Greyhound (2020)

Ai ai captain, wat een tegenvaller. Super mager plot, met een totaal gebrek aan karakterverdieping waardoor je weinig tot geen binding met de personages krijgt. Editing is amateuristisch, alsof er flinke stukken uit de film geknipt zijn met totaal misplaatste fadeouts, terwijl de muziek gewoon doorloopt. Echt een rommeltje...

Maar het meeste heb ik mij nog geërgerd aan de shitload van technische zeevaart jargon. Ruimweg 80% van de film bestaat uit onderling gebazel waarvoor je een marine opleiding genoten moet hebben, wil je er iets van begrijpen. Totaal oninteressant wat mij betreft. De overige 20% is standaard zeeactie wat allemaal wel eerder en beter te zien is geweest.

Gelukkig was ‘ie opeens afgelopen uit het niets.

Zeer mediocre . 2.0*

Dit was in de bios een tegenvaller geweest ! Nu met eigen wijntje en chipje voor de Apple TV dan maar.

Het genre trekt me maar ik had het gevoel dat ik naar een openingsverhaal van een PS4 Game zat te kijken

De boten, zee en vliegtuigen zien er wel heel erg Gameconsole achtig uit.

De trailer was feitelijk een samenvatting van de hoogtepunten.

Verhaal lijn matig, acteer prestaties matig, slot scène matig... 2 sterren omdat ik op de bank kon kijken.

Na vele films over de 2e WO uitgevochten op zee, is deze film toch niet de slechtste die ik heb gezien. Zou ‘m niet direct willen vergelijken met Dunkirk . Daarvoor verzuipt deze film toch met alle CGI effecten en megalomane shots vanuit de lucht. Shots die meer passen bij filmmakers als Roland Emmerich en films van Michale Bay. Maar het minimale acteerwerk van Hanks en Stephan Graham maken toch nog een hoop goed. En het juiste gebruik van scheepsjargon en rollenverdeling op het schip tilde de film ook op een iets hoger plan dan films als Midway en Pearl Harbor. De spanning tussen de bemanningsleden doet hier en daar iets wat geforceerd aan. Met als middelpunt Tom Hanks als de op zijn geloof in god leunende kapitein lijdt inmiddels lichtelijk aan typecasting. Maar dat gevoel heb ik vaker als ik een film kijk met Tom Hanks in de hoofdrol. Wat fijn dat een film gewoon na anderhalf uur is afgelopen. Waarbij geen hele verhaallijnen worden uitgespannen. Alleen de drive van de kapitein wordt kort uitgelegd met een kleine rol van Elisabeth Shue. Voor de rest is het vooral bijna 1 lange take waarbij er geen rust wordt geboden door de jacht op en van Duitse onderzeeërs.

Al met al een film die beter tot zijn recht was gekomen in de bioscoop dan op een klein scherm. Zelf heb ik ‘m thuis in 4K geprojecteerd, en dan komt de film toch even anders aan dan op een tv. Zou ook willen pleiten om een verschil te maken tussen recensies op een tv en een op geprojecteerde gebasseerde recensie….

Ik geef de film een 3,5.

De voordeel van de twijfel, want het lijkt alsof dat de film niet echt af is? Of zal het script wat Tom Hanks, zelf schreef en is gebaseerd op het boek 'The Good Shepherd' (1955) van CS Forester, gewoonweg slecht geschreven zijn? Het zwakste element in de film zijn de personage; Tom Hanks speelt kapitein Krause die een internationaal konvooi van 37 (nergens in de film vermeld) geallieerde schepen moet leiden. Echter je komt zo goed als niets te weten over hem, Krause blijft een inhoudsloos en steriele personage. Oké er is een vrouw die hij wil trouwen, lees en citeert uit de bijbel en soms bloed hij aan zijn voet. Een waarom ontbreekt. Van de andere personen aan boord van het schip kom je niets te weten. Wie waren zij? Tja er is een officier, een marconist en een kok die Tom Hanks maaltijden komt brengen (waarom is niet duidelijk) Ook ontbreekt het de film aan een goede vijand. En hoewel er wel veel kat-en-muis-actiemomenten en close calls zijn ( prima geënsceneerd) wil het de film maar niet lukken om daarom echt goed spannend te worden. Het is alsof je naar een spelletje zeeslag kijkt, waarin de spanning misschien groot is voor de spelers, maar voor de toeschouwers veel minder interessant blijkt.

