

Maar het moge duidelijk zijn dat dit vervolg nog niet de schoenveters van het origineel mag strikken. Het vervolg is een stuk luidruchtiger (minder subtiel; zie bijvoorbeeld die belachelijke aanrijding), Loomis is de hele film dusdanig overstuur dat hij bijna onherkenbaar is geworden, het is allemaal nog veel meer over de top (Myers die de ene na de andere kogel vangt en gewoon weer opstaat), Laurie blijft veel te lang liggen pitten en zelfs de muziek, hoewel nog steeds afkomstig van Carpenter, weet gewoon niet dezelfde sfeer te creëren. De film komt dus eigenlijk nog het beste uit de verf wanneer je hem los probeert te zien van de iconische voorganger, wat natuurlijk bijna onmogelijk is.

Ondanks mijn nieuwsgierigheid had ik wel erger verwacht, dus ik kan uiteindelijk zeggen dat deze film me wel is meegevallen. Als tussendoortje is het zeker leuk, maar het is wel duidelijk dat het een film vol tekortkomingen is. Mochten andere delen nog op mijn pad komen, dan wil ik ze zeker een kans geven, maar de nieuwsgierigheid stopt hier wel voor mij gezien de weinige samenhang die hierna volgt. Eigenlijk onbegrijpelijk dat Jamie Lee Curtis en Donald Pleasence er nog zo vaak in zijn meegegaan.

3*

Deze sequel is vrij moeilijk te beoordelen. Sommige zaken zijn beter dan in de eerste film. De vele point-of-view camerastandpunten maken het een stuk enger, en heel vaak zie je Myers op de achtergrond gluren of rondlummelen. Ik vond dat goed werken en dat kwam in enkele scènes de spanning te goed, zoals de scène in het bubbelbad.

En dan waren er ook weer dingen die eindeloos ridicuul waren. De kliniek van Haddonfield lijkt slechts één patiënt te hebben : Laurie Strode. Heel wat personeel in die kliniek maar verder niemand te bespeuren. Ook dat rondrijden van Dr Loomis met die politieman. Ze doen er precies uren over om hun verplaatsingen in Haddonfield te doen, waardoor het stadje de afmetingen van Bangkok lijkt te hebben. Het knappe origineel van Carpenter evenaren zat er niet in, maar stilistisch is dit de enige film die er in de buurt van komt en dat kun je wel een troef noemen. Kleine 3*

Een hele fijne (zoveelste) herziening!

Van 3,5 naar 4,5*

(Duitse 4k remastered blu-ray gezien deze keer. (is trouwens ongeknipt).