Beste teleurstelling. Ik ben altijd wel te porren voor een goede WO II film, maar dan moet er wel een beetje verhaal en spanning in zitten. Greyhound kent een vlak, voorspelbaar plot en de uitwerking laat ook te wensen over. Het is zelden spannend, er gebeurt vrij weinig en wat je ziet is vrij donker in beeld gebracht, inclusief teveel CGI. Het is dat ik Tom Hanks een van de meest sympathieke acteurs vind die er is, de man doet het eigenlijk altijd prima. Ook hier valt er weer weinig op aan te merken, behalve dat ook zijn rol niet zal worden herinnert als memorabel. Met anderhalf uur is de film ook vrij kort, wat ik normaal best te prijzen vind, maar vermoedelijk had hier een half uurtje verdieping in de oorlog en de personages de film goed gedaan. Het is nu gewoon een net-niet film geworden, maar ik zou 'm ook weer niemand afraden. Daarvoor was het nog wel allemaal de moeite.

2,5*

Films die zich afspelen gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben altijd mijn aandacht, maar dit was wel een zeer matige Drama / Oorlog film ondanks het meespelen van Tom Hanks (als de gelovige, hij bidt vaak, kapitein Ernest Krause), die wel heel vaak "roer hard naar rechts / links" schreeuwt en andere onverstaanbare codetaal. Voor Tom Hanks, die zelf het verhaal schreef, is zijn rol als kapitein op een torpedobootjager natuurlijk niet nieuw, want hij speelde die rol al uitstekend in "Captain Phillips (2013)".

Het verhaal speelt zich af in 1942. De Verenigde Staten hebben zich in de Tweede Wereldoorlog gemengd en de gezagvoerder, Ernest Krause (Tom Hanks), van de torpedobootjager "Greyhound" moet een konvooi van 37 geallieerde schepen door de Atlantische Oceaan gidsen. Gevechtsvliegtuigen kunnen vanwege hun beperkte actieradius slechts tijdens het begin en einde van de reis de colonne escorteren, waardoor Duitse U-boten onderweg hun kans zien.

Voor een Drama / Oorlog film is deze film wel heel erg aan de korte kant met circa 80 minuten. Ondanks dat er wat Duitse duikboten te zien zijn (alleen dat, want je ziet geen beelden van wat zich afspeelt in de duikboten), bevat de film eigenlijk geen diepgang en dat geldt zowel voor het verhaal (is ook erg sober verfilmd op zee) als de personages. Over de personages kom je eigenlijk ook niets te weten (het enige wat je over Ernest Krause komt te weten is dat hij een vriendin heeft, dat hij gelovig is en dat dit zijn eerste reis is), zodat je er geen band meekrijgt.

Buiten Tom Hanks zijn er ook eigenlijk geen andere personages die een belangrijke rol spelen in de deze film. In het begin van het verhaal zie je heel even Elisabeth Shue (als Evelyn die de vriendin is van Ernest Krause), maar tussen haar en Tom Hanks sprong duidelijk de vonk niet over, waardoor haar rol eigenlijk overbodig is. En op de torpedobootjager krijgen alleen Rob Morgan (als de kok Cleveland, die Ernest Krause steeds eten en koffie komt brengen) en Stephen Graham (als Charlie Cole, die de rechterhand is van Ernest Krause) nog een beetje aandacht. Misschien dat deze film nog wordt aangeklaagd vanwege racisme, want de officieren, de onderofficieren en de meeste matrozen zijn witte mannen en de twee koks (waarvan er eentje doodgaat), die steeds eten en koffie komen brengen naar Ernest Krause, zijn zwarten mannen.

Boeiend en spannend wordt het ook nergens en ook zijn er eigenlijk geen momenten van rust, omdat de gevechten eigenlijk non-stop doorgaan. De gevechten maken ook nauwelijks indruk en je ziet overduidelijk dat het daarbij gaat om computeranimaties. De vijand krijgt ook geen aandacht en bestaat alleen uit beelden van de duikboten (de Duitsers spreken soms wel wat dreigende taal uit via de radio in het Engels en doen daar wat wolvengeluiden bij, dit omdat de Duitsers wolvenroedel strategie gebruiken bij hun aanvallen en ze noemen hun tegenstanders ook prooi), die vooral boven water te zien zijn.

Ik kan me goed voorstellen dat deze film niet de bioscoop heeft gehaald (is te zien op Apple TV+, maar hij is ook gewoon te pindakazen) ondanks dat hij daar beter tot zijn recht zou komen (vanwege de visuele effecten van de zeeboten, kanonnen en de Duitse U-boten). "Greyhound" is het niet meer of minder dan een spelletje zeeslag en daarin is zelfs de film "Battleship (2012)" beter in.

Ik kan me niet vinden in de kritiek op deze film. Ik vond een geweldige film. Zeker niet oppervlakkig. Nee, geen diepzinnige gesprekken, romances of andere neven verhalen. Ik vond het realiteitsgehalte bijzonder hoog. Je zit letterlijk IN de spanning en aan het einde van de film waan je je gelukkig dat je nooit in die omstandigheid hebt hoeven te verkeren. De keuzes hebt moeten maken die het leven of de dood betekenen. Voor de één of voor de ander. Jouw keuze. Toms is kwetsbaar. Je ziet zijn twijfel, zijn ongemak. Het gebrek aan scherpte door te weinig slaap. Hoe hij om de tuin geleidt wordt door een truc van de Duitsers en daarmee zijn diepte bommen verspilt. Een keuze die hij later zelf bekritiseert. Je voelt hoe de Duitsers in de meerderheid zijn en je ziet de schepen één voor één wegvallen. Als een 'sitting duck' wachten tot de volgende torpedo. Er is geen moment om even adem te halen. De volgende U boat is alweer gesignaleerd. Wanneer vuur je? Durf je een bericht uit te sturen en daarmee je positie te verraden. Wachten betekent een hogere kans doel te treffen, maar het kan ook betekenen dat er een torpedo je kunt op komt. Het is een beklemmende film die je voor 1,5 uur meeneemt aan boord van een torpedo jager. Je kunt in dat opzicht de film vergelijken met Lebanon (2009). Wellicht minder geschikt voor het grote publiek die meer actie en sensatie verwacht bij een oorlogsfilm. De film heeft in ingetogen spanning en moet het niet hebben van de sensatie. Dat je niets meekrijgt van 'de andere kant' (de Duiste U boten) maakt de film in mijn ogen sterker. Het perspectief ligt voor 100% bij Tom Hanks. Ik denk dat er geen 10 minuten is gefilmd zonder dat je de wereld door de ogen van Tom ziet.

Kritiekpunten? Ja, dat ook: de inleiding kon beter (en met 1,5 uur was er ook wel tijd voor beschikbaar zonder 'idioot lang' te worden). En wat er in de inleiding gebeurt doet in het verhaal daarna niet echt terzake op een paar kleine verwijzingen na. Even een rustmoment en iets meer zien van de emoties was misschien sterker geweest. Verder kan ik me voorstellen - wat eerder genoemd is - dat deze film veel beter tot z'n recht komt in een (thuis)bioscoop zoals ik deze heb gekeken. Al met al voor mij een geweldige film, een geweldige Tom Hanks. 4 sterren.

“Greyhound, good luck surviving the night.”

Een film die verdrinkt in zijn eigen trots. Ik ben erg fan van film gebaseerd op gebeurtenissen uit de tweede wereldoorlog, in het algemeen gaat mijn interesse vaak naar dit onderwerp. Dat weten misschien de meesten al wel, ik heb een tal aan films over het onderwerp gezien maar heb er ook nog een hoop te gaan. Toch met de cast en het verhaal had ik toch wat betere verwachtingen.

De film draait op het verhaal over de in Duitsland geboren (Lübeck) Amerikaanse kapitein ‘Ernest Krause’. Die samen met zijn boot de ‘USS Nashville’, zijn bemanning en nog wat schepen (waaronder Canadezen en Engelsen) een Amerikaanse vloot aan goederen moeten beschermen van de Duitse onderzeeërs ook wel de welbekende ‘U-Boten’. Over ‘Ernest Krause’ is weinig informatie bekend, zelfs de datum van overlijden is nergens terug te vinden (gezien zijn geboortedatum dat nog afstamt uit 1880 denk ik niet dat hij nog leeft). Ook in de film is deze informatie nergens terug te vinden, dus qua achtergrond is de film erg schaars en gaat het eigenlijk gelijk hak op de tak over op zee.

De film maakt eigenlijk in mijn ogen weinig fouten al is het erg cliché. Toch is de grootste fout dat er geen moment van rust aanbreekt, en je eigenlijk anderhalf uur lang voor hevige vechtscenes komt te staan. Dit moet je wel liggen. Ik zelf ben persoonlijk meer fan van de films die ook onderbouwend erg goed zijn met een pakkend verhaal en spannende momenten, hier is eigenlijk de spanning al gauw van af, en buiten wat treurige momenten om weet de film naast actie eigenlijk nergens echt aandeel in te hebben. We kijken eigenlijk vrij gedachteloos naar de film, een echt sterk verhaal kent hij niet (als het al een verhaal heeft) waardoor de zit voor sommigen misschien erg lang kan duren wat ik ook wel snap.

Toch weet ‘Tom Hanks’ het merendeels te redden. Deze man straalt altijd een bepaalde klasse uit in mijn ogen, en ook bij deze film lukte dat aardig. Voor de rest was de cast wel geinig maar sprong er niemand echt uit.

De film kende en prima CGI en zoals gezegd waren de actie scenes voldoende. Toch had ik er iets meer van verwacht en snap ook ik inderdaad dat de film de bioscoopzalen niet gehaald heeft, daar miste de film erg veel goede aspecten voor. Toch een prima film om tussendoor even te kijken.

2.5*

Prima oorlogsfilm, niet heel bijzonder qua plot maar visueel erg sterk. De vele complexe aktiescenes onder en boven water zien er geweldig uit en de CGI is verbluffend goed. Tom Hanks (tevens verantwoordelijk voor het script) is zoals gebruikelijk uitstekend in de hoofdrol. De korte speelduur is in dit geval een groot voordeel; de spanningsboog blijft hierdoor knap gehandhaafd.

Saaie oorlogsfilm die alleen om Hanks draait: een kapitein die op zijn sloffen een konvooi beschermt tegen Duitse onderzeeboten. Greyhound is een opeenvolging van snel gesneden shots met veelal matte, technische dialogen van talking heads. De film kan niet tippen aan de zwart-wit films uit de jaren 50 in het genre en dat komt omdat die oude films wel de tijd namen en inzoomden op het menselijk drama.

Deze film laat duidelijk de precaire situatie zien waarin de zeemacht ten tijde van WOII verkeerde om goederen naar Europa te krijgen.

In de Duitse Rudeltaktik van Dönitz vielen de subs de koopvaardijschepen aan in groepen en veroorzaakten enorme schade aan schepen en bemanningen.

Het tij moest gekeerd worden door destroyers en vliegtuigen die de Duitse onderzeeërs elimineerden.

Naar mijn mening is deze film indrukwekkend in beeld gebracht en een getrouwe weergave van wat deze bemanningen meemaakten en is het verder zinloos om het verleden spannender te maken dan het in werkelijkheid was.

Persoonlijk vind ik het een opluchting nu eens niet weer een U boot film te zien maar eindelijk de andere kant van het verhaal dat tot nu toe zwaar onderbelicht was.

Deze film had voor mij gerust nog een half uur langer mogen duren.

Aan het begin een dialoogje tussen Shue en Hanks en aan het einde een rustige afsluiting, krijg

je tussendoor aan een stuk door beschietingen op zee voorgeschoteld. Daarmee is er

logischerwijs weinig ruimte voor het acteerwerk, maar het is allemaal dankzij een uitmuntende

CGI fraai in beeld gebracht al had ik het liever niet met die methode gezien. En jammer toch

ook weer van die gezwollen muziek er bij al helemaal aan het einde van de film.

Hanks speelt als vertrouwd niet uitgesproken maar solide, en is toch wel geknipt voor deze

rol. Verder vond ik de handelingen op het schip door vakkundige montage en cameravoering

met flair in beeld gebracht. Minpuntje: Het ziet er allemaal mooi en sfeervol uit met ook

best wel enkele gave scenes, maar je mist ondertussen wel hard realisme. En daarmee beleefde

ik de film vooral als visueel attractief, zonder werkelijk indruk achter te laten.

Een opvallend korte speelduur overigens ook zeker voor een oorlogsfilm, wanneer ook nog

een vroege aftiteling in acht genomen.

Maar best wel genoten van deze film, die toch eigenlijk ook weer anders was dan andere

oorlogsfilms op zee.

Zeer zwak.

Mijn 1 ster gaat dan ook uit naar de CGI die toch wel sterk is.

Helaas was dit een onemanshow van Tom Hanks op een wat automatische piloot. Waar mijn verwachtingen misschien te hoog lagen en een strijd had verwacht tussen de U boot en de vloot was dit eigenlijk niet het geval. Meer zal ik er niet over neerpennen voor diegene die hem toch willen zien zou dit zonde zijn.

Greyhound is een behoorlijk inhoudsloze film, want in feite is het wat oorlogje op zee en daar stopt het ook. Veel informatie of achtergrond krijgen we niet mee. Gelukkig is er nog Tom Hanks die het 1 en ander weet te redden. Het is een soort van film waarin de daden van 1 man centraal staan. Een held zonder scrupules. Greyhound is op basis van het verhaal weinig opzienbarend, maar als er één punt is dat het vernoemen waard is dan is het de soundtrack. Die vond ik best gaaf en geeft de film de spanning die het nodig heeft. Veel tempo en een korte speelduur, dan maakt het nog niet zoveel uit dat er weinig verhaal is.

Vermakelijke film dus maar ik mis iets wat het echt goed maakt. De situatie is soms ook behoorlijk onoverzichtelijk (hoort er misschien bij) en dat maakt het er niet makkelijker op om de film te volgen.

Sterke oorlogsfilm. Het verhaal is eenvoudig en beknopt. Maar de uitwerking is erg goed. Schneider weet er een zeer spannende film van te maken met een onderhuidse spanning die gedurende de film steeds groter wordt, tot een nagelbijtende climax. Hij wordt daarbij geholpen door een goede cast. Zeker Hanks zet een sterke rol neer. Verder ziet de film er visueel goed uit met prima special effects. Toppertje. 4.0

Prima filmpje.

Geen plot, geen karakterontwikkeling, amper een spanningsboog. Alleen onderzeeërs en oorlogsschepen die op elkaar schieten. Visueel vrij redelijk, al is het jammer van het overmatige gebruik van CGI. De soundtrack is af en toe irritant, maar over het algemeen wel effectief. En Tom Hanks draagt de film met verve.

Lekker kort ook, zie je niet vaak meer bij dit soort films. 3,5*

Indringend genoeg om te blijven boeien. De gevaren van deze overtochten zijn algemeen bekend. De voortdurende strijd tussen torpedobootjagers en U-boten wordt goed weergegeven.

Tom Hanks speelt de hoofdrol en is verantwoordelijk voor het script in deze oorlogsfilm ten tijde van WOII waarin de geallieerden het opnemen tegen de Nazis. Lekker simpel. De goeden tegen de slechten. Een voorspelbare film waarin de uitkomst al vanaf het begin vast staat.

De film is gebaseerd op een werk van schrijver C.S. Forrester. Niet gelezen overigens, maar wel over gelezen. In het boek confronteert de schrijver de protagonist (Hanks dus) met zijn onzekerheden. Onzeker of hij wel capabel genoeg is om zijn taak, als kapitein en leider van een eskader gevechtsschepen dat een konvooi moet beschermen, uit te voeren. Onzeker ook over zijn houding tegenover de andere opvarenden, die dan wel een lagere rang, maar ook veel meer oorlogservaring hebben. Een interessante laag onder de oorlogshandelingen. Een laag die nieuwsgierig maakt.

In de film komt die laag af en toe heel oppervlakkig om de hoek kijken. De momenten van introspectie zijn erg beperkt. Die terloopse flitsen dienen meer om sympathie bij de kijker op te wekken en om van Hanks aan het eind een nog grotere held te maken. Beetje smakeloos, maar volgens verwachting.

De film interesseert zich veel meer voor de oorlogshandelingen. De actie. En die actie is ok. Duitse U-boten belagen het konvooi en doen dat met prima effecten terwijl ook de hectiek op het gevechtsschip goed gedetailleerd en intens wordt weergegeven. Het lukt regisseur Aaron Schneider (die ook het aangename en totaal andersoortige Get Low (2009) maakte) goed om het hopeloze gevoel om overgeleverd te zijn aan een onzichtbare vijand op een spannende manier aanschouwelijk te maken.

Greyhound is visueel mooi, af en toe spannend en inhoudelijk mager.

Zeer matige film van en met Tom Hanks. Als wo2 filmverzamelaar heb ik mij constant geërgerd aan alle flaters en vergissingen die er in voorkomen...duikboten kwamen niet naar boven om destroyers aan te vallen , gingen hun locatie niet prijsgeven door radiobootschappen, die werden geramd als ze te dicht kwamen , radar en sonar hadden een beperkt bereik, vliegtuigen waren ook niet zo effectief in het begin, enz..De gevechtscenes vond ik chaotisch, in enkele passen van de ene kant van het schip naar de andere ? Nee, Tom Hanks had zich wat beter mogen informeren, deze film staat ver van de werkelijkheid die hij in SPR tentoon spreidde

Tsja.

Tom Hanks doet op de automatische piloot zijn gewone rol in een verhaal dat zoveel steken laat vallen dat ik niet echt weet waar te beginnen. Benieuwd hoe dat in het boek van C.S. Forester zit - dat heet ‘The Good Shepherd’. Ik kan eigenlijk niet anders denken dan dat daar heel anders in zit - C.S. Forester is tenslotte vrijwel boven elke twijfel verheven. Met wat meer afstand beschouwd doet de film ook wel een heleboel dingen wel goed, overigens - de afmatting, de onzekerheid of de U-Boot nou wel of niet uitgeschakeld is, en dat er altijd nog meer lijken te zijn - die dingen komen echt wel over. Het is meer in sommige details die echt niet kloppen, en dat irriteert dan.

Behalve de kracht - of het gebrek daaraan - van het verhaal is er verder eigenlijk weinig opzienbarends aan de film. Hanks doet zijn gewone dingetje, ik zei het al. De effecten zijn behoorlijk - een enkele uitzondering daargelaten - maar ook niet bijzonder. De rest van de cast hangt er een beetje bij, krijgt te weinig ruimte om iets te laten zien. Wellicht was het een betere keuze geweest om minder de focus op het karakter van Hanks te leggen, want dat houdt het niet de hele film lang spannend. Forester had er tenslotte ook andere elementen bij in het boek. En anders waren er zat andere boeken over dezelfde materie geweest om uit te kiezen.

Redelijke film over een kapitein van een oorlogsschip die een groot konvooi leidt. Een wat ouderwets aandoende oorlogsfilm die zich zo'n beetje in zijn geheel op het schip afspeelt. Hier en daar best spannend en Tom Hanks doet waar hij goed in is. De beelden van zee zijn overduidelijk cgi. De film duurt gelukkig ook niet te lang.

Best een spannende film, maar de radar en sonar capaciteiten waren in die tijd nog niet zo ver. Daarmee haalt de film bij lange na niet het niveau van Das Boot (1981), die op een realistische manier de andere kant laat zien van de gruwelijke strijd op zee.

Dat Tom Hanks niet geheel feilloos is bewijst deze oppervlakkige en nimmer overtuigende oorlogsthriller. Hanks zelf is één van de grote boosdoeners want hij schreef het scenario voor deze reconstructie van de Duits-Amerikaanse kapitein Krause die eind 1941 een Amerikaanse konvooi op de Atlantische Oceaan moet beschermen tegen de rondwarende U-boten. Hanks spuwt commando's, zijn bordkartonnen bemanningsleden roepen 'Aye, Aye' en herhalen de commando's en dat alles vindt plaats op een set die even onrealistisch is als de special effects. De muzikale cues proberen de schijn van spanning op te wekken zonder dat daar sprake van is. De zeeslag aan het einde kan er gelukkig mee door, maar het is de moeite van het wacht eerlijk gezegd nauwelijks waard.

Neen, dit is geen Das Boot al vind ik de vergelijking met deze referentie niet altijd eerlijk. Greyhound is zeker niet slecht en ligt in de lijn van andere duikbootfilms als U-571 (Film, 2000), The Hunt for Red October (Film, 1990) of Le Chant du Loup (Film, 2019) om er maar enkele te noemen. Degelijk zonder meer eigenlijk.

De film berust volledig op de schouders van Tom Hanks die dit overigens prima doet. Het jammere is wel dat de rest amper tot zelfs niet uit de verf komt. Ook van de Duitse tegenstanders is er weinig sprake buiten wat gejen over de radio. Hoogst eigenaardige scènes waren dat. De CGI was duidelijk aanwezig, maar ik vond het visueel wel knap gedaan met die hoog opspattende golven tegen de boeg.

De spanning is zeker aanwezig, zeker in het begin. Naarmate de film vorderde wist je wel welke richting het echt zou uitgaan, of althans hoe het precies zou aflopen. De spanning werd ook gesterkt door de prima soundtrack, beetje bombastisch, maar wel OK. Geen topper, maar best vermakelijk, mede dankzij Hanks.

Wat betreft Greyhound hink ik een beetje op twee gedachten. Het is een geweldig visueel spektakel, maar het heeft totaal geen diepgang (ha ha, woordgrap).

Natuurlijk weer baanbrekende computerbeelden. En niet zomaar iets maken met de computer, maar een woeste zee met schepen. Als ik iets heb opgestoken in mijn 30 jaar als gamer, dan is dat dat het supermoeilijk is om water op een realistische wijze na te maken met een computer. En dat is hier prachtig gelukt.

In de anderhalf uur zit er welgeteld één afstands-shot in dat er niet mooi uit ziet. Hier lijkt de boot een beetje onnatuurlijk in de zee 'geplakt'. Verder ziet het er allemaal subliem uit en zijn de gevechten intens en meeslepend.

De dialogen zitten wel slim in elkaar en bevatten vaak broodnodige informatie voor de kijker, zonder 'uitleggerig' te worden. Een bemanningslid dat continu zit te luisteren naar geluiden zegt bijvoorbeeld: "ik hoor geen scheepsschroeven, kapitein". In het echt zou hij waarschijnlijk zeggen "ik hoor niks", omdat het voor de kapitein wel duidelijk is wat hij probeert te horen, maar een kijker die niet bekend is met de techniek van destijds, weet nu wel wat die man daar zit te doen.

Een ander positief punt is dat de enige twee zwarte acteurs in de film, de rol spelen van kok. Natuurlijk gun ik iedereen zijn kansen in het leven, ongeacht zijn kleur, maar destijds was dat nou eenmaal anders. Zwarte marineofficieren had je niet. Veel films van de laatste tijd menen de geschiedenis te moeten 'blackwashen' en nemen een loopje met de werkelijkheid. Greyhound durft het gewoon aan om louter blanken op de brug te tonen. Belachelijk dat je dit als verdienstelijk moet aanmerken, maar we leven nou eenmaal in een belachelijk politiek correct tijdperk.

De speelduur is relatief kort (anderhalf uur, waar vind je dat nog, zeker bij oorlogsfilms). Maar dat komt omdat alle personages, dat van Tom Hanks incluis, geen enkele diepgang hebben. Niks, nul. In een ongemakkelijke flashback zien we Elizabeth Shue opdraven als vrouw van Hanks, om vervolgens nooit meer terug te keren.

Een speelduur van 2 uur was prima geweest, dan had ik misschien een vliegende fuck gegeven om de personages en gaf het ook wat adempauze van wat nu 90 minuten rammen is.

Er wordt ook helemaal niks gedaan met het gegeven dat de kapitein in Duitsland is geboren. Sterker nog, zijn naam wordt niet eens genoemd (al noemt zijn vrouw hem "Ernie"). De trailer doet vermoeden dat de onervaren kapitein zich continu moet verdedigen tegenover zijn crew, maar dit is een dwaalspoor.

Tom Hanks kijkt ook de hele tijd als een golden retriever die van zijn baas een paar klappen met een stok heeft gehad, maar geen idee heeft waarom hij dat verdiende. Als hij het niet te druk heeft met bijbel citaten mompelen, dan, want de kapitein is gelovig tot op het bot.

Zoveel potentie, maar zo onevenwichtig.

Mag natuurlijk niet in de schaduw staan van Das Boot, maar die legendarische film (kijk liever de miniserie, trouwens!) is een flauwe referentie. Wel interessant om het verhaal nu van de andere kant te zien.

Overigens vraag ik me af of het pestgedrag van de Duitsers via de radio ook maar op enige waarheid gestoeld is, het kwam nogal onrealistisch over.

3 sterren

Het ziet er allemaal fraai en natuurgetrouw uit. Ik had echt wel het idee dat ik een realistisch kijkje kreeg op oorlogsvoering te water in de jaren 40. Wat dat betreft vond ik Greyhound ook zeker interessant.

Maar bijna 1,5 uur kijken naar hoe de kapitein zijn schip aanstuurt, is dan weer een stuk minder interessant. Heel goed dat er geen nietszeggend liefdesverhaaltje of interne bad guy het scenario is ingeforceerd. Maar uiteindelijk gebeurt er nu wel te weinig om echt boeiend te blijven.

Ik heb deze oorlogsfilm jaren links laten liggen. Terecht blijkt achteraf, want de film weet nauwelijks spanning te genereren. Er zijn betere films gemaakt over duikboten tijdens WO II dan deze one-man-show.

Op het puntje van de stoel, de volle anderhalf uur lang. We zien een zenuwslopende jacht van Amerikaanse en Britse escorteschepen op een groep U-boten die de beruchte roedeltactiek toepassen. Dit onder leiding van kapitein Krause (Hanks) die zo een konvooi bevoorradingsschepen veilig naar Liverpool moet brengen. Mooi in beeld gebracht door uitstekende cgi. Knap acteerwerk van Hanks. De film laat het menselijk drama aan boord wat onderbelicht, want het was een hel in die getorpedeerde schepen. Maar ja, wat kun je in anderhalf uur. Genoten!

Ik lees hier veel kritiek gebaseerd op vergelijkingen met Das Boot. Ja, als je een film gaat kijken met een topper uit het (sub)genre dan is er een erg grote kans dat ie tegen gaat vallen, nogal makkelijke rekensom. Ook een beetje oneerlijk, want je ziet in Greyhound geen enkel moment het interieur van een submarine, het is een gezichtloze vijand en ik vond dat hier wel een soort van verfrissend.

Deze film bewandelt sowieso al aparte paden dan andere oorlogfilms, we volgen hier eigenlijk alleen Tom Hanks die als commander bij zijn eerste oversteek een konvooi mag leiden. De rest van de crew doet er eigenlijk niet toe, grotendeels zijn het jonge gasten die informatie heen en weer roepen en ons Tom constant op de hoogte houden van de situatie.

Het religieuze geneuzel was wel een beetje jammer, hier en daar zitten er wat cheesy momenten in en ik miste stiekem wel een 2e man op de brug die de kaptein bij staat ipv in de kelder routes uit zit te stippelen.

Het WWII thema spreekt me enorm aan, maar ik kan niets met deze film. Ik voel de spanning en dreiging niet, en dan blijven er afgerond mannen over die cijfers in een radio staan te schreeuwen. En dat tegen de achtergrond een zee die nep voelt. Gebeurd me zelden, maar ik heb het eind niet gehaald.